Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Zodra het in de buurt komt, zit m'n hart in m'n keel en kruip ik het liefst heel dicht tegen m'n vriend aan
Nynke04 schreef:Ik meld me ook...
Op mijn 8e op vakantie op Ameland midden in de nacht zo geschrokken van een flits dat ik van het bed rolde met mijn mond op de plavuizen. Alle tanden kapot (gelukkig nog melktanden) en overal bloed.
Sindsdien niet meer relaxt kunnen zijn wanneer het onweert.
Vind het wel mooi om te zien, maar alleen als het heel veel weg isZodra het in de buurt komt, zit m'n hart in m'n keel en kruip ik het liefst heel dicht tegen m'n vriend aan
![]()
Ik moet ook elke flits volgen, zodat ik weet dat er een donder aankomt en een beetje weet hoe ver weg het is
)
Condor schreef:Waar zit je op een camping TS? Hier gaat het ook al de halve nacht + ochtend tekeer. Ik ben op zich niet bang voor onweer trouwens, maar als het heel dichtbij is word ik toch wel een beetje onrustig. Vannacht als een veel te warme, in deken gewikkelde burrito helemaal tegen m'n vriend aangerold omdat er ineens een heule harde knal was, en hij maar zweten. Oepsie.
die dan alles laten trillen en waar je je echt te pletter van schrikt
De echte klassieke donderwolken zijn namelijk één kolk van beweging en interessante vormen. 
Hiraeth schreef:Wat heel erg helpt is je meer verdiepen in onweer. Zodra je bijvoorbeeld wolkentypen leert herkennen en meer te weten komt over het fenomeen is het een stuk minder eng, en vind je het misschien ook wel interessant om gericht te kijken naar dingen.De echte klassieke donderwolken zijn namelijk één kolk van beweging en interessante vormen.
Zie het zo: mensen zijn vaak bang voor dingen die ze niet begrijpen, dus als je dat tegen gaat zal (hopelijk) je angst ook wat afnemen.
Voor nu.. een dikke knuffel!