Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-11-15 09:47

Het leed, wat moeder heet ...

Geplaatst door de TopicStarter : 24-11-15 09:47

En nee, ik wil hier niet schrijven hoe drakerig mijn kleine boef is oid, maar! ik ben nu eigenlijk wel eens benieuwd of andere moeders ook zo veel last hebben van al die "goed" bedoelde ONgevraagde, adviezen!

Afgelopen zondag was ik met mijn kleine man eventjes buiten, met z'n winterjas, muts en in z'n voetenzak. Hoe vaak mensen aan mij gevraagd hebben "heeft hij het niet koud?!" Of "Ik vind eigenlijk dat je met zulk weer niet naar buiten kunt hoor, met zo'n kleintje."

Hoe reageren andere moeders hierop?

**Geplaatst**: 24-11-15 09:52

Re: Het leed, wat moeder heet ...

Geplaatst: 24-11-15 09:52

Ik vind, ik vind... "Wat je vind mag je houden", zei ik laatst tegen m'n schoonmoeder die ook altijd nogal veel vind van de manier waarop ik met m'n dochter omga.

**Geplaatst**: 24-11-15 09:53

Geplaatst: 24-11-15 09:53

Ach ze bedoelen het lief.
Ik kreeg wel eens de vraag of mn dochter wel kon ademen in de draagdoek. Alsof ik dan zou zeggen 'o nee heeft ze zuurstof nodig?' of dat ze er niet uit zou vallen.... Nee idd dan zou ik het vast doen als ze eruit zou vallen....

Maar ze bedoelen het lief *blijven herhalen voor mezelf *

**Geplaatst**: 24-11-15 09:53

Geplaatst: 24-11-15 09:53

Haha, dat had ik van de zomer ook maar dan andersom. Dat z'n kleintje echt niet in de zon hoort. Terwijl ik een zonnekap, paraplu, factor 50 etc gebruikte. Maarja ik woon op een recreatie plas dus ja ik liep eigenlijk gewoon in mijn achtertuin. Heb denk ik wel 3 a 4 opmerkingen gehad dat het het veel te heet was etc. Ja daarom ging ik met hem zwemmen, maar nee kon echt niet.

Ik luister er niet naar. Zelfde als het feit dat hij constitutioneel exceem heeft en 10 mensen met alternatieve smeersels komen en dat ik dat MOET gebruiken. Nou nee sorry, ik heb spul van het ziekenhuis en gebruik wat voorgeschreven is. En dat mensen dan gaan zeggen dat artsen niet weten waar ze over praten...

Zo frustrerend soms.

**Geplaatst**: 24-11-15 09:59

Geplaatst: 24-11-15 09:59

Herkenbaar!

Kom je er niet mee buiten, dan is het niet goed want doen ze geen weerstand op, kom je er wel mee buiten is het ook niet goed want het is toch geen weer he!

Laatst nog:
Mag hij een koekje?
Ik: nee, mag hij niet.
Oh, maar op die leeftijd kan dat wel al hoor
Ik: Nee toch niet want hij heeft koemelkallergie
Ah Maar daar zit toch niet veel melk in?
Ik: Daar zit wel melk in, mag hij absoluut niet
Een klein stukje dan?
*Zucht*

**Geplaatst**: 24-11-15 10:12

Re: Het leed, wat moeder heet ...

Geplaatst: 24-11-15 10:12

Nee ondanks dat je een kind goed inpakt krijgt hij het toch koud... zo in zo'n warm nestje nee tuurlijk niet daar zijn die dingen voor gemaakt

**Geplaatst**: 24-11-15 10:16

Geplaatst: 24-11-15 10:16

Nog geen last van gelukkig mijn zoontje is net 3 maanden

Maar idd ik was zondag ook buiten voor boodschappen. Is het niet te koud voor zo'n kleintje? Nee mevrouw, hij ziet niet blauw ofzo (had een dik truitje aan, een jas en lag in de maxi cosi met een doek)

Voor de rest weet de familie hier dat ik daar niet van gediend ben, mijn kleine mijn regels. Tips mag altijd maar wat ik er mee doe bepaal ik zelf.

