Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-15 23:11

Sociaal isolement

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-15 23:11

Al heel lang lees ik mee hier op bokt, nu heb ik toch besloten ook me verhaal te doen. Misschien hebben jullie tips/advies voor mij.

Toen ik klaar was met typen kwam ik erachter dat het een ontzettend lang verhaal is en niet eens alles staat erin. Voor de gene die geen zin hebben het helemaal te lezen (wat ik volkomen begrijp) hier de conclusie:
Ik zit een beetje in een sociaal isolement. Ik heb geen vriendinnen, iemand om wat leuks mee te doen, iemand om me verhaal bij kwijt te kunnen. Maar daar heb ik wel heel veel behoefte aan. Maar hoe verander ik dat? Hoe leer ik nieuwe mensen kennen? Door mijn sociale angst is dat extra moeilijk voor mij. Maar ik wil zo graag.

Mijn jeugd is niet altijd even fijn geweest. Mijn basisschool periode was niet echt een pretje. Ik kan niet zeggen dat ik echt gepest werd, vooral heel erg buiten gesloten. Had weinig tot geen vriendinnen, dus voelde me heel eenzaam. Mijn ouders hebben nooit door gehad dat het niet goed ging. Met een broertje wat veel aandacht vraagt schoten ik (en mijn zusje) er vaak bij in. Toen ik naar de middelbare ging hoopte ik dat alles beter zou worden. Dit was ook het geval, de eerste anderhalf jaar. Daarna moest ik halverwege het jaar van havo naar VMBO en dat werd echt een ramp. Ik liep weer tegen dezelfde problemen aan als op de basisschool. Nu was ik me er alleen veel bewuster van als eerder. Ik merkte heel erg dat andere wel aansluiting konden vinden en ik niet. Ik voelde dat er over me gepraat werd en soms werden er ook dingen gezegd. Ik dacht dat ik mezelf aanstelde, maar van alle stress werd ik zo ziek (hoofdpijn, buikpijn, regelmatig flauwvallen) dat ik bijna niet meer naar school ging. Van dat halve jaar op het VMBO ben ik maar de helft naar school geweest. Thuis ging het alles behalve goed. Er was iets voorgevallen tussen mij en mijn broertje waardoor ik altijd bang was thuis. Dit weten mijn ouders nog steeds niet, hebben ze toen ook nooit gezien, en dat het op school niet goed ging ook niet. Het jaar daarna kwam ik gelukkig in een andere klas, dat ging iets beter. Had nog steeds niet echt vriendinnen en iemand om wat leuks mee te doen, maar ik kon in ieder geval wat aansluiting vinden. Het 3e en 4e jaar ben ik dus gelukkig wel redelijk doorgekomen.

Toen kwam een nieuwe uitdaging. Het MBO. Eindelijk echt aan me toekomst werken. Toen ik me draai in de klas eindelijk gevonden had ging het weer mis. Nu niet op school, maar op stage. Ik hoefde niet meer terug te komen. En de reden? Ik weet het niet, heb nooit een goede reden gekregen.

In de tussentijd werd ik door de huisarts doorverwezen naar de GGZ. Wonder boven wonder kon ik daar binnen een maand al terecht. Na de eerste gesprekken kwam de diagnose: Depressief, suïcidaal en een extreme sociale angst stoornis. Ik ging in therapie. Individuele gesprek therapie en ik kreeg medicijnen. Ik was ontzettend blij dat ik eindelijk ergens me verhaal kwijt kon. Dat luchten al heel erg op. Het ging langzaamaan iets beter met me en het schooljaar erop startte ik meet een nieuwe opleiding. Pedagogisch medewerkster, helemaal geweldig vond ik het, ik had een leuke klas de opleiding paste bij mij en ik voelde me goed. Maar al snel kwamen er scheurtjes in het mooie plaatje. Ik werd van me stage af gestuurd, omdat ik anti-depressiva gebruikte. School vond het onzin, en ik kreeg dus ook gewoon een ander stage adres, maar toen liep ik dus al wel achter. Maar ik voelde me wel gesteund door mijn klasgenoten. Toen kwam ik er alleen achter dat het toch niet zo makkelijk is, contact hebben met anderen. Ik heb doordat ik nooit iemand heb kunnen vertrouwen een soort afweer mechanisme opgebouwd, zodra iemand te dicht bij komt doe ik er (onbewust) alles aan om die persoon weer weg te duwen. Dat gebeurde toen dus. Het ging in de klas gigantisch fout en in overleg met mijn mentor heb ik toen besloten om eerst aan mezelf te gaan werken en dan pas weer verder met school te gaan.

