Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 16:49

Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 16:49

Lieve mensen,

Ik heb nood aan relativerende en onpartijdige meningen van buitenaf en Bokt leek mij hier uitermate geschikt voor! Ik zal proberen de situatie zo duidelijk mogelijk uit te leggen zonder dat het een ellendig lang verhaal wordt.

Op dit moment studeer ik geschiedenis aan de universiteit, waarbij ik in het tweede jaar zit. Ik vind het een interessante studie en haal degelijke resultaten, maar ik vind het ontzettend moeilijk om de motivatie te vinden om voldoende te studeren, waardoor ik veel stress ervaar en ook faalangst heb ontwikkeld. Voor mijn tijd op de universiteit heb ik zelden last gehad van een gebrek aan zelfvertrouwen, maar tijdens de examenperiode bereikt mijn zelfvertrouwen steevast een dieptepunt en kan ik mij door alle stress niet meer concentreren op mijn studie. Desondanks weet ik vaak nog wel redelijke resultaten te behalen, maar nooit de resultaten die ik van te voren geanticipeerd had en daardoor is er altijd wel grote teleurstelling.

En dan denk ik wel eens... Waar doe ik het nu eigenlijk voor? Wil ik een historicus worden? Dat antwoord is simpel: nee. Hoewel ik thuis gesteund word in mijn (goed doordachte) keuzes, is er toch wel uitdrukkelijk op ingehamerd dat ik met een universitair diploma veel meer mogelijkheden zal hebben in de toekomst. 'Maak eerst maar eens je studie af, daarna mag je doen en laten wat je wilt' hoor ik dikwijls voorbij komen. Als mensen aan mij vragen wat ik later wil doen, zeg ik altijd dat ik het nog niet goed weet, maar eigenlijk weet ik dat wel.

Als klein kind was ik al erg creatief. Ik verslond boeken en ben ook zelf altijd gek geweest op schrijven. Daarnaast is film (en toneel, maar in mindere mate) een grote passie van me en was ik altijd bezig met het analyseren en imiteren van de personages in deze films. Ik heb altijd gedroomd van een leven, waarin ik zelf in deze films of voorstellingen zou spelen en ik heb vertrouwen dat ik dit met de juiste training ook zou kunnen. Na het behalen van mijn diploma op de middelbare school heb ik erover nagedacht om naar de toneelschool te gaan, maar mijn vader stond hier niet echt achter. Ik kon beter eerst een 'echte' studie afronden en daarna kon ik altijd nog zien. En daar was ik het toen mee eens.

We zijn nu een aantal jaren verder en ik ben niet gelukkig. Als ik zo doorga met mijn leven, zal ik aan het einde van de rit heel erg teleurgesteld zijn in mezelf. Waarom heb ik nooit eens risico genomen? Waarom ben ik doorgegaan met iets waar ik helemaal geen plezier in heb? Waarom ben ik mijn eigen dromen niet achterna gegaan? Door mijn gebrek aan motivatie en de stress om toch te presteren, ben ik mijn creativiteit volledig verloren. Ik lees nooit meer boeken, want ik moet al zoveel lezen voor mijn studie. Ik schrijf bijna nooit meer, want ik moet al zoveel papers schrijven.. Ik kijk zelden films en ga nooit naar voorstellingen, want ik kan mijn tijd wel nuttiger besteden (wat ik dan vaak uiteindelijk alsnog niet doe). Ik voel me ontzettend 'beperkt' en ik word er steeds ongelukkiger van. De gedachte dat ik dit nog een aantal jaren vol moet houden is voor mij verschrikkelijk.

