Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 14:38

Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 14:38

Als het verkeerd staat mijn excuus
hallo bokkers,

Met een beetje twijfel nog, maar ik wil proberen of dit mij helpt/steunt.
Na ruim 2 jaar een relatie te hebben gehad heeft mijn vriend(en dus inmiddels ex-vriend) er een punt achter gezet. Het kwam totaal onverwacht, we zouden als hij er was naar meubels gaan kijken in friesland voor z'n huis. Ik kwam net onder de douche weg en was de wasmachine aan het uitladen toen ik zag dat hij al achter me stond. Een vluchtige kus als begroeting, daarna liepen we naar de kamer want ik moest nog even snel aankleden terwijl hij nog even drinken voor ons pakte.
'moet ik nog een handdoek op de verwarming leggen? zodat je kunt douchen vanavond'
'nee, dat hoeft niet' kwam er na een stilte uit.
'o oké prima, we eten vanavond trouwens patat' en ondanks dat ik niet een gebruikelijke enthousiaste reactie daarop kreeg, rook ik geen onraad.
Het is gek hoe vrolijk je kunt zijn en hoe iemand die luchtbel van het een op de andere moment lek kan prikken.
'Ik wil graag eerst nog even de koelkast weer droogmaken en inpakken'

'ga eerst maar even zitten'
'maar ik ben nu toch bezig en dan kunnen we dan wel even wat drinken en dan gaan rijden'

'Kom eerst maar even zitten'
En toen pas drong het tot me door. De cliché. Ik had niet van mezelf verwacht dat ik mezelf eerst groot kon houden door niet in huilen uit te barsten. Ik ben blij dat ik ondanks dat ik verbouwereerd was toch mijn woorden kon vinden.
Het pijnlijkste was nog wel dat hij nog heel veel om mij gaf, maar niet genoeg om een relatie voort te zetten. Hij heeft gehuild, in die twee jaar heb ik hem dat nog nooit zien doen.
Hij hoopt dat we vrienden kunnen blijven maar dat laat hij aan mij over. Met het afscheid hebben we elkaar stevig vastgepakt en we snikten allebei de pijn eruit. Want zowel voor hem als voor mij is het pijnlijk dat dit niet werd wat we allebei hoopten. ik mag hem altijd appen of bellen.

We zijn elkaar eerste relatie geweest, liefdesverdriet heb ik dus nog nooit gehad.
Gisternacht kon ik het niet laten en heb ik hem opgebeld met de vraag of het voor hem ook leeg voelde en onwennig. Het gesprek was fijn. Hij was een lieve vriend en hij is ook een hele lieve ex.
Hij houd mij niet aan het lijntje en ik heb geen stille hoop. De enige hoop die ik koester is dat ik mijn maatje niet kwijt ben waar ik zo goed door getroost kon worden, en waar ik het gezellig mee kan hebben. Ik moet nog veel op een rijtje zetten en heb het gevoel dat ik eigenlijk nog veel meer moet vertellen voor het voor jullie duidelijk is.

Maar ik vraag me af of er ook lotgenoten zijn die al een stadium verder zijn. Mensen die echt hechte vrienden zijn gebleven na een relatie. Ik twijfel enerzijds. het was een lange afstandsrelatie van 2 uur rijden en ik weet niet of een goede vriendin/vriend ook die moeite nog waard is.
Ik weet niet of ik straks geconfronteerd kan worden met het feit dat ik hem binnenkort in zijn eigen huis zie wonen, dat ie misschien een nieuwe vriendin krijgt enz. enz.

brand maar los zou ik zeggen met de ervaringen . in ieder geval bedankt voor het lezen
groetjes Slagchoco

**Geplaatst**: 23-03-15 14:47

Geplaatst: 23-03-15 14:47

Ik heb goed nieuws voor je. Het kan. Mijn ex en ik zijn al 2,5 jaar de beste maatjes. We bellen en appen nog dagelijks. gaan nog regelmatig een dagje weg of uit eten. Gewoon dingen die beste vrienden samen doen. Ook als een van beide met een ander omgaat wordt daar niet raar over gedaan. We weten immers beide waarom het zo is en gunnen elkaar het beste.
Het gaat echter niet vanzelf maar ik vond het de inspanning waard.