Ik ben toen in groepstherapie gegaan. Dit was alleen maar 2 uur per week, en dit een jaar lang. Verder deed ik niet veel, lag wat op bed, bracht tijd met de paarden door. Ondanks dat ik heel veel aan de groepstherapie had, had ik hier toch niet genoeg aan. We besloten dat ik opgenomen zou worden, dit heb ik een week volgehouden. Wat een hel was dat. Dat was absoluut niet de manier voor mij. Dus we besloten het over een andere boeg te gooien: vrijwilligerswerk, begeleid door de GGZ. Ik kwam terecht bij de dagbesteding voor ouderen. Wat vond ik dat leuk, ik voelde me eindelijk nuttig, en echt gewaardeerd. In de tussentijd ben ik me ook bewuster geworden van mijn problemen, ik pak nu dingen anders aan, ik weet hoe het bij mij in me hoofd werkt. En hoe ik kan voorkomen dat het weer fout gaat. Dus dit schooljaar heb ik de stap durven nemen om weer te beginnen met een opleiding. Verzorgende IG& Maatschappelijke zorg. Hoewel ik de opleiding heel leuk vind en hier echt voor ga loop ik toch nog tegen dingen aan. Ik ben met me 21 de oudste van de klas. De rest is 16/17. 4/5 jaar is op zich niet z’n groot verschil, maar die leeftijd is toch lastig. Ik heb nu dus nog steeds niet echt vriendinnen. Mensen waar ik iets leuks mee kan doen. En daar heb ik juist zoveel behoefte aan. Maar ik weet gewoon niet hoe ik nieuwe mensen kan leren kennen.

Respect voor diegene die alles gelezen heeft!
Ik hoop dat jullie tips voor me hebben hoe dit aan te pakken.

**Geplaatst**: 28-01-15 23:20

Geplaatst: 28-01-15 23:20

Is er in jouw buurt niet iets van een buurthuis, een jongerencentrum of een poppodium? Iets cultureels waar jongeren vrijwilligerswerk kunnen doen? Zo leer je het snelst leuke mensen kennen, is mijn ervaring. Verder kun je op bokt een meeting organiseren misschien? Of op een sportclub?

**Geplaatst**: 28-01-15 23:22

Geplaatst: 28-01-15 23:22

Goh Ts, wat heb jij al een rit achter de boeg :(:)

Met klasgenoten moet een band vaak nog groeien. Een halfjaartje is best kort dus misschien als je gewoon goed in de groep blijft dat het dan vanzelf goed komt. Betrokken zijn is erg belangrijk om vrienden te krijgen in een klas.

Is er een studentenvereniging waarbij je aan kan sluiten? Of heb je verder nog dingen die je leuk vind waar ook clubs van zijn waar je naartoe zou kunnen?

**Geplaatst**: 28-01-15 23:32

Re: Sociaal isolement

Geplaatst: 28-01-15 23:32

Hoi ts, wat een naar verhaal zeg. Erg lastig om zo te vertellen, maar erg knap dat je zo aan jezelf wilt werken. In lichte mate herken ik je verhaal over een broertje dat veel aandacht vraagt wel. Als je eens wilt pb'en, stuur gerust een berichtje! Succes de komende tijd!

**Geplaatst**: 28-01-15 23:39

Re: Sociaal isolement

Geplaatst: 28-01-15 23:39

Kan je niet op Bokt een buitenrijdmaatje vinden?
Bokt is heel goed om vriendinnen te vinden

Een topic met mensen uit jouw woonplaats oid?

