minderjarig en een rechtzaak
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- pirate22
- Berichten: 6
- Geregistreerd: 24-12-14
minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst door de TopicStarter : 30-12-14 17:54
Ik maak dit topic aan omdat ik mezelf echt niet meer ken, en ik ook niet zo goed meer weet wat ik nu moet doen en hoe ik dit het beste van mij af kan zetten.
Ik word nu ongeveer al anderhalf jaar lastig gevallen door een man die dicht bij onze familie stond. Deze man lag in scheiding en had een erg drankprobleem, mijn ouders en opa hebben hem veel opgevangen en gezegd hoe hij dit het beste kon oplossen. Deze man was een collega van mijn vader en zodoende is hij bij ons in een zomerwoning terecht gekomen. De man zat in een zomerwoning naast mijn opa die van onze familie was, dit was tijdelijk totdat hij een eigen woning zou vinden. Mijn opa ving hem vaak op en liet hem vaak in de avond bij hem eten.
In het begin vond ik het absoluut niet erg dat deze man er was hij hielp heel erg op het bedrijf van mijn ouders en ook bij mijn opa. Op den duur ging hij ook dingen doen rondom de wei van mijn paarden, alleen heeft hij dit nooit gevraagd dit deed hij zomaar…. Ik vond dat opzich niet erg zolang hij maar niet aan die paarden zat, wat hij dus wel ging doen ongevraagd (maarja omdat hij zoveel deed zei ik er maar niks van)…
Alleen alles veranderde toen hij anderhalf jaar geleden opeens onderaan de trap van mijn kamer stond en dingen begon te riepen dat ik lui was en een naar kreng met een vervelende persoonlijkheid.
Dit vond ik erg vervelend en trok me dit dan ook heel erg aan, hij deed natuurlijk erg veel voor de familie en ik dacht dat hij de waarheid sprak en mensen mij echt zo zagen. Ik ging toen echt mijn best doen om wat aan mezelf te doen, maar hij bleef me maar opzoeken en uitmaken voor van alles en nog wat. Toen hij op den duur weer onder mijn trap stond te roepen was mijn vriend op mijn kamer (dit wist die man niet) en die vond het zo naar wat hij riep en hij zei dat dit echt niet waar was en ook echt niet goed.
Toen heb ik het ook tegen mijn ouders gezegd dat dit gebeurde, ik dacht in eerste instantie dat zij hiervan wisten dat hij me zo nu en dan de les las omdat ik natuurlijk een puber ben zoals die man zei….
Maar mijn ouders wisten niet dat hij dit deed, ze zeiden dat het waarschijnlijk ook wel een beetje aan mezelf zou liggen want het was z’n aardige man. Ik gaf ze daar gelijk in, maar ondertussen bleef hij mij maar opzoeken als ik alleen was en nare dingen tegen mij zeggen. Ik dacht echt dat ik een naar persoon was zoals deze man mij wekelijks uitmaakte. Ik begon op den duur ook erg bang voor hem te worden en ging hem uit de weg. Maar omdat hij vaak bij mijn opa kwam waar ik ook dagelijks kwam ivm mijn pony’s, die bij mijn opa stonden vertelde ik opa dat ik niet meer kwam als die man er was. Dit begreep mijn opa niet totdat ik hem vertelde wat die man steeds zei en dat ik het dat echt niet leuk vond en dat hij ook nare sms’jes naar mij stuurde. Toen heeft mijn opa die man duidelijk gemaakt dat hij echt moet stoppen en dat hij niks over mij te zeggen had. Ook mijn vader ging met hem praten dat hij zich niet met mij moest bemoeien, en mij met rust moest laten.
Zo ging het een tijdje goed ik deed gewoon normaal tegen hem omdat hij nog steeds vaak bij mijn opa kwam en ik geen zin had in gedoe. Alleen toen mijn andere opa overleed zei hij iets wat mij toch niet goed viel. Op de condoleance van die opa zei hei tegen mij dat ik gelukkig mijn liefste opa nog had. Dit omdat hij mijn andere opa nooit gemogen heeft. Die opa werkte ook op het werk waar hij werkte en die opa had ons ook gewaarschuwd dat deze man niet te vertrouwen was. Maar wij wilde hem toen niet geloven, iets waar ik nu zoveel spijt van heb.