**Geplaatst**: 24-11-15 10:21

Geplaatst: 24-11-15 10:21

Nee, eigenlijk weinig last van

Af en toe oude vrouwtjes die zich afvragen of hij niet uit de draagdoek kan vallen

alsof ik mijn kind op zon manier zou dragen dat hij eruit kan vallen

En of hij niet eens vast voedsel moet gaan eten (hij is 4.5 maand)

nee, vanaf 6 maanden pas

Laatst bijgewerkt door Keet op 24-11-15 10:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-11-15 10:21

Geplaatst: 24-11-15 10:21

rienne schreef:
Nog geen last van gelukkig mijn zoontje is net 3 maanden Maar idd ik was zondag ook buiten voor boodschappen. Is het niet te koud voor zo'n kleintje? Nee mevrouw, hij ziet niet blauw ofzo (had een dik truitje aan, een jas en lag in de maxi cosi met een doek)

Voor de rest weet de familie hier dat ik daar niet van gediend ben, mijn kleine mijn regels. Tips mag altijd maar wat ik er mee doe bepaal ik zelf.

Ha ha mijn jongste is ecxact even oud zie ik ha ha

**Geplaatst**: 24-11-15 12:11

Re: Het leed, wat moeder heet ...

Geplaatst: 24-11-15 12:11

Nooit last van gehad

misschien door een andere uitstraling

**Geplaatst**: 24-11-15 12:18

Re: Het leed, wat moeder heet ...

Geplaatst: 24-11-15 12:18

Och ja...

En de mijne is nog niet eens geboren

Serieus, er word mij nu al verteld wat en hoe ik met mijn kleine moet omgaan en hoe ik haar moet opvoeden straks.

Heel erg irritant.

**Geplaatst**: 24-11-15 12:27

Geplaatst: 24-11-15 12:27

Dat is denk ik maar net hoe gevoelig je daar zelf voor bent. Ik voel het helemaal niet als mensen zoiets zeggen. Dan zou ik gewoon zeggen; Nee hoor, hij heeft het niet koud, kan prima en ik loop weer door. Ik zou het niet eens als vervelend ervaren, eerder als een interesse of belangstelling.
Het glas is halfleeg of halfvol he?

**Geplaatst**: 24-11-15 12:28

Geplaatst: 24-11-15 12:28

Suzanne F. schreef:
Dat is denk ik maar net hoe gevoelig je daar zelf voor bent. Ik voel het helemaal niet als mensen zoiets zeggen. Dan zou ik gewoon zeggen; Nee hoor, hij heeft het niet koud, kan prima en ik loop weer door. Ik zou het niet eens als vervelend ervaren, eerder als een interesse of belangstelling.
Het glas is halfleeg of halfvol he?

Klopt hoor

ik reageer er ook niet op

Maar dan wordt het nog wel gezegd

**Geplaatst**: 24-11-15 12:33

Geplaatst: 24-11-15 12:33

FloMax schreef:
Och ja...

En de mijne is nog niet eens geboren

Serieus, er word mij nu al verteld wat en hoe ik met mijn kleine moet omgaan en hoe ik haar moet opvoeden straks.

Heel erg irritant.

Pfff daar wordt ik inderdaad ook nu al moe van $:\$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-11-15 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 24-11-15 12:44

Ik reageer inderdaad vaak ook niet. Maar vind het wel bemoeizuchtig en dat irriteert mij mateloos. Ik bemoei mij toch ook niet met andere mensen?

Misschien komt t bij mij ook wel omdat ik nog relatief jong ben.

Edit: inderdaad, dat is bij mij ook veel gebeurd inderdaad tijdens m'n zwangerschap.

Nu nog hoor, vooral schoonmonster met betrekking tot de dingen die ik doe bij mijn zoontje en goed vind voor hem.

**Geplaatst**: 24-11-15 12:48

Geplaatst: 24-11-15 12:48

Goed bedoeld maar vooral ongevraagd advies... tja, ik vind het soms ronduit onbeschoft hoe mensen zich gedragen, er mee bemoeien, of bijna in de kinderwagen willen kruipen.