Verder vind het heel knap dat je je kwetsbaar opstelt :(:)

Heel veel succes

**Geplaatst**: 28-01-15 23:50

Geplaatst: 28-01-15 23:50

Ik herken je verhaal bijna compleet bij mezelf. Zelf heb ik veel pogingen ondernomen om uit dat isolement te komen, maar vaak werd ik daar zelf mentaal slechter van. Door ouder te worden en je eigen koers toch wat te bepalen is het bij mij beter gegaan, ik ben nu niet zo bang meer om naar buiten te gaan, en het blijft beter worden.

Zoals ^ Slina zegt, knap dat je je zo kwetsbaar opstelt, en veel succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-15 23:52

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-15 23:52

Bedankt voor de reacties!

@lieveli, hier in de buurt hebben we niet echt buurtcentrums. Er word hier vrij weinig georganiseerd. Als er al iets georganiseerd word loop ik weer tegen die angst aan. Mijn instructrice organiseerde een tijd geleden een soort clinic middag, daar ben ik naar toe geweest. Dan slaat de angst toe en klap ik helemaal dicht. Dus dan kan ik nog moeilijk contact leggen. Dan is het weer iets te veel in een keer denk ik.

@Sababber, Op het mbo zijn niet echt studenten vereniging. Hier iig niet. Het lastige is dat ik van huis uit niet echt geleerd heb te praten. Ik zit er vaak wel bij en probeer me in gesprekken te mengen, maar dat lukt vrij lastig, al gaat het wel beter als aan het begin van het schooljaar. Ik loop alleen nu al op me tenen. Ik zit op school om te leren, dat is bij de rest niet het geval, die zitten er meer omdat ze nog leerplichtig zijn. Dus daar ontstaan wel eens wat ergernissen. Ik ben wel van plan weer wedstrijden te gaan rijden, dus dan moet ik weer wel bij een vereniging. Dus misschien dat ik een leuke kan vinden waar ik dan ook mijn passie met andere kan delen.

@san4nie, dankje, heb er ook lang over getwijfeld om het te doen. Maar zelf kom ik er niet echt uit dus dan is het altijd goed om je daarbij te laten helpen door anderen.

@Slina, buitenrijdmaatje zal nog niet veel zin hebben aangezien mijn paard niet verkeersmak is en nog maar pas onder het zadel. Maar ik heb daar zeker over nagedacht. Heb me ook aangemeld voor een clinic die hier in de buurt word georganiseerd. Dus daar was ik al stappen in aan het ondernemen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-15 23:54

Re: Sociaal isolement

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-15 23:54

@sevenofnine, wat fijn te horen dat het bij jou nu beter gaat! Geeft mij ook weer wat hoop.

Tijd geven is alleen zo moeilijk als je iets zo graag wilt..

**Geplaatst**: 28-01-15 23:57

Geplaatst: 28-01-15 23:57

Misschien een optie je woonomgeving hier neer te zetten? Misschien zijn er wel bokkers die je en x een dagje ergens mee naar toe nemen, wat leuks met je doen etc? Gewoon proberen veel leuke dingen te doen met aardige mensen, dan ga je jezelf anders opstellen en ga je ook makkelijker met nieuwe mensen om etc.

Ik woon zelf in Duitsland (180km over de grens bij groningen), dus zal niet om de hoek zijn? Zowel, PB maar!

**Geplaatst**: 28-01-15 23:58

Geplaatst: 28-01-15 23:58

Een ander paarden maatje zoeken dan? Of inderdaad iemand via bokt? Misschien leuk om te vermelden waar je woont, stel dat er iemand in de buurt woont en die ook wel open staat voor nieuwe contacten.

**Geplaatst**: 29-01-15 00:00

Geplaatst: 29-01-15 00:00

Kan het ook zo zijn dat je je een beetje TE erg focussed op dit probleem en het daardoor een soort van self fulfilling prophecy wordt?

