. Al van kinds af aan had ik de wens om eens echt de wereld van bovenaf te mogen bekijken. En dan niet in een grote boeing, maar in een echt sportvliegtuigje, zodat je alles heel bewust meemaakt. Eergisteren is mijn droom uitgekomen! Ik had echt nog nooit gevlogen (ook niet naar een vakantiebestemming), dus hoe dichter het bij kwam, hoe meer ik toch wel een beetje de kriebels kreeg, maar natuurlijk ook veel zin erin! We hadden om 19 uur afgesproken op het plaatselijke vliegveldje en natuurlijk gooide een flinke bui roet in het eten, maar gelukkig trok de bui weg en konden we alsnog vertrekken.
Toen ik was geïnstalleerd in het tweezittertje werd het wel even spannend, maar éénmaal vertrokken en in de lucht, was het alleen maar ontzettend genieten.
Wat een uitzicht en wat een gevoel! Vrijheid en tegelijk ook nietigheid, ongelofelijk! Ik heb volgens mij de hele reis met een gigantische grijns op mijn gezicht gezeten en heb mijn ogen uitgekeken.
We zijn ook over ons huis en mijn ouderlijk huis gevlogen, wat is dat klein vanaf daarboven. Onze gemiddelde snelheid was 210 km/h, maar daar voel je niks van in de lucht (op zo'n 600 meter hoogte).
Enkele foto's vanuit de lucht:




Selfie vanuit de wolken:

Op het laatst vond de piloot het leuk om even een grapje uit te halen en gingen we met zo'n 240 km/h vlak over de landingsbaan en daarna recht omhoog, ik dacht dat ik verging!
. Daarvan heb ik een filmpje: Uiteindelijk was ik blij dat ik weer heelhuids met 2 voeten op de grond stond, maar deze ervaring vergeet ik nooit meer!
.
.