Op de crematie van die opa ontmoette die man de moeder van mijn vriend en vroeg haar of hij een keertje mocht langs komen want er was iets ergs waar hij met haar over praten moest dat over mij en mijn vriend ging. Mijn vriend zijn moeder kende hem niet maar vond prima als hij langskwam, hij heeft bij haar 2 uur lang allemaal nare dingen verteld over mij en mijn familie. Hij heeft o.a. gezegd dat ik en mijn vriend naakt op de bank lagen bij mijn opa, waar mijn opa bij zat ( vreemde was dat ik , mijn vriend en mijn opa dat zich niet konden herinneren ). Vlak daarna heeft hij ook mijn vriend aangesproken en gezegd dat mijn vriend niet te vertrouwen was en ontzettend sneu was. Mijn vriend heeft direct bij ons thuis, verteld wat die man wel niet bij hun had zitten vertellen. Zijn moeder heeft daarna ook mijn vader gebeld en alles verteld wat er was gebeurd.
Mijn ouders en opa hebben hem ontzettend veel kansen gegeven maar het hield maar niet op hij liet mij en mijn vriend niet met rust. Elke keer als ik alleen was zocht hij mij weer op, dan ging hij tegen over mij staan en begon weer te schreeuwen wat voor een naar mens ik was. Ik zei meestal gewoon niks terug of ging zijn antwoorden terug kaatsen.
De gesprekken gingen dan ongeveer zo:
Dit was een keer toen ik bij mijn opa was en mijn opa boodschappen ging halen, ik zat daar altijd tot 5 uur dan kwam die man en ging ik dus om kwart voor 5 weg. Nu was die man eerder klaar en kwam hij eerder, wat ik niet wist.
Hij “ik ben jou gedrag spuug zat” ( ging erover dat ik hem ontweek omdat ik bang was)
Ik “ik ben uw gedrag ook zat”
Hij “oja nou ik doe helemaal niks!!”
Ik “ wat vreemd ik doe namelijk ook niks, ik ga u uit de weg omdat u mij niet mag”
Hij “ Nu moet jij eens goed naar mij luisteren!!”
Ik “ Nee, ik moet helemaal niet naar u luisteren u bent geen familie van mij, u bent gewoon een vreemde man die in het zomerhuisje van mijn opa zit”.
Ik pakte vervolgens de hond en mijn jas en liep richting de deur.
Hij “ga je nu weer vluchten!!”
Ik “ja, want ik heb geen zin in dit gedoe”
Na dit gesprek is hij mij gevolgd tot mijn huis om daar vervolgens mijn moeder te vertellen dat ik niet deugde. Mijn moeder was de smsjes, brieven en de gesprekken met die man helemaal zat en zei voor de zoveelste keer dat hij mij met rust moest laten.
Hij bleef mij maar opzoeken en dingen roepen ook bij het weiland van mijn pony’s wat natuurlijk al helemaal vervelend was. Mijn opa was hem op den duur ook echt zat en wilde hem eigenlijk het huisje uit hebben. Alleen wisten we niet hoe we hem eruit kregen, mijn vader wilde ook weer niet te veel gedoe omdat het ook een collega van zijn werk was. Toen overleed mijn opa plotseling… ( hij was wel erg ziek maar we hadden gewoon niet verwacht dat het zo snel zou gaan) Dit kwam echt hard aan bij ons, hij heeft ons gelukkig met rust gelaten tot de dag van de crematie toen liep hij langs en ik zetten een stapje opzij zodat hij er langs kon. Hij riep toen naar me ineens uit het niets “ja, ga maar door met dat zielige gedoe van je!”. Mijn nicht en tante konden hem wel wat aan doen maar we wilde het rustig houden, en ik had hier op dat moment ook absoluut geen zin in. Hij is na afloop ook naar de moeder van mijn vriend gelopen om te zeggen dat ze een vrouwelijke judas ( mijn vriend en zijn familie zijn Christelijk vandaar deze opmerking) was. Dit vertelde mijn vriend ook aan ons toen we weer thuis waren, dit was natuurlijk heel erg vervelend maar omdat mijn opa er niet meer was gingen we er wel een beetje vanuit dat we hem niet zo vaak meer zouden zien. De paarden spullen hebben we naar ons eigen huis gebracht zodat ik hem ook niet meer zou zien.