Mijn vader is ervan op de hoogte dat ik heel graag actrice wil worden en ik heb het hier vaak met hem over. Hoewel hij het niet afwijst, wilt hij me ook niet motiveren, maar dat begrijp ik ook wel. Hij betaalt veel geld om mij te laten studeren en ik vind het niet meer dan logisch dat hij graag heeft dat ik uiteindelijk een diploma haal. Tot mijn grote vreugde hebben we afgesproken dat ik voor één dramaschool in Engeland auditie mag doen dit jaar, maar ik moet mij verder wel op mijn huidige studie blijven focussen. Ik heb gekozen voor Guildhall, waarbij de kans op toelating door middel van drie auditierondes ongeveer 1% is. Dit is natuurlijk een hele kleine kans en ik ben hier ook van op de hoogte, maar ik geloof erin dat alles haalbaar is als je er heel hard voor werkt met passie en geduld hebt. De meeste mensen die audities doen, kiezen voor minimaal vijf scholen om hun kansen te vergroten, maar deze mogelijkheid heb ik op dit moment niet. Mocht ik geselecteerd worden, dan mag ik van mijn vader stoppen met mijn huidige studie en naar Guildhall gaan. Hij ziet natuurlijk ook wel in dat deze kans ontzettend klein is en dat hij zich niet al teveel zorgen hoeft te maken.

Wat wil ik nu eigenlijk? Ik wil eigenlijk gewoon stoppen met waar ik nu mee bezig ben. Ik wil gaan werken en veel geld sparen om mijn droom ook te kunnen bekostigen en niet afhankelijk te zijn van mijn vader. Desnoods wil ik hem ook nog de kosten terugbetalen die hij gemaakt heeft om mijn huidige studie te betalen, maar dat zal iets zijn voor op de lange termijn. Ik wil mij volledig concentreren op de audities en mij zo goed mogelijk voorbereiden, trainingen nemen en blijven proberen tot ik uiteindelijk word toegelaten. Daarnaast zou ik dolgraag mijn creatieve kant weer herontdekken en weer beginnen schrijven, lezen, observeren...
Het voelt alleen als zo'n groot risico... Wat als ik na jaren proberen nog altijd niet ben aangenomen? Wat als ik zie dat mijn vrienden allemaal een veilige baan hebben, terwijl ik een prutbaantje heb en terug bij mijn vader woon om (tegen beter weten in?) mijn droom te kunnen bekostigen? Als het me lukt, zal ik de meest gelukkige persoon op aarde zijn. Als het me niet lukt... daar wil ik niet eens aan denken. Het zal aanvoelen alsof ik volledig gefaald heb. Ik zou me ook heel erg schuldig voelen tegenover mijn vader, wat ik nu eigenlijk ook al doe. Ik weet dat ik mezelf gelukkig mag prijzen dat ik de kans krijg en de hersenen heb om te gaan studeren, maar zo voelt het helaas niet voor mij...

Het is uiteindelijk toch een heel lang verhaal geworden, excuses hiervoor. Hopelijk hebben jullie een duidelijk beeld gekregen. Adviezen zijn heel erg welkom! Moet ik mijn droom achterna gaan of heb ik simpel gezegd een reality-check nodig? Alvast bedankt!

**Geplaatst**: 02-01-15 16:58

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 02-01-15 16:58

Mijn eerste reactie was: doe wat je hart zegt om te doen. Maar ik heb in hetzelfde schuitje gezeten als jij. Ik studeer ook en vind mijn opleiding heel interessant maar heb al vaker gedacht is dit wel wat ik later echt wil gaan doen? En om eerlijk te zijn, ik weet het echt nog niet...
Ik heb er dan ook vaak over nagedacht om te stoppen, te gaan werken tot ik weet wat ik wél wil maar dat heeft me toch tegen gehouden.. In deze tijd ben je bijna niks meer zonder diploma en een baan als actrice kan zeer goed uitpakken maar zoals jij zegt ook eindigen in niks. En daar sta je dan met een droom en geen diploma.

Is er geen mogelijkheid om beide te combineren? Dus alsnog een keer naar een theatervoorstelling gaan, toch eens je pen te pakken of een film te kijken ter ontspanning. Je leert meestal niet hele dagen, en die ontspanning die je hebt moet je dan benutten met wat je wel nog graag doet. Oefen hierin, wordt beter hierin...

Zo heb je na je opleiding toch een diploma én heb je toch geoefend voor je hobby/droom.

