Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-15 14:16

Is geaccepteerd worden nou echt zo belangerijk?

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-15 14:16

De titel is best wel duidelijk..

Ik vond geaccepteerd worden altijd heel belangerijk.
Dus ik deed me anders voor dan ben,om maar geaccepteerd te worden door mensen. Dat betekende voor mij constant op mn tenen lopen,en alles doen voor ander.

Totdat jezelf iets gaat mankeren wat niet op het eerste oog zichtbaar is,ik werd niet,geaccepteerd omdat ik in hun ogen gek ben.

Toen gingen mijn ogen echt open.
Waarom zou het mij boeien wat mensen van mijn echte ik vinden.
Waarom zou ik me moeten aanpassen aan hun leefwijze/stijl?
Ik heb daarom nu besloten ; neem me met mn gebreken,of gewoon niet
Ik wijger om me nog langer aan te passen aan het perfecte beeld wat je moet hebben in deze maatschappij

Is het nou echt zo belangerijk dat je accepteerd word?
Mijn antwoord is nee,en die van jullie

**Geplaatst**: 31-08-15 14:18

Geplaatst: 31-08-15 14:18

Zolang je jezelf maar accepteert

Ik vind de mening van mijn directe naasten wel belangrijk

en hecht waarde aan hun oordeel. Ze houden onvoorwaardelijk van mij.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 31-08-15 14:22, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 31-08-15 14:19

Geplaatst: 31-08-15 14:19

Vroeger niet. Toen deed ik totaal mijn eigen zin, deed waar ik zelf zin in had. Toen ik 15 was veranderde dat wat meer en ging ik er op letten wat andere van mij vonden. Nu ben ik 17 en wil ik me graag gedragen zoals ik ben en hoef niet door iedereen geaccepteerd te worden. Maar aan de andere kant vind ik het vaak wel weer belangrijk wat sommige van mij vinden.

Eigenlijk zou ik gewoon mijn eigen ding doen, maar dat vind ik lastig

**Geplaatst**: 31-08-15 14:21

Geplaatst: 31-08-15 14:21

Ik ben het volkomen met je eens, iedereen is uniek en dat moet iedereen ook gewoon kunnen zijn. Helaas is er toch erg veel discriminatie in de samenleving waardoor het wel erg moeilijk gemaakt wordt om geaccepteerd te worden. Maar als je gewoon je zelf bent en blijft dan krijg je vanzelf mensen om je heen die je ook accepteren zoals je bent, en de mensen die dat niet doen doen er niet meer toe.
Discriminatie is helaas nog niks tegen te doen, dat is het moeilijkste aspect als je anders bent dan de gemeenschap graag ziet (zoals homo-sexuelen vaak merken, evenals transgenders e.d.).

Maar mijn advies is dat je je vooral niet moet verliezen in jezelf. Zolang je zelf blij bent met de persoon die je bent straal je dat ook uit en kan je gelukkig zijn. Als je je anders voordoet dan je bent breekt dat je op een gegeven moment echt op en ben je ook niet echt gelukkig (al doe je alsof).

**Geplaatst**: 31-08-15 14:22

Geplaatst: 31-08-15 14:22

Ik vind het van sommige mensen belangrijk. Schoonfamilie, collega's. Dat maakt het leven net wat makkelijker. Maar verder, nee.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:22

Geplaatst: 31-08-15 14:22

Wat is het perfecte beeld van de maatschappij TS?

**Geplaatst**: 31-08-15 14:23

Geplaatst: 31-08-15 14:23

Als je jezelf bent komen er vanzelf mensen om je heen die bij je passen. Als je niet jezelf bent trek je mensen aan die niet bij je passen. Dat hoeft niet erg te zijn, dat kunnen ook gewoon aardige mensen zijn, maar op een gegeven moment gaat dat toch wrijven voor jezelf.

Acceptatie van jezelf betekent ook acceptatie van anderen

Maar het is voor ieder een eigen leerproces.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:25

Re: Is geaccepteerd worden nou echt zo belangerijk?

Geplaatst: 31-08-15 14:25

Bestaat er een perfect beeld van de maatschappij dan? Want voor iedereen is dat anders. De een vindt mijn leven te burgerlijk, de ander het juist geweldig :')

**Geplaatst**: 31-08-15 14:25

Geplaatst: 31-08-15 14:25

Hangt er van af of en hoe belangrijk die persoon en diens oordeel voor jouw is. Ouders die je niet accepteren is op zijn minst zeer pijnlijk.