Na het overlijden van mijn opa sprak ik hem gelukkig niet meer. Tot ik samen met een vriendin hem in de zomervakantie tegen kwam. Hij fietste langs ons, stopte en fietse naar ons toe. Toen wij dit zagen dachten we al, oh oh daar gaat hij weer… Hij vertelde mij heel woest dat hij van mensen had gehoord wat ik over hem op Facebook had gezegd….. IK snapte er niet zo veel van want ik zet eigenlijk nooit iets op Facebook over andere mensen, en dit zei ik dan ook tegen hem. Maar hij fietste weg en schreeuwde dat hij het tegen mijn vader ging zeggen. Ik riep natuurlijk dat dat prima was want ik wist heus wel dat ik niks over hem op Facebook had geplaatst, misschien was hij boos omdat ik hem geblokkeerd had op Facebook. Toen ik thuis kwam wisten mijn ouders van niks hij was niet naar mijn vader gegaan maar ik kreeg wel een sms’je, in dat sms’je stond wat ik op Facebook zou hebben gezet…. IK had zoiets nog nooit op Facebook gezet en heb ook samen met mijn ouders gekeken of ik ooit iets had geplaatst wat er op leek. Maar dit was niet het geval, hoe hij op die rare dingen komt is ons een raadsel.
Mijn vader ging weer met hem praten, en het stopte. Tot dat ik naar school fietste en hem te gemoet zag komen. Ik had mijn mp3 speler aan en zette hem iets harder en keek naar mijn telefoon. Ik was bang dat hij nare dingen zou schreeuwen dus typte het nummer van mijn moeder in. Hij fietste langs en riep een paar dingen maar ik hoorde het niet en negeerde hem. Ik dacht dat was het tot ik achterom keek en zag dat hij achter me aan fietste. Ik drukte meteen op de knop bellen en belde me moeder en zetten mijn mp3 uit waardoor ik hem kon horen.
Hij riep “dus jij bent nog steeds boos op mij”
Ik “ik wil niks meer met u te maken hebben”
Ondertussen nam mijn moeder de telefoon op en vertelde ik haar waar ik fietste en wat er aan de hand was ze zou meteen komen.
Hij begon onder dat telefoon gesprek te roepen allerlei dingen, die ik fout deed in zijn ogen.
Hij gooide zijn fiets voor de mijne zodat ik af zou stappen maar ik sprong weer op mijn fiets en fietste door. Toen begon hij met nare dingen te roepen zoals dat mijn broertje mij haten net als meerdere familie leden. En dat een heleboel mensen mij zat waren in het dorp, gelukkig kwam mijn moeder er op tijd aangereden en stopte hij het laatste wat hij riep naar mij bezorgde mij alleen wel echt de rillingen dat was namelijk
“Als jij zo door gaat, dan leef je niet lang meer!”
Toen draaide hij om en croste weg en kwam mijn moeder eraan. Ik had haar overstuur alles verteld en belde ook meteen mijn vader die zij dat we aangifte moesten doen want dit ging te ver.