In elk geval is het naar om je zo buiten gesloten te voelen. :(:)

**Geplaatst**: 29-01-15 00:04

Geplaatst: 29-01-15 00:04

Misschien lid worden van een rijvereniging, kop op hoor. Gun jezelf wat tijd om je zelfvertrouwen op te bouwen :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-15 00:05

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-15 00:05

san4nie en Joscaa, goed idee, gelijk gedaan! helaas woon je idd niet bepaalt in de buurt. Ik woon helemaal aan de andere kant van Nederland.

@Kyno, misschien onbewust we ja. Het is zo lastig omdat ik er al zo lang mee zit en nu wil ik er eindelijk eens doorheen komen. Ik ben het eenzaam zijn zo beu dat ik het ook niet zo goed los kan laten.

**Geplaatst**: 29-01-15 00:05

Geplaatst: 29-01-15 00:05

He wat een vervelende situatie zeg.... -O-

heel goed en mooi dat je je verhaal kwijt kunt en durft te vertellen op bokt!

veel makkelijker achter zo'n scherm he!

idd kun je via bokt iemand zoeken maar....

Uit ervaring weet ik dat sport verbroederd! Zoek eens een sport buiten het paardrijden om, het liefst een team sport!! Ik weet zeker dat dat ook sociale contacten op kan leveren!!

Succes met alles *virtual hug*

**Geplaatst**: 29-01-15 00:07

Geplaatst: 29-01-15 00:07

Ik herken mezelf in jou

Ben er zelf ook nog erg mee bezig. Ik woon zelf in west-brabant, dus wie weet wonen we wel dicht bij elkaar

Ik sta in ieder geval wel open voor nieuwe contacten

**Geplaatst**: 29-01-15 00:07

Geplaatst: 29-01-15 00:07

Ik moet zeggen dat ik puntjes van je verhaal herken, en ik wil dus beginnen met heel veel sterkte :Y)

Wat bij mij helpt is dat ik iets vond waar ik mijn ei kwijt kon. Namelijk de paardjes. Door hier lekker te zijn werd ik zelf ontspannener, happier en had ik ook minder het gevoel andere mensen 'nodig' te hebben. Dit is dus ook mijn tip, zoek iets, een hobby, passie, waar je echt gedreven voor wordt en je je ei in kwijt kan. Als je zelf beter in balans bent zal het ook makkelijker zijn om contact te leggen met andere mensen.
Wat ook erg leuk kan zijn is misschien groepslessen gaan volgen met je paardje? je aansluiten bij een carrousel groep bijvoorbeeld? Je bent er dan een avond in de week lekker uit, onder mensen die dezelfde hobby hebben als jij, en vaak wordt er ook nog wel eens een gezellig borreltje gedaan.
Ik noem nu maar iets hoor. maar vanuit een hobby die je echt graag wil, is het vaak makkelijk om contact te leggen met mensen die dezelfde hobby delen!

En wbt klas, ik ben ook dit jaar begonnen met een nieuwe opleiding. Zit dus ook als 20 jarige tussen 16 jarigen. Ik heb vanaf dag 1 duidelijk gemaakt dat ik er zat voor de opleiding, en niet om vriendjes te maken. Juist door deze houding heb ik vriendjes gemaakt, heel vreemd. Geen close vrienden ofzo, maar ik voel me ook zeker niet buiten gesloten.

Wat anderen dus ook al zeiden. Push niet te hard. hierdoor kan je mensen juist afstoten.

In ieder geval heel veel succes, en top dat je er al zo zelfbewust mee bezig bent. dat is een gigantische stap in de goede richting

**Geplaatst**: 29-01-15 00:08

Geplaatst: 29-01-15 00:08

Ik zie dat je 21 bent, kun je geen hbo studie gaan doen? Ik heb ook mbo gedaan, maar had ook niet echt leuke klasgenoten. Nu doe ik hbo en is het veel leuker, iedereen is ongeveer even oud als mij. 16/17 is inderdaad een groot verschil. Die zitten in een andere leeftijdsfase.

