Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-09-15 15:55

Kampen met constant schuldgevoel

Geplaatst: 24-09-15 15:55

Nog mensen die dit herkennen? Je leest een artikel of hoort over iemand die zwaar gehandicapt is en instant krijg je een knoop in jouw maag. Dan denk je (in mijn geval): Ik ben gelukkig gezond, maar dan riskeer ik wel wat door met de motor te rijden, paard te rijden etc. En hop, daar voel ik mij schuldig omdat ik wel gezond ben en hij niet. Ik probeer dit van mij af te zetten maar heb het er daar dan wel heel moeilijk mee.

Dit uit zich ook in iets fout doen en jou daar echt schuldig over blijven voelen.

Nog mensen die dit hebben?

**Geplaatst**: 24-09-15 15:58

Re: Kampen met constant schuldgevoel

Geplaatst: 24-09-15 15:58

Op die manier niet nee. Wel ben ik me er altijd van bewust hoeveel geluk ik heb met mijn leven.

Ik werk nu met ernstig gehandicapte mensen en het doet mij goed om iets voor ze te doen. Vaak zijn er ook vrijwilligers die zich inzetten voor deze mensen. Misschien is dat voor jou een optie om je schuldgevoel in te zetten voor iets positiefs?

**Geplaatst**: 24-09-15 16:01

Geplaatst: 24-09-15 16:01

Ik voel mij schuldig dat ik ziek ben en mijn naasten en de maatschappij geld kost.

Plus dat er daardoor een soort schaamte voor genieten ontstaat. Alsof een obese niet heerlijk een patatje mag eten. Alsof een chronisch zieke niet op vakantie mag.

Ik zet mijn schuldgevoel in voor vrijwilligerswerk. Al is het maar 1 uur per maand.

Geniet van je gezondheid.

**Geplaatst**: 24-09-15 16:04

Geplaatst: 24-09-15 16:04

Ik heb een tijdje tussen gehandicapten geleefd en geholpen. Ben ook de eerste om iemand te helpen. Dan voel ik mij daar gewoon goed bij, maar achteraf voel ik mij er slecht over. Ik weet dat ik het van mij moet af zetten, heb daar ook oefeningen voor, maar blijkbaar ben ik gewoon heel erg gevoelig. Ben vooral benieuwd of mensen zich hierin herkennen.

Ja, hier ook wat zwaarder en inderdaad, dat schuldgevoel als je eens een ijsje eet. Voel mij nog altijd schuldig omdat ik op heel jonge leeftijd mijn zus eens van de trap wou duwen (mentaal gehandicapt en ik wou ze niet meer). Ik was 9 of 10 en krijg nog trainen in mijn ogen als ik er aan denk.

Nomineer dit bericht ×