Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-15 19:07

Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-15 19:07

Ik vroeg me af of er mensen zijn die twijfelde over het nemen/krijgen van kinderen, waarom je twijfelde en of je er toch voor bent gegaan?

**Geplaatst**: 14-07-15 19:13

Geplaatst: 14-07-15 19:13

Ik twijfelde

Omdat ik echt een bloedhekel heb aan de meeste kinderen

Om mij heen zag ik alleen maar van die zeurende verwende kinderen dus dacht ik altijd dat kinderen altijd vervelend waren :Y)

Maar mijn dochter is echt een schatje,soms wel een driftkop ( goh klinkt bekend ).
Ze zegt alsjeblieft en dankjewel, zet geen supermarkten op stelten, rijd niet met winkelwagentjes tegen mensen hun benen aan

Alle dingen dus die mij deden twijfelen die doet zij niet $*\o/*$

Maar waardoor ik er toch voor ben gegaan? Omdat mijn man en ik het eigenlijk wel super leuk vonden. Het is voor ons wel de kers op de taart in onze liefde voor elkaar zeg maar.

Maar een tweede? Mij niet gezien! Straks word dat wel een huil kind etc. Mijn neefje is echt een schatje hoor, maar een enorme pieperd. En dat is onze dochter echt totaal niet.

Mijn dochter slaapt al vanaf geboorte uit tot half 9/ half 10

**Geplaatst**: 14-07-15 19:15

Geplaatst: 14-07-15 19:15

Ik twijfel heel hard over het krijgen van kinderen, mijn vriend wilt zeker kinderen, ik ben daar absoluut nog niet zeker van. Ik wil nog een aantal jaar genieten van mijn leven, carriere maken, reizen, ...
Maar als ik dan mijn nichtjes hier heb rondlopen vind ik dat leuk en schattig en lief en wil ik er ook wel 1tje, maar graag ineens 4 jaar oud, dat deel ervoor mag voor mij overgeslagen worden...

**Geplaatst**: 14-07-15 19:15

Geplaatst: 14-07-15 19:15

Jep! Ik heb geen rammelende eierstokken.... maar zie me later ook niet zonder kinderen oud worden.
Dat maakt het wel een beetje een moeilijk. Hoe ik mijn leven nu heb ingericht passen er ook geen kinderen 'bij' en eigenlijk heb ik nu ook nog geen zin om dat leven aan te passen. Ook bedenk ik me dingen als: wat als het niet gezond is, wat als ik het toch niet zo leuk vind, wat als de opvoeding niet wil lukken.

Maarja....als vrouw kun je ook niet té lang wachten (als je ze toch wilt...).

**Geplaatst**: 14-07-15 19:18

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 19:18

Ik ben bijna 33 en was overtuigd het niet te willen, nu met 33 jaar begin ik lichtelijk te twijfelen, maar nog totaal geen drang. Een kinderloos bestaan boezemt me in ieder geval geen angst in, eerder andersom. Ik zie wel wat de tijd me brengt aan keuzes, mogelijkheden en bijzonderheden....

Wie weet ben ik morgen dood of woon ik volgend jaar in Sri Lanka, weet ik veel

Ben i.i.g. geen 'geboren' moeke. Geen rammelende eierstokken

**Geplaatst**: 14-07-15 19:19

Geplaatst: 14-07-15 19:19

Ja hoor, heb lang gedacht dat ik ze niet wilde maar mijn mening is veranderd en nu ben ik haar vaste groom

**Geplaatst**: 14-07-15 19:22

Geplaatst: 14-07-15 19:22

Ik wil op dit moment geen kinderen en weet niet of ik ze ooit wil. Op dit moment geniet ik zo van mijn vrijheid en het lekker doen waar ik zin in heb.. Ook zou ik graag nog wat meer van de wereld willen zien samen met mijn vriend of beste vriendin. De gigantische verantwoordelijkheid en het idee hebben dat mijn vrijheid mij ontnomen wordt staan me nu heel erg tegen. Maaar wie weet hoe ik over een aantal jaren in het leven sta. Ik sluit niets uit!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-15 19:23

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-15 19:23

Ik denk ook van ik werk veel, zou echt niet weten hoe dat te combineren. Ik begin wel wat vaker te denken van ja dit zou leuk zijn om met onze kinderen te doen, maar ook ik ben gek op reizen.

