Ik erger me de laatste tijd er steeds meer aan der. Ik krijg altijd van die stomme opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd en de arrogantie van haar komt me echt me neus uit.
Ze denkt dat ik dom ben en dat zij zoveel slimmer is, dat ze op het gebied van paarden altijd alles beter weet, dat ik nooit gezellig/sociaal ben, ze vindt dat ik mijn moeder meer zou moeten helpen in het huishouden (mijn moeder wil dit niet) want dit moet zij ook thuis, denkt te weten hoe mijn leven eruit ziet terwijl ik haar bijna nooit zie (1x in de week en dan kan er amper een hallo vanaf). Op de vorige stal waar ik stond hoorde ik ook de raarste verhalen als zij was geweest (hele grote mond naar ander stalgenoten en niet altijd zo paardvriendelijk naar mijn paard :s). Op mijn werk noemt iemand mij weleens Assepoester omdat ze daar een keer helemaal boos was geworden omdat ik mijn telefoon op stil had staan (ik werk tussen de paarden dus geluid aan is niet altijd even handig) en die dus niet gehoord had.
ik begin me steeds minder te kunnen inhouden (zou heel graag tegen de uit razen maar ik moet de jongste en dus de wijste zijn
). Ik ben de jongst en dus in haar ogen de domste :sIk moest het even van me afschrijven. Zelfs met kerst is vriendelijk/aardig blijven te veel gevraagd. Ik vraag me toch af wie heeft er nog meer z'n last van bepaalde familieleden? En hoe gaan jullie er mee om?