Ik ga je via PB nog even een site doorsturen waar je misschien ook wel wat aan hebt

**Geplaatst**: 02-01-15 17:00

Geplaatst: 02-01-15 17:00

Volgens mij heb je eigenlijk helemaal geen advies nodig van bokkers

Want als er iemand zegt dat je gewoon je droom moet najagen, omdat het leven kort kan zijn en de droom nooit uitkomt als je er niet voor gaat, dan voel je je denk ik gesterkt in wat je wilt.
En als een bokker zegt dat je nu gewoon even moet doorbijten, omdat je nog jong genoeg bent voor dromen in de toekomst, maar beter wel een mooi papier achter de hand kan hebben, dan ben je waarschijnlijk toch iets teleurgesteld. Denk ik. Omdat het lijkt alsof je hart allang weet wat je wilt.

Hart of hoofd, is de keuze. En jij zoekt een verstandig argument om met je hoofd erbij voor je hart te kunnen kiezen. Misschien zoek je een verstandige rechtvaardiging om voor je hart te kiezen.

Als ik je moeder of vader zou zijn, zou ik zeggen: maak eerst je opleiding af. Dat is wat ouders nu eenmaal zeggen.
Als een vriendin die bijvoorbeeld al veel is geconfronteerd met de eindigheid van het leven zou ik zeggen: Ga er nu voor.

**Geplaatst**: 02-01-15 17:04

Geplaatst: 02-01-15 17:04

Poeh, moeilijk. Kijk, garantie heb je nooit 100%, ook met een universitaire opleiding achter de rug kan het zo zijn dat je moeilijk/niet aan een baan komt. Feit is dat je in ieder geval nog 1/2 ( toch?) jaar zult moeten studeren. Voor een beroep wat je aangeeft niet te zien zitten.

Bij het acteren/creatieve beroep heb je ook de kans dat je niet aan een goedbetaalde baan komt. Maar als het écht je droom is, heb je het in iedergeval ( een jaar/even/weet ik hoe lang) geprobeerd. Dan heb je later geen"wat als". Is het bij je huidige opleiding niet mogelijk om terug te komen/verder te gaan met de opleiding als het acteren niks wordt. Dus dat het in principe een tussen jaar zou zijn? Probeer het een jaar, lukt het niet, dan lukt het niet, heb je het geprobeerd en ga je toch verder studeren. Zoiets?

Heb zelf in een zelfde soort situatie gezeten. Was achter afgezien niet realistisch, dus ben toen met een 'serieuze' opleiding begonnen. Ben ik een jaar mee 'verloren', maar ik kan achteraf geen spijt hebben van dat ik het niet heb geprobeerd. Succes met je keuze! Enne, kiezen wat voor jou goed voelt he!

**Geplaatst**: 02-01-15 17:05

Geplaatst: 02-01-15 17:05

Allereerst vind eens wat rust. Gewoon eventjes verstand op nul. Dat jij nu last krijgt van faalangst vind ik dan ook echt niet raar.
JIj verwacht best veel van jezelf. En jij denkt dat de buitenwereld ook veel van je verwacht.
Maar uiteindelijk willen je ouders gewoon een gelukkige dochter. Ga hier eens rustig met hun om tafel.

Weet niet of ze temperamentvol zijn, anders spreek je vooraf wat spelregels af. Doe dit op een rustig moment.

Wees wel realistisch, maar stel die lat eens flink bij.

En die universitaire studie? Nou een uitmuntende HBO'er komt er ook wel hoor.

**Geplaatst**: 02-01-15 17:26

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 02-01-15 17:26

Als mogelijk alternatief; Een vriendin van mij heeft theaterwetenschappen aan de UvA gestudeerd, het is niet de toneelschool, maar wel theater en een universitaire studie. Daarnaast zou je altijd kunnen werken aan je acteerprestaties.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 19:10

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 19:10

Bedankt voor de reacties

! Heel verhelderend om eens de visies van anderen te horen.
Het klopt inderdaad dat ik op zoek ben naar een legitiem argument die maakt dat ik op een rationele manier alsnog mijn hart kan volgen, maar bestaat dit wel?