**Geplaatst**: 14-07-15 19:27

Geplaatst: 14-07-15 19:27

Ik heb nog geen kinderen met mijn vriend, Maar toch twijfel ik eraan.
Hier in Duitsland waar ik woon zie je zoveel kinderen, en ook errug lieve braaaave kinderen.. *kuch kuch* $:\$

Ze geven je tegenwoordig een grote Mond en slaan je als je er wat van zegt.
Ze schreeuwen de gehele Supermarkt bij elkaar en slaan de ouders voor de ogen van andere mensen.
En tegenwoordig laten ouders alles toe met als reden dat ze dan rustig zijn (ik heb geleerd nee is nee, will ik niet luisteren dan voel ik het Maar ~~}>

)

Tegenwoordig kunnen kinderen ook geen dank u wel en álsjeblieft zeggen, nee het moet nu en ik will dat. En dankbaar zijn ze tegenwoordig ook niet Meer met een klein dingetje, nee er moet Persè een Tablet of I-phone komen..

Natuurlijk moet ik niet alles aan een kant duwen Maar toch laat dit me erg twijfelen. Ik ben als voorbeeld bang dat mijn Zoon of dochter ook zo grote Mond krijgt. ( Dat betwijfel ik dat hij/zij zo wordt omdat ik niet zoveel accepteer qua gedrag van anderen )

Natuurlijk heeft het met opvoeding te maken, mijn zus heeft als voorbeeld twee kleine hele lieve en fatsoenlijke meiden thuis.
Ze zeggen dankje wel en alsjeblieft en zijn blij met wat gegeven wordt.
Natuurlijk kunnen het ook draakjes zijn Maar wie is dat nou niet?

Ik heb nog tijd, Maar toch denk ik er af en toe over na.
Ik lees dit Topic mee, dit is interessant hoe andere mensen denken.

**Geplaatst**: 14-07-15 19:30

Geplaatst: 14-07-15 19:30

Ik was voor mijn zwangerschap ook een feestbeest hoor, en ging graag weg. Of mijn vrijheid nu is afgenomen? Nope!

Ik neem mijn dochter overal mee naartoe, behalve als ik uit eten ga :')

Ook gewoon mee winkelen of als ik zin heb om ergens te lunchen.

Zaterdag verjaardag van mijn tante gehad, dan gaat ze ook gewoon mee ondanks dat het in de avond is

Als ze moe is leg ik haar gewoon daar op bed. En als ze moe is als we ergens heen gaan slaapt ze in de buggy.

Maar moet wel zeggen dat ik ontzettend makkelijk ben en ook dus een ontzettend makkelijk kind heb.

Reizen vind ik ook leuk, maar ja wie zegt dat je nog overal naar toe gaat? En dat kan eventueel ook met kind..

Qua werk? Ik ben een thuis mama :')

heb wel gewerkt maar dit gaf teveel stress met opvang/oppas.

Mijn man werkt voor zichzelf dus voor het geld hoeft het in ieder geval niet. En ik merk ook wel dat ik helemaal niks gemist heb. Alles wat ze voor het eerst deed heb ik meegemaakt. Woordjes/stapjes en dat soort dingen.

**Geplaatst**: 14-07-15 19:33

Geplaatst: 14-07-15 19:33

Ik heb altijd gezegd: 'ik ga niet trouwen en ik wil geen kinderen!'....nu ben ik getrouwd en zou ik mezelf niet kinderloos oud zien worden :')

. Zoals iemand anders al zei: het lijkt mij de kers op je huwelijk/relatie. Nu nog niet (ik heb nog geen rammelende eierstokken), maar over een jaar of 10....
nu is er nog de vrijheid om te gaan reizen en daar wil ik eigenlijk eerst wel gebruik van maken

Ik zou mijn kind namelijk niet de eerste paar jaar in het vliegtuig meenemen. (ik irriteer me altijd aan huilende en krijsende kinderen in vliegtuigen >;)

)

**Geplaatst**: 14-07-15 19:39

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 19:39

Nóóit getwijfeld: een volmondige nee.

Behalve het feit dat ik niet bepaald in staat ben een stabiele omgeving te bieden :')

, vind ik de wereld op dit moment dusdanig geweldadig en bedreigend dat ik vind dat ik geen kind op de wereld mág zetten. De toekomst zal te onzeker zijn qua veiligheid en vrede.