Dat anderen intolerant zijn voor afwijkingen van vrienden, etc. is hun makkes, maar dan nog kan het idd zeer doen. Maar ook dan moet je nog steeds ten eerste met jezelf kunnen leven en als je niemand kwaad doet is het niet geaccepteerd worden weliswaar moeizaam, maar geen reden om jezelf te dwingen tot gedrag dat jouw de vernieling in helpt.

Jezelf zijn en anders kijken naar de wereld kost flink lef, maar het kan en mag! absoluut.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-15 14:28

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-15 14:28

eenitraM schreef:
Wat is het perfecte beeld van de maatschappij TS?

Het perfecte beeld,

Pfft,in het dorp waar ik vandaan was dat iemand die achter iedereen aanliep qua geloof en levenswijze
Geloof vertikte ik altijd al,dus moest me aanpassen qua alles,de goede vriendinnen maken etc
En ik moest alles voor mekaar hebben werk opleiding etc,pfft of terwijl de perfecte mens

**Geplaatst**: 31-08-15 14:30

Geplaatst: 31-08-15 14:30

Ik heb echt nooit niet eens van het concept "geaccepteerd worden" geweten tot een paar jaar geleden en nog alleen door topics op fora.
Ik begrijp dus ook het belang totaal niet. Je wint er niks mee.

Overigens vind ik wel dan mensen zich binnen bepaalde waarden en normen moeten gedragen om anderen niet te schaden. Dus handen thuis houden en ook niet iemand bewust kwetsen en je gewoon aan regels houden waar dat moet.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:30

Geplaatst: 31-08-15 14:30

Misschien is het niet altijd heel belangrijk dat je geaccepteerd wordt. Maar NIET geaccepteerd worden is volgens mij wel altijd heel vervelend. Dat heeft vaak toch te maken met respect...

**Geplaatst**: 31-08-15 14:30

Geplaatst: 31-08-15 14:30

Ja, geaccepteerd worden is écht zo belangrijk. Vanuit de evolutie gezien is het een van de eerste levensbehoefte. Net zoals bij paarden. Wordt je niet door de kudde geaccepteerd dan ga je dood, want je staat er alleen voor.

Dus je kunt wel heel hard zeggen dat geaccepteerd worden niet belangrijk is, maar dat is het natuurlijk wel. En dat weet je zelf ook wel.

Het belangrijkste is natuurlijk dat je naasten je accepteren. Hoe verder mensen van je afstaan, hoe minder belangrijk het wordt.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:31

Geplaatst: 31-08-15 14:31

Nope het intreseerd me geen hol.
Tot teleurstelling van mijn familie (behalve mijn mama en oma van vaders kant) waar ik door die reden met de rest van mijn familie geen contact meer heb.ook niet met opa en oma van moeders kant die mij voor 90procent hebben opgevoed omdat moeders altijd werkte en papa de benen had genomen.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:33

Geplaatst: 31-08-15 14:33

Van vroeger uit betekende acceptatie dat je bij een groep hoorde, en in groepen ben je veiliger. Dus vanuit dat oogpunt is acceptatie belangrijk.

Echter met op je tenen lopen en jezelf niet zijn, kom je bij een groep uit waar je niet thuis voelt en het veilige gevoel is dan ver te zoeken.

Dus ja, acceptatie is belangrijk, mits dit gebeurd door jezelf te zijn.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:34

Geplaatst: 31-08-15 14:34

Ja, maar alleen door de mensen door wie je geaccepteerd wil worden

De rest kan fijn.... Najaa

**Geplaatst**: 31-08-15 14:38

Geplaatst: 31-08-15 14:38

Musiess schreef:
Nope het intreseerd me geen hol.
Tot teleurstelling van mijn familie (behalve mijn mama en oma van vaders kant) waar ik door die reden met de rest van mijn familie geen contact meer heb.ook niet met opa en oma van moeders kant die mij voor 90procent hebben opgevoed omdat moeders altijd werkte en papa de benen had genomen.

Als je kind je niet accepteert als moeder straks, lijkt mij dat toch wel verdomd zwaar. Iedereen verlangt naar acceptatie; van de moeder, van de partner, van je eigen kind. Zit in ons systeem.

Wat de overbuurvrouw van het achterneefje van je eigen buurvrouw van je vindt zal weinig mensen echt kunnen boeien, maar je hecht vaak wel waarde aan wat de mensen van je vinden die echt direct om je staan en waar je close mee bent (dus niet van die zakkenwassers die zich 'vader' noemen en 'em gewoon smeren).

