Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 22:08

Scheiden of niet, wanneer beslis je dat?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 22:08

Allereerst is dit een goedgekeurd SA, Mocht je mij herkennen, stuur me aub een PB.
Ik heb heel lang getwijfeld of ik dit moest plaatsten of niet, maar gezien ik graag ervaringen hoor plaats ik het toch maar..

Zoals de titel eigenlijk aangeeft, Hoe beslis je dat? Mijn man en ik zijn al een aantal jaren samen, echt de laatste tijd hebben we flink wat strubbelingen.

We spreken inmiddels ookal tegen elkaar uit, in een ruzie, dat we klaar zijn met elkaar en misschien maar gewoon uit elkaar moeten gaan.
Maar wanneer maak je die beslissing nu definitief?

Ik weet dat geen enkele bokker, of iemand anders voor mij de beslissing kan maken, maar ik zou het wel prettig vinden om ervaringen te horen van mensen die in een soortgelijke situatie hebben gezeten, en wanneer zij besloten hebben om de knoop door te hakken.

Wij hebben kinderen waar we allebei helemaal dol op zijn wat de beslissing iets moeilijker maakt.
Ik stel mezelf de vraag of het wel eerlijk tegenover mijn kids is en of we alles wel geprobeerd hebben.
Maar andersom denk ik dat als ik niet gelukkig ben, dit ook invloed heeft op de kids.

Het volgende punt waarin ik tegenloop is, stel ik neem de beslissing, hoe kom ik financieel rond? Ik werk rond de 28 uur in de week en verdien tussen de 700 en 900/1000 euro per maand. Hiermee zou het ontzettend lastig zijn om rond te komen.

We hebben een koophuis wat verkocht moet gaan worden, die kan ik niet betalen en mijn man zou dat niet willen. Wat voor schuld zou je daarvan over houden?

Een van de grootste problemen op dit moment, en hier komen ook de meeste ruzies voort, is op financieel gebied. We komen met onze salarissen rond, echter door wat tegenslagen en onverwachte rekeningen (auto's kapot, wasmachine kapot etc) is onze spaarpot leeg en gaat eerder in het rood. We hebben dus continu momenteel rekeningen open staan en het lijkt alsof we met de kraan open aan het dweilen zijn, we zijn op de goede weg maar nog steeds kunnen we onze aandacht niet laten verslappen op dit gebied. Dit resulteerd erin dat ik gewoon duidelijk wou gaan bezuinigen, maar zodra ik ideeen heb op het gebied van besparen of rekeningen betalen, zegt mijn man ok klinkt goed. Maar als puntje bij paaltje komt, gaat hij het alsnog op zijn manier doen.
Hierover hebben we een aantal gesprekken gehad en heb ik duidelijk mijn ongenoegen aangegeven dat ik het niet leuk vindt dat hij het 1 zegt en vervolgens het ander doet.
Erg lastig dus om hiermee om te gaan, omdat continu hier de discussies en ruzies uit voort komen.,

Dit waren even alle praktische zaken op een rij, dan is er nog het meest lastige: de gevoelens...
Op goede momenten ben ik nog dol op mijn man, maar merk wel dat ik minder kriebels heb. Ik heb niet meer het gevoel wat ik voor een paar jaar terug heb. De blijdschap als je weet dat je thuis komt van je werk en jij je man weer ziet.
Ik weet wel dat het normaal is dat het verliefde gevoel soort van weg ebt, en dat het houden van ervoor in de plaatst komt.. Maar wanneer en hoe bepaal je of je nog genoeg van iemand houd.

Begrijp me niet verkeerd, ik haat mijn man niet en ik ben nog gek op hem, maar of ik nog genoeg van hem hou om met hem samen te leven en getrouwd te zijn... Ik weet het niet..

Het lastige vind ik nog, stel ik zou de beslissing nemen, die kan niet zomaar weer ongedaan gemaakt worden. Wat als ik voor de rest van mijn leven spijt heb van mijn beslissing en na een tijdje van rust kan zien dat er toch nog liefde was, wat alleen onder gesneeuwd was, maarja hoevaak hoor je wel niet van mensen die er zolang over gedaan hebben, dat het uiteindelijk de beste beslissing was en dat ze wouden dat ze het eerder hadden gedaan. Wat als mijn kinderen vinden dat ik/wij niet genoeg hebben gedaan en problemen ondervinden en problemen hebben met vertrouwen in eigen relaties..