Een middenweg is een mogelijkheid, zoals geopperd door Depende en _mexx_lady_, maar ik ben iemand van uitersten. Óf ik ga er helemaal voor, óf ik laat het gaan en blijf bij mij studie.

Knert, je hebt er helemaal gelijk in dat ik heel hard aan rust toe ben. Het voelt alsof ik de afgelopen tijd geen échte rust heb kunnen vinden. Niet dat ik zo'n bezig bijtje ben, zeker niet, maar het is meer dat mijn hoofd altijd overuren lijkt te draaien en dat is ontzettend vermoeiend. Ik heb alleen geen idee hoe ik deze rust terug kan vinden.

**Geplaatst**: 02-01-15 22:43

Geplaatst: 02-01-15 22:43

Ben je over twee jaar te oud nog te starten in de drama?

En voedt de geschiedenis niet je mensen kennis en achtergronden om je nog beter te laten inleven in situaties en verhalen?

Wat geeft de geschiedenis je?
Je zegt dat je het onwijs interessant vindt.
Waarom wil je dan al perse weten wat je wilt worden, gaat worden etc?

Waarom heb je een legitieme reden nodig?
Wat is een legitieme reden?

Je kijkt denk ik teveel met kokervisie.
Gaat je geschiedenis achtergrond je in de toekomst niet eventueel helpen met je creatieve drama kant?
Evt door 3 dagen geschiedenis en de rest vd week creatief.

Meissie kijk alsjeblieft niet grijs maar gebruik alle kleuren van de regenboog!

Het voelt alsof je te weinig met je gevoel en lichaam bezig bent.
Dat kun je morgen starten te veranderen. Dat kan nu al. Zoek toneel, zoek yoga, bezinning, meditatie, massages, haptonomie, cursussen..
Zoek verdieping bij jezelf!
Dan ga je rust vinden. In jezelf.
En antwoorden.

**Geplaatst**: 02-01-15 22:52

Geplaatst: 02-01-15 22:52

Ik heb na mijn middelbare school ook 3 maanden gestudeerd. Op kamers in Leiden gezeten.
En toen tot de conclusie gekomen dat het niet de goede studie was, dat ik hele dagen in de collegebanken niks vond en wat wilde DOEN.

Mijn ouders verteld (enorm tegen op gezien natuurlijk), die er gelukkig begrip voor hadden.
Ben toen gaan gaan werken bij een bekende drogisterij-keten, wat ik heerlijk vond. Ondertussen geld verdienen en sparen, eerste autootje kopen enz. Terwijl al mijn vrienden studeerden.

Later bij mijn werk alsnog gaan studeren, en altijd leuke en interessante banen gehad!

Ik wil maar zeggen: stoppen met je studie, andere keuzes maken, dat kan prima uitpakken!
Volg je gevoel, ze zeggen niet voor niks dat je de meeste spijt hebt van de dingen die je had willen doen maar niet gedaan hebt! +:)+

Go for it!

Laatst bijgewerkt door simodi op 02-01-15 22:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-01-15 22:53

Geplaatst: 02-01-15 22:53

Normaal ben ik heel erg een mens dat vind dat iedereen zijn of haar dromen moet volgen, maar in dit geval denk ik dat je misschien zelf iets genuanceerder moet gaan kijken. Je bent halverwege een studie, die als je hem afmaakt een heel mooi diploma meegeeft waar je op verder kan bouwen in heel veel richtingen. Een theateropleiding is leuk, maar je hebt zoals ik het lees dus nog geen enkele acteertraining? Dan ga je het enorm moeilijk krijgen bij audities, want de meeste kids daar hebben al jaren training achter de rug. Zeker Engelse theaterscholen hechten erg aan een traditionele opleiding. Daarnaast is een universitair diploma voor theater/acteeropleidingen ook een pre: vaak willen ze mensen die al wat ouder zijn en wat meer levenservaring op hebben gedaan. Je hebt dit jaar 1 kans, waarom maak je niet gewoon in ieder geval dit jaar af, ga je op zoek naar acteer cursussen oid, misschien heeft je universiteit wel een theatergroep? Doe je audities, wordt je aangenomen dan weet je je richting, zo niet dan kun je imo net zo goed dat laatste jaar afmaken terwijl je je naast je studie compleet focust op acteren, en heb je zo veel meer kans om in het voorjaar van 2016 aangenomen te worden bij een andere school. Acteren is namelijk echt heel erg moeilijk om verder in te komen, en als je nog helemaal geen training hebt gehad lijkt het me een stuk wijzer om je studie af te maken en ondertussen die anderhalf jaar te gebruiken om een basistraining te krijgen. Dan sta je in beide richtingen een heel stuk sterker!

