Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-15 23:43

Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-15 23:43

Bedankt dat je hier komt, Het wordt een heel lang verhaal, dus als je het helemaal leest, dik respect!!

5 januari 2014 liep alles even anders dan gedacht. Moeders zou me ophalen van het uitgaan maar toen ik haar belde bleek ze onderweg te zijn naar het ziekenhuis met m'n vader.
M'n broer heeft me thuis gebracht maar al snel bleek dat pa moest blijven en kon m'n broer z'n spullen gaan brengen. Door de nodige drankjes heb ik hier niet veel van meegekregen.
Zondags een scan en niks te zien in de buik. Godzijdank geen darmkanker!!
6 januari begon mijn vader zijn eigen ontlasting over te geven. Alle alarmbellengingen bij ons aan... Maar helaas niet bij de artsen. Mijn broer is bij m'n vader gaan zitten de hele dag en heeft 4 a 5 keer om een mdl arts gevraagd, na 10 assistentes verder te zijn en het 10 uur savonds was hadden we nog geen arts gezien.
7 januari was alles weer wat rustiger, tijdens het bezoek s avonds was Dakar erop, pa vond t zo interessant dat we maar naar huis moesten gaan van m. Bij aankomst thuis rustig op de bank gaan zitten en na een half uur telefoon; papa.... Intensive care... Operatie... Het enige wat ie kon zeggen om vervolgens op te hangen. Mama kwam net terug met de honden dus meteen weer in de auto gesprongen, m'n broer gebeld(woont verderop) en ook hij met spoed naar t ziekenhuis...
Daar gelukkig nog even met papa kunnen praten, hij had alles meegekregen, ze moesten m nu los halen om te kijken wat er aan de hand was anders zou hij overlijden... Slik!! Dit gebeurt ons niet echt!!!
Wel dus!! Na een hele nacht wakker te zijn geweest werden we 3,5 uur later eindelijk gebeld. Operatie was goed gegaan ze hadden 74 cm darm weggehaald hij had een stoma en ze hielden m nog in slaap...
Meteen naar t ziekenhuis om even te kijken...
Daar lag mijn pa, hij leek dood en alsof ze voor de schijn er steeds wat lucht in pompten zodat t leek alsof ie ademde... Het was zo eng en raar gezicht...
Snel weer naar huis om toch de ogen even dicht te doen.
Daar werd anders over gedacht.. Toen we eindelijk om half 6 in de ochtend in bed lagen werd ik om half 8 door m'n moeders vriendin uit bed gehaald; het gaat niet goed met pa,mama is nu douchen en dan gaan jullie erheen.
Bloeddruk onstabiel...
9 januari toen ik s ochtends weer in het ziekenhuis kwam, de rest had daar geslapen, kwam het slechte nieuws... De bloeddruk medicatie stond inmiddels op 31, ze stonden met de rug tegen de muur, binnen 24 uur verbetering anders is het gebeurt...
Langzaam ging het de goede kant op.
Iedereen kwam langs, we hebben 2 weken op de ic geleefd. Pa heeft 4 weken kritiek gelegen, daarna nog 4 weken ic.
Doordat alleen z'n hart t nog deed waren beide benen afgestorven, gelukkig trok dit nog aardig bij en heeft ie uiteindelijk een voorvoetamputatie gehad.
Na 3 maanden ziekenhuis kwam ie thuis.
De voorvoet die weggehaald was had aardig schade opgeleverd en had veel verzorging nodig.
Toch konden we een weekje naar Friesland op vakantie, als we daar maar thuiszorg regelden, zo gezegd zo gedaan maar helaas was het donderdags mis... Met spoed kon ik met m terug om naar de wondafdelinf te gaan... Een botinfectie...
Het onderbeen is daardoor inmiddels geamputeerd.
Toen ik hem naar t Roessingh zou brengen om te gaan revalideren en een kunstbeen te krijgen liep natuurlijk ook dat niet goed.
Toen ik aankwam in het ziekenhuis waren er net 3 artsen bij hem. In goed overleg besloten dat t Roessingh door moest gaan, de artsen gingen weg,ik pakte z'n spullen.
Toen m'n pa in de rolstoel gong zitten was t mis, hij viel weg zweette en ik kon niemand aan de jas komen... Totdat de koffiejuf kwam. Ze ging bloeddruk meten en nog een paar dingen, toen stroomden er allerlei artsen binnen... En ik stond in een hoekje gedrukt en kon niet anders dan alles meekrijgen... Geen fijn gezicht...
Hij was uitgedroogd en moest aan infuus.

Uiteindelijk heeft ie2 maand gerevalideerd in t Roessingh en is toen thuis gekomen.