Op het bureau vonden ze het vrij ernstig toen ik vertelde wat er al anderhalf jaar speelt. Ik moest een speciale afspraak maken, toen we dat hadden gedaan hadden we tijdens die afspraak afgesproken om het bij een melding te laten en dat de wijk agent met hem ging praten dat hij echt een andere woning moest zoeken en ik moest een aangetekende brief naar hem toe sturen waarin ik moest zeggen dat hij mij niet meer mocht opzoeken, en niet meer in de buurt van mijn paarden mocht komen. Dit had ik gedaan en na dat gesprek is die man op 3 november eindelijk uit ons dorp/ huisje vertrokken en kon ik dit hoofdstuk eindelijk afsluiten van mijn leven. De agent had vertelt dat hij me echt met rust moest laten.
Nu kreeg ik gisteren ineens een heel naar e-mailtje met dat ik een leugenaar ben en dat hij me tot 3 januari de tijd geeft om mijn melding in te trekken bij de politie… Ik ben er echt kapot van, tevens heeft hij bij een vriendin van mij in het dorp een brief in de bus gedaan ( hij heeft een tijdje bij hun over de vloer mogen komen tot dat hij zich iets te veel thuis ging voelen heeft haar moeder gezegd dat hij beter niet meer kon komen) met daarin ook een hele nare teksten.
Nu gaat zij vrijdag ochtend naar de politie en ga ik vanmiddag ook om aangifte te doen. De agent waar we mee spraken waarschuwde ons dat dit waarschijnlijk een rechtszaak gaat worden. Maar het moet wel stoppen dit gaat niet langer zo, Ik ben alleen heel erg bang dat ze mij niet geloven en hem wel het is tenslotte een minderjarige tegen een man van rond de 60. Ik heb nog nooit een rechtszaak mee gemaakt en ben er best wel bang voor ik ben de laatste tijd ontzettend onzeker geworden en durf moeilijk te praten met mensen over dit soort onderwerpen.
Ik heb dit topic aangemaakt om mijn verhaal kwijt te kunnen, ik hoop dat het verhaal een beetje te volgen is maar hij heeft zo veel dingen gedaan dat ik het niet zo goed meer kan bijhouden. Ik zal proberen zo snel mogelijk een wat helderder versie van het verhaal te plaatsen maar er is nu ondertussen zo veel gebeurd en het is zo ook zo vreemd gewoon dat ik niet zo goed snap waarom dit gebeurd… En wat deze man hiermee wil bereiken, volgens de agent waar hij toen mee heeft gepraat zag hij me als een dochter, terwijl de agent zelf dacht dat hij misschien gevoelens voor mij had gekregen en mij en mijn vriend daardoor niet kon uitstaan..
Wat de reden ook is van dit gedrag, ik hoop dat het na deze rechtszaak over zal zijn en ik wil zoiets ook echt niet meer mee maken.
inmiddels heb ik aangifte gedaan (dit duurde anderhalf uur in totaal omdat het al zolang speelde en er meer dingen zijn gebeurd dan hierboven staan). Ik heb ook aangegeven bij de agent dat ik me zorgen maakte om een rechtszaak omdat ik dat nog nooit had meegemaakt. Maar hij zij gelukkig dat ik me geen zorgen daar om zou moeten maken...
wat er nu veder allemaal gaat gebeuren weet ik niet zo goed maar dat dit een rechtszaak gaat worden is me ondertussen duidelijk geworden....
Is iemand mij evt. herkend stuur dan gelieve even een pbtje...
- Anoniem
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 18:06
Je hoeft echt niet bang te zijn dat ze jou niet geloven, omdat jij minderjarig bent en hij wel.
Politiemensen nemen dit erg serieus en je hebt genoeg tastbaar bewijs.
Zelf heb ik 3 rechtzaken meegemaakt en ik zal niet liegen; dat is erg zwaar.
Maar... je HOEFT er niet bij te zijn! Als jij niet naar de rechtzaal wil en hem wil zien, is er niemand die jou dat kan verplichten.
Ik hoop dat je je snel weer beter voelt en dit achter je kunt laten.
Als je een keer van je af wil schrijven, mag je me altijd pb'en!
