Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-15 00:02

Ouders...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-15 00:02

Beste bokkers,

Ik zit met een probleem wat best lastig is uit te leggen, maar ik ga mijn best doen!

Even voor de details

ik ben 19 jaar oud, woon thuis, heb al 2,5 jaar een vriend, studeer nog.

Mijn ouders hebben altijd het beste met mij voor, dat weet ik diep van binnen wel.
Maar, mijn ouders lijken wel in een soort controleer fase te zitten Sinds ik mijn vriend heb, en sinds ik stage loop in de zorg waarbij ik dus flexibele diensten draai.

Natuurlijk snap ik dat ze willen weten wat voor dienst ik heb ivm het eten. Nu was had ik het laatst verkeerd doorgeven, kwam thuis, ik kreeg een preek en ze waren ontzettend boos..
ook is het zo dat ik met mijn vriend niet alleen boven mag zitten, hij mag hier wel slapen etc. Als we dan gezellig samen benden tv zitten te kijken komt mijn moeder constant binnen gelopen voor de vreemdste dingen.
ook kwam hij in het begin vaak op woensdag langs nu kan dit niet altijd dus ooit is het wel eens een andere dag, het is net of mijn ouders dat in hun hoofd niet kunnen Veranderen, ze worden boos en ze begrijpen het niet.

Ik word er totaal gek van, als er iets anders loopt als gepland, worden ze boos.
Ik snap niet waar het vandaan komt.
heb het er al verschillende keren over gehad maar ze zijn niet voor rede vat baar.

Ik vind het vervelend om telkens gecontroleerd en ondervraagd te worden met alles, ook dit kan ik niet met hun bespreken.

Iemand tips?

**Geplaatst**: 07-04-15 00:05

Geplaatst: 07-04-15 00:05

Probeer een open gesprek te houden met 'ik' erin, dus niet 'jullie controleren mij!' Maar 'ik heb het gevoel dat gecontroleerd word en ik voel mij daar niet prettig bij'. Dus betrek het op jezelf en maak geen verwijten. Wordt niet boos, maar blijf gewoon rustig. Heb ook begrip voor hun gevoelens en erken die.

Optie 2: schrijf een brief in de 'ik' vorm

Optie 3: accepteren dat het hun huis is en ze daarmee ook op elk moment hun eigen woonkamer in mogen komen.

Optie 4: verlaat het nest.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-15 00:09

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-15 00:09

vuurneon schreef:
Probeer een open gesprek te houden met 'ik' erin, dus niet 'jullie controleren mij!' Maar 'ik heb het gevoel dat gecontroleerd word en ik voel mij daar niet prettig bij'. Dus betrek het op jezelf en maak geen verwijten. Wordt niet boos, maar blijf gewoon rustig.

Optie 2: schrijf een brief in de 'ik' vorm

Optie 3: verlaat het nest.

Bedankt,
Het 'nest' verlaten gaat hopelijk snel gebeuren, mijn vriend heeft al een vaste baan, en ik in augustus (hopelijk) ook.
maar kan niet met mijn ouders praten over samen wonen daar willen ze niks van weten..
nog een proberen trouwens ^^

**Geplaatst**: 07-04-15 00:11

Geplaatst: 07-04-15 00:11

Geef ze tijd

en sla je vleugels alsnog uit. Mijn moeder vond dat ook heel moeilijk, maar toen het eenmaal zo ver was heeft ze flink meegeholpen

(en toen kwam er een bruiloft en was ik voor haar gevoel van mijn man :')

en nu krijg ik een kindje; haar kind krijgt een kind! Komt goed, ze ademt wel door gelukkig

Ze moet acclimatiseren :')

)

Mijn tante kreeg al stressvlekken als wij het woord 'funda' lieten vallen bij haar zoon :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-15 00:14

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-15 00:14

vuurneon schreef:
Geef ze tijd en sla je vleugels alsnog uit. Mijn moeder vond dat ook heel moeilijk, maar toen het eenmaal zo ver was heeft ze flink meegeholpen

Mijn tante kreeg al stressvlekken als wij het woord 'funda' lieten vallen bij haar zoon

Bedankt

ik kan wel begrijpen dat het voor mijn vader niet makkelijk is, omdat hij zijn vrouw (mijn echte moeder) ook al is verloren, waar hij nu gelukkig getrouwd is met mijn (stief) moeder.

