Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-15 14:14

Koningsdag, de confrontatie...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-15 14:14

Bah... niks aan, Koningsdag... Voor mij voornamelijk een confrontatie.

Ik ben 24, woon bij mijn ouders, leef voor de paarden en heb maar weinig vriendinnen. Ook geen vriendje. En niemand die het kan begrijpen. Ik ben knap, sociaal, wat menig man zal zeggen: een lekker wijf. En ik voel me ontzettend vaak alleen.
Morgen kom ik op mijn werk en vraagt men wat ik heb gedaan op Koningsdag. Helemaal niks. Ik zit alleen thuis, want zelfs mijn ouders zijn leuke dingen aan het doen. En niemand zal het begrijpen.

Ik ga ook vrijwel nooit op stap. Ik wil niet elke week met mijn zusje mee moeten. Nouja, moeten. Ze vraagt me wel mee op stap, maar ik verdenk haar ervan dat ze het uit medelijden doet.

Jaren geleden was het geen probleem overigens. Ik had een leuke vriendengroep, vanaf de brugklas, tweede klas denk ik. Twee meiden waarmee ik op de basisschool had gezeten. We waren meestal met z'n drieën, maar in het weekend sloten we ons vaak aan bij een groep jongens die we goed kenden. Ze wisten dat ik paard reed en dat was geen probleem. Ik was wel fanatiek, maar reed toen nog geen wedstrijden en had daar ook geen geschikt paard + eigenaar voor. De jaren verstreken en het was altijd erg gezellig, toen ik zeven jaar geleden een vriend kreeg had ik daar wat meer aandacht voor, maar was er nog altijd niets aan de hand. En toen het uitging werd ik ook weer met open armen ontvangen. In 2009 besloten we met z'n drieën op vakantie te gaan naar Salou. Dat moet je toch eens gedaan hebben. Hoewel mijn twee vriendinnen het een groot succes vonden (elke dag 50 euro potten en naar de bekendste clubs in Salou gaan), vond ik het niet zo leuk. Ik was toch niet zo'n feestbeest. Mij maakte je vooral gelukkig door naar het 't Gat te gaan. Een Hollandse kroeg in Salou. En af en toe een avondje in het appartement vond ik ook heerlijk. Ook hechte ik veel waarde aan gezond eten, op z'n minst een maaltijd met een hoofd- en nagerecht. Waar mijn vriendinnen genoeg hadden aan chips en saté. Er begonnen zich natuurlijk wat ergernissen af te tekenen onderling. Ik leefde naar de terugreis toe, waar mijn vriendinnen dat vreselijk vonden. Ik zou thuiskomen in een leeg huis, waar mijn vriendinnen mopperden dat ze hun verhaal bij hun ouders moesten doen.
Omdat ik alleen thuis was, leek het me leuk om na de vakantie regelmatig met z'n drieën hier te gaan eten of barbecuen, of noem het maar op. Maar de enige dag dat we hier samen hebben gegeten, wilden de dames na het eten een blokje om en kwamen ze niet meer terug.

De vriendschap heeft nog een poosje stand gehouden. In 2010 gingen zij weer op vakantie met een grotere vriendengroep en ben ik voor het laatst met mijn ouders op vliegvakantie gegaan. Waar we een ruim driekamer appartement hadden en ieder de tijd aan zichzelf had. Het was een hele fijne vakantie. Maar in 2011 gingen de dames op kamers wonen en konden ze niet begrijpen dat dat iets was wat ik beslist niet wilde. Ik hou van de ruimte, ik hou van de gezelligheid thuis, ik hou van de paarden dichtbij. Ze werden een beetje veeleisend, zou je kunnen zeggen. Ik hield niet van stappen in de stad (Groningen), maar ging liever thuis naar de kroeg. Of naar de vele tentfeesten in de zomer hier. En omdat ik niet zo nodig op zaterdag in Groningen wilde stappen, vonden ze dat ik maar doordeweeks langs moest komen, die paarden konden heus wel een dag zonder mij. Ik werd al vrij snel niet meer uitgenodigd, wat ik ergens heel naar vond, maar tegelijk ook totaal geen probleem vond. Niemand had het ook maar één moment over Koninginnedag gehad, toen ik eens met een van de meiden (die er later ook bij was gekomen) in de bus zat en zij vroeg wat ik dan zou gaan doen, want zij gingen zus en zo en dan kon ik ook wel mee. Maar ik had te horen gekregen dat ik een paard te rijden zou krijgen die op Koninginnedag uit de opfok zou komen. Ik scheepte dat meisje meteen af met het verhaal dat ik een nieuw paard te rijden zou krijgen en dat ik daar de hele dag mee bezig zou zijn. Toen het halverwege mei feestweek was bij ons in het dorp kreeg ik een berichtje van één van de meiden dat ze graag met mij naar de feesttent wilde. Ik voelde me net een voetbal, ik was weer even goed genoeg. Dat wilde ik niet en ik ging met een andere oude vriendin naar de feesttent.