**Geplaatst**: 02-01-15 23:00

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 02-01-15 23:00

Zit je als student dan al bij een van de tig theatergroepen die er zijn voor studenten?
Tijdens mij studie tijd deden veel vriendinnen van mij zeer fanatiek aan toneel of theatersport... en uiteindelijk zijn aantal ook meer richting theater gegaan dan wat eigenlijk hun studierichting was.
Als student kan je het juist mooi combineren... en is er ook ruimte om in dat soort theatergroepen terecht te komen die niet openbaar zijn voor werkende... en daarnaast echt je hebt nog steeds meer tijd (ook al heb je tentamenstress) naast je studie dan naast een baantje (met alleen middelbare school)

**Geplaatst**: 02-01-15 23:00

Geplaatst: 02-01-15 23:00

Op standaard manieren kom je wel ergens maar niet echt op spannende plaatsen.
Een universitaire opleiding geeft wel veel voordelen ! Daarmee kan je later je hele leven gemak van hebben zeker in de toekomst.
Soms is je hard volgen ook gewoon doorbijten en achter je droom aangaan.
Is geschiedenis dan een goede basis voor acteren ? en om je te onderscheiden van de anderen ?
Je moet echt anders en beter zijn om er een plaats te kunnen vinden ?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 23:52

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 23:52

Het zal ongetwijfeld een voordeel zijn om op zijn minst met een bachalor diploma op zak op een auditie te verschijnen. Je hebt nu eenmaal een kritische denkwijze ontwikkeld en dat kan alleen maar van pas komen. In 'normale' omstandigheden zou ik er ook voor kiezen om in ieder geval mijn bachelor af te ronden, gecombineerd met het voorbereiden op een opleiding in acteren. Het probleem is echter dat ik al sinds het begin van mijn studie zo ontzettend veel stress ervaar en constant bezig ben met het onderdrukken van mijn ontwikkelde faalangst, dat ik het voortzetten van mijn studie als een zware last ben gaan beschouwen. Naar mijn mening is dit ontstaan door een groot gebrek aan motivatie, gecombineerd met mijn natuurlijke wil om toch overal in uit te moeten blinken. Dit botst natuurlijk gigantisch. Ik ben gewoon niet gelukkig zo en ik heb nauwelijks meer energie om nog dingen ernaast te gaan doen.

Guildhall heeft het voordeel dat zij erom bekend staan ook graag mensen aan te nemen zonder (veel) verdere ervaring. Zij kijken heel erg naar de persoon zelf en of hij/zij geschikt is voor de methode die zij hanteren. Training kan hierbij juist als een nadeel beschouwd worden, aangezien dit vaak inhoudt dat er veel ongewilde gewoontes ingeslopen zijn die eerst nog afgeleerd moeten worden. Het klopt dat zij liefst mensen aannemen die de 20 al gepasseerd zijn en levenservaring op hebben kunnen doen, maar ik ben bijna 22 en heb genoeg meegemaakt om te kunnen zeggen dat ik wel enige levenservaring heb

.
Mocht het de eerste keer niet lukken, wat heel waarschijnlijk is, dan zal ik inderdaad ook naar de andere dramascholen moeten gaan kijken voor het jaar daarop, waarvoor training wel vaak een groot voordeel is. Dit zal veel geld kosten en als de audities eenmaal daar zijn, zal ook een klein fortuin voorhanden moeten zijn (reis naar Londen, kosten om aan auditie deel te mogen nemen, etc.). Ik heb dit geld op dit moment niet en zou ook nooit willen dat mijn vader dit voor mij gaat betalen, dus ik zal eerst zelf moeten werken.

