Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-14 20:55

Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-14 20:55

Eigenlijk gaat het nu een beetje te ver wat betreft mijn zorgen over mijn ouders (vooral vader). Ik ben mij daar van bewust maar kan mijn gedachten niet stop zetten.

Altijd al heb ik mijn zorgen gemaakt over mijn ouders, continu ben ik bang dat hun iets ergs over komt. Als er in de buurt een ongeluk is gebeurd neem ik direct contact met mijn ouders op omdat ik bang ben dat het een van hun is.

Ook durf ik mijn ouders niet alleen te laten omdat ik bang ben dat hun op het moment dat ze alleen zijn net wat over komt. Zoals nu ook, het liefst ga ik boven in bed tv kijken. Maar dan is mijn vader alleen beneden en ben ik dus bang dat hij iets krijgt, omdat ik boven ben kan ik dan dus niets doen.

Elk jaar als mijn ouders op vakantie gaan wil ik ze dat het liefst verbieden omdat ik bang ben dat er een ernstig ongeluk op vakantie zal gebeuren. Ze gaan altijd op wintervakantie en daar zit dus wel een beetje risico aan vast. Elk jaar is het nog goed gegaan en toch knijp ik hem elk jaar weer.

Deze gedachten maken mij echt gek, het is zo vervelend dat er continu enge gedachten over mijn ouders door mijn hoofd spoken.

Zijn er misschien bokkers die dit herkennen? Zoja wat doen jullie hier tegen?

Laatst bijgewerkt door Petrichor op 04-11-14 20:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-11-14 20:57

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 20:57

Ja ik herken het.

**Geplaatst**: 04-11-14 20:57

Geplaatst: 04-11-14 20:57

Heb je het al bespreekbaar gemaakt met je ouders?

**Geplaatst**: 04-11-14 20:58

Geplaatst: 04-11-14 20:58

Weten je ouders hiervan? Zo niet, praat er met ze over, en zoek desnoods hulp via je huisarts.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-14 21:03

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-14 21:03

Als klein kind had ik dit al. Als mijn ouders dan in de auto gingen om naar het werk te gaan moest ik altijd heel erg huilen omdat ik bang was ze nooit weer te zien.

Mijn ouders weten daar dus van, al praat ik er verder nooit over.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:03

Geplaatst: 04-11-14 21:03

Mag ik vragen of er een reden is dat je je zorgen moet maken? Bv ziekte, ouderdom oid? Als dat niet het geval is denk ik dat je toch moet leren wat afstand te nemen van dat soort zorgen. Hoe zou ik ook niet goed weten maar ervaringen uitwisselen met andere mensen hierover ( zoals waar je in dit topic om vraagt) lijkt me iig al een stap in de goede richting!
Hoop voor je dat dat lukt, succes

**Geplaatst**: 04-11-14 21:05

Geplaatst: 04-11-14 21:05

Ja, ik herken het ook. Al is het in de loop van de tijd minder geworden.

Als m'n zus, van 2 jaar ouder zegt dat ze papa of mama niet te pakken krijgt ga ik gelijk twijfelen en nadenken, en me dus zorgen maken. Er is eigelijk nooit iets ergs gebeurd waardoor ik me zo zorgen zou moeten maken, maar toch doe ik het...

Laatst bijgewerkt door lovebrechjex op 04-11-14 21:07, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-14 21:06

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-14 21:06

Nee er is eigenlijk geen redenen. Voor zo ver ik weet zijn mijn ouders gezond en allebei rond de 60 jaar.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:06

Geplaatst: 04-11-14 21:06

Ik wil je niet bang maken, maar door ergens voortdurend aan te denken, kun je het laten uitkomen, laat je het manifesteren. En ooit gaat het er een keer van komen dat je zonder ze verder moet, maar waar jij nu mee rondloopt, dat is te heftig. En het kan best dat je ouders ervan weten maar zich niet realiseren hoe hoog het bij je zit en hoe groot die angst is. Dus praat erover met je ouders en met je huisarts, en zoek hulp.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:08

Geplaatst: 04-11-14 21:08

Het klinkt een beetje als verlatingsangst. Ik herken het zelf alleen niet dus kan je niet helpen. (vind het zelfs wel eens lekker als ik alleen thuis ben ;p) Misschien inderdaad bespreekbaar maken met je ouders.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-14 21:10

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-14 21:10

Cassidy schreef:
Ik wil je niet bang maken, maar door ergens voortdurend aan te denken, kun je het laten uitkomen, laat je het manifesteren. En ooit gaat het er een keer van komen dat je zonder ze verder moet, maar waar jij nu mee rondloopt, dat is te heftig. En het kan best dat je ouders ervan weten maar zich niet realiseren hoe hoog het bij je zit en hoe groot die angst is. Dus praat erover met je ouders en met je huisarts, en zoek hulp.