Daarna heb ik nooit weer iets van ze gehoord. Ik kom ze nog wel eens tegen op feestjes, dan maken we een gezellig praatje. Ik heb allang geen hard feelings meer naar de meiden toe. Hooguit een beetje heimwee naar die tijd. En de praatjes zijn ook altijd leuk en gezellig.

Die andere oude vriendin waarmee ik in 2011 naar de feesttent ging was altijd al een knipperlichtrelatie en die nam meer dan ze kon geven. En toen ik haar vorig jaar geen kant en klare oplossing kon voorkauwen op haar vraagstuk of ze nu in de WW moest blijven die op fulltime was gebaseerd of dat ze 18uur per week moest aannemen bij een bedrijf dat haar leuk leek. Ik kon het op dat moment even niet opbrengen en koos voor mezelf en zei dit even netjes. Ze heeft nooit weer iets van zich laten horen. Wat ik ook niet heel erg vond, als ik met haar op stap ging kreeg ik nooit aandacht. Niet omdat ze lelijk was hoor, want dat was ze niet. Maar omdat ze een enorme muur optrok en niemand meer in onze buurt durfde te komen. Ze nam zo vreselijk veel energie van mij, waar ik zo weinig voor terug kreeg, dat het me weinig meer kon schelen. En nog steeds niet.

Het is niet zo dat ik geen vriendinnen heb, ik heb ze wel. Een woont meer dan een uur rijden hier vandaan. Een ander heeft een gezin en heeft het niet zo breed en uiteraard ook niet de mogelijkheid om wekelijks op stap te gaan.

En juist de momenten waarop er leuke feestjes in de buurt zijn, voel ik me zo vreselijk alleen. En niemand die dat kan begrijpen.

Mijn zusje en ik zijn nooit dikke vriendinnen geweest. Bij vlagen kunnen we goed met elkaar opschieten. Maar hierdoor voel ik ook niet de behoefte om met haar en haar vriendin op stap te gaan. Niet dat ik me te goed voel, maar omdat ik bang ben dat ik ze tot last ben. Dat ze het irritant vinden dat ik er ook ben. Daarom vraag ik haar nooit, alleen als ze mij vraagt ga ik er op in.

Waarom ik dit schrijf? Ach, ik moet het even kwijt. En stiekem hoop ik dat mensen hier zich herkennen in mijn verhaal. En Koningsdag en andere feestjes ook confronterend vinden... Die ook niet zomaar in hun eentje een feestje binnen lopen, ook al weten ze dat er genoeg bekenden te vinden zijn.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:16

Re: Koningsdag, de confrontatie...

Geplaatst: 27-04-15 14:16

Herkenbaar en wat bagger dat je je zo voelt :(:)

Maar imo klim je wel een beetje in de slachtofferrol.
Je zult zelf je schouders eronder moeten zetten. Wil je wat leuks gaan doen? Met vriendinnen? Neem zelf het initiatief en ga niet afwachten

Het komt nou eenmaal niet altijd aanwaaien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-15 14:19

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-15 14:19

Cayenne schreef:
Herkenbaar en wat bagger dat je je zo voelt Maar imo klim je wel een beetje in de slachtofferrol.
Je zult zelf je schouders eronder moeten zetten. Wil je wat leuks gaan doen? Met vriendinnen? Neem zelf het initiatief en ga niet afwachten Het komt nou eenmaal niet altijd aanwaaien.

