Geplaatst Ik heb dat de laatste tijd met enige regelmaat. Zowel op mijn werk, als bij vrienden, bij familie en in mijn relatie. Het probleem is alleen: ik kan er zelf op dat moment de vinger niet zo goed op leggen waar het mis gaat. Ja, achteraf, als ik er over nadenk dan denk ik soms, 'hm... dat had ik anders moeten formuleren'. Leuk besef, maar ik heb er niks aan want op het moment zelf 'floept' het er gewoon uit. Soms kan ik zelfs achteraf niet bedenken wàt het nu precies is dat er mis ging, of wat ik anders had moeten doen.
Ik weet van mezelf dat ik een uitgesproken mening heb. En ik weet van mezelf dat ik een flapuit ben. Ik heb vaak in fractie van een seconde mijn oordeel of weerwoord al klaar. Als je dit met elkaar combineert, dan krijg je dus hele snelle, vaak rake maar wel pittige opmerkingen. Dat weet ik, maar hoe onderschep ik die? Vooral omdat de opmerking die ik maak, vaak helemaal niet zo hard bedoeld is als hij opgevat wordt, en ik achteraf dus moet nuanceren om een ander duidelijk te maken wat ik nu eigenlijk echt wilde zeggen.
Ik weet echter ook van mezelf, dat ik vroeger nooit zo was. Sterker nog, ik had eerst niet door dat ik nu wèl een harde tante ben, en dat besef was best wel even schrikken! Ik heb veel nagedacht over waar het precies vandaan moet zijn gekomen, en ik heb daar wel een paar theorieën over. Ik heb bijvoorbeeld 8 jaar een relatie gehad met iemand die het best beschreven kan worden als egoïstisch. Ik moest constant op mijn hoede zijn om niet over me heen te laten lopen (en dan nog gebeurde dat met enige regelmaat). Het resultaat was een relatie waarin je met het mes op tafel taken verdeelt en continu op elkaar let of een ieder zich wel netjes aan de gemaakte afspraken houdt (en elkaar flink aanpakt wanneer er iemand een steekje laat vallen). Dat is - zeg maar - niet zo heel gezellig. Daarnaast heb ik in mijn directe omgeving ook heel lang mensen gehad die vrij hard en direct waren, waar je ook moet zorgen dat je, je weerwoordje klaar hebt als je jezelf niet volledig wilt laten ondersneeuwen.
Bovendien - en nu komt mijns inziens het voor paardenliefhebbers interessante stukje - ik ben een tijd bezig geweest met een manier van paarden trainen, waar respect een heel belangrijk aspect was. Nu klinkt wederzijds respect als een heel mooi iets, maar als je continu je grenzen aan het bewaken bent en in moet grijpen wanneer er iets gebeurt dat respectloos overkomt, dan is dat - zeg maar - ook niet bepaald een ontspannen en gezellige omgang met je paard. Je bent continu op je hoede, en direct klaar om met lichaamstaal je paard duidelijk te maken dat wat hij doet niet oké is. Ik had het gevoel dat ik dit in mijn privéleven ook aan het doen was.
Afgelopen vrijdag las ik een blog, waarin de onderstaande tekst stond en ik vond het zó herkenbaar!
Citaat:While a horseman is always supposed to guard his feelings and not act out of anger, human nature naturally channels aggressive body language into anger. I dare you not feel that anger when you puff out your chest and aggressively chase your horse out of your space. So, instead of enjoying the companionship of my horses, I was always on the guard for keeping that alpha relationship intact and demanding respect at all times. Enforcing that respect made me bitter and angry on a level that I didn't fully appreciate until it was gone. I believe that it channeled into my relationships with my fellow human beings as well. I think if you carry around that aggressive alpha attitidude, you have a hard time shaking free of it.
Ik heb er dus in laten sluipen dat ik - om wat voor reden dan ook - van me af bijt. Ik heb haar op mijn tanden laten groeien. Nu ik dat besef heb wil ik dat graag veranderen, maar nu komt de clou: Hoe buig ik mijn houding en gedrag om? Uiteraard ben ik hier al even mee bezig, en het stukje bewustwording is er, maar ik kom niet echt verder dan dat lijkt het. Ik zou het liefst een coach o.i.d. vinden hierin, maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen... Een communicatiecursus, tuurlijk dat kan. Of iets met lichaamstaal ofzo. Maar ik zoek het eigenlijk meer op persoonlijker vlak. Een-op-een. Iemand een idee?
).
