Al sinds mijn studie is het mijn droom om advocaat te worden, maar omdat ik zo jong was toen ik afstudeerde, besloot ik eerst wat andere ervaringen op te doen, voordat ik zou beginnen aan die serieuze wereld van de advocatuur
Ik heb intussen verre reizen gemaakt en ander soort werkervaring opgedaan en nu ik 27 ben, voel ik dat ik als persoon klaar ben om de advocatuur in te gaan. Ik sta sterk in mijn schoenen, heb alles privé redelijk op orde en heb gewoon zin om te beginnen!
Nu is het zo dat je om advocaat te worden, eerst drie jaar stage moet lopen bij een advocatenkantoor als advocaat-stagiaire. Vlak na mijn studie ben ik hier aan begonnen op een klein kantoor, maar ik was toen pas net 22 en was er nog niet aan toe. Nu ik er wel aan toe ben, blijkt het een stuk lastiger te gaan dan ik dacht. Ik word nergens uitgenodigd, terwijl ik toch hoge cijfers heb gehaald en veel nevenactiviteiten heb gedaan. Is mijn sollicitatiebrief dan niet goed genoeg? Ik weet het niet, maar ik kwam vandaag op het idee om in plaats van een brief, een korte video van mijzelf te maken, waarin ik mijzelf voorstel en mijn motivatie en kwaliteiten duidelijk maak.
Mijn vraag aan jullie: Wat vinden jullie hiervan? De advocatuur is een serieuze wereld. Ik weet niet of dit gewaardeerd wordt. Als jullie zeggen: niet doen! Zou iemand dan eens naar mijn motivatiebrief en CV kunnen kijken? Ik word hier zo onzeker van en voel me steeds kleiner worden...