Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-05-15 12:57

Ik weet het niet meer

Geplaatst door de TopicStarter : 07-05-15 12:57

Familie heb je en vrienden krijg je.. Vertelde mijn tante mij gisteren. Alleen ben ik niet zo gelukkig met mijn familie..
Ik denk dat ongeveer een maand geleden de keuze was gemaakt om van zelfstandig begeleid wonen, over te stappen naar volledig zelfstandig wonen. Een grote stap in mijn leven, en bij deze stap kwam ook de keuze van een (hulp)hond. En daar is de drama begonnen..

Op mijn 9e is autisme vast gesteld, op mijn 15e kwam daar een depressie en angst- en paniek-stoornis bij en nu op mijn 20e is het labeltje depersonalisatie daar nog bij gekomen. Ook vertoon ik tekenen van psychoses.

Het idee achter de hond is een maatje, een buddy. Een dier dat overal mee naar toe zal gaan en me zal gaan steunen waar mogelijk, een dier dat er voor me is als de prikkels en spanningen te veel gaan worden. Al 6 jaar ben ik verliefd op de Duitse herder, al 2 jaar ben ik bezig met het uitzoeken van het karakter en ben ik her en der informatie aan het opvragen geweest om te kijken of dit ras bij mij zou passen. En zodoende heb ik uiteindelijk vorige week een Duitse herder pup gekocht. Echter heeft dit een soort 2e wereld oorlog veroorzaakt binnen mijn familie. Hoe durf ik een pup te kopen zonder met hun te overleggen? Hoe kan ik zo egoïstisch zijn en mijn zin zo doordrammen? Ik heb volgens hun niet nagedacht over de keuze van het ras, Duitse herders zijn agressief en gevaarlijk. Ik zou een Duitse herder niet aankunnen, ik zou hem niet correct kunnen socialiseren en trainen.

Wat ik ze ook zeg, hoe vaak ik ze ook uitleg hoe lang ik hier al mee bezig ben, ze geloven me gewoon niet. Alles wat ik zeg is een leugen om hun zodoende te manipuleren dat ik mijn zin krijg, dat is wat zij zeggen. Als ik mijn pup laat komen, verbreken ze contact met me zeggen ze. Of ze gaan me onder curatele laten plaatsen, of ze komen de pup halen en hem van me afpakken om hem zodoende door te verkopen.

Al mijn hele leven wil mijn familie me controleren en sturen, grote keuzes mag ik niet zelf maken dat moet in overleg met hun. Het feit dat ik alweer 20 jaar ben doet er niet toe want ik ben ''ziek'' en niet instaat om zelf grote keuzes te maken. Vinden zij. Ze noemen me impulsief, egoïstisch, ik manipuleer en drijf mijn zin door. Ik houd geen rekening met anderen en zou me niet bewust zijn van de consequenties van mijn keuzes..

Het vreet me op, ik ben er kapot van.

Familie is overigens mijn moeder, mijn moeders vriend, mijn zusje, 2 van mijn tantes en een nicht van me..

**Geplaatst**: 07-05-15 13:02

Re: Ik weet het niet meer

Geplaatst: 07-05-15 13:02

Een hond is voor jou denk ik een goede oplossing. En Duitse Herders heb ik alles behalve als aggressief ervaren. Heb je voorgesteld aan hen om eerst te laten kijken hoe het gaat? Zomaar een eigendom van jou afpakken kan natuurlijk niet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-05-15 13:06

Geplaatst door de TopicStarter : 07-05-15 13:06

Nayomie schreef:
Een hond is voor jou denk ik een goede oplossing. En Duitse Herders heb ik alles behalve als aggressief ervaren. Heb je voorgesteld aan hen om eerst te laten kijken hoe het gaat? Zomaar een eigendom van jou afpakken kan natuurlijk niet.