**Geplaatst**: 23-03-15 14:48

Geplaatst: 23-03-15 14:48

Ahw.. Wat jammer zeg!
Het gevoel is opeens weg bij hem dus?
Heb je enig idee hoe dit zo gekomen is?

Ik had ook een LAR. Ook 2 uur rijden.
Wonen inmiddels samen, maar was ook niet altijd makkelijk hoor.

Ik heb geen ervaring met breken..dus zou ook niet weten hoe ik je kan steunen....

**Geplaatst**: 23-03-15 14:51

Geplaatst: 23-03-15 14:51

Je verhaal raakte me. Ik leek alsof dit mijn verhaal was. Ik heb het nu ruim 3 weken uit met mijn vriend, ex. Ook na 2 jaar. Ook voor mij onverwachts... Ook hij die het uitmaakte, ook wij samen aan snikken en huilen, ook ik mocht hem appen en bellen wanneer ik wilde. Hij vroeg of ik het wel aan zou kunnen. Ook ik die hem nog even appte om te vragen hoe hij er nu in stond... Het lijkt mijn verhaal wel.

En meid, ik ben 3 weken verder en ik leef weer op. Het gaat zo goed met me! Alleen wij spreken elkaar helaas niet meer zo veel.

Maar je verhaal, lijkt zo bizar veel op mijne.

**Geplaatst**: 23-03-15 15:09

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 15:09

Mijn ex en ik hebben er een punt achter gezet afgelopen oktober. En we hebben nog steeds goed contact

appen vaak en er staan nog wat spullen (meubels) van mij bij hem die er mogen staan tot ik weer een eigen huisje heb. Het kan absoluut dus maar het moet wel van 2 kanten komen.

**Geplaatst**: 23-03-15 15:11

Geplaatst: 23-03-15 15:11

Mijn ex en ik hebben het geprobeerd.... Poging is ernstig mislukt...

het doet vaak, ook al is het al een tijdje uit, pijn om je ex een nieuwe relatie te zien krijgen... Dat heeft mijn ex mij duidelijk laten merken:p

**Geplaatst**: 23-03-15 15:19

Geplaatst: 23-03-15 15:19

Mijn ex en ik kunnen opzich ook nog goed met elkaar. Alleen vindt zijn nieuwe vriendin het niet zo leuk als hij contact met me heeft (hij mag me niet eens op fb hebben :')

), maar als we elkaar in het echt zien is het gewoon oke en praten we gewoon met elkaar.

Opzich snap ik wel dat zijn nieuwe vriendin het niet zo leuk vindt als wij contact met elkaar zouden hebben. Hij heeft haar tot twee keer toe afgewezen omdat hij nog niet helemaal over mij heen was. (Ik zat destijds in Spanje voor 3 maand) Toen ik terug kwam uit Spanje kwam bij mij het liefdesverdriet pas, en toen ging hij dus met zijn nieuwe vriendin. Daar heb ik het een tijdje moeilijk mee gehad. (+ nog meer prive omstandigheden die de situatie ook niet beter maakten)

Maar ben nu oprecht blij voor hem dat hij zo gelukkig is met haar. Het is een lieve jongen, die wat mij betreft niks minder dan het beste verdient.

Laatst bijgewerkt door __Sannne op 23-03-15 15:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-15 15:19

Geplaatst: 23-03-15 15:19

Mijn ex woont in Portugal dus vrienden IRL waren we sowieso niet gebleven, wel wilden we in het begin vrienden blijven.
(Waren niet heel lang samen, ik heb er een punt achter gezet).
In het begin ging het wel, maar hij begon er elke keer over dat hij me terug wilde en ik was juist super gelukkig met mijn keuze om er een punt achter te zetten en terug naar NL te gaan.
Dat begon mij op ten duur zo te irriteren dat ik geen contact meer wilde en ik kreeg toen gemene
emails met verwijten, die mij overigens niets deden. Ach, alles was toch altijd al mijn schuld volgens hem.

Ik denk dat het zeker wel kan, maar het lijkt me heel moeilijk dat als je echt nog gevoel voor die persoon hebt,
om in de toekomst inderdaad bijvoorbeeld te zien dat hij een andere vriendin krijgt.
Maar ik heb er zelf geen ervaring mee, dus misschien slijt dat ook wel.

