Cayenne schreef:Interessante reacties al!
Op het forum waar ik het topic op mijn beginpost dus las, reageerden verbazingwekkend veel mensen die zelf of in de omgeving een relatie tussen familieleden hadden meegemaakt. Dat vond ik echt opvallend, want je hoort er verder nooit iets over (zal ook wel met schaamte te maken hebben).
Maar als het bij mensen zo slecht is, waarom wordt het dan bij dieren -oa dus paarden- wel geaccepteerd en toegepast? Er zijn zelfs dekhengsten die flink wat inteelt in de stamboom hebben. Je ziet het ook veel bij tuigpaarden.
Goede vraag, ik vermoed dat bij mensen het 'probleem' om een paar redenen groter is:
1) Mensen zijn genetisch niet zo divers, ik geloof dat de hele mensheid samen net zo divers is als een groep van zo'n 50 chimpansees. Al vraag ik me af of dit heel veel uitmaakt want binnen paarden komt inmiddels ook niet altijd meer zoveel diversiteit voor..
2) We zijn in niet zo'n hele lange tijd van een hele kleine groep mensen naar 7 miljard gegaan, dat zorgt ervoor dat bepaalde mutaties rondwaren die niet goed voor ons zijn, maar die nog niet zijn verdwenen door evolutie. Binnen familie heb je meer kans op dezelfde mutaties en dus die recessieve aandoeningen als je binnen de familie trouwt.
3) Genetische probleemgevallen zijn bij dieren vaak lastiger te herkennen. Stel jouw hele familie is afgestudeerd aan de universiteit, maar je kind haalt met moeite z'n middelbare school diploma. Dat valt op. Een minder slim paard valt veel minder op. Een kind met een nare afwijking is vreselijk voor zowel het kind als de ouders, een hond die 8 pups krijgt waarvan 2 zonder pootjes is vervelend maar pups worden ingeslapen en daar is de kous mee af. Als die andere 6 dan de fantastische bouw en karakter van die lijn hebben dan is dat wat mensen zich 10 jaar later herinneren.