Ik heb het initiatief al genomen, daar niet van hoor

Twee meiden gevraagd, de een was druk en de ander was ergens en daar ga ik vanavond eventjes heen.
Maar het is niet wat ik voor ogen had met zo'n dag als vandaag. Ik hoef echt geen drank hoor, maar even een rondje over een vrijmarkt, hoe oubollig en kansloos ook, had me heerlijk geleken. Maar ook dat doe ik niet graag alleen.
Daarbij ben ik altijd bang voor afwijzingen.

Op ander vlak ben ik wel bezig met iets voor mezelf, waar ik wat uit hoop te halen. Maar dat heeft niets met sociaal zijn te maken. Helaas...
Ik realiseer me ook dat ik de laatste weken veel van dit soort topics heb geopend. Maar wat de andere situatie betreft ben ik al heel trots dat ik een intiatief heb genomen dat ik de komende weken ga ontplooien.

Laatst bijgewerkt door Janine1990 op 27-04-15 14:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-04-15 14:20

Geplaatst: 27-04-15 14:20

Nou ik weet niet waar je woont maar je mag best mee vandaag hoor, ik zit in Alkmaar. Ik ga met een hele groep mensen, beetje rondhangen, kroeg in en markt over. Het zijn hele open en spontane mensen dus je zal je niet lang ongemakkelijk voelen.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:21

Geplaatst: 27-04-15 14:21

Ik herken je verhaal heel sterk. :(:)

Alleen hoef ik momenteel niet echt 'uit' of zoiets. Moet m'n weg weer terug vinden naar 'onder de mensen'.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-15 14:25

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-15 14:25

lieveli schreef:
Nou ik weet niet waar je woont maar je mag best mee vandaag hoor, ik zit in Alkmaar. Ik ga met een hele groep mensen, beetje rondhangen, kroeg in en markt over. Het zijn hele open en spontane mensen dus je zal je niet lang ongemakkelijk voelen.

Wat lief zeg! Helaas woon ik dus in Groningen en is het een uurtje of 2 rijden naar Alkmaar

Heb vanavond nog wel met een vriendin afgesproken.

Cioccolato schreef:
Ik herken je verhaal heel sterk.
Alleen hoef ik momenteel niet echt 'uit' of zoiets. Moet m'n weg weer terug vinden naar 'onder de mensen'.

Hoe bedoel je onder de mensen? Ben je lang niet onder de mensen geweest?
Blij dat er herkenning is, doet me goed. Hoe naar het ook is dat meerdere mensen zich zo voelen.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:26

Geplaatst: 27-04-15 14:26

Ik heb niks met koningsdag. Nooit gehad ook. Ben vanmorgen lekker gaan hardlopen en zit nu met een boek op het balkon. Moet ook zeggen dat ik vrijwel altijd op vakantie ben ten tijde van konings/Koninginnedag dus ik heb het ook nooit gemist. Al hoor ik dan wel veel verhalen van leuke feestjes en dat ik dan soms toch denk van jammer dat ik daar niet bij ben.

Dat je je alleen voelt, is toch iets wat je voor een deel zelf doet. Het is niet altijd even gemakkelijk als de meiden waarvan jij dacht dat het je vriendinnen waren toch een ander idee van leven blijken te hebben dan dat jij voor ogen hebt.

Ik heb bv via bokt hele lieve meiden leren kennen (omdat ik dat toch begon te missen) waarmee ik in de loop van de jaren enorm leuke dingen heb gedaan

maar daar moet je zelf wel open voor staan. Ik had ook maar weinig echte vriendinnen voor die tijd

Uiteindelijk heb je toch echt zelf de regie over je eigen leven

**Geplaatst**: 27-04-15 14:27

Geplaatst: 27-04-15 14:27

Same here.. Ik ben een poosje geleden verhuisd naar Eindhoven en toen heb ik van al mijn "goede vrienden" niks meer vernomen. Ik ging toen ik nog in het Zuiden woonde 1 of 2 keer per week op stap met een goede vriendengroepje, super gezellig kwamen geregeld bij elkaar over de vloer, gingen naar de bioscoop, wisten alles van elkaar. Helaas heb ik tot op heden niks meer van de meesten gehoord. Hoe vaak ik wel een berichtje stuurde of contact opnam er werd niets mee gedaan.
Nu ben ik terug naar het Zuiden verhuisd met mijn vriend en nog steeds hoor ik niets van ze, enkel van een goede vriend van me.

