Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-15 18:58

Moeilijke keuze (relatie)

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-15 18:58

Ik zit met een heel moeilijk dilemma,

Sinds 4,5 jaar heb ik een relatie met en super lieve man,maar hij is ernstig psychiatrisch patiënt(manisch depressieve stoornis met Chizofrene kenmerken en psychoses.

In die 4,5 jaar hebben we het misschien 1 jaar fijn gehad en de rest ellende.
Hij heeft in die tijd 5 zelfmoord pogingen gedaan waarvan 3 zeer serieus(1 keer geprobeerd op te hangen en 2 keer een overdosis medicijnen waardoor hij de laatste keer 2 dagen in coma heeft gelegen.

Soms komt hij maanden niet buiten en speelt onze relatie zich helemaal in zijn flat af(ik heb thuis 2 kinderen dus ga elke dag naar hem toe)vorig jaar is hij ong. 10 weken psychotisch geweest,at niet meer(eten was bedorven),nam geen medicijnen meer(waren ook bedorven),plaste in zijn broek want als hij naar de wc ging zouden de buren kwaad worden omdat hij de wc doorstrok ,douchde niet meer om de zelfde reden als het plassen enz.
Na lang zeuren kreeg ik het zover dat ze hem opnamen en zijn ze hem van de GGZ komen halen.

Daarna heeft hij 2 maanden in Ede gezeten,was er van overtuigd dat hij in de 3e wereld oorlog leefde(al kaida had bommen gelegd bij de ingang van de GGZ, hij ging op z'n knieën voor de verpleging en zei"ik geef me over, ik geef me over").
Het was vreselijk om hem zo mee te maken.
Ik had wel vaker psychoses van hem meegemaakt, maar nooit zo lang.

Nu zit hij alweer vanaf 1 augustus op een gesloten afdeling in Wolfheze,ik ging er in principe elke dag heen,de laatste tijd belt hij steeds af omdat hij naar bed wil,hier heb ik best wel moeite mee,omdat ik slecht tegen veranderingen kan en zo niet weet waar ik aan toe ben(heb zelf bipolaire stoornis).

Als tussen oplossing heb ik met hem afgesproken dat ik voorlopig alleen op maandag ,woensdag en vrijdag kom.
Maar ook nu belt hij regelmatig af.

Soms vraag ik me af of ik wel met deze relatie verder wil, maar het is een vreselijke lieve man en ik hou zielsveel van hem.
Maar wil ik zo de rest van mijn leven verder??

Was het maar een etter, was hij maar agressief,dan was het niet zo moeilijk.
Maar het hij juist 1 brok ellende,zo zielig,die man heeft geen leven zo.
Soms denk ik "was die laatste poging maar gelukt,dit is geen leven voor die man"
hij heeft dit al vanaf zijn 22e en is nu 61.

Soms denk ik had ik hem maar nooit leren kennen.
En zo denk ik maar door, mijn gedachten staan niet stil.
Wat als ik de relatie zou verbreken?
Dan heeft hij niemand meer, hij heeft alleen mij.

Ik kom er gewoon niet uit,ik heb zelf altijd het hardst geroepen dat je voor zoiets je relatie niet moet beëindigen,samen blijven door lief en leed.

Of misschien de relatie verbreken en hem wel blijven helpen,maar gaat dat wel werken?
Eigenlijk wil ik hem niet kwijt,maar heb het gevoel dat ik hier aan kapot ga,ik weet het gewoon niet meer!!

**Geplaatst**: 14-03-15 19:03

Re: Moeilijke keuze (relatie)

Geplaatst: 14-03-15 19:03

jeetje wat een verhaal...
allereerst wil ik je sterkte wensen wat je keuze ook zal zijn.
persoonlijk denk ik dat als je je gaat afvragen of je zo wel verder wil en inderdaad de gedachte hebt van had die laatste poging maar gelukt, dat het beter is hiermee te stoppen.
Het is hard, en ik snap dat het heel moeilijk is maar ik denk voor jullie allebei wel het beste.
verder is het natuurlijk heel moeilijk beoordelen zo vanachter een scherm maar het is zeker geen gemakkelijke situatie.