9 januari 2015 zou z'n stoma verwijderd worden.
Uitgesteld naar de 10de... Operatie was goed gegaan!!
Zaterdag veel last van lucht.
Zondag veel overgeven,lage bloeddruk, weinig vocht, diarree....
Na het bezoek naar huis gegaan, 11 uur naar bed, half 12 mama langs bed... Tis niet goed! Pa heeft een hartstilstand gehad en hij wordt nu geopereerd om de buik na te kijken, we kunnen er nu niet meer heen...
Weer een nacht wakker, goed door de operatie heen gekomen...
Moet klepje van de maag werkte niet...

Tot woensdag lag ie op de ic, 3 x daags maag leeg pompen...
Langzaam ging t goed en vorige week dinsdag kan ie thuis...

Vandaag naar de huisarts, wond ontstoken!?!?

Dus dit is er allemaal gebeurd in een jaar met m'n pa...
Ondertussen zijn m'n moeder en broer een winkel begonnen en ik een ruitersportzaakje...

Maar....
M'n pa was altijd internationaal chauffeur, hooguit op zaterdagavond en zondag zag ik m en de rest van de week was ik alleen met moeders, die fulltime werkte..

Maar nu is m'n pa non-stop thuis!!! Hij gaat nergens heen!! Alle operaties hebben m ook nog eens heel erg veranderd...
Net als de afgelopen 5 jaar speelt ie voor eigen dokter(daardoor werd ie zo ziek)
Hij is stront eigenwijs
Hij stinkt gigantisch
Hij verwaarloosd zichzelf
Hij luistert nergens naar...

Mama en ik worden gek!!!
Ik heb nu gigantisch vluchtgedrag, kan geen normaal gesprek met m voeren of hij wordt kwaad..
Ik ben elke avond van huis tot een uur of 10 en als ik thuis kom ga ik maar met m'n telefoon spelen zodat ik niet met m hoef te praten.
Mama is niks anders dan negatief, ik hoor alleen maar gezeik over elkaar aan...
Ik ben er zo klaar mee!!!!!!
Ik wil extreem graag t huis uit, maar kan dit alleen niet betalen en ben happy single...

Geen idee wat ik met dit hele verhaal wil bereiken,denk eigenlijk niks, maar moest t van me afschrijven!

Als je alles hebt gelezen, super knap!!! Want dit is zowat een heel dagboek....

**Geplaatst**: 29-01-15 23:48

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst: 29-01-15 23:48

Tjee wat een verhaal heel veel sterkte voor jullie en een dikke knuffel

**Geplaatst**: 29-01-15 23:52

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst: 29-01-15 23:52

Jeetje wat een lang verhaal.
Ik zou even rustig wachten tot hij weer een beetje de oude is.
Hij (& jullie ook) hebben genoeg meegemaakt.
Even rusten en dikke knuffel

**Geplaatst**: 30-01-15 00:01

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst: 30-01-15 00:01

Heftig.
heel veel sterkte.
jullie hebben een hoop meegemaakt.
ik hoop dat de rust straks weer terugkeert

**Geplaatst**: 30-01-15 01:10

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst: 30-01-15 01:10

Voor je pa is dit natuurlijk ook niet niks. Hij is van iemand die voor zijn gezin zorgt en hard werkt naar iemand met een handicap gegaan. .. dit zal waarschijnlijk heel frustrerend zijn voor hem. Daarbij wordt de rest van het gezin daar ook in meegenomen en staan de hele thuissituatie onder een soort druk...

Geef het tijd, probeer eens een rustig gesprek aan te gaa waarin je je frustraties uit.

**Geplaatst**: 30-01-15 01:29

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst: 30-01-15 01:29

Pfff heftig! Heel veel sterkte toegewenst!

**Geplaatst**: 30-01-15 01:42

Geplaatst: 30-01-15 01:42

Heftig zeg! Er is voor jullie allemaal veel gebeurt.... vraag anders eens Hulp bij je huisarts... Misschien helpt het om er over te praten met een buitenstaander. Heel veel strekte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-01-15 10:28

Re: Ons 2014 gaat in 2015 verder en ik wordt gek!!!

Geplaatst door de TopicStarter : 30-01-15 10:28

Hoihoi,

Ben al bij de HA geweest, maar ze kunnen er nu weinig mee...

Ik snap ook wel dat het voor hem heel erg wennen is, ik lijk erg op hem en ben ook een binnenvetter normaal en hij ook...
Maar hij praat net naar zn eigen straatje...
Bijv.
De buikwond lekte, wij gevraagd heeft de arts ernaar gekeken; weet ik niet meer....
Is het niet ontstoken? NEEE dat weet ik heeeeeeel zeker, het ziet er hartstikke mooi uit...
Niet dus, gister bij de arts bleek dat het ontstoken is....

Dat maakt het nog lastiger... en als je steeds tussen 2 negatieven in zit, niet normaal kan communiceren thuis, dan maakt het het heel zwaar...

Nomineer dit bericht ×