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 31-08-15 14:39, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-15 14:38

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-15 14:38

Nou ik weet wel 1 ding niemand accepteerd me bijna,de echte ik ,alleen me vriend,de rest wil de aangepaste versie
Dan word ik maar niet geaccepteerd
There loss

**Geplaatst**: 31-08-15 14:40

Re: Is geaccepteerd worden nou echt zo belangerijk?

Geplaatst: 31-08-15 14:40

Het kan ook zijn dat doordat jij denkt dat je door niemand geaccepteerd wordt, je je hiernaar gaat gedragen. Dan zal je ook niet geaccepteerd worden

**Geplaatst**: 31-08-15 14:40

Geplaatst: 31-08-15 14:40

Ik vind dat alles goed is zodra je jezelf accepteert en je bent wie je bent.

Alleen ik accepteer mezelf pas zodra anderen het doen maar daarvoor zou ik mijzelf moeten veranderen.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:41

Geplaatst: 31-08-15 14:41

saffire schreef:
Nou ik weet wel 1 ding niemand accepteerd me bijna,de echte ik ,alleen me vriend,de rest wil de aangepaste versie
Dan word ik maar niet geaccepteerd
There loss

Accepteer jij jezelf dan wel volledig? Ik ben zeer gelukkig met mijn leven en met wie ik ben, maakt dat ik ook snel geaccepteerd wordt; ook door volstrekt onbekenden. Ik ben erg toegankelijk en sta open voor anderen.
Als je een defensieve houding hebt en denkt in 'ik vs de rest' dan is het ook lastig voor anderen om jou te benaderen. Je eigen houding is ook erg belangrijk. Actie -> reactie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-15 14:45

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-15 14:45

vuurneon schreef:
saffire schreef:
Nou ik weet wel 1 ding niemand accepteerd me bijna,de echte ik ,alleen me vriend,de rest wil de aangepaste versie
Dan word ik maar niet geaccepteerd
There loss

Accepteer jij jezelf dan wel volledig? Ik ben zeer gelukkig met mijn leven en met wie ik ben, maakt dat ik ook snel geaccepteerd wordt; ook door volstrekt onbekenden. Ik ben erg toegankelijk en sta open voor anderen.

Ja absoluut accepteer ik mezelf
Heeft lang geduurd ...maar de rest van mn omgeving wil de aangepaste versie en dat vertik ik gewoon

Ik heb gebreken en die worden niet geaccepteerd
Terwijl ze een deel zijn van wie ik echt ben

**Geplaatst**: 31-08-15 14:45

Geplaatst: 31-08-15 14:45

Ik accepteer. Mensen die mij niet accpeter (waar het hier over gaat "geaccpeteerd WORDEN" ) slaap ik echt geen nacht mindee. Dan toch niet je kan mensen niet dwingen je te accepteren. Dan lopen HUN maar lekker op hun tenen als ze graag scheinheilig zijn hoor. Vind ik

**Geplaatst**: 31-08-15 14:50

Geplaatst: 31-08-15 14:50

Musiess schreef:
Ik accepteer. Mensen die mij niet accpeter (waar het hier over gaat "geaccpeteerd WORDEN" ) slaap ik echt geen nacht mindee. Dan toch niet je kan mensen niet dwingen je te accepteren. Dan lopen HUN maar lekker op hun tenen als ze graag scheinheilig zijn hoor. Vind ik

dus als je kind jou niet accepteert als moeder, dan zal dat op jou geen enkel effect hebben? Als de kleine huilt in jouw armen en echt alleen maar naar papa wil? Van mensen die echt heeeeel dichtbij je staan, verlang je naar acceptatie. Zit er in, ons overlevingsmechanisme. Je ziet ook dat als er helemaal niemand meer om een persoon heen staan, het ook zelden goed gaat met diegene. Wij hebben onbewust dat verlangen nu eenmaal, wij willen geaccepteerd worden vanaf baby af aan al om bij anderen te horen en geaccepteerd te worden. Dat is veilig immers. Al is het maar 1 persoon die jou accepteert.

**Geplaatst**: 31-08-15 14:57

Re: Is geaccepteerd worden nou echt zo belangerijk?

Geplaatst: 31-08-15 14:57

Als mijn kind mij niet accepteerd als moeder zal het daar zo wel zijn/haar reden voor hebben (terecht of niet) ik kan het moeilijk aan een stoel vastbinden net zo lang tot het mij wel accepteerd.

Nomineer dit bericht ×