Nogmaals veel sterkte!

**Geplaatst**: 14-03-15 19:03

Geplaatst: 14-03-15 19:03

Citaat:
Wat als ik de relatie zou verbreken?
Dan heeft hij niemand meer, hij heeft alleen mij.

Wat hebben je twee kinderen als jij je kapot laat maken door deze relatie?
Wat heb JIJ als de volgende zelfmoordpoging lukt?

Ja, dit is keihard, maar het gaat niet alleen om hem. Het gaat ook om twee kinderen en om jouzelf.
Beter één leven kapot dan vier.

**Geplaatst**: 14-03-15 19:04

Geplaatst: 14-03-15 19:04

Pffff wat een verhaal. Ik herken bepaalde dingen wel en hoe egoïstisch het dan ook klinkt: kies voor jezelf en je eigen geluk en - nog belangrijker - dat van je kinderen. Ik ken je verdere situatie natuurlijk niet. Maar ik weet zeker dat zij het door hebben en dat het hun ook belast.

Je hebt het al heel lang geprobeerd en dat verdient respect, veel respect. Maar hij wordt niet beter en hij komt niet verder dan hij nu is waarschijnlijk. Hoe banketstaaf het dan ook klinkt, maar daar is jouw leven veel te kort en veel te mooi voor.

Een keuze maak je natuurlijk niet zo 1 2 3, maar ik hoop dat je er iets aan hebt en ik wens jou, je gezin en je vriend het beste toe. Heel veel sterkte, want dit is een hele moeilijke situatie...

**Geplaatst**: 14-03-15 19:07

Geplaatst: 14-03-15 19:07

Dammie schreef:
Citaat:
Wat als ik de relatie zou verbreken?
Dan heeft hij niemand meer, hij heeft alleen mij.

Beter één leven kapot dan vier.

Beter allemaal niet.
Het hoeft geen zero-sum game te zijn

**Geplaatst**: 14-03-15 19:08

Geplaatst: 14-03-15 19:08

Dit soort dingen zijn altijd moeilijk. Maar hoe lief hij ook is, 1 goed jaar binnen een relatie van 4 jaar is voor jou en je kinderen ook niet fijn. Als je bij hem blijft betekend dit altijd zorgen om en rekening houden met.
Persoonlijk zou ik er dan voor kiezen om de relatie te verbreken. En niet omdat je niet om hem geeft, maar omdat je voor jezelf moet kiezen en je elkaar moet versterken in een relatie. Ik vermoed dat in deze relatie jij hem wel versterkt maar hij jou niet.
succes met je keuze!

**Geplaatst**: 14-03-15 19:08

Geplaatst: 14-03-15 19:08

Wat ik me afvraag: waar haal je de tijd vandaan om elke dag bij hem langs te gaan en dan ook nog 2 kinderen thuis? Leef je je eigen leven of leef je zijn leven?

**Geplaatst**: 14-03-15 19:09

Geplaatst: 14-03-15 19:09

Lastig, erg lastig.

Maar als ik dit zo lees zet je jezelf behoorlijk 'on hold' terwille van hem.

En met al de problemen die hij heeft........is hij wel de man die jij denkt dat hij is? Hij weet het zelf niet eens waarschijnlijk. Je kunt pas iemand anders echt gelukkig maken als je dat zelf bent.

Waar houdt je aan vast? Wat wil je bereiken? Wat is je toekomst? (hoe oud ben je zelf?)

Jij hebt ook verantwoording voor je kinderen, lijden zij eronder? (hij is niet de vader van de kinderen??)

**Geplaatst**: 14-03-15 19:10

Geplaatst: 14-03-15 19:10

Is zo'n man wel toe aan een relatie?