**Geplaatst**: 14-07-15 19:43

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 19:43

Sunrise: maar ben je nog steeds een feestbeest? Ik ga toch wel eens per week op stap en dan niet zozeer als in op de bar staan dansen maar ga graag naar live muziek avondjes, jamsessies enzovoorts. En vaak beslis ik pas op de dag zelf dat ik nog wel zin heb om even de stad in te gaan. Mijn beeld nu is dat ik dat soort dingen echt wel op moet geven als ik kinderen zou hebben. Ik denk dat er ooit wel een punt op mijn leven komt dat ik minder zin heb om op stap te gaan en misschien dat ik dan ook over kinderen na wil denken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-15 19:44

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-15 19:44

De vraag was wie er wel twijfelde palmera

**Geplaatst**: 14-07-15 19:52

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 19:52

Op de dag zelf word soms wel lastig,maar heb een hele lieve moeder die graag oppast en mijn schoonouders/zusje ook

Ik ga nu liever uit eten ipv naar de kroeg of lekker een dagje naar de sauna. Wij gaan sowieso elk weekend wel op stap samen of met zijn 3en.

Ben momenteel aan het kijken voor zondag om iets leuks te doen met zijn 3en.

Maar tot aan januari van dit jaar gingen wij regelmatig nog stappen hoor, alleen voor mij hoeft het allemaal niet meer. Geef liever 100euro uit aan een lekker restaurant of een dagje sauna met alles erop en eraan.

Wij gaan ook eigenlijk niet op vakantie maar heel vaak weekendjes weg

Als ze straks ouder is wil ik wel gaan, al denken we eraan om een sta caravan te kopen.

**Geplaatst**: 14-07-15 20:26

Geplaatst: 14-07-15 20:26

Ik was 23 toen ik er achter kwam dat ik zwanger was van mijn eerste, een verrassing dus. Ik moet bekennen dat ik toen wel even moest nadenken of ik dit wel zag zitten.
Al snel was ik er aan gewend en gingen we er voor, uitkijkend naar onze eerste baby.

Ik heb zelf altijd gezegd liever geen oudere moeder te willen zijn. Ook leken 3 kindjes ons helemaal geweldig.
Wel leek mij juist de babytijd het leukste. Kinderen ouder dan 4-5 jaar leken mij helemaal niet zo leuk meer :')

. Achteraf kwam dit puur doordat ik geen kinderen in die leeftijd in mijn directe omgeving had en ik me er dus minder bij voor kon stellen.

Na onze eerste dochter volgde onze tweede dochter. Onze eerste prematuur, veel te vroeg dus. Onze tweede wel op tijd, maar wel opname in het ziekenhuis en 11 weken plat.
Mede hierdoor durfden wij een derde niet meer aan. Al is ons gezin voor ons gevoel ook helemaal compleet. Ik zou er eerlijk gezegd niet meer aan moeten denken, weer terug in de voedingen en slaapjes en zoveel spullen meesjouwen als je even weg wilt.

Nu zijn ze 4,5 jaar en 7,5 jaar en ik vind het heerlijke leeftijden! Het zijn makkelijke lieve meiden en ze kunnen op deze leeftijd al zoveel zelf! Ook zitten ze beide op school. Ik ben 31 en kon nu ook meer toe aan andere dingen. Wij hebben een akkerbouwbedrijf en ik werk vanuit huis mee als het mij uitkomt.

Wel is mijn ervaring dat er voor de moeders vaak toch meer verandert dan voor vaders. Over het algemeen zijn het de moeders die parttime gaan werken of stoppen.
Hier was stoppen met werken buitenshuis een bewuste keuze en ik had ook financieel gezien de mogelijkheid om te stoppen. Meer dan 3 dagen werken en veel lange dagen kinderverblijf wilden wij absoluut niet voor de kinderen.

Ik heb het nooit gevoeld alsof ik dingen op moest geven of mijn vrijheid me werd ontnomen.
Wel is mijn leven natuurlijk veel verandert. Ik ben nooit zo geweest dat ik iets afbelde of te laat kwam doordat 1 van de kinderen nog sliep.
Ik was daar altijd flexibel in en legde ze eerder op bed en maakte ze desnoods wat eerder wakker 's middags. Nu moet ik doordeweeks natuurlijk wel rekening ermee houden dat ze op tijd op bed moeten liggen i.v.m. school.

