Geplaatst 20-10-2014 ging ik voor mijn eerste echo samen met mijn lieftallige wederhelft naar de verloskundige.
Ik was op van de zenuwen, ik denk dat iedereen dat wel ervaart.
Echter had ik toch echt een voorgevoel dat het niet goed zat omdat ik een enorme kramp heb gehad die zaterdagnacht.
Daarnaast heb ik het genoegen (NOT) om elke kwaal/afwijking/etc. welke mijn moeder heeft gehad in haar verleden ook mee te maken.
Mijn moeder haar eerste zwangerschap eindigde ook in een miskraam. Je voelt hem al aankomen…
Het hartje van mijn ongeboren feut was ermee opgehouden, 2 dagen voor de echo (8w + 4) is het gestopt met kloppen en dus ook met groeien.
Precies op de dag dat ik de kramp heb gehad.
Ik was er kapot van, ik kon het eigenlijk niet geloven, ik was op mijn eigen verjaardag uitgerekend en dat vond ik geweldig.
Lekker makkelijk, alle verjaardagen in één gezien mijn vriend 3 dagen na mij jarig is om maar even praktisch te denken.
Extra zuur vond ik dat ik het nét dat weekend voor de echo aan bijna al mijn dierbaren had verteld op mijn twee liefste vriendinnetjes na... Die zou ik het het weekend erna wanneer ik ze weer zag in real life vertellen....
Mijn moeder was de gelukkigste oma-to-be op de wereld, mijn vader was de uitzet al bij elkaar aan het bellen, mijn broertje zou oom worden, alles tot in de leukste details verteld met slabbetjes, rompertjes en EHBO pakketten.
(Eerste Hulp Bij Oppassen) En dan komt het, alle mensen die je het hebt verteld mag je ook verwittigen dat het toch niet zo mocht zijn….. Van de meeste krijg je natuurlijk sterkte wensen, teksten als ‘Ach wat vreselijk, heel veel sterkte’ en ‘oliebol! Dat meen je niet, hoe kan het?’ en nog vele andere….
En ik weet dat het menselijk lichaam een mooi iets is, als het niet goed is, houdt het ermee op en stoot je lichaam het af. Allemaal prachtig….
Maar op dat moment wil je dat even niet horen en ik moet zeggen dat sommige mensen werkelijk het empatisch vermogen van een bos uien hebben….
Vlak nadat ik zelf wist dat ik toch nog even geen moeder ging worden en een miskraam ging krijgen, kreeg ik onder andere de volgende (ongetwijfeld goedbedoelde maar zeker niet tactische) ''sterkte’’-wensen:
- ‘Ach, sterkte, maar weet je, het was nog niks hè?’
- ‘Gelukkig maar, straks krijg je een zwaar gehandicapt kind en heb je echt geen leven meer’
- ‘Pff, ja heftig, maar liever nu dan over een paar weken toch?’
- ‘Hey, wat vervelend zeg, gaan jullie meteen weer aan de slag als het eruit is?’
- ‘Tja, afgelopen weekend hebben we al geprobeerd in te prenten bij je vriend dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is dat een zwangerschap goed verloopt en zo zie je maar..’
- 'En dàt is dus de reden waarom je het beter na 12 weken pas kan vertellen'
Opvallende conclusie; Degene die zelf kinderen hebben, maakten de pijnlijkste opmerkingen
Nu kan ik het allemaal redelijk relativeren en kan ik er luchtig over schrijven, maar toen was ik toch echt even van de leg en kon ik echt niet begrijpen dat mensen zo vreselijk kunnen reageren.
Inmiddels denk ik dat wanneer mensen zelf zoiets nooit aan de hand hebben gehad, of van dichtbij hebben meegemaakt, gewoonweg niet weten hoe het is om een stukje van jezelf en je partner te verliezen. Gelukkig maar, want ik gun het echt niemand.
1 op de 10 zwangerschappen gaan mis en dan telt men de onbewuste miskramen niet eens mee.
Dan doel ik op de miskramen die rond de menstruatie komen en dus ook logischerwijs aangezien worden voor een menstruatie.
Ik was nu 1 op de 10, de zwangerschap erna was ik 1 op de 100 met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, met als idiote uitzondering en tegelijkertijd mazzel, dat de zwangerschap op mijn eierstok zat. (It saved my broedhok
)Inmiddels nu dus bijna 15 weken op weg met een vooralsnog gezond kindje, we hebben hem/haar al vrolijk zien spartelen op de echo.
Het allerbelangrijkste is en blijft, een mooi gezond kindje op de wereld zetten, dat is het doel!
Voor alle dames die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt, heel veel sterkte, maar weet 1 ding, we zijn niet alleen!
Praat erover, het heeft mij zeker geholpen om het gewoon in de groep te gooien!
Dat er maar een hoop mooie gezonde kindjes geboren mogen worden zodat alle tactloze opmerkingen lekker ver weg blijven
