Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-10-14 11:05

Ik mis hem heel erg

Geplaatst door de TopicStarter : 29-10-14 11:05

Oke normaal ben ik niet van het van me afschrijven maar toch zit ik hier wel mee.

17 oktober heeft 1 van me beste vrienden zelfmoord gepleegd. Ik kende hem al jaren en het was zo onverwacht de week na 17 oktober ging het nog best op school en dacht ik er niet veel aan tot vrijdag.

Vrijdag was de crematie en ik brak daar letterlijk het was heel moeilijk voor me en na de crematie ben ik zelf echt niet meer bij met me hoofd.

Het lukt totaal niet goed op school en gaat gewoon niet ook ben ik gewoon gesloopt en kan ik niet slapen. Ik mis hem zo erg en ik vrees dat ik de komende weken niet eens paard kan rijden omdat ik er zo mee zit en me gedachtens nergens bij kan houden alleen aan Marco kan blijven denken.

Paar jaar geleden hadden Marco en ik geheime relatie en ben altijd wat voor hem blijven voelen maar we bleven goeie vrienden.

Maar hebben jullie tips om toch beetje me dagelijkse dingen te kunnen blijven doen en wie heeft dit ook mee gemaakt.

sorry als het verwarend is maar normaal typen zonder huilen is onmogelijk voor me.

**Geplaatst**: 29-10-14 11:08

Re: Ik mis hem erg

Geplaatst: 29-10-14 11:08

Ach meis, veel sterkte

Het is allemaal nog heel erg vers, rouwen heeft tijd nodig Y;(

**Geplaatst**: 29-10-14 11:10

Geplaatst: 29-10-14 11:10

Jeetje zeg, wat een verhaal!!
Weet niet of jullie gezamenlijke vrienden hadden, dat jullie het met elkaar kunnen delen?
erover praten is echt heel goed, vooral het niet opkroppen, want dat trek je nooit!
Een dagboek bijhouden, dat je het misschien een beetje van je af kunt schrijven??
Je hebt homeopathische druppeltjes, die je wat rustiger maken/de scherpe randjes er een beetje afhalen. Misschien heb je daar wat aan?
En misschien dat dit topic je een beetje verder kan helpen!?
Heel veel sterkte in het ieder geval! Y;(

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-10-14 11:10

Geplaatst door de TopicStarter : 29-10-14 11:10

Kentaro schreef:
Jeetje zeg, wat een verhaal!!
Weet niet of jullie gezamenlijke vrienden hadden, dat jullie het met elkaar kunnen delen?
erover praten is echt heel goed, vooral het niet opkroppen, want dat trek je nooit!
Een dagboek bijhouden, dat je het misschien een beetje van je af kunt schrijven??
Je hebt homeopathische druppeltjes, die je wat rustiger maken/de scherpe randjes er een beetje afhalen. Misschien heb je daar wat aan?
En misschien dat dit topic je een beetje verder kan helpen!?
Heel veel sterkte in het ieder geval!

juist heel vriendne van mij kende hem ook maar ik kende hem al jaren en hun nog maar paar maanden vandaar hun leven weer wat meer dan ik en ja voor mij is het gewoon echt te moeilijk

**Geplaatst**: 29-10-14 11:11

Geplaatst: 29-10-14 11:11

Hai, allereerst een hele dikke knuffel. Ik kan me voorstellen dat dit niet niks is. Zat hij ook bij jou op school? Is er bij jou op school ook een vertrouwenspersoon waar je terecht kunt? Wellicht dat je samen met hem/haar kunt praten over je verdriet maar ook over je zorgen omtrent je schoolwerk.
Voor de rest moet je er rekening mee houden dat het rouwproces lang kan duren, hier gaan zeker een paar maanden overheen en misschien dat je er over een jaar nog steeds mee zit. Belangrijk is dat je iemand/iets vindt waar je, je verdriet bij kwijt kunt. Dit is nodig om je verdriet en het verlies te verwerken. Er volledig overheen komen zal mogelijk niet lukken, maar hopelijk komt er snel een moment waarop je ook weer de mooie dingen in het leven kunt zien. Tot die tijd wens ik je heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 29-10-14 11:15

Geplaatst: 29-10-14 11:15

Meid, wat heftig! Rouwen heeft helaas tijd nodig. Ik zou in ieder geval aangeven bij je school dat het niet goed gaat met je en dat het schoolwerk daaronder lijdt. Gecondoleerd met het verlies. Y;(

**Geplaatst**: 29-10-14 11:17

Geplaatst: 29-10-14 11:17

helemaal eens met jolien!
Tuurlijk is het te moeilijk!! En de manier waarop je hem verloren bent, maakt het helaas ook niet makkelijker te verwerken.
Dénk jij dat de andere vrienden alweer verder gaan met hun leven, of is dit ook echt aangegeven?? Anders zou ik zeker eens proberen of er meerdere zijn die behoefte hebben om er met elkaar over te praten!

Nomineer dit bericht ×