Laatst bijgewerkt door Claudia1993_ op 23-03-15 15:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-15 15:20

Geplaatst: 23-03-15 15:20

Sommige mensen zijn bestemd om elkaars beste vrienden te zijn.
Soms begint dat, of ontaard dat, ergens in een gevoel van liefde.
of misschien eigenlijk een gevoel van diepe genegenheid dat 'verward' wordt met liefde.

De enige manier om dat te ondervinden is een relatie met elkaar te hebben.
Na een bepaalde periode zakt die 'liefde' dan plots en is de genegenheid er weer.
maar dan weet je dat het een diepe vriendschap is, maar geen liefde.

En wat doet het dan zeer om dat met elkaar te bespreken, immers je weet wat je had, wat je hebt, maar wat zal er gebeuren als je uitspreekt dat het geen liefde (meer) is. Kun je dan die vriendschap van daarvoor (als het geen liefde op het eerste gezicht was) nog terugvinden, of raak je dat ook kwijt..

wat moet jouw vriend het moeilijk hebben gehad om het op tafel te leggen TS.
Maar ik denk dat je over een poosje misschien heel dankbaar bent dat hij het gedaan hebt.
Je hebt dan de relatie verloren, maar een diepe vriendschap terug (of gewonnen) en dat is ook heel wat waard..

ik woon zelf samen, de ex van mijn vriend is een van onze beste vriendinnen.. Ze hebben al zo'n 15 jaar een hechte band, waarvan ze een relatie hadden van zo'n drie jaar na de eerste twee jaar vriendschap. Haar zoon (van voor hun relatie) respecteert mijn vriend nog altijd ook al was hij nog jong toen ze uit elkaar gingen en luistert ook nog steeds als mijn vriend hem iets zegt.

ik heb ook totaal geen 'angst' voor 'concurrentie'. niet alleen omdat ook zij een fijne relatie heeft, maar meer omdat ze allebei heel zeker en duidelijk zijn.. Dikke vrienden, maar een relatie werkt niet, al hadden ze enkele hele fijne jaren in een relatie

**Geplaatst**: 23-03-15 15:24

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 15:24

Tussen mij en m'n ex is het nooit gelukt om vrienden te blijven maar dat kwam omdat we echt klaar waren met elkaar en hij was echt een hele harde die geen gevoel en verdriet toonde.
Iets waar ik totaal niet mee kon omgaan.

Ben nu heel blij dat ik van m'n ex af ben, ben nu alweer 1,5 jaar super gelukkig in de liefde met de man van mijn dromen...

Maar als ik jou verhaal zo lees... Hij heeft het zo plots uitgemaakt? Volgens mij omschrijf jij hem nog wel dat die echt veel om je geeft.

**Geplaatst**: 23-03-15 15:29

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 15:29

Geen contact meer hebben met mijn ex is een goede keuze geweest voor mij.
Een misselijkmakend energie zuigend ventje was het, vooral toen ik net wat met
mijn huidige vriend kreeg..
Uit eigen initiatief toen het contact verbroken en het bevalt me heel erg goed.
Maar mijn ex uit een ver ver verleden (we waren toen 16) heb ik nog zeer gezellige gesprekken mee
als we elkaar zien. Hij is nu verloofd en sinds een paar maanden heeft hij een dochtertje, ongelofelijk blij voor hem

**Geplaatst**: 23-03-15 15:35

Geplaatst: 23-03-15 15:35

Je verhaal is voor mij heel erg herkenbaar. Ongeveer een maandje geleden heb ik zo'n zelfde gesprek met mijn ex (toen nog vriend) gehad. We spreken elkaar nog vaak, ook omdat we in dezelfde flat wonen en dezelfde vriendengroep hebben, maar heb echt alles besproken wat op ons hart lag. Dit had ik nog nooit eerder gedaan na een break-up, en moet zeggen dat het me echt heel erg helpt er zo open met hem over te kunnen praten. Zeg ook altijd tegen hem dat jij me mag bellen/appen/langs komen als hij nog iets kwijt wilt of gewoon een kopje koffie wilt.

Is het misschien een idee om over een tijdje samen ergens koffie te gaan drinken? Dan kan je alles even laten bezinken en het er op neutraal gebied over hebben.