Gelukkig ben ik zelf assertief genoeg en trek ik het mij niet te veel aan. Net als bij paarden - iedereen weet het beste en weet wel wat (want dat werkte zo goed bij mij / iemand die ik ken) 8-)

**Geplaatst**: 24-11-15 12:48

Geplaatst: 24-11-15 12:48

Heeeeeeeel herkenbaar! Mijn zoon heeft zijn hoofdje 3e graads verbrand bij de gastouder (hij is 6 maanden) en heeft verband op zijn voorhoofd. 'Heeft je mama je laten vallen?' 'Oh, wat heeft hij op zijn hoofd?' Ik zou dat nou nooit vragen aan een wildvreemde. Ik kan amper fatsoenlijk over straat met hem. Gelukkig is het mutsen tijd...
Als hij huilt, krijg ik ook allerlei adviezen. En als ik zeg dat hij 's nachts niet doorslaapt, moet ik maar stoppen met de borst en een fles pap erin gieten...

**Geplaatst**: 24-11-15 12:50

Geplaatst: 24-11-15 12:50

Ik heb er geen ervaring mee...tenminste niet met onbekende mensen..mn dochter is ruim 1,5 nu.

Edit; enkele bekenden hebben wel eens wat gezegd maar niet veel.

**Geplaatst**: 24-11-15 12:51

Geplaatst: 24-11-15 12:51

Ja dat advies kreeg ik van kind en gezin (cb in België) ja vanaf volgende maand moet hij in de nacht doorslapen, uh waarom ben allang blij dat hij 23.30 tot 5 uur slaapt....

**Geplaatst**: 24-11-15 12:51

Geplaatst: 24-11-15 12:51

@estell; ik denk dat je het gedrag van een ander prima kan terug geven soms en je gevoel kan beschrijven en alternatief bieden.
In de trant van: 'U zit ongevraagd aan mijn kind, dat vind ik niet fijn. Zou u dat niet willen doen en anders eerst even kunnen vragen?'

Niets zeggen los soms wel iets op, maar niet altijd....

**Geplaatst**: 24-11-15 12:53

Geplaatst: 24-11-15 12:53

Herkenbaar!

Mijn dochter had een botziekte waardoor ze haar been altijd optrok. Daardoor schoof haar voet regelmatig in haar broek (strak zittende kleding deed pijn). Voor ik het wist waren mensen die haar been al uit haar broek aan het trekken waren. Dan kreeg ik de opmerking: wel netjes aankleden hoor. Als snel kwamen ze erachter dat aanraken heeeeeel erg pijn deed en dat ze haar been niet naar benden kon bewegen. Dan werd ik wel boos omdat ze haar gewoon pijn deden.

Maar adviezen waar ik niks mee kon liet ik gewoon langs mij heen gaan. Dan zei ik soms: ach, ieder zo zijn mening! Ik doe het op mijn eigen manier. En laat ze gewoon vertellen wat ze willen, ik ga geen energie erin stoppen om dat te gaan weerleggen!

**Geplaatst**: 24-11-15 12:54

Geplaatst: 24-11-15 12:54

Mijn zoon is nu bijna 15 en nog krijg ik "goedbedoelde" adviezen. Dat hij heus wel later naar bed kan, hij gaat rond 21:00 naar boven. Of dat hij wel erg vrij is opgevoed. Ik moet zeggen op af en toe een grote mond na heb ik een droomkind. Mijn moeder zegt altijd jij kent je kind het beste, en jij moet doen wat goed lijkt.
En ja heel soms ga ik ook nog met dingen hard op mijn gnaffeltje.. maar moeder zijn is een leerproces.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-11-15 12:57

Geplaatst door de TopicStarter : 24-11-15 12:57

Lise81 schreef:
@estell; ik denk dat je het gedrag van een ander prima kan terug geven soms en je gevoel kan beschrijven en alternatief bieden.
In de trant van: 'U zit ongevraagd aan mijn kind, dat vind ik niet fijn. Zou u dat niet willen doen en anders eerst even kunnen vragen?'

Niets zeggen los soms wel iets op, maar niet altijd....

Ja dat zeg ik vaak inderdaad ook. Ben assertief genoeg hoor! Alleen ik vroeg me af of ik de enige ben die echt bijna niet normaal ergens heen kan gaan.

Zaterdag was echt m'n toppunt. Ik was op de manege, schoonvader had wedstrijd, en mijn zoontje moest z'n groente. Ik ben na het opwarmen denk ik 10 mensen tegen gekomen toen ik terug liep naar hem waarvan er zeker 6 gevraagd hebben of z'n eten niet te warm was. Bij de laatste was ik het zo zat dat ik zei: "jawel, want hij brand elke dag zijn mond aan te warm eten......" Toen zei diegene ook nog: "Wow, mag ik even voelen dan?!" Vervolgens heb ik vriendelijk verzocht om even normaal te doen en verteld dat ik echt prima voor m'n eigen kind kan zorgen. Toen was het klaar. De rest van de tijd geen commentaar meer gehad.