En zoals iemand al zei, misschien focus je je teveel erop, dat had ik ook.

**Geplaatst**: 29-01-15 00:09

Geplaatst: 29-01-15 00:09

Waar woon je precies TS?

**Geplaatst**: 29-01-15 00:10

Geplaatst: 29-01-15 00:10

Ik begon ook laatste weken te merken dat ik lichtelijk in sociaal isolement aan het raken was. Daarom de stap genomen enkele oude vriendinnen (heb daarmee lang samen gezeten dus goede vriendschap kunnen opbouwen) te contacteren en ermee te gaan bowlen kwestie van buiten zijn. Ook nu nieuwe vriendschappen aan het sluiten eerst online maar hopelijk in het echt ook nog

.

Ben zelf zo iemand die in scholen waar een bestaande groep is enorm moeite heeft mij daar nog tussen te gaan mengen ook. Ik kan niet meepraten en dan sta ik er maar zwijgend bij maar zo bouw ik niks op natuurlijk met die mensen..

**Geplaatst**: 29-01-15 00:15

Geplaatst: 29-01-15 00:15

Lszaa schreef:
san4nie en Joscaa, goed idee, gelijk gedaan! helaas woon je idd niet bepaalt in de buurt. Ik woon helemaal aan de andere kant van Nederland.

@Kyno, misschien onbewust we ja. Het is zo lastig omdat ik er al zo lang mee zit en nu wil ik er eindelijk eens doorheen komen. Ik ben het eenzaam zijn zo beu dat ik het ook niet zo goed los kan laten.

Begrijpelijk hoor! Als je al zo lang op dit vlak moeilijkheden ervaart en hard je best doet om daar uit te komen maar het steeds maar voor korte tijd lijkt te lukken, werkt dat natuurlijk super veel frustratie op, wat het nog weer erger maakt. Op een gegeven moment draai je dan vast en heb je geen idee meer hoe deze cirkel te doorbreken.

De enige echte tip die ik je kan geven is: probeer het geluk echt uit jezelf te halen. Hou van jezelf, wees lief voor jezelf, focus op je eigen proces en probeer 'de anderen' los te laten. Doordat je zelf meer in balans komt,meer zelfvertrouwen krijgt, komen de contacten vanzelf wel. En nee, je gaat het geluk niet uit jezelf halen met in je achterhoofd nog steeds als doel het contact met anderen: je doet het echt voor jezelf.
Ik kan me namelijk zo voorstellen dat je in bestaande contacten (bijv op school) erg over analyseert: wat vinden ze van mij? Vinden ze me nog wel aardig/leuk/gezellig? O jee, ik hoop niet dat ik wat doms gezegd heb!

Probeer de focus op anderen (tijdelijk) los te laten! En zoek activiteiten die JIJ leuk vindt en graag wil doen omdat ze je plezier opleveren. Of die activiteiten met of zonder andere mensen zijn is daarbij niet van belang.

Kortom: haal de waardering uit jezelf meid! :(:)

Je kunt het.

Ps: ik ken je niet en heb veel vooraannames gemaakt... ergens uit je tekst dacht ik deze onderlaag te ontdekken. Excuus als ik het verkeerd opgepikt heb.

**Geplaatst**: 29-01-15 00:30

Geplaatst: 29-01-15 00:30

Hey Lszaa, zoooo stoer dat je dit initiatief neemt! Je blijft niet bij de pakken neer zitten, probeert actief iets aan je situatie te veranderen. Hier heb ik heel veel bewondering voor. En tja, het zal niet vanzelf gaan maar geloof me, de aanhouder wint. En mijn ervaring is dat niet afwachten maar zelf op zoek gaan uiteindelijk iets oplevert. En blijkbaar ben jij een doorzetter en als ik het goed heb gelezen niet zonder resultaat. Mijn bewondering heb je!!!

