
Per toeval praatte laatst een jongen tegen mij via facebook, ik ken hem nog van vroeger toen wij elkaar wel 'leuk' vonden. Hadden wel eens met elkaar gezoend maar verder niks.
Het was gewoon een gezellig gesprek met wat we nu allemaal deden op gebied van werk hobby's etc. Gewoon een heel normaal gesprek zonder gekke dingen dus.Na een tijdje vroeg hij mij of ik een keer zin had om wat leuks met hem te doen, dat vond ik wel een goed idee dus hebben wat afgesproken. Maar nu komt het. We hadden het over relaties etc, hij vertelde dat hij wel eens kort wat heeft gehad maar mij in die 6 jaar nooit vergeten was. Ik heb zelf net een lange relatie achter de rug dus hij heeft daar nooit wat mee kunnen doen. Nou op zich allemaal prima, 6 jaar geleden vond ik hem ook wel leuk. Hoewel wij toen ooit eens wat hadden afgesproken en allebei zo verlegen waren dat er een doodse stilte ontstond en daar heb ik echt de pest aan. Ik weet echter niet of ik hem nu nog leuk vind en dat maakt het voor mij moeilijk want ik weet dat hij mij wel echt leuk vind.
Daarnaast begint hij sinds gisteren opeens best klef te praten, hij zegt dingen die best lief zijn maar waarvan ik denk hoe weet je dat nou je hebt mij 6 jaar lang niet echt gezien of gesproken. Persoonlijk vind ik het heel erg ongemakkelijk dat hij dat soort dingen zegt. Ik had heel veel zin in ons afspraakje, maar ik begin nu heel erg te twijfelen of ik het niet af zal zeggen. Ik voel mij nu namelijk al best opgelaten en ben heel erg bang dat het erg ongemakkelijk gaat worden.
Of ga wat doen zoals bowlen of poolen. 
), want het was alleen maar eten. Maar als ik geen zin heb om bij hem te gaan eten, dan heb ik daar geen zin in, en dat betekent niet gelijk dat ik een sociaal-psychologisch probleem heb.