**Geplaatst**: 23-03-15 16:58

Geplaatst: 23-03-15 16:58

Klinkt een beetje als mijn relatie... die is sinds vorige week uit...
Maar hij is Canadees en we hadden elkaar ook al 5 maanden niet gezien en ivm andere omstandigheden kwam het ook gewoon even niet handig uit. Ik wil die kant wel op, heel graag zelfs en nu nog steeds, maar dat gaat op het moment niet. En hij zit ook met dingen waardoor hij niet even hierheen kan komen (alhoewel dat in eerste instantie wel in de planning stond voor een paar maanden terug maar dat lukte vanwege omstandigheden niet).

Het wrange van alles is dat als ik gewoon terug gekund had we nog steeds samen zouden zijn... We houden ook nog steeds wel van elkaar maar met de afstand en het "slechte" vooruitzicht gaat het gewoon niet.
Maar we praten nog steeds elke dag over vanalles, ook dingen die ik eigenlijk niet met andere vrienden bespreek en misschien dat hij ooit in de toekomst alsnog wel nog een keer naar Nederland kom en als ik ooit tijd en geld heb om die kant op te gaan gaan we ook wel gewoon leuke dingen doen

We wilde allebei wel heel graag vrienden blijven, je hebt toch iets speciaals (gehad) en er was bijv iets gister waardoor ik toch wel weer merkte hoe veel hij betekend en echt mijn beste vriend is; ook zonder het samen zijn. Hoop alleen wel dat het ondanks alles, en zeker de afstand, zo zal blijven.

Het alleen zijn ben ik inmiddels ook wel aan gewend, maar wat ik wel heel lastig vind zijn die "toekomst"plannen die ineens weg zijn. En ik mis die armen om me heen. Maar dat deed ik ook al toen we nog wel samen waren maar ik alweer in NL zat.
Hij was de eerste waarbij ik niet na 2 weken gillend wegrende en echt nog steeds verliefd op m was/ben. Alleen al de gedachte aan iemand anders maakt me "misselijk". Merk ook dat ik bij alles en iedereen aan het vergelijken ben momenteel.
Maar goed, dat slijt wel en als we écht voorbestemd zijn vinden we elkaar vanzelf wel weer terug...

Sorry voor het lange verhaal

**Geplaatst**: 23-03-15 19:48

Geplaatst: 23-03-15 19:48

Aan heel je verhaal te horen ben je voorlopig echt je maatje nog niet kwijt hoor.
Mensen stoppen niet opeens over een dag met geven om mensen!

Sterkte met de beëindiging van je relaties

**Geplaatst**: 23-03-15 20:21

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 20:21

Allereerst veel sterkte! Mijn ex en ik spreken elkaar nog redelijk vaak. We zien elkaar niet zoveel meer, simpelweg omdat we het allebei gewoon druk hebben. We zijn ook best een tijdje samen geweest, dus als er echt iets is weten we dat we altijd bij elkaar terecht kunnen

Vaak kun je het in het begin beter even laten rusten en later verdergaan als vrienden.

**Geplaatst**: 23-03-15 20:38

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 20:38

Heel veel sterkte TS de komende tijd. Ik hoop voor je dat het allemaal een beetje soepeltjes wilt lopen en dat jullie er 'vrede' mee kunnen vinden.
Zelf kan ik je weinig advies geven, ik en mijn ex zijn niet bepaald goede vriendjes gebleven maar onze relatie is ook minder fresh aan eind gekomen zegmaar..
Maar ik weet wel dat je alles de tijd moet gunnen :(:)

**Geplaatst**: 23-03-15 20:41

Geplaatst: 23-03-15 20:41

Sidera schreef:

Aan heel je verhaal te horen ben je voorlopig echt je maatje nog niet kwijt hoor.
Mensen stoppen niet opeens over een dag met geven om mensen!

Sterkte met de beëindiging van je relaties

Zeg dat maar niet te hard. ..mijne was ook vreselijk verdrietig en we zouden aaaaaltijd vrienden blijven. ..totdat hij binnen 3 weken door een ander werd getact alzijnde in relatie op fb...