Wat als ik ervoor kies om mijn studie toch voort te zetten? Ik zal uiteraard proberen om mij in deze periode verder te ontwikkelen op het gebied van acteren, maar ik heb gedurende deze periode niet het geld om veel trainingen te volgen of meerdere audities af te gaan. Na mijn opleiding zal ik dan eerst moeten werken om genoeg geld bij elkaar te hebben, dan nog trainingen volgen en dan pas proberen ergens binnen te komen. Het voelt voor mij alsof ik dan veel tijd verlies en uiteindelijk juist weer te oud ben en dat valt niet meer terug te draaien. Dan is het gewoon klaar. Nu heb ik nog veel tijd om te proberen en mezelf verder te ontwikkelen, zonder het idee te hebben dat de tijd begint te dringen.

Ik snap dus zeker wat jullie bedoelen en zie het ook als de meest logische beslissing, maar ik zie ook hier weer veel nadelen (zie dus hierboven). Ik ga niet zomaar stoppen met geschiedenis, maar ik weet ook dat ik zo niet door kan gaan. Ik zal dus eerst weer een hele goede motivatie moeten vinden om door te gaan.

Laatst bijgewerkt door Rienepien_ op 03-01-15 00:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-01-15 00:00

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 03-01-15 00:00

tja
Je komt op een soort van point of no return.
Ken je iemand die veel ervaring in acteren heeft ? en zou die je willen adviseren ?

**Geplaatst**: 03-01-15 00:08

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 03-01-15 00:08

Pfff moeilijk, aan de ene kant zou ik zeggen: vervul je dromen.
Maar aan de andere kant. Je moet realistisch zijn: actrice is een heel risicovol beroep.
En dan zou ik toch graag iets achter de hand willen hebben. Dus ik zou zeggen: bijt nu even door en maak je opleiding af.

**Geplaatst**: 03-01-15 01:02

Geplaatst: 03-01-15 01:02

Even heel cru gezegd: je baankansen zijn met een opleiding geschiedenis nou ook niet bepaald groot, dus daar hoef je het niet voor te doen lijkt me.
Maar wat ik wel gek vind: je hebt nu last van faalangst met je studie. Waarom denk je dat je dit bij een toneelschool niet zou krijgen? Daar is de kans op faalangst lijkt me zelfs nog veel groter: bijna alle manieren waarop je beoordeeld wordt zijn dan ook nog eens subjectief immers.

Mij lijkt het veel belangrijker daar wat aan te gaan doen, en dat kan vaak via de uni. Die hebben meestal psychologen in dienst die onder andere gespecialiseerd zijn in faalangst (de TU/e iig wel).

En daarnaast zou ik vooral proberen je creatieve kant te ontplooien naast je studie. Ik hield ook altijd veel van lezen en ben er toch tijdens m'n studie mee gestopt; maar dat kwam meer doordat ik geen bibliotheekpas meer had en weinig rust in de week. Als je daarvoor (of voor schrijven, of iets anders) een vast moment inbouwt, zul je zien dat je er opeens weer heel erg van geniet. En waarom ga je inderdaad niet bij een (studenten)toneelgroep? Mogelijkheden zat!

**Geplaatst**: 03-01-15 01:45

Geplaatst: 03-01-15 01:45

Als ik het goed begrijp wil je diep van binnen dolgraag de toneelkant op. Als dat werkelijk je droom is kan ik maar één ding zeggen: geef jezelf een schop onder je kont en ga er voor! Dat doe je naar mijn idee niet door je aan te melden bij een school waar je 1% kans hebt om binnen te komen, maar door je bachelordiploma te halen en jezelf daarnaast zo veel mogelijk op creatief vlak te ontwikkelen. Koop een leuk boek en lees iedere dag na college een hoofdstuk. Zet jezelf eens neer op het centraal station en observeer mensen. Meld je aan voor acteertrainingen of een filmclub. Het is een sprookje om te denken dat je talent genoeg hebt om zomaar binnen te komen als je het maar hard genoeg wilt. Je moet er kei hard voor werken, jezelf blijven ontwikkelen en een back-up achter de rug hebben voor als de droom 'slechts' een hobby blijft.

