Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

aishcream schreef:Wat vervelend! Misschien heb ik er overheen gelezen, wat is de reden dat je niet meer naar de oude pensionstal gaat?
En je familie, woont die hier in de buurt?
Ik pb je eventjes!
japielover schreef:aishcream schreef:Wat vervelend! Misschien heb ik er overheen gelezen, wat is de reden dat je niet meer naar de oude pensionstal gaat?
En je familie, woont die hier in de buurt?
Ik pb je eventjes!
Familie woont hier allemaal ruim een uur met de auto vandaan helaas.
Na dat mijn paard overleed ben ik met mn shet naar een goedkopere stal gegaan.
Groepje waar we voorheen gezellig mee zaten is uit elkaar gevallen door oa verhuizing naar andere stal en tussen 3 dames een ruzie.


ilaan schreef:Ik herken dit wel een beetje. Op stal heb ik het best leuk en gezellig maar daarbuiten heb ik weinig mensen, zeker mensen die in de buurt wonen niet. Gelukkig heb ik nu wel wat meer contacten weten te leggen. Wat bij mij ook niet helpt is dat ik veel bij mijn vriend ben. Ik probeer daarom wat contacten van stal ook buiten stal om te spreken. Dit is op de vorige stal gelukt
Misschien teruggaan naar de oude stal en daar zien of je wat op kunt pakken weer?
Als je wilt, ik woon ook in de Achterhoek, weet alleen niet of dat leeftijd iets uitmaakt. Maar van de andere kant, een goede vriendin is 40 geweest dus ach haha
Maar wat ik zou willen aanraden is misschien wat contacten van eerder aan te halen. Wat meer openstaan en dan komt het wel. Vanuit je nieuwe baan zul je vast ook wat leuke contacten erbij krijgen, zo lang je er maar voor openstaat
Edit
Lees dat de dames van de vorige stal niet wat wordt, jammer!
Kukkie schreef:Het klinkt alsof je wel wil, maar een deel van jezelf -die je daarvoor nodig hebt-even kwijt bent.
Probeer te visualiseren waar je heen wilt, wie en hoe je kan zijn als je weer de beste en moedigste versie van jezelf kan zijn. En kijk daarna welke dingen je nodig hebt om die persoon te worden.
Je vertelt ook over een miskraam. Ik zou je daarom, maar ook zonder dat, het boekje van Cheryl Strayed willen aanraden. Tiny beautiful things. Het is nog niet in het nl uitgegeven, maar er is wel een nl deel van het boek online beschikbaar. Schitterende kleine dingen. Ik vond het zelf het mooiste boekje ooit.
moonsparkle schreef:Ik ken het, heb bijvoorbeeld buren van mijn leeftijd, maar verder dan hoi, Doei, hoe gaat het komt het niet echt. Ik werk op een uur rijden en al mn vrienden wonen ook op ongeveer een uur of langer rijden. Daarbij heb ik in het weekend een hond die ik voor geen goud wil missen, maar die kan niet alleen zijn. Hij is wel heel makkelijk en gaat dus ook vaak mee op visite. Het ideale zou zijn als ik iemand in dezelfde stad vind die ook een hond heeft, die ik spontaan een bericht kan sturen of ze wilt wandelen of waarbij haar hond mee kan naar mij en andersom. Als ik buiten loop zie ik vooral mensen die een stuk ouder zijn en anders komt het ook nooit verder dan een oppervlakkig praatje.
Gillbo schreef:En bijvoorbeeld een sportvereniging zoals volleybal, een teamsport, hardloopgroep of zoek eens op facebook of daar bijvoorbeeld bakgroepjes zijn of een boekenclubje bij jou in de buurt.
Vaak hangen er in de supermarkt wel briefjes met activiteiten die er te doen zijn, dan heb je een doel en kom je vanzelf mensen tegen
Wel reuze gezellig en gaan d gesprekken ook best diep soms. karuna schreef:Ik herken het een beetje, alleen ga ik wel alleen op stap. Dat maakt me dan weer gelukkig niets uit. Probleem nu is dat ik nu niet mobiel ben en volledig afhankelijk van anderen om buiten de woonplaats te komen. Anders is mijn actieradius maximaal 50 km heen en 50 km terug en kom ik dus ook niet heel ver, los van de beperkte energie die ik heb.
Leeftijdsgenoten zijn er wel maar de interesses liggen zo ver bij mij vandaan dat ik daar niks hoef te vinden. Verder is iedereen hier een heel stuk ouder (lees tegen de 60 of meer) stalgenoten had ik maar na de verhuizing ook niet meer. Familie woont een heel eind weg en bestaat uit een bejaarde vader en een zus die contact afhoudt. Een meisje (veel jonger) zie ik een keer per week omdat de afstand ook een heel eind is en zij niet veel geld voor brandstof heeft en mijn budget ook niet bepaald meer riant is sinds ik er alleen voor sta. en daarmee ook mijn mogelijkheid om verder weg te komen.
Woon overigens ook net in in de achterhoek. Afgelopen weken wel meer mensen leren kennen, deels die spontaan hulp aanbieden en morgen naar de hoge veluwe wild spotten. Heb een topic aangemaakt hier bij bm en dan ok spring in het diepe. Oftwel ik begin het te leren al blijf ik wel een einzelganger.
En de hond ja daardoor maak je contact maar idd verder dan hoi, doei of mooi weer he. Verder kom je niet. Iedereen heeft het zo druk en de honden veel alleen laten doe ik ook niet graag. Ze zijn al best veel alleen vanwege ziekenhuis bezoeken enz.
of hebben het druk met kinderen of carriere, maar moet zeggen dat tot 30 35 het nog wel gaat omdat mijn interessesen muzieksmaak daar goed bij aansluiten. Of ik kom meteen een heel stuk ouder uit waar het ook goed mee gaat. Diepe gesprekken over het leven, geschiedenis en best interesses over oudheid of de landbouw.
karuna schreef:Ja is ook leuker, dan deel je je leuke ervaring met iemand ipv alleen. Dat vind ik het moeilijkst. Zie je iets leuks, moois of ontroerends en kun je het met niemand delen.![]()
Pasgeleden festival in mijn uppie, eigenlijk goed bevallen en me niet alleen gevoeld. Alleen s ochtends iedereen in zijn tentje als groep ontbijten, zit je daar in je uppie. Dat was wel even moeilijk steeds.
Japielover, maar als de leeftijdgenoten er niet zijn, dan maar veel ouder. Je moet iets.