Ik moet voor school een column schrijven, maar heb daar best moeite mee het gaat over het zelf beeld van iemand, vooral over buitenbeentjes en moest kort zijn, wat een column natuurlijk altijd is. Ik vraag mij af wat jullie hiervan vinden en wat jullie eraan toe zouden voegen of weg zouden halen. Er moest ook een boek verwerkt in worden daarom dat voorbeeld in mijn column over een boek van Tommy:
Daar zat er weer eentje, overduidelijk, helemaal vergeten en alleen zonder dat er ook maar iemand naar hem omkeek. Het was ook precies wat de mensen van hem gezegd hadden, dat trieste figuur waarover iedereen op school had gesproken, geen woord gelogen! Het bekende fenomeen dat niet meer weg te denken is. Hij is saai, heeft rare kleren aan, doet niet aan sport en wil alleen maar viool spelen. Het ligt dus compleet aan het buitenbeentje zelf. Naar mijn mening is dit dan net weer niet zo. Andere interesses en een andere ontwikkeling zijn realistisch gezien de oorzaken. Als we allemaal eerlijk zijn is het niet prettig om druk te voelen op je zwakke en afwijkende eigenschappen. Je heel de dag onzeker voelen is niet wat we willen en mensen toe wensen. Het is een feit dat iedereen anders is, is het dan nodig om op iemand die extra anders is direct een stempel te geven? Neem als voorbeeld de gehandicapte Fransje in Joe Speedboot van Tommy Wieringa. Ondanks zijn afzonderen, angst voor veel dingen en moeilijke start door zijn coma, bereikt hij zijn doel om te winnen bij een armworstelwedstrijd. Ook vrienden en een vrouw zijn ondanks zijn eigenschappen als buitenbeentje uiteindelijk vanzelfsprekend. Het anders zijn hoeft dus niet verafschuwt te worden. Een moeilijke start voor een kind zegt dus niks, het is toeval door misschien net een vervelende indeling van klassen of een ongeluk wat iemand net iets veranderd. De verschillende mensen maakt een samenleving. Verafschuw de buitenbeentjes niet, help als nodig is en waardeer iemand zoals diegene is. Vrienden zijn kan je namelijk niet met iedereen. Toch vraagt een kind zich af waarom hij/zij anders is. Je bent anders is dan het antwoord, maar iedereen is anders en iedereen mag zijn zoals diegene is. Buitenbeentjes blijven buitenbeentjes, we worden nooit allemaal het zelfde. Diegene in dat hoekje, waar niemand naar omkeek, wie weet vind hij jou wel een buitenbeentje, jij bent immers anders dan hij.
Alvast bedankt voor het reageren!