- anhighwood
- Berichten: 377
- Geregistreerd: 04-06-12
- Woonplaats: Amersfoort
- Muppett
- Berichten: 2450
- Geregistreerd: 11-04-09
- Woonplaats: Somewhere
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 18:13
- Hannah
-
- Berichten: 328
- Geregistreerd: 12-11-13
- Woonplaats: (NB)
Geplaatst: 30-12-14 18:19
Ik heb een recht zaak gehad tegen mijn vader en stiefmoeder.
Dit is geen pretje natuurlijk, maar ik had een hele aardige kinderrechter die goed snapte dat ik bang was.
Ik heb toen nadrukkelijk gezegd dat ik geen gesprek wilde in de recht zaal met mijn vader erbij. Hier hebben ze goed rekening mee gehouden en ik kreeg achteraf nog berichten of het goed ging. Dat was heel prettig. Ik hoop dat het goed komt en als ik je kan helpen wat betreft recht zaal dan kun je me altijd pb-en.
- eclair98
-
- Berichten: 11760
- Geregistreerd: 24-09-11
- Woonplaats: Overijssel
- Izabelle
-
- Berichten: 248
- Geregistreerd: 15-02-14
- Woonplaats: Noord-Limburg
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 18:34
Ik hoop dat het snel wordt opgelost, wat een rare man. Komt op mij over als iemand die psychisch niet helemaal oké is...
- luuntje
-
- Berichten: 15696
- Geregistreerd: 18-08-04
- Woonplaats: Nieuw-Vennep
Geplaatst: 30-12-14 18:34
Gelukkig steunen je ouders, je vriend en nog meer mensen jou.
Politie gelooft je. Je hebt ook bewijzen en getuigen genoeg.
Zoals KK schrijft, een rechtzaak zal erg zwaar zijn.
Overleg ket de politie of je advocaat of je aanwezig moet zijn in de rechtbank.
Heel veel sterkte.
Niet twijfelen aan jezelf hoor.
- Cayenne
- Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!
-
- Berichten: 115555
- Geregistreerd: 08-08-03
- Woonplaats: Haaren (NB)
Geplaatst: 30-12-14 18:36
Geen zorgen over je geloofwaardigheid. Ik heb als minderjarige ook een rechtszaak tegen iemand gehad en werd gewoon geloofd hoor! Jij kunt ook nog eens getuigen laten spreken voor je, dus dat komt allemaal goed!
Ik hoop dat jullie snel weer rust hebben! Ik weet hoe het is om bang te zijn en heb hier toentertijd zelfs straatvrees door ontwikkeld. Zo vervelend wanneer anderen je leven gaan bepalen..
- Ineke2
-
- Berichten: 35251
- Geregistreerd: 09-01-01
- Woonplaats: Omgeving Rotterdam
- Anoli
- Berichten: 19377
- Geregistreerd: 20-10-03
Geplaatst: 30-12-14 18:49
voor jou ts, wat moet dit zwaar en eng zijn. Kan mij goed voorstellen dat je onzeker bent geworden. Wel heel goed van je dat je toch aangifte hebt gedaan en je niet uit angst niks meer durft te doen. Dat je minderjarig bent zal geen afbreuk doen aan je geloofwaardigheid hoor. Vergeet niet dat hij ook al raar heeft gedaan tegen je moeder, vader, vriend en je schoonmoeder. Dat zijn allemaal mensen die ook een bijdrage kunnen leveren aan de rechtzaak.
- laura1987
-
- Berichten: 7511
- Geregistreerd: 30-04-05
- Woonplaats: Ergens
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 19:16
Ik wil je heel veel sterkte wensen en ik vind het super stoer dat je niet laat zien dat je bang voor bent, maar gewoon aangifte doet enz.
- denice
-
- Berichten: 9679
- Geregistreerd: 02-09-04
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 19:40
- XLeandrosX
- Berichten: 3200
- Geregistreerd: 01-09-06
Geplaatst: 30-12-14 19:43
zij kunnen ook getuigen tegen hem in deze zaak. Ze zullen je echt wel geloven. Ik hoop dat het zo snel mogelijk achter de rug is.