Ik heb voorgesteld mee te gaan kijken bij de pup, de ouderdieren te ontmoeten en de eigenaar van de honden. Ik heb artikelen laten zien over hoe een Duitse Herder het doet binnen een gezin en als hulphond maar ze willen er niks van weten, de hond komt er niet. punt.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:08

Geplaatst: 07-05-15 13:08

Hun gewoon het tegendeel bewijzen

Als ik het zo hoor is dit niet een impulsieve keuze geweest, veel geluk met je nieuwe maatje!

**Geplaatst**: 07-05-15 13:09

Geplaatst: 07-05-15 13:09

Jeetje zeg, wat een naar gedrag van je familie :(:)

Ze zouden je toch moeten steunen in het vinden van iets dat je gelukkig maakt, een reden om uit je bed te komen...

Ben je van je familie afhankelijk (financieel of op andere wijze)? Zo niet dan kun je misschien overwegen het contact te verbreken of in ieder geval op een zo laag mogelijk pitje te zetten, dit kan denk ik veel rust brengen.

Wanneer word je 21? Ik heb er geen verstand van, maar ik neem aan dat als je 21 bent ze je niet meer onder curatele kunnen laten plaatsen als je dat zelf niet wilt.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:11

Geplaatst: 07-05-15 13:11

Een pup is niet zomaar iets, dus ik snap de kant van je familie best goed. Een pup kost veel tijd en geld.
Maar aan de andere kant, als je denkt dat dit goed voor je is, ga je gewoon het tegendeel bewijzen door te laten zien dat je dit prima kunt want je hebt er prima over nagedacht zo te horen. Jammer dat je familie zulke vooroordelen heeft over de duitse herder.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:11

Geplaatst: 07-05-15 13:11

Wellicht is het een optie om via de officiële weg een 'echte' hulphond in huis te halen. Een herderpup in huis halen vergt een berg opvoeding, en jij zoekt juist steun.

Tijdens je slechte periodes moet er natuurlijk wel iemand zijn die je hond kan opvangen. In die periodes zal je waarschijnlijk in een heel andere wereld leven en je hond eenvoudig kunnen 'vergeten'. Heb je iemand in je omgeving die die opvang kan zijn?

Als het antwoord daarop 'je familie' is... dan hebben zij wel recht van spreken, zij zijn je vangnet waarschijnlijk.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:14

Re: Ik weet het niet meer

Geplaatst: 07-05-15 13:14

Je gaat zelfstandig wonen en een pup opvoeden, dat is nogal een verandering ineens.
Ik ben heel benieuwd waar de uitspraken van je familie vandaan komen. Niet om l.ullig te zijn, maar die zullen ergens vandaan komen, zij hebben wel al 20 jaar ervaring met jouw leven en je ziekte(s).

**Geplaatst**: 07-05-15 13:15

Geplaatst: 07-05-15 13:15

Duitse herders zijn hele sociale honden.
Je moet ze wel streng opvoeden maar dan doen ze ook alles voor je.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:16

Geplaatst: 07-05-15 13:16

Ik begrijp dat je volledig zelfstandig woont? Waarom meent je familie dan zo'n grote invloed op je te mogen hebben?

Daarnaast wil ik er wel bij zeggen dat Duitse Herders absoluut fijne hulphonden kunnen zijn, mits uit bepaalde lijnen gefokt en op een specifieke manier opgevoed. Het zijn wel pittige honden die ik niet aan zou raden aan een beginnende hondenhouder. Daarnaast kan een pup jou geen steun geven, die je -denk ik- wel verwacht. Ik weet natuurlijk niet hoe ervaren jij bent, maar ik raad je sowieso aan om goede hulp te vragen gezien jouw achtergrond (puur gebaseerd op wat je hierboven hebt geschreven).

Ik hoop dat je er uit komt, veel succes!