Vind het moeilijk om het gesprek aan te gaan, omdat ze snel boos worden.
Dus die tip van de brief ga ik zeker gebruiken.

**Geplaatst**: 07-04-15 00:22

Re: Ouders...

Geplaatst: 07-04-15 00:22

Je bent 19 en hebt al 2,5 jaar een relatie vertel je moeder gewoon dat bepaalde spelletjes die jij speelt met je vriend prive zijn en dat ze moet stoppen binnen te vallen anders loopt ze kans meer te zien dan haar lief is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-15 00:26

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-15 00:26

Kana schreef:
Je bent 19 en hebt al 2,5 jaar een relatie vertel je moeder gewoon dat bepaalde spelletjes die jij speelt met je vriend prive zijn en dat ze moet stoppen binnen te vallen anders loopt ze kans meer te zien dan haar lief is.

Ook al is geprobeerd, maar het antwoord wat ik dan krijg is "het is ook mijn huis" terwijl als ik er alleen zit ze nooit binnen komt

**Geplaatst**: 07-04-15 10:17

Geplaatst: 07-04-15 10:17

Ik snap je frustratie TS, maar kan ook de kant van jouw ouders begrijpen. Zij moeten min of meer ook voortdurend rekening met jou (en jouw vriend) houden. Het is geven en nemen, tot je iets voor jezelf hebt gevonden. Zoiets zie je pas over een paar jaar op deze manier, maar zolang je er middenin zit ervaar je het anders. Laat ik het zo zeggen: "Hoe meer je je ergens aan ergert, hoe erger het wordt". Probeer het te accepteren, dan zul je zien dat de spanning van beide kanten ook minder wordt en dat het zelfs ook heel gezellig kan zijn.

**Geplaatst**: 07-04-15 19:41

Re: Ouders...

Geplaatst: 07-04-15 19:41

Oh dit herken ik zo enorm... Kan maar één ding zeggen: uit huis gaan. Dan verandert die band meteen en zijn ze blij als je weer eens thuis bent. Ik kreeg regelmatig de opmerking 'het is hier geen hotel!' naar m'n kop geslingerd, en sinds ik op mezelf woon vind ik het zo heerlijk om weer eens bij m'n ouders langs te gaan! Bovendien heb je dan ook geen last meer van dat gecontroleer. Klinkt haast een beetje dwangneurotisch, joh

**Geplaatst**: 08-04-15 11:24

Geplaatst: 08-04-15 11:24

Omtrent je flexibele diensten een gezamelijke kalender bijhouden wannneer je mee eet of werkt?
Tijden van werk erop zetten , dan weten zij ook waar ze aan toe zijn. Scheelt weer mondelijke frustratie.

**Geplaatst**: 08-04-15 11:28

Re: Ouders...

Geplaatst: 08-04-15 11:28

Gewoon zo snel mogelijk de deur uit, hoe is het bij je vriend thuis anders zou je daar wat meer kunnen zijn. Zal ook wel weer vervelend commentaar oproepen maar dan kaats je de bal terug en zeg je dat je daar meer privacy en veel minder commentaar krijgt omdat zijn ouders wel beseffen dat ze met twee volwassenen te maken hebben.

**Geplaatst**: 08-04-15 11:33

Geplaatst: 08-04-15 11:33

Misschien waren ze zo kribbig omdat ze eigenlijk heel bezorgt waren op het moment dat jij niet thuis kwam? Zij in de rats omdat ze misschien dachten dat er iets gebeurd was. Heb ik met mijn vriend ook altijd, die komt dan zonder te bellen later thuis, ik ongerust, en als hij dan plompverloren binnen stapt reageer ik die spanning af door boos op hem te worden.

Terwijl ik eigenlijk bedoel, ik was ongerust, waar was je nou?

En idd verlaat het nest.

**Geplaatst**: 08-04-15 11:48

Re: Ouders...

Geplaatst: 08-04-15 11:48

Mijn ouders zeiden altijd: zo lang je hier woont heb je je aan onze regels te houden.
En zo is het ook. Ik woon nu 1,5 jaar op mezelf en mijn respect voor mijn ouders is echt dubbel zo groot geworden. Als ik zie hoeveel alles kost ben ik enorm dankbaar voor wat zij mij al die jaren hebben gegeven.
Ja, ik irriteerde me ook regelmatig toen ik nog thuis woonde, maar dat is ook de reden dat ik op mijn 17e al uit huis was.
Even doorbijten dus, probeer het te bespreken. Google even op feedback geven, want anders wordt het een welles-nietes spelletje en dat wil je niet. Inderdaad geen verwijten maken, laat blijken dat je dankbaar bent dat je al die jaren daar hebt mogen wonen en dat je het fijn vindt dat ze naar je om kijken, maar dat je ook klaar bent om zelfstandig te worden.