Ik ben van mezelf een rustig en vrij kat uit de boom kijkend persoon, en de meeste mensen vinden me dan al snel saai of te rustig. Hierdoor maak ik ook niet snel vriendinnen. Voorheen vond ik dit erg vervelend maar ik ben nu op het punt aangekomen dat ik liever mensen om me heen heb die graag bij me willen zijn om wie ik ben en niet omdat ik me anders voor doe dan dat ik daadwerkelijk ben

Maar om een (nog) langer verhaal kort te maken. Je bent dus niet de enige die thuis zit van Koningsdag..

**Geplaatst**: 27-04-15 14:28

Geplaatst: 27-04-15 14:28

Ik kom net uit een relatie. Hij trok me veel zijn kant op, dus aan mijn eigen kant veel laten gaan. Dus eigenlijk moet ik ook mezelf een schop onder de kont geven en me weer mengen onder de mensen.
Aan de ene kant geen behoefte aan, aan de andere kant mis ik die gezelligheid weer wel! Ik leg ook niet zo makkelijk contact met vreemde mensen, om het zo maar even te zeggen.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:29

Geplaatst: 27-04-15 14:29

Je bent er zelf bij

Ik ga ook rustig alleen naar dingen toe. Nu heb ik niets met Koningsdag dus ga ik alleen even bouwmarkten etc langs :')

maar mijn man heeft niets met evenementen. Nou prima, ik vermaak mij ook alleen hoor als niemand mee wil, sterker nog... Ik vind het zelfs heerlijk om af en toe alleen dat soort dingen te ondernemen. Geen rekening houden met de voorkeur van anderen

is ook wel eens fijn! Gewoon de positieve kanten ervan zien

Hop geef jezelf een schup onder je derrière, t is mooi weer... Loop anders een blokje om

of ga in de tuin fröbelen of zo.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:30

Geplaatst: 27-04-15 14:30

Meid toch

Ik deel je leed. Hier al jaren geen vriendinnen meer om me heen. Heb bij vlagen wel leuke contacten gehad via internet (games), maar zomaar een vriendin opbellen om langs te gaan? Dat is al sinds m'n 19e niet meer gebeurd (ben ook 24).

Ben nu al een paar keer verhuisd. Elke keer vroegen de mensen of ik dat niet erg vond ivm m'n vriendinnen. Dat lachte ik altijd maar weg. Ik durfde nooit te zeggen dat ik überhaupt geen vriendinnen had om achter te laten. Dat klinkt ook weer zo.. triestig..
Met collega's kan ik het ook wel goed vinden, maar niet goed genoeg om echt mee af te spreken.

Weet je voor jezelf wat de reden is?
Ik weet bijvoorbeeld van mezelf dat ik graag alleen ben en zo min mogelijk 'vreemden' in m'n huis wil. Zelfs familie zie ik niet vaak, ook al kan ik heel goed met iedereen. Bij anderen op bezoek gaan is wel leuk, maar die uitnodiging blijft vaak weg

Ook zit ik liever thuis op de bank dan op een vol marktplein tijdens een feest.

Gelukkig heb ik een vriend bij wie ik bijna 24/7 kan plakken

Zonder een maatje in m'n leven ben ik wel echt eenzaam. Zo iemand vinden is gelukkig nooit een probleem geweest

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-15 14:32

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-15 14:32

Eleionomae schreef:
Ik heb niks met koningsdag. Nooit gehad ook. Ben vanmorgen lekker gaan hardlopen en zit nu met een boek op het balkon. Moet ook zeggen dat ik vrijwel altijd op vakantie ben ten tijde van konings/Koninginnedag dus ik heb het ook nooit gemist.

Dat je je alleen voelt, is toch iets wat je voor een deel zelf doet. Het is niet altijd even gemakkelijk als de meiden waarvan jij dacht dat het je vriendinnen waren toch een ander idee van leven blijken te hebben dan dat jij voor ogen hebt.