**Geplaatst**: 29-01-15 00:30

Geplaatst: 29-01-15 00:30

Hey Lszaa, zoooo stoer dat je dit initiatief neemt! Je blijft niet bij de pakken neer zitten, probeert actief iets aan je situatie te veranderen. Hier heb ik heel veel bewondering voor. En tja, het zal niet vanzelf gaan maar geloof me, de aanhouder wint. En mijn ervaring is dat niet afwachten maar zelf op zoek gaan uiteindelijk iets oplevert. En blijkbaar ben jij een doorzetter en als ik het goed heb gelezen niet zonder resultaat. Mijn bewondering heb je!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-15 00:30

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-15 00:30

@jobamara, dat ben ik ook zeker weer van plan, wil van het voorjaar weer wedstrijden gaan rijden, dus dat zit zeker in de planning!

@_KiMbErLeY_, van achter een scherm is het zeker makkelijker. Al moet ik wel zeggen dat het toch niet makkelijk ging, zat al een jaar tegen die 25 nuttige berichten aan te hikken. Dus zelfs van achter het scherm heb ik er nog last van. Teamsport heb ik ook over nagedacht. Ik zit alleen een beetje met me tijd. Heb naast school 3 paarden om voor te zorgen en die schieten er wel eens bij in. Dus heb tegen mezelf gezegd dat ik eerst moet zorgen dat ik daar genoeg tijd ik kan stoppen.

@soloro, wat toevallig, ik woon ook in west-brabant, ik stuur zo een PB!

@Renee_S, Ik kan ook zeker mijn ei kwijt bij mijn paarden. Daar leef ik voor. Maar toch blijft die behoefte aan sociale contacten heel sterk. Ik ben wil paardrijden ook weer graag in groepsverband, ben er alleen al zo lang uit dat ik geen idee heb waar ik dat zou kunnen vinden.
Ik laat ook nogal snel over me heen lopen, dat merk ik nu in de klas ook. Ik wil er denk ik te graag bij horen, en daarom gaat het juist fout.

@Gucci_, daar heb ik ook over nagedacht, maar ik ben heel erg bang dat ik dat niveau niet aan kan. De leer capaciteiten zou ik moeten hebben, ik heb me VMBO met me ogen dicht gehaald, dus havo had met een beetje moeite ook wel lukken. Maar toch durf ik die stap niet te zetten.

@nine1987, ik woon in west brabant, in de buurt van Roosendaal.

@Lori, dat herken ik ook. In een groep sta ik er ook zo maar wat bij. Ik kan alleen geen oude vriendinnen contacteren omdat die er helaas niet zijn. Dus dan maar proberen nieuwe te zoeken.

**Geplaatst**: 29-01-15 00:37

Re: Sociaal isolement

Geplaatst: 29-01-15 00:37

Hier enorm veel "oude" vrienden ook verloren en daarvoor komen nieuwe.. moeizaam maar ze komen en zo ook bij jou vast wel

. Hier duurt het even voor ik iemand echt een "vriendin" durf noemen ook.

Ben zelf er nu ook actief aan bezig mijn isolement te veranderen en te verbeteren. Beetje bij beetje, stapje voor stapje

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-15 00:43

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-15 00:43

@Kyno, je aannames zijn helemaal goed. Ik ben daar ook constant mee bezig. Ergens weet ik dat ik het los moet laten, maar iets wat er al me hele leven zit is helaas niet zo 1 2 3 weg. Maar vergeleken met 4 jaar geleden is dit al wel veranderd. Dus ik hoop dat ik over een paar jaar ook echt blij met mezelf kan zijn.

@Bora2013, dankjewel, aan alle reacties te zien was het ook geen verkeerde keus om me verhaal te doen. Ik had dit echt niet verwacht. Alleen hierdoor voel ik me al iets beter.

@Lori, Ik heb daar ook een beetje moeite mee, vooral omdat de vriendinnen die ik had geen echte vriendinnen bleken te zijn. Maar ik moet het gewoon wat tijd geven zodat het kan groeien.

Nomineer dit bericht ×