Mijn sociale leven is er alleen maar op vooruit gegaan. Ik kom juist veel meer mensen tegen nu op bijv. school, sportclubs, zwemles e.d. Ik heb er op die manier echt 4 hele goede vriendinnen bij gekregen.
Nog steeds ga ik wel eens uit. Laatst nog een gezellige avond naar Rowen heze geweest

Kindjes uit logeren en moeders lekker de bloemetjes buiten zetten en lekker gelogeerd bij een vriendin, waarvan haar kinderen ook uit logeren waren.
Of ik ga met vriendinnen naar een buiten/binnenspeeltuin met onze kinderen. Wij heerlijk kletsen met een hapje en drankje en de kinderen lekker spelen.

Wat betreft brutale, vervelende, huilende kinderen e.d. .... ik denk dat opvoeding heel veel doet, net als het meegeven van bepaalde normen en waarden.
Maar het zijn en blijven kinderen en geen robotjes. Mijn oudste is heel rustig en soms zelfs wat verlegen, terwijl mijn jongste een heel stuk pittiger is. Ik heb een periode gehad dat zij wel eens krijsend en hysterisch op de grond lag.

Laatst bijgewerkt door Vayo op 14-07-15 20:30, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-07-15 20:29

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 20:29

Ik twijfel nog steeds. Ben 27 en heb er absoluut geen zin in. Wel een vaste relatie en een koophuis, maar nu al te weinig geld voor al dat leuks in de wereld :')

Het idee benauwd me dat mijn totale vrijheid weg is en ik niet meer terug kan naar kinderloos op een fijne manier.

**Geplaatst**: 14-07-15 21:03

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 21:03

Ik wilde absoluut geen kinderen. Zag mezelf niet als moeder, financiële plaatje niet goed, etc etc.

Toen ik zwanger bleek te zijn wist ik direct dat ik het niet weg kon laten halen, maar was wel enorm nerveus. Hoe moest dat nu allemaal en oh wat zou ik een vreselijke moeder zijn die niet van haar kind zou kunnen houden.

Maar ik zou niets anders meer willen! Ze is m'n alles, het mooiste dat ik ooit heb gezien. Het is zelfs zo erg dat ik geen idee heb waarom ik vóór dat ik mijn dochter kreeg überhaupt wilde leven

Ze is mijn reden, mijn grootste liefde. Zonder haar zou ik niet verder kunnen :+:

**Geplaatst**: 14-07-15 21:14

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 21:14

Topic zoveel

Maar men is er nooit over uitgediscussieerd

**Geplaatst**: 14-07-15 21:23

Geplaatst: 14-07-15 21:23

Ik heb altijd gezegd geen kinderen te willen, laat ik nou (nog net) 30 zijn en twee kinderen hebben. De oudste word dit jaar alweer 10, de jongste is 5 geworden, beide jongens ook nog. Waarom ik toch kinderen heb? Tja mijn toenmalige partner wilde heel graag kinderen en die heeft me steeds om weten te praten. Ik wilde echt geen kinderen alleen opvoeden, en je raad het nooit... Ik voed ze zelf op. En eigenlijk valt het wel mee, ik had het nooit op kinderen en naar mijn idee waren het altijd vervelende wezens... Nu zijn mijn kinderen geen heiligen maar best netjes opgevoed. Ik heb alleen daardoor een hoop werk kansen moeten opgeven, elke keer zagen ze niks in "jonge kinderen, alleenstaande moeder" .. Dus als ik iets opnieuw kon doen, zou ik toch echt eerst een goede baan hebben gehad. (zat in het laatste jaar van mijn opleiding)
Zou het dus ondanks geen kinderwens te hebben gehad, nooit hebben willen missen, alleen bepaalde omstandigheden wel anders willen hebben.

**Geplaatst**: 14-07-15 22:24

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 22:24

Oei, ik had geen kinderwens, ben DJ reisde over de wereld, ging lekker los, wat losse flodders hier en daar en opeens kwam ik een leuke vent tegen in oostenrijk (wel een Nederlander) ik dacht wel meteen: Daar wil ik oud mee worden, maar ik had nog steeds geen kinderwens.