Ik heb bv via bokt hele lieve meiden leren kennen (omdat ik dat toch begon te missen) waarmee ik in de loop van de jaren enorm leuke dingen heb gedaan maar daar moet je zelf wel open voor staan. Ik had ook maar weinig echte vriendinnen voor die tijd

Uiteindelijk heb je toch echt zelf de regie over je eigen leven

Ik ben het helemaal, 300 procent met je eens!
Overigens heb ik ook twee Bokt vriendinnen, de ene zie ik meerdere keren per jaar en is een hele goede vriendin van me. Maar woont wel een uur rijden bij mij vandaan. De andere heb ik nog nooit gezien maar 'spreek' ik regelmatig via PB.

Ik wil ook graag nieuwe vriendinnen maken, maar hoe doe je dat op deze leeftijd. In je eigen omgeving. Waar iedereen een eigen vriendengroep heeft. Ik vind het maar lastig, stappen is wat mij betreft de beste optie. Maar dan moet je weer die ingang hebben.

Ik wil ook graag de regie hebben, en dat lukt op andere vlakken aardig. Ik zeg ook altijd dat als mensen zich ongelukkig voelen, ze er iets aan moeten veranderen. Je hebt zelf het geluk in handen. Maar ik zou niet willen stellen dat ik minder gelukkig ben omdat ik me een dag zo voel. Als ik kijk wat ik allemaal wél heb, denk ik dat menigeen jaloers op me is.
Zoals ik zei ben ik nu met een klein project voor mezelf bezig, waar ik vanmiddag dan mijn energie maar in moet steken. Wat voor mij een kleine stap is, maar wat wellicht een grote verandering kan opleveren. Dat zou fantastisch zijn.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:35

Geplaatst: 27-04-15 14:35

ik herken mezelf hier ook erg in..
vind het altijd maar moeilijk om echte contacten te leggen.
baal er soms erg van want wil wel graag leuke dingen doen maar ik ken gewoon maar weinig mensen.
en om nou zomaar met veel onbekende mee te gaan hou ik ook niet van.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:37

Geplaatst: 27-04-15 14:37

Wat ontzettend naar dat je je zo voelt :(:)

Lief aanbod van Lieveli!

Ik herken het ook wel, nu heb ik gelukkig wel gewoon genoeg leuke vriendinnen al is dat voor het eerst. Maar ik zit toch thuis, terwijl mijn vriendinnen naar 538 Koningsdag zijn, ik zou mee gaan maar mijn ziekte laat het gewoonweg niet toe helaas.. Dus ja ook voor mij is het vandaag weer heel confronterend. Maar ondanks dat vermaak ik me thuis gewoon, beestjes knuffelen doet wonderen

**Geplaatst**: 27-04-15 14:39

Geplaatst: 27-04-15 14:39

Het is ook lastig

vrienden maken als je niet meer studeert is automatisch al lastiger

en dan kom je iemand tegen een dan moet het ook nog maar net klikken haha.

Maar wel goed dat je werkt aan je zelf. Wat voor een ander heel klein is kan voor jou een grote stap in een nieuwe weg zijn

Mijn vrienden wonen overigens ook allemaal idioot ver weg maar dat vind ik stiekem ook weer niet zo erg want ik vind het ook heerlijk om nergens heen te hoeven haha.

(Ik woon overigens in heerenveen dus als je eens zin hebt om wat af te spreken

)

**Geplaatst**: 27-04-15 14:39

Geplaatst: 27-04-15 14:39

ik begrijp wat je bedoeld, ik heb ook niet echt vrienden, ik zit nu alleen thuis. mijn vriend is wel de hort op, maar ik voel me altijd z'n derde wiel als ik met hem mee gaa.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:40

Geplaatst: 27-04-15 14:40

Het valt best mee hoor, met dat onbegrip van anderen. Ik heb gemerkt dat je dat meestal vooral krijgt als je er zelf ook onzeker over bent. Maar zodra je voor jezelf de knoop doorhakt dat je er geen extra betekenis aan toekent, is het allemaal niet zo erg, en hoef je er zeker ook geen verantwoording voor af te leggen. Ik heb dat zelf een tijd gehad met oud en nieuw. Tot ik op een bepaald moment bedacht dat je al die extra lading er zelf aanhangt. Besloten dat te stoppen en dat gaat prima. Als iemand vraagt wat je hebt gedaan en je zegt met een glimlach: 'helemaal niks' is er niemand die daar iets vreemds aan vindt. Als je het geirriteerd / onzeker / verontschuldigend zegt, dan krijg je eerder reacties, maar dan reageren ze onbewust veel meer op je toon dan op de inhoud.

