Toch?
Ik smul eigenlijk altijd van het 'confessions' gedeelte in onder andere Cosmopolitain. Waarom? Omdat daar soms hilarische verhalen tussen staan, maar ook omdat ik mij dan iets minder slecht voel
Nu heb ik niet heel veel op mijn kerfstok, maar toch... 
Om het spits af te bijten: De cadeau-doorgeef-ronde.
Ik heb namelijk een hékel aan het krijgen van crèmepjes, lotionetjes, shampootjes op verjaardagen of zelfs voor de zomaar. Je maakt er mij echt niet gelukkig mee en vaak krijg ik spul in handen gedrukt wat ik dus echt niet lekker vind ruiken. (Lavendel, brrr). Uiteraard moest dit bij cadeaupakket nummero zoveel eens een keertje mis gaan. Ik krijg véél pakketjes en met een verjaardag, housewarming, wat dan ook komt dat nogal eens van pas. Ware het niet dat ik niet precies onthoud van wie ik het cadeautje heb gekregen..... 1 keer raden: Ik heb uiteindelijk een cadeau waar iemand - schijnbaar - heel goed over had nagedacht en zelf (!!) samen had gesteld teruggegeven aan de gever. Ai.
Nu zijn er natuurlijk veel, veel, veel meer confessions.... Welke bokker durft het aan om aan te vullen?

. Op school tijdens de bel ben ik een keer mijn schoen verloren op de trap. Loop je daar te hinkelen op een been terwijl je ondertussen allemaal mensen moet ontwijken en je schoen moet proberen terug te vinden
). Gingen we met z'n 3en naar Koninginnedag in de stad. Merkte dat het tussen hun goed klikte, dus ik gunde haar dat zij ervoor zou gaan. Zij moest eerder weg dus ik bleef alleen achter met hem. Omdat ze zich best rot voelde dat ze weg moest SMSTE ik naar haar iets van 'jij mag voor m gaan, jullie zijn leuk samen en ik zal proberen m niet meer leuk te vinden'. Nog geen minuut later zegt die jongen tegen mij: 'kijk eens wat voor SMSje ik heb gekregen...'
. De dag erna kwam ik het beestje gelukkig terug tegen, hij was wel een oog kwijt, maar leefde nog. Toch maar even een vriend gestuurd toen die zelf ook een boel reptielen heeft, hij zei dat hagedissen best tegen een stootje kunnen en snel genezen. Maar ik voel me er nog steeds ontzettend schuldig van
en ik hoopte steeds dat hun uit elkaar gingen zodat ik een kans bij hem zou hebben en haar niet kwijt raak