**Geplaatst**: 07-05-15 13:17

Geplaatst: 07-05-15 13:17

Ik kan me inleven dat het voor jou echt niet leuk is dat je familie je niet steunt. Maar ik sluit me aan bij Kelly_ann. Ik weet niet wat je verder doet als dagbesteding, werken?
Hartstikke leuk dat je een hulphond wil, en denk ook dat je het heel goed kan helpen. Maar een herderpup is iets anders, een hele grote verantwoordelijkheid namelijk. Waar laat je die als je ergens heen moet? Zo lang hij niet erkend is als hulphond mag hij ook niet overal naar binnen.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:18

Geplaatst: 07-05-15 13:18

Als je aan de andere kant staat zie je vaak hoe de dieren later weer verwaarloosd weggehaald worden, omdat het toch een hele grote verantwoording is.
Eerst maar eens kijken hoe het gaat op jezelf, een hond kan best een jaar wachten, als je zeker weet dat het je allemaal lukt in je eentje.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:19

Geplaatst: 07-05-15 13:19

Mag ik vragen waarom je besloten hebt zelfstandig te gaan wonen?

**Geplaatst**: 07-05-15 13:19

Geplaatst: 07-05-15 13:19

Konstantine schreef:
Jeetje zeg, wat een naar gedrag van je familie
Ze zouden je toch moeten steunen in het vinden van iets dat je gelukkig maakt, een reden om uit je bed te komen...

Ben je van je familie afhankelijk (financieel of op andere wijze)? Zo niet dan kun je misschien overwegen het contact te verbreken of in ieder geval op een zo laag mogelijk pitje te zetten, dit kan denk ik veel rust brengen.

Wanneer word je 21? Ik heb er geen verstand van, maar ik neem aan dat als je 21 bent ze je niet meer onder curatele kunnen laten plaatsen als je dat zelf niet wilt.

Je kunt tot je dood onder curatele geplaatst worden als dat nodig is..
dat gaat gewoon via de rechtbank en daar wordt bepaald of en in hoeverre je bekwaam genoeg bent om zelf je beslissingen te maken.. ben je dat niet, dan wordt je gewoon onder curatele geplaatst en krijg je een bewindvoerder die beslissingen neemt op dat vak waar je niet bekwaam in bent..

curatele is nooit een vrije keuze die je wel of niet wilt.. die wordt opgelegd en vastgelegd, waarom door wie en op welke punten.. zo kun je bijvoorbeeld medisch wel bekwaam zijn, maar financieel niet..

in dat geval komt de hulphond er nog steeds omdat het een medisch hulpmiddel is. de curator voor financieel moet dan gewoon zorgen dat er betaald wordt..

als je financieel wel, maar medisch niet bekwaam geacht wordt.. dan kun je niets beslissen over een hulphond. Degene die de medische beslissingen maakt moet dan bepalen of je een hulphond nodig hebt.. je kunt dan rustig een gewone hond kopen als het antwoord nee is.. maar je krijgt geen beschikking over een hulphond dan.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:26

Geplaatst: 07-05-15 13:26

Wat naar zeg!

Ik denk wel dat als je een hulphond zoekt, je beter een opgeleide hond kunt nemen. Je komt waarschijnlijk niet in aanmerking voor een (hele dure) echte hulphond, maar vast wel voor een andere. Mijn ouders voeden blindengeleidehonden op voor het KNGF, maar als die niet geschikt blijken om de opleiding te gaan volgen, gaan ze naar mensen zoals jij. Een super opgevoede hond, maar zonder speciale skills. Een ideaal maatje. Als je daarvoor in aanmerking wilt komen kun je je aanmelden bij het KNGF.

Omdat je tot voor kort nog begeleid woonde, kan ik me wel voorstellen dat je familie het niet zo ziet zitten dat je nu een pup krijgt. Een pup creëert chaos in je leven en in je huis. Je moet ontzettend sterk in je schoenen staan om zo'n diertje op te leiden tot een goede 'hulp'hond. Kun je dat niet (en dat kunnen heel veel mensen niet) dan heb je later geen hulphond, maar een lasthond. En dat kun jij in jouw situatie niet bepaald gebruiken lijkt mij.