Het enne moment kan ik voorruit in de toekomst kijken en kunnen we het hebben over verbouwingen aan ons huis, zodra onze spaarpot weer is aangevuld, en het hebben over onze toekomst als we ouder zijn.
Het andere moment zie ik mezelf en mijn kids alleen ergens wonen en zijn we uit elkaar.

Hoe tegenstrijdig kunnen je gevoels zijn?

In een goed gesprek met mijn man heeft mijn man aangegeven dat hij voelt dat hij meer van mij houdt, dan ik van hem. Op het moment dat hij dat zei was ik stil, en vroeg mezelf af of dat inderdaad klopte.. Ik moest inderdaad tot mijn schaamte toegeven dat dat waarschijnlijk zo was..
Maar is het genoeg om weer op het goede spoor te komen met elkaar? Ik weet het niet, en ik word heen en weer geslingerd tussen mijn gevoelens en door mijn hoofd die soms praktisch kan denken..

Alvast bedankt voor het lezen van mijn lange (soms wazige) verhaal!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:11

Geplaatst: 28-02-15 22:11

Tja of jullie liefde over is kan alleen jij beslissen maar zou relatietherapie niet een idee zijn?
Zoals ik het het nl lees is de liefde er nog wel maar zitten jullie in zwaar weer wbt financiën en drukken juist die zorgen op jullie huwelijk.
Misschien ook eens iemand in de arm nemen die jullie kan helpen om orde te scheppen bij de financiële zaken, maatschappelijk werk misschien

**Geplaatst**: 28-02-15 22:14

Re: Scheiden of niet, wanneer beslis je dat?

Geplaatst: 28-02-15 22:14

een keuze die alleen jullie twee kunnen maken...

tip van relatie therapie is een goede, of andere soort relatie/ spycholoog of iets dergelijks.

misschien is er een praatgroep voor mensen die gescheiden zijn of een stichting iets dergelijks die jullie kan helpen met tips? die vaker met deze zaken te maken hebben, een advocaat misschien...

op financiele gebied hulp zoeken?

**Geplaatst**: 28-02-15 22:15

Geplaatst: 28-02-15 22:15

Allereerst wens ik je veel wijsheid toe want dit lijkt me vreselijk moeilijk..
Kom ik aan met mn 19 jaar oud, maar hebben jullie het al eens over (relatie)therapie gehad? Wie weet helpt dat jullie te zien dat jullie nog genoeg van elkaar houden of dat het misschien makkelijker maakt deze rotte beslissing te maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 22:18

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 22:18

Dat wij de enige zijn die dat kunnen bepalen weet ik uiteraard, daar is dit topic ook niet voor bedoelt..
(zou toch wat zijn als ik die beslissing aan een ander over zou laten :')

)

Het doel van dit topic is meer adviezen vragen van mensen die een soort gelijke situatie hebben gezeten..

Relatie therapie ga ik eens wat meer over opzoeken.. Heb er ooit weleens aan gedacht, maar ook weer van me afgeschoven..

Op financieel gebied, we zijn er gelukkig bijna uit!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:21

Re: Scheiden of niet, wanneer beslis je dat?

Geplaatst: 28-02-15 22:21

Misschien toch een timeout? Even een week of 2 zonder elkaar en het gevoel op een rijtje zetten. Scheiden kan altijd nog.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:21