In dat geval denk ik dat mijn ouders er al niet meer waren geweest.

Al denk ik vaak ook wel weer doe niet zo gek, zou allemaal wel toeval zij etc etc. Maar de gedachten komen wel elke keer.

Morgen zal ik eens een gesprek met mijn moeder aan gaan.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:14

Geplaatst: 04-11-14 21:14

Wat vervelend dat je hier zo veel last van hebt! Ga eens naar je huisarts en vertel waar je mee zit. Hij kan je doorverwijzen naar een hulpverlener. Een hulpverlener kan je helpen om te gaan met je angst of je (onrealistische) gedachten om te buigen.
Ik denk dat het belangrijker is dat je hier hulp bij krijgt dan dat je het er met je ouders over hebt. Die kunnen je er waarschijnlijk niet heel veel mee helpen, aangezien je zelf wel weet dat de kans dat je ouders echt iets overkomt zo klein is.
Sterkte!

Laatst bijgewerkt door Puck94 op 04-11-14 21:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-11-14 21:15

Geplaatst: 04-11-14 21:15

Cassidy schreef:
Ik wil je niet bang maken, maar door ergens voortdurend aan te denken, kun je het laten uitkomen, laat je het manifesteren. En ooit gaat het er een keer van komen dat je zonder ze verder moet, maar waar jij nu mee rondloopt, dat is te heftig. En het kan best dat je ouders ervan weten maar zich niet realiseren hoe hoog het bij je zit en hoe groot die angst is. Dus praat erover met je ouders en met je huisarts, en zoek hulp.

zo´n vaart zal het niet lopen hoor ts.

anders zou het leven er lastig uit zien voor mensen die wat obsessief aangelegd zijn.

Ik zou het wel even met de huisarts bespreken. Die kan je vast verder helpen.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:15

Geplaatst: 04-11-14 21:15

Toen ik heel jong was had ik dat ook wel eens.
Nu niet meer. Ik weet dat ze niet in 7 sloten tegelijk lopen.
Het zijn volwassen mensen die zelf goed opletten.

Je kan niet alles voorkomen.
Maar door je te veel zorgen te maken wordt de kans dat er iets gebeurt niet kleiner.
Het is een kwestie van loslaten. Niet makkelijk, maar het enige wat je kan doen.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:16

Geplaatst: 04-11-14 21:16

Ik herken het heel erg. Het is gelukkig iets minder sinds ik niet meer thuis woon maar het is nog steeds aanwezig

Ik kan het terug lijden aan het feit dat mijn pa toen ik nog maar 13 was een hartinfarct gehad heeft. Dit was echt een gevalletje kantje boord en sindsdien speelt t.

Toen mijn oma overleed in december kwam het ook weer naar boven. Mijn moeder heeft nu geen ouders meer terwijl mij vader ze allebei nog heeft en nu komt het gevoel weer wat vaker terug. Je kunt ze zomaar kwijt zijn..

Ik probeer het wel los te laten en het lukt ook wel aardig, maar soms heb je van die momenten haha

**Geplaatst**: 04-11-14 21:19

Geplaatst: 04-11-14 21:19

Ik herken het ook wel, had het voornamelijk bij m'n vriend. Als hij van zijn huis naar mijn huis ging fietsen - dat was 7 min - was ik al super bezorgd als hij er na 8+ min nog niet was en dan wist ik zeker dat hij aangereden was ofzo en wachtte ik op een telefoontje. Uiteindelijk heb ik het kunnen relativeren door te denken dat er 90 andere redenen waren - z'n pa had hem nodig, band lek etc. Weet niet meer precies hoe, maar heb het bijna niet meer. Wel laat m'n vriend altijd weten dat hij vertrekt en als hij thuis is stuurt hij ook bericht dat hij veilig is aangekomen.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:26

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 21:26

Met vlagen, lig dan ook echt te janken in bed. Ik moet wel zeggen dat mijn moeder ernstig ziek is en mijn vader heroïne verslaafd. Er is dus wel een goede aanleiding, maar het is erg verlammend!
Ik praat er met ze over, dat is het enige dat je kan doen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-14 21:33

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-14 21:33

Dan vind ik het voor jou ook heel begrijpelijk, bij mij is er geen aanleiding voor.

