Geplaatst Ik was net even op Facebook aan kijken, en zag hier een artikel. dit heeft toch wel heel erg indruk gemaakt.
Ik wil graag het pesten hier ook aan de orde brengen op bokt, simpelweg omdat ik als doel heb ik mijn leven om iedereen te helpen die gepest word. Is nooit haalbaar natuurlijk, maar als ik in mijn omgeving gepest zie doe ik er alles aan op de gene die gepest word te helpen.
Waarom ik dit graag wil?
Ik ben zeker niet de enige. maar ook ik ben gepest.
1e groepen ging het goed, maarja de meeste kinderen kennen op dat moment het pesten in bewuste zin nog niet. Tot groep 3 a 4 toen ging het mis. Op een of andere manier werd ik het pispaaltje van de groep, en hier was geen verandering in te brengen. Pesten kan op de manier van "hee lelijk eendje". en zo ging het eerst ook. Elke dag werd je weer vernederd. Gewoon random woorden werden naar je hoofd geslingerd. Eerst trek je je het niet aan, maar de tijd vordert en op een gegeven moment word het pijnlijk. je trekt je terug, heel boos in jezelf, durft met niemand sociaal contact te maken. Als ik thuis was voelde ik mij goed, op mijn gemak. Maar helaas ging 1 a 2 x in de week 1 van de pesters mee naar huis. het was het oppaskindje van mijn moeder. Ik heb tot groep 7 a 8 nooit iets tegen mijn moeder verteld over de pesterijen. Had ik dit anders aan moeten pakken, misschien wel. Zodra ze er achter kwam is ze meteen gestopt met dat gezin op te passen. Helaas ging het na die tijd niet beter op school. Het gepest werd erger, en ze begonnen mij fysiek te pesten. Regelmatig naar de dokter geweest met verwondingen. Met een dakpan op mijn hoofd, en een trap in mijn buik als ergste dingen. Eind groep 8 , wat was ik blij. Nieuwe school, nieuwe klas. Wat was ik blij. Echter kwam ik al snel achter dat het niet zomaar iets is geweest. Ik was onzeker, vergeleek me met de rest van de klas, was erg verdrietig. Na een weerbaarheidstraining voelde ik mij weer iets beter. Aan het eind van het jaar waren mijn cijfers super goed, maar ik voelde mij niet lekker in mijn vel en ik stroom af. Weer een nieuwe school, maar helaas bij 3 kwart van de pesters. Wat volgde in opnieuw pesterijen. ik heb 3 jaar moeten bikkelen om motivatie te kunnen hebben voor school. Je altijd vriendeloos en alleen te voelen. 4e jaar was het ergste tot nu toe. Heb veel aan de dood gedacht, zag geen andere uitweg meer. Dat zeg je niet tegen je ouders, want je wil ze geen pijn doen. En verder heb je eigenlijk niemand waar je mee kon praten.
Nu inmiddels zit ik op verpleegkundige opleiding. tussendoor ben ik nog eens 1 van de pesters tegen gekomen in de bus. ik ben naast der gaan zitten en heb gevraagd waarom ze mij gepest had! ik wilde nu wel eens de waarheid weten. ze wist het niet, ze wist het gewoon niet. Dit is toch wel een van de kenmerken van een pester, ze hebben het meestal niet door. Ze hebben geen idee wat het met zich meebrengt.
Nu ik weer op het goeie pad ben terecht gekomen, zitten veel dingen mij nu toch in de weg. Altijd bezig zijn met wat anderen over je denken, Heel onzeker zijn, niet iedereen vertrouwen, bindingsangst. Daarnaast ben ik de laatste tijd heel erg bang dat ik niet aardig gevonden word. dit is heel fout. maar dit is toch wel gekomen door al dat pesten.
Ik wil iedereen die gepest word mee willen geven, maak het bespreekbaar met familie. En door pesters ( bewust en onbewust) houd je ogen en oren open. Krijg je seintjes dat je gemeen doet, of vreemd gedrag vertoond tegen bepaalde mensen. Stop er alsjeblieft meteen mee op!