**Geplaatst**: 23-03-15 20:41

Geplaatst: 23-03-15 20:41

Ik spreek mijn ex niet echt vaak maar kom nog regelmatig over de vloer daar vanwege zijn moeder. Na de dood van mijn moeder is zij heel belangrijk voor mij geworden. Nu is van de week mijn hond ingeslapen en had hij dat gehoord via zijn moeder en kreeg ik een appje met sterkte enz. Ook kreeg ik op de sterfdatum van mijn moeder een berichtje van hem en als ik hem toevallig thuis tref bij hem dan kunnen we gewoon weer als altijd praten enzo en voelt heel vertrouwd. Alleen heeft hij een half jaar een nieuwe relatie en ik ook trouwens, en hebben daarom verder niet echt contact maar weet zeker dat ik hem altijd kan bellen en dat hij altijd voor me klaarstaat en andersom is dat ook zo.

We zijn bijna 5 jaar samen geweest in de leeftijd van 18 tot 23 ongeveer.

Ik hoop voor je dat jullie elkaar kunnen steunen toch nog in deze tijd want ik kan me voorstellen hoe bagger je je voelt en hoe leeg zonder je maatje om je heen.
De tip om over een tijdje ergens af te spreken en gewoon rustig te praten en eventuele vragen te stellen en dingen te zeggen die je wilt zeggen vind ik een goede.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 21:22

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:22

Bedankt voor de reactie's tot nu toe ! Ik voel me de afgelopen drie dagen heel leeg en voel me alleen in de pijn. Ik bel om de haverklap bv. mijn zussen op of vriendinnen. Er zijn zoveel gedachtes/verwachtingen die je bij moet stellen en dat steekt. Mijn ketting die ik van hem heb gekregen met één jaar samen heb ik met een wandeling op zondag om gehad. Om alvast te oefenen voor als ik weer op school kwam ik wilde nog even de schijn ophouden, had mijn ex (en sjonge ik schreef eerst vriend op

) gevraagd of mijn foto's van ons samen nog even mochten blijven staan om die reden, dat was prima. Desalniettemin heb ik het vandaag toch verandert de schijn ophouden lukt me toch niet; ik kan bij t minste geringste al volschieten.

Hij had die zaterdag ook spullen mee genomen maar was een ding vergeten, waarschijnlijk komt hij dat aankomend weekend nog even langs brengen. Ik had afgelopen nacht over de telefoon al gezegd dat ik graag een 'eindgesprek' wil waarbij ik mij voor kan bereiden op wat ik wil gaan zeggen. Ik ga het in een briefvorm doen en oplezen. Mijn insteek is dat het een zo'n luchtig mogelijke brief word maar waar wel alles wat nodig is in staat. Met luchtig bedoel ik meer dat het mijn kijk duidelijk maakt op alles en mijn gevoel; ook dingen die ik nooit heb durven uitten en zeggen. Ik accepteer zijn mening als hij het er niet mee eens is. Maar als we het hele vriendending een kans willen geven moet eerst alles uitgesproken zijn denk ik.

Hij zei dat hij een paar weken terug begon na te denken en ik besef nu dat dat verdacht veel samengaat met het feit dat ik heb gezegd/gevraagd hoe hij het straks voor zich ziet als ik volgend jaar af studeer. Ik merkte dat hij daar nog niet bij stil had gestaan en had verwacht dat ik nog een jaar langer moest , omdat zijn zus die opleiding ook deed, maar zei deed is niveau twee, vandaar de verwarring .
Waarschijnlijk heeft dat hem aan het denken gezegd, maar dat is dus ook iets wat ik wil vragen of hij zich misschien benauwd daardoor begon te voelen. Of iets in die richting.

Ik denk dat de reden een beetje alles bij elkaar is; maar ik dacht dat hij er net zoals ik voor wilde gaan. Hij mistte een stukje initiatief van mijn kant in bepaalde opzichten maar ergens had hij mij ook meer duidelijk kunnen maken dat o.a. mijn mening ook belangrijk was want hij gaf dubbele signalen.
Hij had behoefte aan tegengas van mijn kant; maar ik weet totaal niet op wat voor manier, in mijn ogen gaf ik altijd mijn mening en zei ik wanneer ik iets niet wilde. Ik heb misschien wel een idee maar ik weet totaal niet of dat is wat hij bedoeld: in de weekenden was hij altijd moe van een week werken maar misschien had hij behoefte aan dat ik hem uit bed trommelde... ik weet het niet.