Zoals nu ook ik wil zo graag naar mijn warme bed, ik heb t steenkoud en mijn vader kijkt voetbal. Maar ik zit gewoon met het feit dat ik bang ben dat er net op dat moment wat gebeurd. Dus nu blijf ik tegen mijn zin in beneden.

**Geplaatst**: 04-11-14 21:45

Geplaatst: 04-11-14 21:45

Heel herkenbaar, heb al sinds kleins af met vlagen die angst dat mijn ouders iets overkomt (ook zonder aanleiding) en ze weten hier ook van. Het eerste jaar dat ik op kamers ging was dan ook verschrikkelijk. Mijn ouders brachten me elke zondagavond met de auto weg, en als ze dan vertrokken lag ik te janken uit angst dat hen onderweg iets zou overkomen. Ik vroeg dan ook steeds om een berichtje te sturen als ze thuis waren. De jaren daarna ben ik ook niet meer op kamers geweest maar ben ik met de bus gaan pendelen. Sinds vorig jaar wel weer op kamers (andere stad, nog verder van huis dus met openbaar vervoer reizen zit er niet meer in), en ik moet zeggen dat ik er niet meer veel last van heb gehad. Het gaat bij mij ook echt met vlagen en kan zomaar getriggerd worden, door iets als een film ofzo.

**Geplaatst**: 04-11-14 22:58

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 22:58

Herkenbaar!! Alleen bij mij is het net nog even iets anders.

Ik zelf heb het heel erg als ik een film gezien heb waar teveel in is gebeurd dat blijft dan echt wel nog ruim 2 weken lang in mijn hoofd zitten, en ben ik ook vaak en sneller van slag plus dat het mij zo angstig maakt.

**Geplaatst**: 04-11-14 23:42

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 23:42

Herkenbaar inderdaad, ik heb het alleen niet zo erg als jou. Praten is altijd goed..

**Geplaatst**: 04-11-14 23:48

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 23:48

Ik had het in de periode dat het slecht ging met mijn moeder heel erg . Sindsdien is het ook niet weggegaan. Gelukkig wel in mindere maten, als gevolg dat we nu een koophuis zoeken in een straal van 5 km bij mijn ouders......

**Geplaatst**: 04-11-14 23:55

Re: Je zorgen maken om je ouders?

Geplaatst: 04-11-14 23:55

Ik heb dit heel erg met mijn moeder sinds mijn vader vorig jaar plotseling is overleden..
Ik heb geen grootouders meer, geen broers en zusters, wel overige familie (oudere tantes en wat nichten/neven).
Maar ik ben wel veel bezig met het idee 'als mijn moeder wat over komt heb ik niks en niemand meer'..
Mijn moeder is HC bij de NS, en dan helemaal met al die conducteurs die in elkaar geslagen worden etc..
Pfff.. Dus ja, maak me vaak zorgen...

**Geplaatst**: 04-11-14 23:58

Geplaatst: 04-11-14 23:58

Ik had dat na de scheiding van mijn ouders heel erg. (Inmiddels 20 jaar geleden). Wilde ook nergens slapen omdat ik bang was dat er dan wat zou gebeuren met een van hen (geen logeerpartijtjes dus voor mij) zelfs school was een hel.. Is toch een beetje een vorm van verlatingsangst.

maak het bespreekbaar!

zeg het tegen je ouders.

als iets mis liep waardoor ze bv ergens heen moesten voor mij dan was ik ook altijd erg overstuur. ( moeder kwam me eens laat halen tussen de middag. Wilde toen eigenlijk blijven maar dan toch keihard haar na rennen en dat ook dagen vast houden. Want had haar vast gekwetst en als er wat gebeurde...)ik had het dis erg extreem. Basicly maak je jezelf verantwoordelijk voor je ouders (en hun gevoelens) en van daaruit komt ook die angst, of niet?

Laatst bijgewerkt door Ayasha op 05-11-14 00:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-11-14 00:02

Geplaatst: 05-11-14 00:02

Ik herken het ook wel. Niet zo extreem als bij jou gelukkig. Maar als mijn moeder ergens heen is en ze is 's avonds later thuis dan ze gezegd had, ben ik meteen bang dat er iets gebeurd is. Laatst ook, m'n moeder had een voicemail ingesproken of ik haar direct terug wilde bellen, maar toen ik dat probeerde kreeg ik haar niet te pakken. Toen raakte ik echt een beetje in paniek. Maar ik laat haar gerust zonder mij op vakantie gaan hoor.

Ik zou er toch wel over praten met je ouders hoor, want ik vind dat het bij jou wel redelijk erg is.

Nomineer dit bericht ×