Geplaatst: 28-02-15 22:21

Van de week toevallig met een collega over dit onderwerp gesproken: we waren het er allebei over eens dat men tegenwoordig maar "makkelijk" kiest voor scheiden en niet meer zijn/haar best doet voor een relatie. Nu is dit niet voor elke situatie van toepassing, er zijn uiteraard plenty situaties waarbij scheiden de beste oplossing is (waarbij je je ook kunt afvragen waarom men überhaupt is gaan trouwen). In 9 van de 10 huwelijken bestaan één of meerdere periodes dat het wat minder gaat. De kunst in een groot aantal gevallen is om je daar doorheen te slaan, waardoor je er alleen maar sterker uit kunt komen. De ene keer vergt dat wat meer inspanning van de een en de andere keer weer van de ander. Blijf je vooral focussen op wat je ooit aantrok bij de ander, wat je verliefd maakte, waar je - ondanks ergernissen - toch wel blij om kunt zijn, etc. Blijf niet te lang hangen in een ergernis, praat het direct uit of laat het rusten. En vooral: wil niet kosten wat kost maar gelijk hebben. Als je je voorneemt om naar elkaar te luisteren, HOOR dan ook wat de ander zegt. En als je besluit om elkaar daarbij aan te kijken, ZIE dan ook hoe de ander zich opstelt bij zijn/haar verhaal. Vaak kunnen misverstanden een heel eigen leven gaan leiden, terwijl dat helemaal niet nodig is.

In jullie geval zijn jullie het niet eens over het financiële plaatje. Zet zaken op papier: wat gaat er per maand uit en waaraan wordt het uitgegeven. Wat zijn de plannen voor (be)sparen en afspraken hieromtrent. Als er dan vanaf geweken wordt, dan kunnen jullie elkaar de overeengekomen punten voorleggen zonder de ander te beschuldigen van "fout" gedrag. Onderbouw zaken en kijk ook of de ander met punten komt waardoor je een andere kijk op de situatie kunt krijgen. Tussen zwart en wit zit nog een heel grijs gebied. Ik hoop dat jullie er alsnog met elkaar uit kunnen komen en dat jullie over een paar jaar er heel anders tegenaan kijken.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:23

Geplaatst: 28-02-15 22:23

Als ik je post zo lees krijg ik het idee dat de leuke kanten van het huwelijk worden overschaduwd door de financiële problemen. Ik vraag me af wat er nog goed en minder goed is in jullie huwelijk. Wat vind je nog leuk aan je man en wat minder leuk? Ik denk dat therapie een oplossing kan zijn, misschien ook een keer een weekje apart zijn van elkaar. Of juist een weekje alleen maar bij elkaar. Gewoon even de rust om alles te overdenken en met elkaar te kunnen bepraten.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:23

Geplaatst: 28-02-15 22:23

Ik heb ongeveer in dezelfde situatie gezeten, bij ons ging het ook niet goed. Ik wist echt niet of ik nog verder wou met hem.
Dit was rond Pasen vorig jaar en aangezien ik niet meteen de stekker eruit wou trekken heb ik hem gevraagd om me tijdelijk wat ruimte te geven en geen knuffel, en s*ks.
Dit deed mij goed en zo modderden we door tot september want we hadden al een vakantie gepland.
Deze heeft ons ontzettend goed gedaan! Wel heb ik gevraagd om mee ook de vakantie lichamelijk met rust te laten, hierdoor zijn we meer gaan praten in een ontspannen sfeer.

Nu bijna een jaar later (nadat ik tegen hem vertelde dat ik niet zeker wist of ik het nog wel zag zitten met hem) zijn we ontzettend gelukkig samen.
En ben ik heel blij dat ik niet te snel opgegeven heb.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:25

Geplaatst: 28-02-15 22:25

Je zult het hoe dan ook eerst bespreekbaar moeten maken.
Het is een beslissing die je samen maakt, ook als je daarna misschien alleen bent.
Pas als je er op een 'zakelijke' manier naar kunt kijken kun je ook met fatsoenlijke oplossingen komen.
Misschien kun je namelijk al vast op zoek naar een andere woning zonder halsoverkop weg te vluchten. Idem met zoeken naar een baan met meer uren.
Je zult er ook met je kinderen over moeten praten, hoe ervaren zij de situatie, etc.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:26

