Geplaatst na ik vanmiddag weggegaan ben bij mn vriend, is alles veranderd..
we hadden bijna 2 jaar een relatie, en woonde bijna een jaar lang bij hem.
hij was bij mij toen mijn moeder vorig jaar overleed, en heeft mij altijd heel erg gesteund.
we hebben de laatste tijd veel ruzie gehad, want ja ik ben 15, hij 20 en we woonden samen.
niet omdat we dat nou zo graag wouden, maar omdat ik geen thuis heb, en dat werkt niet op zo'n jonge leeftijd weten we nu.
ik hou echt van die jongen, en nadat mijn moeder overleed vorig jaar, ben ik steeds afhankelijker van hem geworden, ben naar een andere school in zijn woonplaats verhuist en raakte al mijn vriendinnen en vrienden kwijt omdat ik gewoon bij hem wou zij en de rest me niet boeide.
maarjah dat maakte me niet uit, eindelijk had ik een thuis, en iemand die echt van mij hield, en nu in één klap, alles kwijt, ik woon ineens weer bij mijn vader en mijn broertje, ik hou echt zielsveel van ze, maar ik kan het niet aan om er weer 7 dagen per week te wonen, we botsen zo veel, en die ruzies slopen me..
ik weet niet meer wat ik moet..
we hebben besloten een pauze te houden, dat we allebei aan onzelf gaan werken, en dan wel weer verder kijken.
maar wat moet ik nou?
ik kan gewoon niet thuis wonen, mijn vader vind dat ook geen goed idee, want sinds ik weg is de relatie met mijn broertje en vader zoveel beter, en is er thuis geen ruzie meer..
vriendinnen heb ik niet meer echt, en de vriendinnen die ik wel heb hebben ook allemaal problemen thuis en wonen ook niet thuis.
naar familie kan ik niet toe want die wonen allemaal aan de andere kant van nederland.
ik ben aangemeld bij begeleid wonen maar daar kan ik pas in Augustus naartoe en de kans is heel klein dat ik daar eerder heen kan..
ook is er al een tijd terug gekeken voor een pleeggezin voor mij, maar na veel gesprekken met jeugdzorg, parlan, GGZ en de hele mikmak hebben ze besloten dat ze niet op de korte termijn iets voor me kunnen regelen..
ik weet het niet meer..
het zou heel fijn zijn als er iemand is met een idee, maar vraag me af of die er nog zijn
in iedergeval heel erg bedankt als je dit gelezen hebt, want volgens mij is het één chaos geworden
. Je zit natuurlijk nog middenin je puberteit, wat het allemaal niet makkelijker maakt. Maar zeker als jonge meid is een 'thuis' heel fijn! Ga eens met je vader om de tafel zitten en bespreek waarom je het thuis moeilijk vind. In het jaar dat je uit huis ben je waarschijnlijk een stuk volwassener geworden, dus wie weet kan je ook wel iets helpen in het huishouden! Dat kan je vader waarschijnlijk ook waarderen! En ga lekker veel naar de paarden (of andere hobby's natuurlijk), en spreek weer met je oude vriendinnen af! Lekker veel afleiding is de beste remedie tegen liefdesverdriet.
