Het begon allemaal zo....
Vorig jaar mijn moeder verhuisd van M-Limburg naar een aanleunwoning bij ons in de buurt omdat ze dan geholpen kon worden met zo'n beetje alles.(mantelzorg dus)
Aangezien ik niet werk buitens huis (huisvrouw met eigen gezin+dieren) kon ik de "meeste" tijd ervoor opbrengen. Mijn zus woont in N-Holland en mijn broer in M-Limburg, wij zitten in het zuiden van Limburg.
Omdat het al jaren niet botert tussen mijn zus en moeder en mijn broer amper in staat is om voor zichzelf te zorgen (houseparty's en drugs is wel heel belangrijk voor hem) hebben wij besloten die stap te nemen om mijn moeder te helpen. Het is een hele moeilijke vrouw waar een boel narcisme in zit en die best veel littekens op mij heeft achter gelaten. Maar zo stom hoe het bloed kruipt, het blijft je moeder.
Toen mijn moeder hier gesetteld was kwam het contact met mijn broer ook weer op gang. Hij heeft een dochtertje en ik wou dat de kinderen contact met elkaar hadden, arme kind van hem komt al uit een kapotte gezinssituatie nml.
Het ging even leuk totdat mijn broer op een avond mij belde met de vraag of wij hem konden helpen met zijn auto waarmee hij al meer dan een half jaar ongekeurd mee rond reed!!!
Omdat hij uiteraard schulden heeft (en een strafblad) kon hij het niet betalen en vroeg dus of wij hem ermee konden helpen.
Mijn man stemde in (kan veel zelf met auto's) en zo hebben we de auto weer gekeurd (dikke 400 euro aan onderdelen).
Na een week zaten mijn broer (alweer) en moeder bij ons op de koffie en opeens begint mijn broer doodleuk te vertellen dat hij zijn oude hobby weer ging oppakken nml karate en het kostte maar 25 euro in de maand zei hij.
Dat schoot mij natuurlijk totaal in mijn verkeerde keelgat. Hij komt bij ons bedelen om hulp financieel gezien en verteld dan zoiets.(ik rund heb hem nog de koelkast gevuld zodat hij wat te eten had!)
Daarop heb ik hem natuurlijk aangesproken en gevraagd hoe het kan dat hij geen rooie rotcent heeft en dan zoiets gaat doen? Ik zei voor 25 euro per maand mag je ons ook terug betalen!
Uiteraard was meneer pikeert en hoorden we niks meer.
Vervolgens na een paar weken kwam mijn moeder mij vragen of ik voor haar wou inloggen op haar bankrekening en wat zie ik??? Meneer had haar al 2500 euro afhandig gemaakt.
Nu is mijn moeder dus ook licht dementerend en heeft diverse herseninfarcten gehad dus nu functioneert haar volle verstand echt niet meer.
Uiteraard hem er weer op aangesproken en gezegd dat als ik het nog eens zie dat ik er werk van ga maken. Straks komen er grote zorgkosten op haar af en kunnen wij ervoor kromliggen omdat meneer met zijn 38 jaar lekker naar house party's moet gaan op kosten van anderen!
Tot op heden niks meer van hem gehoord de lafaard, enkel dat hij stiekem toch bij mijn moeder komt en waarschijnlijk weer geld in zijn reet geduwd krijgt.
Zo dat was het eerste stuk van deze story, nu komt deel 2.
Omdat ik het allemaal erg moeilijk vond (en vind) dacht ik dat mijn zus (52jaar) me wel zou begrijpen en dat ik bij haar mijn verhaal wel kwijt kon. Zijzelf doet het immers ook bij mij, uuuuuren aan de telefoon met haar omdat ze haar verhaal kwijt moest over haar schoonfamilie, collega's of onze moeder enz enz.
Altijd heb ik geluisterd (ook als ik geen zin had) en haar erdoor gepraat en altijd zei ze mij dat ze het zo fijn vond als ze met mij gepraat had.Ze zei toen dat ze op de bank zat te janken omdat ze het zo fijn vond dat ik dat voor onze moeder deed. (als of een mens daar iets aan heeft maar goed.)
Helaas dacht ik dat ik dat bij haar ook kon doen,even dingen van mij af praten je kent het wel gewoon even alles eruit gooien dat lucht vaak al zo op want uiteindelijk moet je toch zelf je boontjes doppen.
Maar helaas werd dat een grote teleurstelling voor mij. Ik kreeg rare opmerkingen en steeds begon ze hatelijk dat liedje te zingen van die reclame over ouderen 'Het houd niet op,niet vanzelf' alsof ik mijn moeder van 72 jaar mishandel?!? Ik vond dat zo beledigend en ergens ook wel schokkend want van haar had ik dat niet verwacht.
Omdat ze steeds vreemder ging doen en ik me gigantisch daarover deed ergeren besloot ik haar een mail te sturen (telefoon nam ze ook niet meer op) met de vraag waarom ze zo raar deed.
Ik kreeg een antwoord terug die wal nog kant raakte, serieus het sloeg nergens op!
Vervolgens heeft ze haar eigen kinderen (mijn nichten) waarschijnlijk allerhande onzin zitten verkopen waardoor hun ook niets meer lieten horen.
Ik moest via Facebook erachter komen dat de een was verhuisd en de ander in verwachting was.
Nooit geen adres gekregen of überhaubt een reactie naar mij.
Nu is mijn nicht bevallen van een gezond kindje en via mijn zus is er een heel koel w-apje gestuurd met de woorden: Hoi vannacht bevallen alles is goed gegaan. That's it!
Geen kraamkaartje geen adres helemaal niks.
Vandaag ben ik even naar mijn moeder gegaan om de sleutels op te halen die ze 2 dagen geleden bij mij had opgehaald omdat ze weer de deur had dichtgetrokken en haar sleutels binnen had laten liggen.
Maar niemand was thuis,telefoon nam ze ook niet op dus ik had wel wat schrik want er toch zou niks gebeurd zijn?
Na tig keren bellen belde ze eindelijk terug..............wat denk je? Ze zat fijn bij mijn broer en waren gisteren samen naar mijn nicht gegaan op kraamvisite! Zonder ook maar 1 woord te zeggen, en ik zit me hier druk te maken of er iets gebeurd is.
Ik heb dus nooit iemand iets misdaan, heb alleen maar geholpen en klaargestaan voor anderen en dan krijg ik dit.
Ik vind dit heel moeilijk en heb ook al veel gehuild uit frustratie-onmacht en boosheid. Heb geprobeerd te praten en heb om uitleg gevraagd maar ik word dus afgedankt als een oude schoen.
Het is een heel verhaal geworden ondanks dat ik het kort wou houden.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan? Wat kan ik nog doen?