Geplaatst: 28-02-15 22:26

Een moeilijk vraagstuk waar heel veel echtparen met worstelen. De echte beslissing kunnen wij inderdaad niet voor je nemen. Wel wil ik je adviseren te gaan praten met een relatiecoach, -therapeut of psycholoog. Samen en alleen, en práát dan ook echt. Vertel waar je mee zit, wat je aan jezelf en aan je man wilt verbeteren, wat je daarvoor moet doen of laten. En laat je financiële situatie eens goed doorlichten, vaak is dat heel verhelderend.
Ik ben nu ruim 15 jaar getrouwd, maar het had een jaar of 7 geleden wel een enorme dip. Ik had foute beslissingen genomen wat erg veel spanning opleverde tussen ons. Wij hebben gevochten voor ons huwelijk en de kinderen en hebben gesprekken gehad met een therapeut. De 'hoefde' ons na twee afspraken net meer te zien, we gingen er samen wel uit komen. Puur door te praten kwamen we erachter waar het fout gegaan was en wat we anders wilden.
Ik ben niet trots op wat er gebeurd is, wel op hoe het opgelost is.

Veel sterkte, succes!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:41

Geplaatst: 28-02-15 22:41

Poeh, ik kan me voorstellen dat je je heel naar voelt onder deze situatie..en dat de negatieve gevoelens nu misschien overheersen.

Maar.. Op het moment dat jullie gingen trouwen hebben jullie elkaar beloofd er in voor en tegenspoed voor elkaar te zijn.

ik denk, maar dat is mijn mening, dat het goed is om de keuze pas te maken als jullie samen alles geprobeerd hebben om jullie huwelijk te redden, door bijvoorbeeld in gesprek te gaan met een relatietherapeut. Hier kunnen jullie werken aan wederzijds begrip, bespreken van verwachtingen en gevoelens om misschien zo nader tot elkaar te komen.

blijkt dat de koek echt op is, of wordt de situatie schadelijk voor de kinderen, dan is de beste keus om uit elkaar te gaan. Probeer wel goede afspraken te maken omtrent de kinderen, zodat zij niet tussen jullie in komen te staan. De relatie als geliefden is op dat moment voorbij, maar jullie relatie als ouders blijft voor altijd bestaan..

ik vind het knap dat je je zo kwetsbaar opstelt en wil je veel wijsheid wensen bij dit proces en de keuze die daaruit voort komt!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:48

Geplaatst: 28-02-15 22:48

Zolang jullie die financiële problemen hebben, drukt dat de hele sfeer. Dat geeft zoveel stress dat alles eronder gaat lijden. Maak eventueel met een derde erbij een goed plan. Bijvoorbeeld ieder beheert een deel van het geld en is daar verantwoordelijk voor. Maak bijvoorbeeld een dag- of weekbudget voor de gewone uitgaven.

Ik heb ook de hel van ernstige financiële problemen doorgemaakt en ik weet dat het een enorme impact heeft op jezelf, je relatie en al het andere.

Om nog even bij het financiële te blijven: dat financiële plaatje na de scheiding komt wel rond hoor; ik had drie pubers en een boerderij in verbouwing toen we zijn gaan scheiden. Ik moest ineens fulltime gaan werken zonder diploma's. Dat is met moeite en de eerste jaren wat steun van mijn moeder toch gelukt. Dat hoeft geen reden te zijn om samen te blijven.

Ik ben zelf veel te lang bij mijn ex gebleven, omdat ik dacht dat het vreselijk zou zijn voor de kinderen als we gingen scheiden en ook geen idee had hoe ik het financieel moest bolwerken, met door achterstallig onderhoud onverkoopbare huis en alle dieren (die de kinderen niet konden missen).

Achteraf zegt iedereen, ook de kinderen: 'dat hadden jullie 15 jaar eerder moeten doen'. Ben het er nu zeker mee eens, maar dat weet je gewoon niet op het moment dat je er midden in zit. Wij pasten gewoon niet bij elkaar.

Als jullie nog om elkaar geven, maak dan een plan waarbij de knelpunten en problemen zoveel mogelijk uitgeplozen en opgedeeld worden, probeer elkaar de kans te geven om zelf eea op te lossen of aan te pakken, luister naar elkaar, beschuldig elkaar niet en stel bijvoorbeeld een bepaalde (kritiekloze) periode voor waarin je het beiden probeert; bijvoorbeeld 3 maanden.