De relatie verbreken hoeft niet te betekenen de vriendschap verbreken.

**Geplaatst**: 14-03-15 19:10

Geplaatst: 14-03-15 19:10

Eerst nog wat meer afstand nemen, je hoeft niet nu te beslissen. Het klinkt alsof hij behoorlijk ziek is.. en dit kan geen gelijkwaardige relatie zijn (en waarschijnlijk ook nooit worden) Als jezelf ook nog twee kinderen om voor te zorgen hebt... en dan ook nog deze man. Hij zit nu ergens waar voor hem gezorgd wordt. Dat lijkt me voor jou gemoedsrust ook wel prettig.

Je hebt het over samen door lief en leed... maar in hoeverre kan deze man jou helpen als jij leed hebt? Hij heeft het duidelijk al lastig genoeg met zijn eigen leven. Jij voelt je afgewezen als hij je bezoek afbelt maar hij maakt zijn grens wel duidelijk. Wat is jou grens? Ging je elke dag omdat je daar zelf zo gelukkig van wordt of omdat je vindt dat dat zo hoort of om hem in de gaten te houden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-15 19:18

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-15 19:18

Chivaldi, de gedachte was die laatste poging maar gelukt was niet bedoelt als"dan was ik van hem af"maar als "dan was hij uit zijn lijden verlost geweest"want lijden doet hij.

Ik ben 46 en mijn kinderen zijn bijna 17 en 18.
Hij is niet de vader van mijn kinderen.

"s middags bij hem ,'s avonds thuis.

**Geplaatst**: 14-03-15 19:21

Geplaatst: 14-03-15 19:21

MacavityL schreef:
....De relatie verbreken hoeft niet te betekenen de vriendschap verbreken.

Precies dit....
Sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-15 19:25

Re: Moeilijke keuze (relatie)

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-15 19:25

Daar zit ik inderdaad aan te denken, maar vraag me af of dat gaat werken.

**Geplaatst**: 14-03-15 19:31

Re: Moeilijke keuze (relatie)

Geplaatst: 14-03-15 19:31

Wat zou nu het verschil zijn?

**Geplaatst**: 14-03-15 19:32

Geplaatst: 14-03-15 19:32

Is dit wat jij wil?
Wil je zo oud worden?

Vriendschap kan je altijd proberen, werkt het niet, heb je het geprobeerd.

Voor jezelf en je kinderen kost deze relatie meer energie dan hij oplevert.
Jullie geven alleen maar. En dat is heel ongelijkwaardig.

**Geplaatst**: 14-03-15 19:32

Geplaatst: 14-03-15 19:32

Ik zou de relatie echt verbreken..Mijn oma is altijd manisch depressief geweest en mijn opa en alle kinderen hadden eigenlijk geen leven..Ze moest regelmatig opgenomen worden en probeerde vaak zelfmoord te plegen..Het was een hele lieve vrouw,maar dit was iets waar ze geen controle over had en ze heeft het tot haar dood toe gehad..Het is echt een enorme last geweest voor mijn opa en als ik terug denk aan hoe ze was en hoe wisselend(manisch of depressief of psychotisch)wens ik het niemand toe om met zo iemand te moeten leven..Sorry..Veel sterkte met je besluit!

**Geplaatst**: 14-03-15 19:33

Geplaatst: 14-03-15 19:33

colunder schreef:
Wat als ik de relatie zou verbreken?
Dan heeft hij niemand meer, hij heeft alleen mij.

Dat moet echt nooit de reden zijn van het bestaan van een relatie, want in feite is dat ook helemaal niet jouw probleem.

Vanaf de zijlijn is het makkelijk praten; omwille van jou zelf en van je kinderen zou ik mijn handen er vanaf trekken en weer mijn eigen leven gaan leiden. je leeft maar 1 x en je verdient gewoon een leuk leven.

Nomineer dit bericht ×