Kortom: niks van aantrekken, niet te veel waarde aan geven, en morgen is het weer gewoon.

(Overigens is er helemaal niks vreemds aan een rondje vrijmarkt in je eentje... volgende keer gewoon doen. Desnoods een klein stukje, en als je het zat bent ga je weer naar huis. Maar het is lekker weer, je wandelt gewoon in het zonnetje? Genieten van dat wat er wel leuk is, en niet te veel focussen op wat er naar jouw gevoel aan mist.)

**Geplaatst**: 27-04-15 14:40

Geplaatst: 27-04-15 14:40

Wat een lief aanbod van Lievelie!

Als je wat dichterbij had gewoond had je best mee mogen BBQen. Die paard hamburgers meer of minder maakt ook niet uit.
Of lekker paardrijden op mijn paarden ofzo.

Kan je niet een marktje op ofzo? Even frisse neus halen

?

**Geplaatst**: 27-04-15 14:41

Geplaatst: 27-04-15 14:41

Ik snap je. Mocht je willen mag je me pb'en hoor.

Vorig jaar zou ik met een vriendin naar 538 gaan voor koningsdag. We hadden alles afgesproken en toen had een andere vriendin ook opeens een kaartje om met ons mee te gaan. Zij had dit niet gevraagd of ze mee mocht en wij hadden haar ook niet gevraagd om mee te gaan. Ik moest die dag nog een paar uur werken en we zouden dan iets later naar 538 gaan, tot mijn vriendin besloot dat ze alvast al wel met die andere vriendin kon gaan en dat ik dan later zou komen. Ik voelde me toen zo vreselijk aan de kant geschoven. Hoe ging ik hun daar ooit vinden? Hoe ging ik daar dan heen? De paniek besprong me al en ik heb toen de waarheid tegen die vriendin vertelt. Het voelde alsof de andere vriendin gigantisch tussen ons in stond. Ze nodigde zichzelf vaak gewoon uit om met ons mee te gaan en ik was er klaar mee. Ik had er al veel eerder iets van moeten zeggen. Ik heb ruzie gekregen met die vriendin en met koningsdag stond ik een paar uur te werken en wat voelde ik me rot. Dit jaar is die vriendin weer met die meid op stap of met haar vriend, terwijl ik 3x gevraagd heb om iets samen te gaan doen, want met die andere vriendin heb ik na dat akkefietje niet meer gesproken. En een andere vriendin kon ook niet, want die ging iets doen met haar vriend. Dus zit ik hier thuis, saai te doen en een beetje huiswerk te maken..

**Geplaatst**: 27-04-15 14:41

Geplaatst: 27-04-15 14:41

Dit verhaal had door mij geschreven kunnen zijn...

Ik ben een jaar geleden verhuisd van Antwerpen met een groot sociaal leven naar een klein stadje in Limburg. Ik heb een eigen huis, werk in de goeddraaiende zaak van mijn ouders en tja, moeilijk om te zeggen van jezelf, ik heb mijn looks mee (je lekker wijf omschrijving zeg maar)

Alleen ben ik hier zo eenzaam. Ik heb geen vrienden hier en zit daarom vaak alleen thuis. Dit komt ook omdat ik ontzettend veel en graag werk waardoor ik dus ook meestal pompaf ben.
Ik ben wel gelukkig maar af en toe komt er een dipje, mijn vrienden wonen ver weg, heb zelfs geen vooruitzicht op een partner en leef voor de zaak.
Hoe ik dit ga oplossen? Geen idee, gewoon vooruit gaan en zien waar ik uitkomt en hopen dat het in de toekomst nog beter gaat worden.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:43

Geplaatst: 27-04-15 14:43

Heel erg herkenbaar verhaal. :(:)

Ik zit nu zelf ook thuis. Mede omdat ik morgen gewoon weer moet werken, en vriendinnen die me uitnodigde tot in de late uurtjes door wilde gaan.
Maar veel vrienden heb ik ook niet. Hier in het dorp 2, die beide ook weer een andere vriendengroep hebben.