Nuja, dit waren mijn 5 centen, veel sterkte!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:50

Geplaatst: 28-02-15 22:50

Een huwelijk is over wanneer beiden niet meer voor de relatie willen vechten.

Herkenbaar allemaal hoor! Onze meid is vijf maanden en onze relatie heeft echt een knauw gehad, toevallig riep ik gisteren nog dat ie maar beter kon opsodemieteren

Wij zijn sinds gisteren wel, na uren praten, wel een heel stuk verder in de goede richting gekomen, maar dat vergt dus een hoop energie en wilskracht. Het is echt niet alleen maar 'liefde', ik vind dat zelfs een beetje kinderachtig klinken

**Geplaatst**: 28-02-15 22:50

Geplaatst: 28-02-15 22:50

"Ervaringsdeskundige" hier: ik had (zeker achteraf) zo graag eerst relatietherapie willen hebben. Om te kunnen achterhalen /waarom/ dingen niet lopen. En als dan de conclusie is dat het niet op te lossen is... werk je daar samen, onder begeleiding, in ieder geval naar toe. Maar dan pak je het aan als proces.

In de praktijk hier heeft 1 partij besloten dat de scheiding er moest komen, en dat zet toch een scheve situatie; de een is er aan toe, de ander niet, en uiteindelijk is dat niet goed gekomen. Denk dat we er alsnog hulp bij kunnen gebruiken.

Duss... mijn advies? Haal een therapeut er bij. Zodat helder wordt wat de problemen zijn, dat jullie samen eens zijn over de problemen, en samen een oplossing zoeken... of samen de conclusie trekken dat dit het einde is, maar in ieder geval /samen/.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:54

Geplaatst: 28-02-15 22:54

Ik denk dat je relatie "op" is als je echt geen perspectief meer ziet. En ik heb na je verhaal niet het gevoel dat dat zo is. Ik begrijp dat jullie in een erg moeilijke periode zitten en dan zijn er inderdaad momenten waarop je het niet meer ziet zitten. Maar ik vind het advies om naar een relatietherapeut te gaan en met elkaar in gesprek te gaan erg goed. Voor mij klinkt dit niet als een relatie die definitief gestrand is.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:56

Geplaatst: 28-02-15 22:56

Ik lees toch wel een aantal punten (zoals bijvoorbeeld financieel) waar veel stress uit voortvloeit. Financieel zijn jullie er bijna uit, mooi... dat scheelt echt een hoop stress namelijk.

Daarnaast zou ik zeer zeker weten echt 200%(!!) naar een juiste relatietherapeut(e) op zoek gaan. Echt een waar mee het klikt. Dit kan echt zo veel helpen! Als jullie nog gek op elkaar zijn (en dat lees ik wel in je OP terug) dan is dat genoeg om er in elk geval voor te vechten of het op z'n minst te proberen.

Als het echt op is, zoals al is gezegd, is het inderdaad op... maar je kijkt jezelf een stuk beter aan als je echt alles geprobeerd hebt. In mijn ervaring wel iig

Sterkte en succes!

**Geplaatst**: 28-02-15 22:58

Geplaatst: 28-02-15 22:58

Relatietherapie geloof ik niet in.

Als ik jou verhaal lees denk ik alleen maar in slechte tijden moet je harder knokken voor je relatie.
Hopelijk komen er weer goede tijden en bloeit alles weer op.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:59

Geplaatst: 28-02-15 22:59

Op het moment dat je kinderen hebt en beide ouders daar goed voor zijn vind ik dat de belangen anders worden. Namelijk de kinderen zijn in mijn ogen belangrijker dan de ouders! Kunnen jullie nog voldoende overweg om het gezellig te houden? Dan zou ik nooit scheiden, een jaar of tien met sleur, zonder passie en sex overleef je wel in het belang van een veilig huis voor je kinderen.
Is er sprake van geweld, lichamelijk seksueel of geestelijk, dan wordt het natuurlijk heel anders.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:03

Geplaatst: 28-02-15 23:03

troi schreef:
Op het moment dat je kinderen hebt en beide ouders daar goed voor zijn vind ik dat de belangen anders worden. Namelijk de kinderen zijn in mijn ogen belangrijker dan de ouders! Kunnen jullie nog voldoende overweg om het gezellig te houden? Dan zou ik nooit scheiden, een jaar of tien met sleur, zonder passie en sex overleef je wel in het belang van een veilig huis voor je kinderen.
Is er sprake van geweld, lichamelijk seksueel of geestelijk, dan wordt het natuurlijk heel anders.