Wat betreft je faalangst: ik denk eigenlijk dat dit al een heel eind verholpen zal zijn als je efficiënt studeert, zodat je ook het gevoel hebt en ervaart dat je de stof beheerst en niet alles hoeft uit te stellen om de achterstand maar niet onder ogen te komen. Mocht je hier echt veel problemen mee hebben, dan zou ik inderdaad even langs een studentenpsycholoog gaan. Er zijn namelijk veel studenten die hier last van hebben en een paar goede tips kunnen echt een wereld van verschil maken

**Geplaatst**: 03-01-15 01:54

Geplaatst: 03-01-15 01:54

Iedereen moet doen wat goed voelt.

Maar even back on earth: ik wil stoppen met mijn opleiding en veel geld verdienen en mijn vader terug betalen.... Klinkt wel erg naïef. Geld verdienen...achter de kassa...?

Ik zou mezelf oriënteren op acteren naast mijn studie om te kijken of je überhaupt voldoende talent hebt.

**Geplaatst**: 03-01-15 11:10

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 03-01-15 11:10

Ik ben nog steeds benieuwd of je nu wel bij een theatergroep oid zit.
Daarnaast vind ik de opmerking dat je als actrice ook enorm jezelf tegen gaat komen als je last hebt van faalangst ook een goede. Zorg dat je eerst eens daar mee aan de slag gaat en dat kan veel makkelijker tijdens een studie geschiedenis dan naast een baantje achter de kassa terwijl je nog daarnaast probeert audities af te lopen (waar je 99% van de keren ook hoort dat je het niet goed hebt gedaan)

**Geplaatst**: 03-01-15 11:15

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 03-01-15 11:15

Misschien is DIT topic ook leuk om door te lezen. Hier heb je mensen die of hun hele leven al een keer omgegooid hebben of eraan zitten te denken. Wie weet haal je er wat inspiratie en kracht uit. Je papiertje halen wil niet zeggen dat je aan deze keuze voor de rest van je leven vast zit

.

**Geplaatst**: 03-01-15 11:31

Geplaatst: 03-01-15 11:31

Evelijn schreef:
Ik ben nog steeds benieuwd of je nu wel bij een theatergroep oid zit.
Daarnaast vind ik de opmerking dat je als actrice ook enorm jezelf tegen gaat komen als je last hebt van faalangst ook een goede. Zorg dat je eerst eens daar mee aan de slag gaat en dat kan veel makkelijker tijdens een studie geschiedenis dan naast een baantje achter de kassa terwijl je nog daarnaast probeert audities af te lopen (waar je 99% van de keren ook hoort dat je het niet goed hebt gedaan)

Vraag ik me ook af. Acteren is meer dan "doen alsof", het lijkt me niet dat ze bij het beginnende begin zullen beginnen. Daarnaast ben je ook nog erg jong en is Engels niet je moedertaal. Hoe kleiner wil je de kans nog hebben? En denk je dat faalangst op een school waar je moet concurreren met letterlijk al je medestudenten over zal gaan?

Normaal ben ik ook iemand die zegt dat je gewoon je hart moet volgen, maar het is gewoon heel erg irreëel. Wie weet vind je acteren niet eens leuk... Films zijn vermoeiend om te maken, dat duurt echt verschrikkelijk lang. Heb laatst bijvoorbeeld gefigureerd in een scene van pakweg 10 minuten. Hele dag mee bezig geweest... Het is stressvol en zoals gezegd al helemaal op een school. Ik zou gewoon de studie afmaken, hulp zoeken voor faalangst en daarnaast bijvoorbeeld theatersport gaan doen. Dat is superleuk en een goede uitlaatklep voor stress. Bovendien leer je dus ook acteren en dat is nuttig. Je hebt ook theatersportwedstrijden, topervaring en heel gezellig. Als je daar info over wilt mag je me best een berichtje sturen