Je bent in ieder geval niet de enige die thuis zit op dit moment :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-04-15 14:43

Geplaatst door de TopicStarter : 27-04-15 14:43

Percella schreef:
Same here.. Ik ben een poosje geleden verhuisd naar Eindhoven en toen heb ik van al mijn "goede vrienden" niks meer vernomen. Ik ging toen ik nog in het Zuiden woonde 1 of 2 keer per week op stap met een goede vriendengroepje, super gezellig kwamen geregeld bij elkaar over de vloer, gingen naar de bioscoop, wisten alles van elkaar. Helaas heb ik tot op heden niks meer van de meesten gehoord. Hoe vaak ik wel een berichtje stuurde of contact opnam er werd niets mee gedaan.
Nu ben ik terug naar het Zuiden verhuisd met mijn vriend en nog steeds hoor ik niets van ze, enkel van een goede vriend van me.

Ik ben van mezelf een rustig en vrij kat uit de boom kijkend persoon, en de meeste mensen vinden me dan al snel saai of te rustig. Hierdoor maak ik ook niet snel vriendinnen. Voorheen vond ik dit erg vervelend maar ik ben nu op het punt aangekomen dat ik liever mensen om me heen heb die graag bij me willen zijn om wie ik ben en niet omdat ik me anders voor doe dan dat ik daadwerkelijk ben

Maar om een (nog) langer verhaal kort te maken. Je bent dus niet de enige die thuis zit van Koningsdag..

Ongelooflijk dat je zo eenvoudig vergeten bent... Dan hebben die van mij het in ieder geval nog geprobeerd!

Cioccolato schreef:
Ik kom net uit een relatie. Hij trok me veel zijn kant op, dus aan mijn eigen kant veel laten gaan. Dus eigenlijk moet ik ook mezelf een schop onder de kont geven en me weer mengen onder de mensen.
Aan de ene kant geen behoefte aan, aan de andere kant mis ik die gezelligheid weer wel! Ik leg ook niet zo makkelijk contact met vreemde mensen, om het zo maar even te zeggen.

Oh lastig zeg

Ik maak gelukkig wel vrij eenvoudig contact met vreemde mensen, ik schijn ook heel benaderbaar te zijn. En volgens mij beste vriendin ben ik heel erg sociaal. Maar kennelijk iets te onzeker om overal zo in te springen.

vuurneon schreef:
Je bent er zelf bij

Ik ga ook rustig alleen naar dingen toe. Nu heb ik niets met Koningsdag dus ga ik alleen even bouwmarkten etc langs maar mijn man heeft niets met evenementen. Nou prima, ik vermaak mij ook alleen hoor als niemand mee wil, sterker nog... Ik vind het zelfs heerlijk om af en toe alleen dat soort dingen te ondernemen. Geen rekening houden met de voorkeur van anderen is ook wel eens fijn! Gewoon de positieve kanten ervan zien

Hop geef jezelf een schup onder je derrière, t is mooi weer... Loop anders een blokje om of ga in de tuin fröbelen of zo.

Oh ik ben juist niet zo van het alleen ergens naar toe gaan. Ik begeef me het liefst altijd onder de mensen. Op stal vind ik het ook het meest gezellig wanneer er meerdere mensen zijn. Zodat je lekker veel kan lachen. Ik geef ook graag, ik maak het graag anderen naar de zin. Ben zelf niet zo heel veeleisend, als iemand anders lacht, lach ik ook.

Rebel_Jits schreef:
Meid toch Ik deel je leed. Hier al jaren geen vriendinnen meer om me heen. Heb bij vlagen wel leuke contacten gehad via internet (games), maar zomaar een vriendin opbellen om langs te gaan? Dat is al sinds m'n 19e niet meer gebeurd (ben ook 24).