Anderzijds weet ik dat ik de laatste paar maanden tekort ben geschoten als vriendin. Ik ging niet goed thuis en ben op een gegeven moment op het punt gekomen dat ik bijna mezelf begon te verliezen. Ik woon dan nu ook bijna 2 maand al niet mer thuis. Het was in bepaalde optieken en ware hel, ik was bang alles te verliezen en ergens denk ik dat doordat hij mij alleen in weekenden zag niet weet hoever ik er daadwerkelijk doorheen zat. Natuurlijk heb je dan geen initiatief en kun je de ander geen schop onder de kont geven. Maar gezien het feit dat ik de afgelopen 2 jaar geleidelijk steeds verder zakte twijfel ik nu of hij wel een basis heeft gehad, heeft gezien wie ik ben achter de pijn.
En -dan ga ik weer voor hem denken nu- waarschijnlijk jaagt het hem een bepaalde angst aan. Is ze straks als ze volledig herstelt is straks wel de vrouw waar je verder mee wil ? Mijn thuissituatie heeft ongeveer 4 a 5 jaar geduurd. Dat heeft een paar maand nodig met o.a. psychologische hulp voordat je er weer bovenop bent.

Daarbij speelt denk ik ook zijn familie een rol en met name zijn moeder; hij beweerde dat dit er los van stond. Maar daar heb ik mijn twijfels bij, Ik heb namelijk haar nooit verteld wat er aan de hand was, enkel mijn ex. En hij bleef naast me staan omdat hij wist wat er aan de hand was en dat het niet mijn schuld is, hij heeft gezegd tegen zijn moeder gezegd dat ze zich niet druk hoefde maken maar toch heeft ze tot het laatste moment willen weten wat er aan de hand was en misschien nu nog wel.
ik heb me nooit goed bij haar gevoelt, het is een lieve vrouw uiteindelijk met een groot hart voor haar kinderen. Maar ik voelde me altijd het studentje die een aantal wat jaren had gewerkt en eigenlijk verder nog niks had bereikt in het leven. Ze heeft me in het begin weer gemotiveerd om te gaan studeren en daar ben ik haar wel dankbaar voor want dit heb ik nooit van mijn ouders gehad. Ik had een peptalk nodig omdat ik me een mislukkeling voelde. Maar ondanks dat ik weer studeerde en mijn best deed heeft het niet geholpen dat ik mijn hart niet bij haar wou luchten maar ergens snap ik niet dat als je zoon het weet en verder wil gaan dat je dan geen vertrouwen hebt in je zoon dat het goed zit met mij. Ik ben geen meisje/meisje en zijn moeder en zus wel, ze wisten precies wat mode was terwijl ik gewoon belangrijk vind om te dragen wat ik leuk vind en niet wat toevallig in de mode is. Het was fout dat ik een heel stuk van mijn leven heb gewijd aan paarden en verder geen andere sport heb gedaan. Terwijl ik er juist erg trots op was dat ik dag in dag uit klaar stond voor mijn viervoeter. Paarden hebben mij op een positieve manier gevormd en ik wil niet op dansen om maar de dansvloer op te kunnen bij een bruiloft. Algemene ontwikkeling is belangrijk maar in mijn optiek mis ik niks doordat ik niet kan dansen. Het voelt gewoon heel zwaar om te denken dat de moeder van je vriend jou als en teleurstelling ziet, dat ze liever had dat hij met iemand anders thuis kwam. Want haar zoon had al een goede baan en studeerde er ook nog naast. Hij vond het belangrijk dat ik met meubels etc. zei wat ik leuk vond en dat ik dat moest aangeven , maar ik werd heel erg geremd als we met z’n moeder (en dat was vaak zo) gingen shoppen. Want ik betaal niet, dus het is niet mijn ding. Terwijl mijn ex wel graag wou dat ik het leuk vond, omdat ik z’n vriendin was. Ik voelde me ook geremd door mezelf, ik wou zo graag dat ik een spaarpot had die ik aan kon slaan.. en nee het gaat niet zozeer om geld maar meer om te laten zien dat ik ook bij wil dragen en dat ik geen cold digger ben, want het maakte me echt niet uit of de meubelstukken nou 1 euro of 1000 kosten maar meer dat we iets creëerden waar onze beide smaken samen kwamen. Maargoed ik blijf het een lastig iets vinden, ‘’gelukkig’ word dit hoofdstuk ook teniet gedaan door alles.
Volgens mij is dit nu al een heel verhaal… ik hoop gewoon dat het los gaat lopen wat vrienden betreft en misschien als ik herstel dat ik misschien dan toch het onbrekende stukje toe kan voegen. Zo niet dan niet, daar heb ik enerzijds een nuchtere kijk op: Als het echt liefde is vind het zijn weg wel, als het alleen een hechte vriendschap blijft dan kunnen we elkaar ook gelukkig maken. Alleen mijn gevoel baalt nu gewoon enorm dat hij niet de prins op het witte paard was, het is genoeg net niet genoeg. En dat maakt het denk ik heel pijnlijk voor ons allebei.. $:\$
Ps. Excuus voor de eventuele typo’s enzo. Ik heb even geen energie om de boel over te lezen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 21:34