Ik ken een blinde vrouw die zelf een pup had gekocht om op te leiden tot soort van geleidehond. Nou, als je die over straat ziet lopen, echt dramatisch. Ze kan dat dier niet op tijd corrigeren door haar handicap, en het is dus de onopgevoede, vervelende, lastige hond die ik ken, en ik kan me niet voorstellen dat ze er ook maar iets aan heeft.

Wat betreft het ras, dat lijkt me inderdaad niet belangrijk. Een herder kan prima zijn voor jou.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:26

Geplaatst: 07-05-15 13:26

Ik vind ook dat je familie heel erg heftig reageert.
Wel is het zo dat ik twijfel bij je ziektebeeld en het houden van een hond.
Namelijk, ik heb in mijn leven een hoop mensen gezien die last hebben van psychoses en die zijn op zulke momenten niet eens in staat om veilig voor zichzelf te zorgen, laat staan voor een dier.
Ik denk ook echt dat een hond jouw leven enorm kan verrijken, maar wil je wel aanraden een back-up te zoeken zodat wanneer jij erg last krijgt van je ziekte en in een psychose terecht komt, de hond tijdelijk bij iemand anders kan verblijven.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:34

Geplaatst: 07-05-15 13:34

Lieve TS,

wat goed dat je zelfstandig op zoek gaat naar oplossingen voor jouw ziektebeeld.
Erg veel respect voor de manier waarop je hiermee omgaat.

Een hulphond is een hele slimme en goede keuze denk ik.
Toch, hoe dol je ook bent op Duitse Herders, lijkt me een puppie in jouw situatie niet verstandig.
Duitse Herders zijn absoluut geschikt als hulphonden, maar moeten extern, door een professional
opgeleid zijn om jou voldoende te kunnen helpen en begeleiden.
Ik heb nu sinds 16 maanden een DH in huis, schat van een beest, we zijn dol op elkaar, maar toch..
Ik heb het verschrikkelijk overschat om een puppie op te voeden. Het is gewoon een pittig ras, waarvoor je erg stevig in je schoenen moet staan en waarvoor je écht weet wat je doet, want je kunt in een milliseconde toch een boel 'verkeerd' doen waar je dan weer een hele tijd mee bezig bent om dat gedrag af te leren (been there, done that...)

Veel sterkte met je familie. Misschien kunnen ze er beter achterstaan als je ze uitnodigt om eens mee te gaan naar een opgeleide (al dan niet afgekeurde) hulphond?

**Geplaatst**: 07-05-15 13:35

Geplaatst: 07-05-15 13:35

Eerlijk gezegd snap ik het wel van je familie. Een pup in huis halen zonder overleg is gewoon neit tof, daar dien je over na te denken en te overleggen, of je nou ziek bent of niet. Je bent toch nog niet uit huis? Daarnaast, wat is de reden dat je geen officiele hulphond neemt? Een pup opvoeden is niet niks.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:36

Geplaatst: 07-05-15 13:36

Waarom heb je gekozen voor een pup en niet voor een al opgeleide hulphond?

**Geplaatst**: 07-05-15 13:37

Geplaatst: 07-05-15 13:37

Joolien, naar wat ik begrijp uit de OP woont TS niet meer thuis.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:37

Geplaatst: 07-05-15 13:37

Jasmijn159 schreef:
Waarom heb je gekozen voor een pup en niet voor een al opgeleide hulphond?