- speurneusc
-
- Berichten: 5939
- Geregistreerd: 06-08-12
- Woonplaats: Veldhoven
Geplaatst: 30-12-14 19:52
Het kan zelfs zo zijn dat de rechter genoeg heeft aan je brief en je zelfs vrijstelling geeft voor een oproep, dan is die brief als jouw vertegenwoordiging in de zaak genoeg, dat zou je aan de griffier of afdeling die over die zaak gaat van te voren moeten navragen.
Bedenk een rechter is ook maar een mens, en er zijn beveiligers en politie in het gebouw aanwezig, als je je niet prettig voelt, zeg dat dan, daar houden ze zeker rekening mee.
Heel veel sterkte.
- pirate22
- Berichten: 6
- Geregistreerd: 24-12-14
Geplaatst door de TopicStarter : 30-12-14 20:25
@ speurneusc Heel erg bedankt voor deze reactie, ik wil echt liever niet met deze man in een ruimte zijn zonder politie of rechter.. Dus dat gaan we dan ook zeker aangeven, en een brief van te voren naar de rechter sturen ga ik in dat geval dan ook zeker doen.
Ik heb zonet ook aan mijn moeder de reactie's laten lezen en haar verteld over dit acount. Ze vond het goed dat ik het eventjes van mij af heb geschreven
. - Cayenne
- Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!
-
- Berichten: 115555
- Geregistreerd: 08-08-03
- Woonplaats: Haaren (NB)
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 30-12-14 20:29
En schaam je vooral niet om eens professionele hulp te zoeken. Het gaat je allemaal niet in de koude kleren zitten. Ik had daar in eerste instantie ook geen behoefte aan, maar uiteindelijk kreeg ik er toch wel flink last van en was de psychische hulp erg fijn.
- speurneusc
-
- Berichten: 5939
- Geregistreerd: 06-08-12
- Woonplaats: Veldhoven
Geplaatst: 30-12-14 23:20
pirate22 schreef:Wauw ontzettend bedankt voor alle lieve berichten. Normaal praat ik liever niet over alle dingetjes die tegen zitten en bekijk ik het leven heel positief... Vandaar dat het ook zo lang duurde voor ik naar de politie wilde stappen of het aan andere mensen durfde te vertellen.... Maar nu mensen het weten is het wel fijn, dat geeft veel rust.
@ speurneusc Heel erg bedankt voor deze reactie, ik wil echt liever niet met deze man in een ruimte zijn zonder politie of rechter.. Dus dat gaan we dan ook zeker aangeven, en een brief van te voren naar de rechter sturen ga ik in dat geval dan ook zeker doen.
Ik heb zonet ook aan mijn moeder de reactie's laten lezen en haar verteld over dit acount. Ze vond het goed dat ik het eventjes van mij af heb geschreven
bij de rechtbank hebben ze daar heus begrip voor hoor.
- xTammyy
-
- Berichten: 4605
- Geregistreerd: 20-09-10
Re: minderjarig en een rechtzaak
Geplaatst: 31-12-14 00:34
Heb zelf ook al eens aangifte tegen iemand moeten doen en ben toen niet naar de rechtszaak geweest. Geen spijt van gehad want wilde diegene nooit meer zien.
Wat belangrijk is, is dat je zorgt dat iedereen die er bij was op de momenten dat jij verbaal werd mishandeld en bedreigt, zijn verhaal doet als dat al niet gebeurt is. Even als alle sms'jes, brieven en emails van deze man aan de politie geven.
Mocht je naar de rechtszaak gaan, ja het wordt zwaar. Voor mijn studie zijn we een keer naar de rechtbank geweest en alle strafbare feiten worden nog een keer herhaald. Maar jij als slachtoffer mag vaak ook wat zeggen. Als je het kan, probeer de rechter duidelijk te maken hoe diep het jou heeft geraakt en dat je niet snapt waarom jij dit verdiende.
Nog een hele dikke knuffel en ontzettend veel sterkte.