Geplaatst Misschien raar dat ik dit zo online zet maarja. Gisteren was ik tolk bij een groot bedrijf en omdat het 's middags was werd er een taxi voor me geregeld. Deze stond ook keurig op z'n plek te wachten toen ik klaar was en ik kon zo instappen. Achter het stuur zat geen oud bejaard mannetje met een snor maar een leuke vrolijke jongen van een jaar of twintig. Na een paar minuten toch beetje praten met elkaar. Ik was binnen 25 min op de bestemming en ik zou weer door hem worden gehaald na 1,5 uur. Toen begon het eigenlijk dat ik me erop begon te verheugen dat ik weer met hem in de taxi zou zitten en híj me naar huis zou brengen. Na 1,5 uur getolkt te hebben mocht ik weer naar huis. De weg naar huis hebben we weer samen gepraat en ik moet zeggen dat het wel heel gezellig samen was.. Toen ik eenmaal thuis uitstapte en hem gedag zei voelde ik meteen weer een soort pijn in de zin van "jammer, hij gaat weer weg..". Ik heb de hele avond gisteren zitten denken. Hij had me verteld dat hij de baas was van z'n eigen bedrijf en dat hij 19 was.. Ik vond 19 prima passen met een 15-jarige
zelf schatte hij mij ook al veel ouder dus hij keek me even doordringend aan toen ik zei dat ik pas 15 ben. Nu is gewoon het probleem dat ik eigenlijk steeds vaker me alleen voel. Ik heb een vader die in het buitenland woont zo'n 1000 km verderop, een moeder en stiefvader waar ik het niet helemaal mee kan vinden en een vriendin maar dat contact is ook een beetje verschillend. Die hartsvriend/hartsvriendin heb ik gewoon niet.. Ik weet niet wat er dan vandaag gebeurde maar toen ik hoorde dat mijn verzorgpaard "uitgeleend" werd aan een andere eigenaar die haar paard in dezelfde wei in pension heeft staan werd ik meteen jaloers, maar echt ook heel pissig. Misschien heeft dit gewoon te maken met dat ik 15 ben maar ik zit nu al een hele poos zowat ongelukkig te zijn en nog meer alleen te voelen. Ik mis al heel een vriend of vriendin en ooit een vriendje hebben is gewoon bijna een droom. Twee armen die me even vasthouden..
Op school zit een jongen in m'n klas die ik al 2,5 jaar heel leuk vind en iets beter ken, maar verder.. De jongen uit de taxi is 19 en heel aardig (misschien zijn alle taxi-chauffeurs dat wel
maar ik weet niet eens zijn naam, ik ben zo vreselijk laf op dat gebied dat ik eerst 5 min moed moest rapen voordat ik hem iets überhaupt ging vragen. Ik ben gewoon bang om te falen, kwijt te raken, verliezen.. Misschien wel afgewezen te worden.. Ik zit nu op het moment gewoon erg te dubben wat ik nu zal doen. Even opvrolijken lukt niet goed en even naar Elst rijden en jongen bezoeken is ook niks
ik weet z'n naam en adres natuurlijk niet haha. Aan de andere kant ben ik al voor mijn doen al lang op de ene jongen uit de klas. Soms komen er sites voorbij voor jongeren waar je mee kan praten en bijna liefde op kan laten bloeien maar ik ben daar ook beetje voorzichtig mee. Ben namelijk al wel eens aangerand geweest en dat blijft toch hangen. Voor sommige grote jongens ben ik gewoon bijna bang en bij een 19-jarige weer niet ohohoh... Het is waarschijnlijk een wirwar aan gedachtes en verhalen geworden maar ik wou het gewoon even kwijt. Misschien is dit hele eenzame gedoe wel normaal voor m'n leeftijd, ik weet het niet.. Maar díe vriend, díe ene waar ik alles mee kan delen heb ik gewoon niet en daar snak ik bijna naar, het is gewoon zo alleen altijd.. Ik wil niet zielig overkomen, het is gewoon ven moeilijk omdat ik nog nooit zowat verlangen en gemis heb getoond en bovendien gevoeld voor een jongen die ik gewoon niet goed ken. Ik heb aan dat bedrijf waar ik ging tolken gevraagd welke firma ze gebruikten maarja verder kom ik natuurlijk niet..
Hebben jullie tips..?
Ps. Ik heb wel even nagedacht of ik dit wel zou schrijven of niet maar heb dus wel besloten dit gewoon te doen. Erger kan vast niet