Ik ben wel van mening dat je áltijd in het belang van de kinderen moet denken, maar 'een jaar of 10 met sleur, zonder passie en seks'? Hell no. Kinderen worden ook de dupe van ongelukkige ouders. Dan liever op een goede manier uit elkaar gaan en alles goed regelen en beide ouders een kans op een gelukkig leven dan ongelukkige ouders die bij elkaar blijven voor de kinderen.

Probeer inderdaad eerst het financiële plaatje op orde te krijgen. Ga dan kijken (eventueel met een goede relatietherapeut) of alle ingrediënten nog aanwezig zijn.
Moeilijke situatie, maar ik hoop dat alles goed zal verlopen, either way.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:04

Geplaatst: 28-02-15 23:04

Mijn ouders zijn een half jaar geleden gescheiden en hebben nog 5 maanden in een huis gewoont. Ging goed, hadden geen ruzie en hebben een goede realatie. Mijn ouders hebben mij als dochter. Ben nu net verhuist en mijn vader is net weg. Voel me behoorlijk k.u.t. en verdrietig. Maar weet dat het beter is. Mijn ouders hielden niet meer van elkaar en waren uit elkaar gegroeit. De hele omgeving vond het raar dat mijn ouders het nog zo goed hadden samen. Dus het kan heel goed gaan. Probeer het contact zo te houden dat je je kinderen niet op de hoek af moet zetten en zeggen loop maar naar papa. Ik zou er zelf diep ongelukkig van worden. Mijn ouders komen gewoon wat drinken bij elkaar als ze mij afzetten. We doen trouwens aan co-ouderschap.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:04

Geplaatst: 28-02-15 23:04

Stel je zou deze hobbel (de financiële "problemen") samen kunnen overwinnen, al dan niet met hulp. Hoe zie jij het dan voor je? Beter of niet? Denk je dat je er sterker uit zou kunnen komen?

**Geplaatst**: 28-02-15 23:04

Geplaatst: 28-02-15 23:04

troi schreef:
Op het moment dat je kinderen hebt en beide ouders daar goed voor zijn vind ik dat de belangen anders worden. Namelijk de kinderen zijn in mijn ogen belangrijker dan de ouders! Kunnen jullie nog voldoende overweg om het gezellig te houden? Dan zou ik nooit scheiden, een jaar of tien met sleur, zonder passie en sex overleef je wel in het belang van een veilig huis voor je kinderen.
Is er sprake van geweld, lichamelijk seksueel of geestelijk, dan wordt het natuurlijk heel anders.

Kinderen voelen dat heel goed aan als ouders bij elkaar blijven vanwegen de kinderen. Mijn vriendin haar ouders hebben dat gedaan en zij vond de sfeer in huis verschrikkelijk en had liever gehad dat ze waren gescheiden.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:06

Geplaatst: 28-02-15 23:06

Je hoeft toch niet te beslissen? Als je al twijfelt, laat het antwoord dan open. Ik denk dat als het echt over is, je dat weet en je geen 'keuze' maakt maar iets doet wat heel graag wilt.

En verder geheel eens met phormicola; het is over als beiden er niet meer voor willen vechten.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:07

Geplaatst: 28-02-15 23:07

onpaard schreef:
Kinderen voelen dat heel goed aan als ouders bij elkaar blijven vanwegen de kinderen. Mijn vriendin haar ouders hebben dat gedaan en zij vond de sfeer in huis verschrikkelijk en had liever gehad dat ze waren gescheiden.

Dat kan ze niet zeggen aangezien ze niet weet hoe het was als haar ouders wel waren gescheiden. Misschien was het allemaal dan nog veel erger geweest.

Nomineer dit bericht ×