Maar elke keer verbaasd het me gewoon weer opnieuw hah

Marg jeetje dat is wel helemaal erg zeg! Ik snap dat ook niet dat mensen gewoon aan andermans kinderen zitten te trekken en dat nog normaal vinden ook!!

Laatst bijgewerkt door estell__ op 24-11-15 12:58, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-11-15 12:58

Geplaatst: 24-11-15 12:58

estell__ schreef:
Ik reageer inderdaad vaak ook niet. Maar vind het wel bemoeizuchtig en dat irriteert mij mateloos. Ik bemoei mij toch ook niet met andere mensen?

Misschien komt t bij mij ook wel omdat ik nog relatief jong ben.

Edit: inderdaad, dat is bij mij ook veel gebeurd inderdaad tijdens m'n zwangerschap.

Nu nog hoor, vooral schoonmonster met betrekking tot de dingen die ik doe bij mijn zoontje en goed vind voor hem.

En je kindje misschien ook nog?

Ik herken het wel hoor. Bij de eerste had ik altijd nog de behoefte dingen uit te leggen. Ik was toen ook nog een stuk jonger (23) en wat gevoeliger en wellicht wat onzekerder richting andere mensen, met name ook mijn schoonmoeder.
Nu zijn mijn kinderen 5 jaar en (morgen) 8 jaar en voel ik totaal de behoefte niet meer om mij te verantwoorden over dingen die mijn kinderen doen/niet doen, mogen/niet mogen e.d.

Bij een vraag als in je OP, zeg ik met een vriendelijke lach ''nee hoor'' en loop ik door. Zou ik reactie krijgen als ''nou volgens mij is het toch echt veel te koud''. Dan reageer ik met een vriendelijk ''dat zal wel meevallen'' en daar laat ik het dan bij.
Ik ga mij niet meer verantwoorden over keuzes die ik maak over/met mijn kinderen. Probeer dat ook eens! Dan gaat je irritatie ook weg.
Ik trek me totaal niet meer aan wat andere mensen zeggen of denken. En sindsdien maak ik dat eigenlijk nooit meer mee dat mensen ongevraagd advies geven.

Mijn schoonmoeder kon ook zo bemoeien en zegt alles op zo'n dwingende toon. Die verplichte bijv. bij een familiebezoek mijn kinderen voor vertrek terug naar huis te plassen want ''onderweg stoppen we niet meer hoor'', terwijl zij met ons meereed.
Toen irriteerde mij dat mateloos. Ik zeg zelf wel tegen mijn kinderen dat ze nog even naar de wc kunnen, omdat we bijna gaan rijden. Nu zeg ik rustig ''volgens mij rijden wij en als ze moeten plassen stoppen we gewoon''.
Mijn schoonmoeder heeft er enorm duidelijke mening en i.p.v. dat ze zegt ''ik vind'' is het ''je moet''. Jaren geleden schoot ik gelijk in de verdediging. Nu zeg ik rustig ''ik doe dat anders'' of ''daar ben ik het niet mee eens''.
Echt de irritatie verdwijnt als sneeuw voor de zon

**Geplaatst**: 24-11-15 12:58

Geplaatst: 24-11-15 12:58

Oh.. ik was er op een gegeven moment zó klaar mee. Als je een baby/peuter hebt lijkt het wel alsof iedereen vindt dat jij hoe dan ook niet functioneert als moeder en je heel erg ongevraagd advies nodig hebt..
Ik ben hele stomme antwoorden terug gaan geven.

'Oh, is dit niet veel te weinig wat ie aan heeft in deze kou??' Antwoord: 'Jazeker. Wordt ie hard van'

'Geef je nou nog steeds borstvoeding?'
Antwoord: 'Nee joh, er komt flesvoeding uit mijn borsten, veel gezonder'

Echt, toen bij mij die knop om was en ik meer van me 'af beet', kreeg ik ook minder opmerkingen. Blijkbaar straalde ik toch iets van onzekerheid uit en ben dus maar veranderd in een biatch ~~}>

Je wordt trouwens vanzelf creatief in je antwoorden terug.

Nomineer dit bericht ×