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:34

girlyggirl schreef:
Sidera schreef:

Aan heel je verhaal te horen ben je voorlopig echt je maatje nog niet kwijt hoor.
Mensen stoppen niet opeens over een dag met geven om mensen!

Sterkte met de beëindiging van je relaties

Zeg dat maar niet te hard. ..mijne was ook vreselijk verdrietig en we zouden aaaaaltijd vrienden blijven. ..totdat hij binnen 3 weken door een ander werd getact alzijnde in relatie op fb...

Ik ben me er heel bewust van dat het ook die kant op kan gaan. Niets is vanzelfsprekend.
Maar ik weet wel hoe hij is, hij is een perfectionist en ondanks dat ik daar soms om kon zuchten heeft het ook zijn voordelen. hij denkt goed over beslissingen na, zegt niet zomaar iets, beslist niet zomaar iets. Zijn zus en Zwager hebben ook twee exen waar ze nog steeds leuke dingen mee doen. Dus dat vergroot de kansen wel. Denk ik.
Hij is geen jaloers typ en ik ook niet. Dus een jaloers aangelegde nieuwe partner die er niet tegen kan dat ik goed met mijn ex kan gaat hem niet worden. Ik kan natuurlijk niet voor hem spreken maar ik denk en hoop dat het ook voor hem geld.

**Geplaatst**: 23-03-15 21:36

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 21:36

Ach meiske toch.

Heel veel sterkte, dit is een rottijd. Neem de tijd om te rouwen, forceer geen vriendschap, laat het even op zijn beloop. Het komt allemaal goed, echt waar.

**Geplaatst**: 23-03-15 21:55

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst: 23-03-15 21:55

Liefdesverdriet is rot. In het begin voel je je onwijs leeg, maar met de tijd wordt alles beter. Het is mij tot heden nog niet gelukt om vrienden te zijn met een ex, in het begin lukte dat wel, totdat een van ons dan een relatie kreeg, vaak verwatert het dan. Maar ik ben erachter gekomen dat ook dat gevoel van iemand missen minder wordt, en dat je diegene niet meer 'nodig hebt' als vriend. Veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 23:43

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 23:43

en heel raar ik zit nu ongeveer een half uurtje nu in een soort roes of hoe moet ik het noemen. Zit nu stomverbaasd te weten. Ik voel nu praktisch niks, alleen rust en wat verward maar rotgevoel is afwezig. Maar dan echt alle zorgen die ik zeg maar aan mijn hoofd heb. Kan het dat ik zoveel gehuild heb, zoveel gevoeld heb dat het nu buiten werking is? sorry dit klinkt haast gestoord, maar vind het een beetje eng van het een op het andere moment... het laat me gewoon echt even allemaal koud lijkt het wel..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-15 01:24

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-15 01:24

Misschien is het een vorm van emotie's onbewust wegdrukken ? Dissociatie? is een soort afweermechanisme maar ik voel liever hoe ik eraan toen ben. Hoe dan ook ik duik eerst mijn bed maar eens in.. morgen weer een dag

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-15 11:45

Re: Het is over na ruim 2 jaar...

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-15 11:45

Of ben ik gewoon simpelweg de weg kwijt nu ?

Nomineer dit bericht ×