Te vroeg in onze relatie (na 4 maanden) werd ik dus opeens zwanger door 16 jaar pil heen. Ik kwam er pas achter in de 6e week en dan alleen doordat mijn voorgevel zo'n zeer deed. Ik kreeg een rolberoerte. Doodeng vond ik het. Ik die nooit moeder wilde worden, lekker wilde blijven draaien en dansen, etc en niet onbelangrijk, ik had een geweldig lijf. Ja mijn leven ging over de kop. Mijn man (toen nog vriend) vond het geweldig! Hij werd vader. Ik heb er een paar weken echt mee gezeten tot de hormonen de overhand namen en geen afscheid meer wilde nemen van het prachtige wezentje in mijn buik.

Ik vond de zwangerschap vreselijk, en ik ben 31!!!! kilo aangekomen waarvan ik er nu na 2 jaar en 5 maanden nog steeds 15 van kwijt moet. Mijn internationale DJ carriére is naar de kl*te en nationaal draai ik ook niet meer zo vaak als ik zou willen. Dat komt mede doordat ik gewoon dik ben geworden en de wereld waarin ik werk extreem uiterlijk gerelateerd is. Mede door al deze wijzigingen ben ik na mijn bevalling in een postnatale depressie gekomen.

Mijn dochter heeft mij dus enorm veel gekost zowel fysiek als mentaal, maar.... ze is het waard. Ik wil mijn prinsesje nooit meer kwijt, zou mijn leven voor haar geven en heb alles voor haar over. Dan maar als een dikke pad achter de computer werken in het familiebedrijf. So be it. Ik sport overigens 5 dagen per week om mijn lijf weer een beetje terug te krijgen. Dat gaat echt niet makkelijk door mijn schildklier die een eigen leven is gaan leven door de zwangerschap.

Voor mij dus eens, maar nooit weer. Heb er geen spijt van, maar ik ben er zowel fysiek als mentaal nog absoluut niet bovenop en heb daar ook hulp voor.

**Geplaatst**: 14-07-15 22:31

Geplaatst: 14-07-15 22:31

MER1980: WOW, ik zie echt geen dik iemand in je profiel..Wat zonde dat je zo over jezelf denkt. Je bent prachtig. Hoop voor je dat.het snel weer goed met je gaat. Heftig verhaal, maar wel heel dapper van je.

**Geplaatst**: 14-07-15 22:51

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 22:51

Toen ik met mijn ex trouwde, was er een kinderwens. Nu ben ik blij dat ik nooit zwanger ben geraakt van die nietsnut. Ook mijn huidige partner had een kinderwens met zijn ex.
Toen wij mekaar leerden kennen, hadden we allebei een heleboel meegemaakt. We hebben uren met mekaar gepraat en uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we geen kinderen willen, al heb ik andere redenen hiervoor als mijn partner. In het begin was mijn voornaamste reden dat ik, na jaren mezelf weg te cijferen voor mijn nutteloze ex, tijd voor mezelf wou. Daarnaast wil ik me ook nooit meer zodanig aan iemand verbinden, als het uit is, wil ik absoluut geen contact met mijn ex. Heb je kinderen, dan moet je wel contact houden. Toen we ongeveer 2 jaar samen waren, kwam ik te weten dat ik, door een behandeling in mijn kindertijd, meer kans heb op kinderen met een handicap en dat gaf de doorslag voor ons. Op dat moment was ik zeker dat ik geen kinderen wou en ik heb 2 jaar later mijn eilijders laten doorknippen.
Ik zie wel enorm graag kinderen, ben dan ook een fiere meter, maar 10 jaar later hebben mijn vriend en ik nog steeds geen seconde spijt van onze keuze.

**Geplaatst**: 14-07-15 22:56

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 22:56

ik twijfelde ja. ook tijdens de zwangerschap had ik mixed feelings!
maar nu( kleine is 10 weken oud) kan ik hem al niet meer missen in mijn leven!

**Geplaatst**: 14-07-15 23:42

Geplaatst: 14-07-15 23:42

Ik heb nooit kinderen gewild en dat ook altijd geroepen. En iedereen zegt dan: "Zeg nooit, nooit!" :')

Tot ik ergens tussen de 30 en 35 was en nog steeds kind(erwens)loos heb ik mezelf nog een keer serieus de vraag gesteld, want ja, als me toch zou bedenken dan zou dat wel snel moeten gebeuren...

Maar ik weet het zeker. Geen kinderen voor mij.

Nomineer dit bericht ×