SophieFT schreef:Wat naar, ook zeker voor jou! Als je er over wil praten mag je zeker een pb doen.
Ik denk dat het in jullie geval veel rust geeft wanneer jou zus uit huis geplaatst, al zat het maar voor tijdelijk zijn. Ik heb iets soortgelijks meegemaakt met mijn broer, en toen hij uit huis was gaf dat ook een gigantische rust thuis, eindelijk hoefde niet iedereen meer op zijn tenen te lopen. Inmiddels woont mijn broer op zichzelf en heb ik een veel betere band dan toen hij nog thuis woonde.
En om nog even terug te komen op je opmerking over het uit huis plaatsen, hier heb je zeker gelijk in! Maar ook als jeugdzorg beslist om een kind uit huis te halen zonder dat de ouders het er mee eens zijn, zullen ze het altijd doen om het kind en niet omdat ze het leuk vinden. Ze doen dit altijd om een bepaalde reden, en ook al blijkt het mee te vallen, het zal ze maar gebeuren dat ze gewaarschuwd worden en er niks gebeurd, en dat het later goed uit de hand loopt. Dan is het de schuld van jeugdzorg.
Ik denk dat het ook veel rust geeft.
Als ik alleen met mijn ouders ben is het heel gezellig, daarom is het ook zo moeilijk.
Wel fijn om te horen dat het later beter kan gaan, geeft hoop!
Als ik er klaar voor ben om er over te praten zal ik het in gedachte houden, heel erg bedankt.
Gucci_ schreef:Ik weet niet precies wat jouw verhaal is en wat er allemaal is gebeurt. Ik hoop dat je een goede oplossing zult vinden en het weer goed komt.
Een uithuisplaatsing is zeker verschrikkelijk voor ouders, broers of zussen. Ik kom zelf uit een normaal gezin en kwam al vroeg in aanraking met de jeugdzorg (na een overlijdensgeval in mijn familie), omdat ik zogenaamd angstig gedrag vertoonde en ze dachten dat mijn ouders mij misschien mishandelden of verwaarloosden. Daar was helemaal niets van waar. Ze bemoeiden zich overal mee, zo zeiden ze dat ik geen pony's mocht krijgen en daar zelf voor moest sparen. Welke 14 jarige kan nou zelf een paard kopen.. En alleen maar leugens vertellen in rapporten.
Het gaat puur om het geld daar. Als het aan hun lag werd ik ook in een instelling geplaatst. Dat is hun mooi niet gelukt!
Maar wel met mijn zusje (3 jr nu) helaas, die is gedwongen uit huisgeplaatst eind 2013. En als ze eenmaal uit huis zijn geplaatst krijg je je kind niet weer terug. Moet je je voorstellen hoe vreselijk dit is voor een moeder... Dat mensen zo oneerlijk en gemeen kunnen zijn, onvoorstelbaar... En niemand die kan helpen, zelfs een advocaat niet...
Oei dat is heel erg jong zeg!
De jeugdzorg was een tijd bij ons geweest, maar dat maakte alles alleen maar erger,
ze zorgden dat alles eigenlijk ingehouden werd, waardoor het er de volgende dag uitbarste.
Uit eindelijk hadden zij ook door dat het niet werkte, en zijn ze weg gegaan.
Ik hoop dat als de mensen mijn zus uit huis plaatsen, ze mij hier wel laten.
Rebecca schreef:Ik ben op mijn 12ste uit huis geplaatst , anderhalf jaar op een groep gewoond. Was thuis niet te houden , heb het ondanks alles erg leuk gehad en kijk er ook met een glimlach op terug. Tuurlijk waren er momenten dat ik iedereen wel de pijp uit wenste maar vaak was het prima te doen.
Fijn om te horen dar het niet zo verschrikkelijk is, ik heb een vriendin die er helaas alleen slechte verhalen aan overhield.
Geplaatst 