**Geplaatst**: 08-04-15 11:57

Geplaatst: 08-04-15 11:57

Shenavallie schreef:
Ik snap je frustratie TS, maar kan ook de kant van jouw ouders begrijpen. Zij moeten min of meer ook voortdurend rekening met jou (en jouw vriend) houden. Het is geven en nemen, tot je iets voor jezelf hebt gevonden. Zoiets zie je pas over een paar jaar op deze manier, maar zolang je er middenin zit ervaar je het anders. Laat ik het zo zeggen: "Hoe meer je je ergens aan ergert, hoe erger het wordt". Probeer het te accepteren, dan zul je zien dat de spanning van beide kanten ook minder wordt en dat het zelfs ook heel gezellig kan zijn.

Ze mogen wel samen slapen, maar niet rustig boven samen zitten, dan hebben ze het een beetje aan zichzelf dat ze er rekening mee moeten houden he.

**Geplaatst**: 08-04-15 17:41

Re: Ouders...

Geplaatst: 08-04-15 17:41

Aan de regels houden prima, maar als ouders kun je wel zorgen dat je je kinderen en hun keuzes met respect behandelt. En zoals deze ouders, vooral stiefmama zich gedraagt zou dat bij mij ook niet goed vallen.

**Geplaatst**: 09-04-15 12:21

Geplaatst: 09-04-15 12:21

Ayasha schreef:
Shenavallie schreef:
Ik snap je frustratie TS, maar kan ook de kant van jouw ouders begrijpen. Zij moeten min of meer ook voortdurend rekening met jou (en jouw vriend) houden. Het is geven en nemen, tot je iets voor jezelf hebt gevonden. Zoiets zie je pas over een paar jaar op deze manier, maar zolang je er middenin zit ervaar je het anders. Laat ik het zo zeggen: "Hoe meer je je ergens aan ergert, hoe erger het wordt". Probeer het te accepteren, dan zul je zien dat de spanning van beide kanten ook minder wordt en dat het zelfs ook heel gezellig kan zijn.

Ze mogen wel samen slapen, maar niet rustig boven samen zitten, dan hebben ze het een beetje aan zichzelf dat ze er rekening mee moeten houden he.

Als TS het gewoon aangeeft, dan kunnen haar ouders daar rekening mee houden. Aangezien TS nogal onregelmatig werkt en de ouders zelf ook voldoende aan hun hoofd hebben, kan ik me voorstellen dat ze wel eens per abuis in een ruimte komen waar TS zich met haar vriend bevindt. Kwestie van (normaal) communiceren. En anders ga je - zoals anderen ook aangeven - het huis uit. Ik was er op mijn 18e ook helemaal klaar voor om op mijzelf te wonen. Er kwam heel wat bij kijken en ik begreep de zorgen van mijn ouders maar al te goed. Helemaal toen ik uiteindelijk zelf moeder werd.

Verder ben ik het eens met xTammyyx. Toen ik ooit een half jaar bij mijn ouders terug kwam, heb ik me ook aan hun regels moeten houden en dat vond en vind ik nog steeds niet meer dan logisch. Toen hadden we nog geen mobiele telefoon, maar werd ik wel geacht om mijn afwezigheid door te geven - om onnodige zorgen te voorkomen. Ik denk dat menigeen in zijn/haar handen mag knijpen dat men nog bij de ouders mag wonen op een bepaalde leeftijd. Een beetje dankbaarheid en begrip is dan het minste wat je kunt hebben.

**Geplaatst**: 09-04-15 12:24

Geplaatst: 09-04-15 12:24

bigone schreef:
Aan de regels houden prima, maar als ouders kun je wel zorgen dat je je kinderen en hun keuzes met respect behandelt. En zoals deze ouders, vooral stiefmama zich gedraagt zou dat bij mij ook niet goed vallen.