**Geplaatst**: 03-01-15 11:32

Geplaatst: 03-01-15 11:32

Niet het hele topic gelezen, ga ik zo al even doen, maar wou je het verhaal van een goede vriendin meegeven. Ze is een hele creatieve vrouw, heeft ook altijd geacteerd in de middelbare school, stukken geschreven en boeken verslonden. Ze heeft ook geschiedenis gestudeerd, net als jij. Maar daarnaast is ze haar creatieve kant blijven volgen (denk: toneel schrijven, cursus creatief schrijven volgen, daarna ook lerarenopleiding creatief schrijven in avondschool volgen, aan schrijfwedstrijden meedoen).

Ze heeft nu een job als copywriter en dus bezig met haar creatieve kant, ondanks haar diploma master geschiedenis!

*gaat nu de rest van het topic lezen*

**Geplaatst**: 03-01-15 11:58

Geplaatst: 03-01-15 11:58

Je zegt dat je de natuurlijke wil hebt om in alles uit te blinken, denk je niet dat je jezelf ontzettend gaat tegenkomen bij acteren dan? Dat je faalangst je dan ook (weer) op gaat breken?
Ik denk dat je beter deze studie kan afmaken en daarnaast gewoon wat theater/acteer dingetjes gaan doen. En inderdaad werken aan je faalangst eventueel met hulp van bijvoorbeeld een studentenpsycholoog oid.

**Geplaatst**: 03-01-15 12:11

Re: Ik wil mijn leven omgooien.

Geplaatst: 03-01-15 12:11

Tja, sommige dingen moet je gewoon doen, anders blijft het je altijd achtervolgen en krijg je er spijt van.

Wie er niet aan begint, heeft geen recht van spreken zullen we maar zeggen.

ik ben vorig jaar geëmigreerd naar een land waar ik niets van wist en een jaar er voor nog nooit geweest was. Spijt? Nee. Ik ben er aan begonnen, en maak ik er wat moois van.
Mocht ik ooit terug willen, want dat kan natuurlijk ook, dan is dat niet anders. Zonde van het geld dat het dan heeft gekost allemaal dat wel, maar ik kan tenminste zeggen dat ik het geprobeerd heb.

**Geplaatst**: 03-01-15 12:14

Geplaatst: 03-01-15 12:14

Rienepien_ schreef:
Het zal ongetwijfeld een voordeel zijn om op zijn minst met een bachalor diploma op zak op een auditie te verschijnen. Je hebt nu eenmaal een kritische denkwijze ontwikkeld en dat kan alleen maar van pas komen. In 'normale' omstandigheden zou ik er ook voor kiezen om in ieder geval mijn bachelor af te ronden, gecombineerd met het voorbereiden op een opleiding in acteren. Het probleem is echter dat ik al sinds het begin van mijn studie zo ontzettend veel stress ervaar en constant bezig ben met het onderdrukken van mijn ontwikkelde faalangst, dat ik het voortzetten van mijn studie als een zware last ben gaan beschouwen. Naar mijn mening is dit ontstaan door een groot gebrek aan motivatie, gecombineerd met mijn natuurlijke wil om toch overal in uit te moeten blinken. Dit botst natuurlijk gigantisch. Ik ben gewoon niet gelukkig zo en ik heb nauwelijks meer energie om nog dingen ernaast te gaan doen.

Dat klinkt niet als een probleem wat samenhangt met je studie. Je zou het later in je leven op andere momenten ook weer tegen kunnen komen. Ook, nee, júist als je de theaterwereld in gaat. Het is een harde wereld, er zijn maar een paar mensen die succes hebben. De kans om te falen is dan dus nog veel groter en de druk daardoor veel hoger. Vraag maar eens aan mensen die theateropleidingen hebben gedaan.

Als je je leven wilt omgooien, is het dan niet eens tijd om eerst je faalangst aan te pakken? En een weg te vinden om ook tevreden te zijn als je ergens niet in uitblinkt?
Zoals ik het lees lijkt het nu een beetje op weglopen voor een probleem. Niet als je hart volgen.

Sterkte met je keuze.

Nomineer dit bericht ×