Omdat die minimaal 2000 euro kosten.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:45

Geplaatst: 07-05-15 13:45

misschien niet helemaal 100% mijn plaats om te reageren op wat vragen hier maar sorry ik kan het niet laten :')

(TS is al sinds jaar en dag mijn beste vriendin dus krijg 99.9% mee van alles wat er gebeurd. reageer ook met toestemming

)

Wat betreft de hond via een stichting aanschaffen dit word half/half gedaan. pup is uitgekozen door de TS en gaat binnenkort gekeurd worden door een stichting die hulp en ondersteuning bied in het zelfstandig opvoeden van een hulp hond. Pup is in principe al van TS maar nog niet in huis. Dit gebeurt pas nadat haar nieuwe woning is ingericht en ze er in kan gaan wonen.

op dit moment heeft TS een kat en hamster waar prima voor gezorgd word al sinds ze op zichzelf woont (dit is nu zo'n 1.5/2 jaar). ook in tijden dat het totaal niet goed ging met haar. maar mag het zo zijn dat het echt niet gaat met de hond zal ik als back-up functioneren en tijdelijk de zorg van de hond op me nemen. in overleg uiteraard.

TS heeft een budgetbeheerder die ook tevens haar bewindsvoerder is in dienst (zorgt er voor dat rekenignen betaald worden, geeft groen licht voor grote aankopen etc) en deze heeft met haar gekeken naar de hond en of ze deze kan betalen. Hier is groen licht voor gegeven. Tevens werkt ze via hem voor een dagbestedingcentrum als chauffeur. Hij is mede oprichter van deze stichting en het lijkt hun een erg goed idee om een pup aan te schaffen. Deze is ook welkom op de werkvloer daar.

voor de rest lijkt het mij bijna onmogelijk om TS onder curatele te zetten. ze is daar geestelijk en lichamelijk te goed voor en haar zaken zijn allemaal prima op orde. heb zelf het idee dat de familie het gewoon niet wil in zien dat ze prima op zichzelf kan wonen en dat haar moeder niet kan los laten dat haar dochter niet 16 meer is en nog thuis woont. alle familie van FB verwijderen (wat TS enkele dagen geleden heeft gedaan) was ook het grootst mogelijke drama wat volgens mij ook voortkomt uit het feit dat ze haar dan minder goed kunnen controleren.

hoop dat dit nog voor iets verdere opheldering zorgt en jullie het mij niet kwalijk nemen dat ik op sommige vragen antwoord

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-05-15 13:48

Geplaatst door de TopicStarter : 07-05-15 13:48

Ik heb last van zogenoemde rand psychose, dus een bijkomend effect door veel te grote spanning die je niet kwijt kunt. Ik heb afgelopen week 4 dagen op de honden van een vriendin gepast, en met spanning kan ik er dan uit wat ideaal voor mij is en de spanning neemt daardoor enorm af. Daarnaast is een pup veel werk, waar ik me zeker van bewust ben maar ik doe het niet alleen maar samen met een desbetreffende organisatie. Ik kan altijd terug vallen op de fokker, die 5 straten van mijn nieuwe huis woont, en ik kan terug vallen op diezelfde vriendin waarvan ik op de honden heb gepast en een andere vriendin (mijn beste) waar het dier ook altijd welkom zal zijn. Financieel ben ik van niemand afhankelijk, ik krijg een Wajong en ik heb PGB. Dagbesteding/werk volg ik 3 dagdelen per week. Voor de rest ben ik of bij mijn verzorgpaarden (waar de hond mee naar toe kan) of gewoon thuis.

Laatst bijgewerkt door Zeeuwsemeid op 07-05-15 13:49, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-05-15 13:48

Geplaatst: 07-05-15 13:48

Dit is heftig ts! Mijn moeder heeft dit ook gehad met haar familie. Vooral haar zussen. Heeft nu ook geen contact meer. Een hond is voor jou idd een goede stap geweest denk ik.

**Geplaatst**: 07-05-15 13:48

Geplaatst: 07-05-15 13:48

KoudbloedKim schreef:
Jasmijn159 schreef:
Waarom heb je gekozen voor een pup en niet voor een al opgeleide hulphond?
Omdat die minimaal 2000 euro kosten.

Doe daar maar een nulletje bij.

Die krijg je alleen via je ziektekostenverzekering, en dan moet je er dus echt medisch voor in aanmerking komen.

Nomineer dit bericht ×