Ben het zeker met je eens dat er wederzijds respect moet zijn, maar in de praktijk is dat vaak niet het geval. Men verwacht het wel van de één, maar heeft het niet voor de ander.
Wat betreft het gedrag van (stief)moeders zijn er twee mogelijkheden: òf je bespreekt het met haar (en vader erbij) òf je gaat op jezelf wonen.

**Geplaatst**: 09-04-15 12:39

Geplaatst: 09-04-15 12:39

Wij (mijn vriend en ik) wonen sinds 4 maand terug bij mijn ouders (overgang huurhuis-koophuis).

Pas nu we een hele tijd alleen gewoond hebben zie ik het controlerend gedrag van mijn moeder, vroeger zag ik het als normaal, maar dat blijkt het dus niet te zijn.

Ze moet altijd weten om welk uur we weg zijn, wanneer we terug zijn, waar we geweest zijn, wie we gezien hebben, wat we gegeten hebben, wat we gezegd hebben als ze de helft van het gesprek gemist heeft, ze is boos als ik iets tegen mijn vader verteld heb en niet tegen hoor, ze opent mijn post, als ik ergens papieren laat slingeren zal ze ze sowieso lezen, ze zegt me waar ik mijn auto moet parkeren, wanneer ik hem moet kuisen, ze is het niet eens met de tv programma's die we kijken en vind het ook nodig om dat tot in het oneindige te herhalen, ze wil weten hoeveel we gespaard hebben, hoeveel we aan de lening moeten betalen, ze wil beslissen welke meubels we kopen, ze vindt het een slecht idee om een amerikaanse ijskast te kopen, etc etc
De lijst is oneindig.

Tegen mijn vriend houdt ze zich in, dus alles wat ze van hem wil weten vraagt ze via mij. Zelfs hoeveel ze betaald heeft voor zijn auto enzo.

Sommige dingen weiger ik te beantwoorden. Dan is het hek helemaal van de dam.

Ik ben heel erg dankbaar dat we hier even mogen wonen, maar het gaat me toch wat ver en kan niet wachten tot we kunnen verhuizen.

Bij mij heeft het ook alleen maar gezorgd dat liegen tegen haar zowat dagdagelijkse realiteit is, puur omdat het anders niet leefbaar is.
Grote dingen vertellen we pas als alles rond in, want sowieso dat zij mii er weer uit praat en dan doe ik helemaal niks wat ik zelf wil.

Enige tip die ik heb, is zo snel mogelijk een eigen plekje zoeken.
Dat is pas een verademing.

Succes!

**Geplaatst**: 09-04-15 12:48

Re: Ouders...

Geplaatst: 09-04-15 12:48

TS, ik ben zelf moeder van een (bijna) 19 jarige en mijn advies is; zoek een plekje voor jezelf. Het is heel normaal dat je op deze leeftijd niet iedere seconde verantwoording hoeft af te leggen. Het gekke is, mijn kinderen zeggen wel altijd "ik ben even naar die-en-die, hoe laat eten we, dan zorg ik dat ik op tijd thuis ben". Maar dat is dan zonder dwang. Als je ouders -om welke reden dan ook, en dat hoef je ze niet kwalijk te nemen- niet kunnen loslaten, dan is het misschien het beste om jezelf los te maken uit deze situatie.

**Geplaatst**: 10-04-15 09:05

Geplaatst: 10-04-15 09:05

rien10 schreef:
TS, ik ben zelf moeder van een (bijna) 19 jarige en mijn advies is; zoek een plekje voor jezelf. Het is heel normaal dat je op deze leeftijd niet iedere seconde verantwoording hoeft af te leggen. Het gekke is, mijn kinderen zeggen wel altijd "ik ben even naar die-en-die, hoe laat eten we, dan zorg ik dat ik op tijd thuis ben". Maar dat is dan zonder dwang. Als je ouders -om welke reden dan ook, en dat hoef je ze niet kwalijk te nemen- niet kunnen loslaten, dan is het misschien het beste om jezelf los te maken uit deze situatie.

Die laatste zin is treffend, heel goed verwoord!

**Geplaatst**: 10-04-15 09:13

Geplaatst: 10-04-15 09:13

Wat betreft je diensten: wij hebben thuis een gezinswhatsapp aangemaakt want ik heb ook wisselende diensten. Mijn rooster kopieer en plak ik in die app. Dan weet iedereen wanneer ik er wel en niet ben. Misschien een tip?

Nomineer dit bericht ×