Ben nu al een paar keer verhuisd. Elke keer vroegen de mensen of ik dat niet erg vond ivm m'n vriendinnen. Dat lachte ik altijd maar weg. Ik durfde nooit te zeggen dat ik überhaupt geen vriendinnen had om achter te laten. Dat klinkt ook weer zo.. triestig..
Met collega's kan ik het ook wel goed vinden, maar niet goed genoeg om echt mee af te spreken.

Weet je voor jezelf wat de reden is?
Ik weet bijvoorbeeld van mezelf dat ik graag alleen ben en zo min mogelijk 'vreemden' in m'n huis wil. Zelfs familie zie ik niet vaak, ook al kan ik heel goed met iedereen. Bij anderen op bezoek gaan is wel leuk, maar die uitnodiging blijft vaak weg Ook zit ik liever thuis op de bank dan op een vol marktplein tijdens een feest.

Gelukkig heb ik een vriend bij wie ik bijna 24/7 kan plakken Zonder een maatje in m'n leven ben ik wel echt eenzaam. Zo iemand vinden is gelukkig nooit een probleem geweest

Ik kan me de schaamte van het zeggen maar wat goed voorstellen! Ik vind het ook gênant om morgen op het werk te vertellen. Vooral omdat niemand het zich kan voorstellen.

Of ik de reden weet? Ik heb geen idee... Ik kan makkelijk iemand de schuld geven. Maar of dat terecht is betwijfel ik. Ik heb jaren lang bij iemand gereden, gegroomd e.d. die maar wat graag bepaalde hoe mijn leven er uit zag. Wat voor persoon ik moest worden etc. Zo erg dat zelfs mijn ouders dachten: "Nu moet je ophouden, Janine moet worden wie ze zelf wil worden en daarin hoeft ze echt niet naar jou te luisteren." Ik ben van nature al een redelijk onzeker meisje, maar ik ben van mening dat zij het erger heeft gemaakt door de eeuwige ruzies waar bij het altijd alleen maar aan mij lag.
Maarja, dan heb ik zelf ook weer schuld, want ik had gewoon jaren eerder kunnen beslissen dat het genoeg was en ik niet meer bij haar wilde zijn. Maar dat deed ik niet, want ik leefde voor de paarden. Zij was mijn enige kans op succes.

Ik heb geen eigen huis, maar ik heb het liefst regelmatig spontaan bezoek. Daar hou ik van.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:51

Geplaatst: 27-04-15 14:51

Hier nog een. Ik woon een steenworp van het centrum van den haag af. Pas m'n huisje gekregen. Maar niemand die langs komt om het te bekijken. Dan heb ik ook de energie niet meer om mensen uit te nodigen.

Koningsdag zie ik meer als een scheinheilige boel. Heel Nederland is naar de verdoemenis en die knakker maar gezellig doen.

Vrienden heb ik niet. Helemaal niet. Nooit niet. Pas in een relatie gestapt maar moet nog wennen aan het idee. Hij is er dus ook niet.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:52

Geplaatst: 27-04-15 14:52

Super herkenbaar!
Heb zelf ook geen vriendinnen. Heb geen behoefte aan uitgaan en dergelijke, niemand snapt dat helaas..
Ik hoef voorlopig ook geen relatie, drukte zat. Maar op dagen zoals deze mis ik het toch wel. Iedereen doet leuke dingen en is aan het feesten, ik ben gewoon aan het werk.
Ik vind het moeilijk om contacten te onderhouden, en dan moet je ook nog eens uitleggen dat je niet van uitgaan houdt. Daar moet je bij de meiden van mijn leeftijd (19) niet mee aankomen, want dan ben je gewoon een loser.
Ik heb verder een aardig rustig leventje. Ga wel eens met mn ouders weg, verder doe ik nooit leuke dingen. En eigenlijk vind ik het ook wel prima, maar inderdaad, op deze dagen mis ik het toch wel.

**Geplaatst**: 27-04-15 14:53

Re: Koningsdag, de confrontatie...

Geplaatst: 27-04-15 14:53

Erg herkenbaar, ik heb ook helemaal geen zin in dit soort dagen. Ik ga vanavond dan wel even de stad in omdat ik niet altijd nee wil zeggen. Maar het liefst kijk ik vanavond gewoon lekker een film.

Nomineer dit bericht ×