Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-15 17:01

30'ers dilemma of toch niet zo raar?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 17:01

Hoi allemaal,

Hopelijk kunnen jullie mij een beetje op weg helpen want ik loop een beetje vast. Het is iets wat eigenlijk helemaal niet op een paardenforum thuishoort, maar ik hoop hier toch wat inspiratie te vinden. Er zitten hier heel veel mensen, met heel veel sterke duidelijke meningen en ik hoop dat er mensen zijn die hier ook een mening over hebben en mij op weg kunnen helpen.

Ik merk dat ik niet helemaal goed weet hoe ik dit wil omschrijven dus ik ga maar gewoon schrijven. Hopelijk gaat het allemaal niet te zweverig en dramatisch klinken en komt het een beetje over hoe ik het bedoel.

De laatste tijd ben ik veel aan het nadenken of het allemaal niet anders kan. We hebben best een leuk en normaal leven. We wonen in een twee onder een kap, in een veilige nette wijk, kunnen regelmatig op vakantie en hebben een leuk sociaal leven. Sinds ik een hond heb kom ik veel meer buiten, krijg een betere conditie, geniet elke dag van hem en ik ben zelfs al wat afgevallen. Ik ben afgekeurd wegens psychische redenen en heb een WAJONG uitkering, ik probeer wel zo veel mogelijk te doen en dat houdt nu in dat ik een middag in de week vrijwilligerswerk doe ergens op de administratie en ik ben een stichting aan het oprichten voor mijn neefje met neuroblastoom kinderkanker.

Ik heb de laatste jaren heel veel bereikt (diploma behaald op latere leeftijd, 10 jaar samenwonen, getrouwd, geen geldzorgen meer, tijd in het buitenland gewoond), maar merk dat ik toch ontevreden blijf. Ik kan er gewoon niet tegen hoe mensen met elkaar om gaan in deze maatschappij. Ik ben er gewoonweg te gevoelig voor.

De laatste tijd merk ik steeds meer dat ik me af vraag of het niet anders kan. Ik heb er zelfs aan gedacht om me in te schrijven voor Utopia. Achteraf ben ik blij dat ik het niet heb gedaan, want met zijn allen in een loods wonen, gezeur over geld en de hele tijd ruzies is niet mijn Utopia. Maar toch zet het programma me aan het denken, wat is dan wel mijn Utopia? Ik kan genoeg bedenken, maar het moet natuurlijk wel haalbaar zijn.
Als je dan kijkt naar het programma Floortje Dessing Het einde van de wereld, dan zie je dat het ook echt anders kan. Als je het durft en een plan heb kan je het allemaal helemaal anders doen. Nu wil ik niet op een onbewoond eiland, 5 dagen lopen van de beschaving gaan wonen, maar wat zou het heerlijk rustig zijn.

Ik wil gewoon vinden wat ik nodig heb om wel bestand te zijn tegen de harde, egoïstische maatschappij waarin we nu wonen. Ik sta open voor alle ideeën, maar waar begin je met zoeken? Als ik nu ga googelen kom ik vaak uit op sektes, maar dat lijkt me ook niet echt een ideaal haalbaar plan :wink: Er moeten toch meer mensen zijn die gewoonweg niet tevreden zijn met hoe het normale leven hoort te zijn en het anders willen? Ik googel nu wat op leefgroepen, stilte retraites, mediteren, maar waar begin je? Misschien is het ook wel relevant om te zeggen dat ik niet geloof.

Ik leef nu 'zoals het hoort' en heb zo veel mogelijk bereikt binnen de beperkingen die ik heb en toch voelt het niet goed. Heel leuk hoor mijn twee onder een kap met eigen oprit, maar als ik het nu over zou mogen doen, zou ik liever een kleiner huisje hebben gekocht, achteraf met meer grond.

Oja, ik word deze maand trouwens 30, dus misschien is het wel gewoon een 30'ers dilemma, maar toch, je hebt maar één leven en ik zou er graag zo veel mogelijk uit willen halen. Mijn man is trouwens helemaal tevreden met hoe ons leven zo is en snapt echt niet waar ik zo moeilijk over doe. Ik heb toch alles wat ik wil? Waarom zou je dan genoegen nemen met minder.

