Hoi!
Ik heb nu al een jaar dat ik mij super onzeker voel over mijn lengte, ik heb het afgelopen jaar een enorme groeispurt gehad en daar ben ik nu erg onzeker over.
Ik ben nu 1,75 en 15 jaar. Mijn vriendinnen zijn kleiner dan mij en ga daarom vaak met een gebogen houding staan.
Ik voel mij echt een gigantische reus als ik naast mijn vriendinnen sta en daar voel ik mij echt niet fijn over

Ook ben ik groter als mijn moeder en mijn zus dus ik ben eigenlijk omringt met mensen die kleiner dan mij zijn en dat maakt mij zo onzeker! Terwijl mijn lengte nog niet eens belachelijk lang is voel ik mij toch een reus naast andere mensen..
Mijn moeder zegt heel vaak 'word toch model! Daar ben je mooi genoeg voor' maar dat wil ik helemaal niet want dan sta je bekend als een lang mens
Ik weet dat er helaas niks aan te doen is, maar aan die onzekerheid moet wel wat te doen wezen.
Ik zou zo graag eens trots willen wezen over mijn lengte maar het lukt gewoon niet.
Het zal wel een soort van puberding wezen maar ik wil er zo graag van af, ik ben er bijna de hele dag mee bezig. Ook vallen de mensen mij alleen maar op die kleiner zijn, terwijl er genoeg mensen zijn die wel groter dan mij zijn, maar die vallen mij gewoon niet op omdat ik zo gefocust ben op de mensen die kleiner zijn..

Ik was benieuwd of meerdere mensen hier last van hebben, ik hoef echt niet de lengte van iedereen te weten want dat maakt mij alleen maar onzekerder. Ik ben gewoon heel benieuwd hoe jullie er mee omgaan en of jullie van die onzekerheid af zijn gekomen..
Ik hoor het graag
Sterkte! 
zijn slechts enkele meisjes in mijn klas kleiner dan 1.75!
ik ken meisjes van 1m80. (ok daar heb je misschien niets aan 