Maar als je dan op zondagavond samen met je man op de bank zit om een plannetje te smeden, hoe we nou konden voorkomen dat onze kleine boef een stoeltje naar het beruchte "koekkastje" zou slepen en aan zelf service te doen. Dan kom je wel eens op een geniaal idee
.1 april stond immers bijna voor de deur dus daar gingen we eens goed gebruik van maken
.Daar gingen we hoor, samen als partners in crime hebben we het kastje leeg geruimd, de koekjes (en snoepjes
) verstopt, en dat terwijl we liepen de grinniken als 2 pubers
.En tsja we moesten er natuurlijk wel wat in terugleggen, anders was alle moeite voor niks.
Dus de mooiste appel uitgezocht die we in huis hadden en die pontificaal in het kastje gelegd
.
Toen was het tijd om naar bed te gaan en om de dag erna af te wachten tot meneertje zijn slag weer zou proberen te slaan
.Ik heb steeds paraat gezeten om het vast te kunnen leggen, maar hij had maandag blijkbaar niet zo'n haast om wat te zoeken
.Tot ik ineens hoorde: "Hé! er ligt alleen nog maar 1 appel in?!?!?!?!?"
Met een hoop geschater er achteraan
, dus ik snel die kant op gerend en snel een foto gemaakt van zijn verbaasde maar verwonderde bekkie.De appel viel overigens (net als gewoonlijk) in de smaak
.
het is nu trouwens niet zo dat hij de hele dag koek en snoep eet hoor
, maar wij zijn van mening dat hij het gewoon netjes moet vragen als hij wat wil want voor/net na maaltijden mag hij het gewoon niet hebben.Wij zitten nog regelmatig te lachen als we er weer aan terug denken
, en dit zijn de dingen waardoor de soms minder leuke kanten van het ouderschap weer in het niets vallen
.