Ik ben erg benieuwd naar jullie meningen hierover en hoop echt op serieuze reacties van mensen die hier ook wel over nagedacht hebben. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik de enige ben die hier mee bezig is. Hopelijk zijn er mensen die hier ervaring mee hebben en me echt een beetje de juiste richting in kunnen sturen.

Dankjewel alvast :flower:

**Geplaatst**: 01-02-15 17:15

Geplaatst: 01-02-15 17:15

Interessant. Ik denk dat je op zoek moet naar jezelf. Wie ben ik en wat wil ik? Waar word ik gelukkig van? Dat zijn vragen die je eerst moet beantwoorden. Verder kan je ook veel geluk en voldoening halen uit goede dingen doen voor anderen. Wees een zegen voor anderen en je zal zelf ook gelukkiger zijn.
Je gaat niet naar de kerk denk ik?

**Geplaatst**: 01-02-15 17:32

Re: 30'ers dilemma of toch niet zo raar?

Geplaatst: 01-02-15 17:32

Het doet me wat denken aan mijn kinderdromen. Toen wou ik een onbewoond eiland kopen, en daar mijn eigen perfecte maatschappij oprichten, met mezelf als koningin of presidente of weet ik veel. Er zou zelfs geen gevangenis bestaan, de boeven kreeg ik wel weer op het rechte pad. Yeah right, keep on dreaming.

Andere mensen veranderen kan je helaas niet - tenzij ze dat zelf willen - en je opsluiten in een kooi lijkt me ook niet ideaal.

Waarschijnlijk kan je zelf wel het goede voorbeeld geven zoals met het vrijwilligerswerk dat je doet, en haal je daar wel voldoening uit. Let wel op dat je het je niet te persoonlijk gaat aantrekken, en dat je onoplosbare problemen niet als je eigen schuld gaat zien (been there, done dat).

Bestellen in bijv. Oxfam Wereldwinkel is ook wel relaxt, en je komt er ook met fijne mensen in contact, vaak ook mensen die dromen van een betere wereld, dus mss vind je daar wel gelijkgestemde zielen en stamp je ooit nog een mooi project uit de grond.

Maar zorg wel dat jij en je man hierdoor niet van elkaar vervreemden, probeer iets dat combineerbaar is met je gezinsleven (bijv. een inleefreis van een paar weken zal je man vast wel tolereren, maar een jaar bij de boeddhisten gaan mediteren lijkt me minder fijn voor hem).

**Geplaatst**: 01-02-15 17:45

Re: 30'ers dilemma of toch niet zo raar?

Geplaatst: 01-02-15 17:45

Het klinkt mij in de oren alsof je te veel vrije tijd hebt.
Ga wat vaker vrijwilligerswerk doen in de week, misschien niet wat je nu ook al doet maar iets anders erbij.

**Geplaatst**: 01-02-15 17:49

Re: 30'ers dilemma of toch niet zo raar?

Geplaatst: 01-02-15 17:49

Het klinkt alsof je voor je gevoel niet voldoende bijdraagt aan de maatschappij door middel van werk of vrijwilligerswerk. Daarnaast geeft het ook voldoening in je eigen leven natuurlijk. Ik kan me nog herinneren hoe erg ik tegen de muren opvloog toen ik geen werk had en teveel vrije tijd.

**Geplaatst**: 01-02-15 17:57

Geplaatst: 01-02-15 17:57

Volgens mij denk je gewoon teveel na en heb je teveel vrije tijd. Als je psychische problemen hebt, lijkt het me niet verstandig mee te doen aan een tv-programma als Utopia. Kun je niet meer dagdelen vrijwilligerswerk gaan doen of een leuke hobby zoeken, of wellicht met je hond aan hondensport gaan doen? Een mooie twee-onder-een-kap-woning is toch hartstikke leuk? Als je nu een kleiner huis met veel grond had gehad, had je wellicht weer terug naar het dorp of de stad gewild. Je weet het achteraf toch niet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-15 00:15

Re: 30'ers dilemma of toch niet zo raar?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-15 00:15

Dankjewel voor het meedenken. Je weet het inderdaad nooit waar je goed aan doet en ik kan alleen maar bij mezelf beginnen.

Nomineer dit bericht ×