Ik had nooit gedacht dat ik hier een onderwerp zou plaatsen maar toch is vandaag de dag dat ik het even van me af moet schrijven.
Ik heb 2 relaties gehad waarin mijn beide exen mij hebben gekwetst. Een ex door fysiek met andere vrouwen (zo'n 10) te lopen flikflooien terwijl wij samen waren. En mijn andere ex heeft lopen flirten en doen met een collegatje van hem, in de trant van: Ik wou dat je hier was blabla. En achteraf blijkt hij ook met haar te hebben lopen rotzooien.
Ik zet liever niet het hele verhaal hier neer, maar even genuanceerd. Het is allemaal heel veel geweest en heeft mijn zelfvertrouwen en mijn vertrouwen in mijn partners heel erg geschaad.
Nu een relatie met mijn huidige vriend. Hij heeft nu dus last van mijn trust issues. Want ik wil dit geen tweede keer meer meemaken. Ik kijk dus een keer op de zoveel tijd in zijn gsm om te "controleren" of er niets verkeerds instaat. Hier hebben we vaak ruzies over gehad omdat hij meiden ziet als goede vriendinnen terwijl ik nog nooit ook maar een van die namen heb horen vallen in de 3 jaar dat wij samen zijn bijvoorbeeld.
Nu heeft hij contact met een collega van hem via Facebook, maar ik vind dat het te ver gaat. Hij flirt gewoon met haar en zegt dingen die ik niet vind kunnen als je een vriendin hebt. Meneer vindt echter dat ik er teveel achter zoek ook al heeft hij toegegeven dat het inderdaad te ver ging. Maar toch blijft hij volhouden dat hij niets fout doet want hij meent het niet etc.
Nu is zijn collega weg op het werk maar heeft zij hem wel haar nummer gegeven. Nu denk ik dat zij zijn leuke flirterige berichtjes wel iets te serieus nam en dit zit mij dwars. Ik heb hem hier naar gevraagd en hij zei dat ik er niets achter moet zoeken. Maar hij doet wel heel anders, ook thuis. Heel afstandelijk naar mij toe.
Hij vind het afschuwelijk dat ik hem niet vertrouw en ikzelf ook. Maar hij doet dus zo afstandelijk omdat hij een hekel heeft aan het feit dat ik hem niet vetrouw en in zijn telefoon kijk. Ik doe dit juist omdat ik zo bang ben om hem kwijt te raken dat ik er akelig van word.. En mezelf wil beschermen tegen nog een keer zo'n verdriet. maar juist als hij zo afstandelijk doet word ik gek en nog achterdochtiger
Het werkt bij ons beide alleen maar averechts.. Het is nu op zo'n punt gekomen dat hij er klaar mee is dat ik hem niet vertrouw. Ik loop al bij een psycholoog voor allerlei problemen waarvan dit vertrouwensprobleem er een is. Ik probeer zo hard om hem te vertrouwen maar de kleinste dingetjes triggeren mijn achterdocht dat het zo moeilijk is voor me om ook maar mezelf voor te houden dat het vast niets is.
Ik weet niet wat ik nu moet doen, ik weet dat als ik zo door ga ik hem hieraan ga kwijtraken en dat is juist helemaal niet wat ik wil
Ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil bereiken, ik hoop dat iemand me misschien tips kan geven want ik kom er zelf gewoon niet meer uit en ik moest het gewoon van me afschrijven..
Precies, als het zulke goede vriendinnen zijn neem ze dan een keer mee of gaan we gezellig iets samen doen, om kennis met ze te maken. Maar hij houdt ze "verborgen" en dat maakt het alleen maar erger




