Geplaatst Ik zit nu al een tijdje met een probleem , en het kan overkomen alsof ik me aanstel maar ik zit er wel mee.
Ik ga momenteel een halfjaar met mijn vriend, en vertrouwen is het aller belangrijkste in een relatie vanuit mijn ogen gezien. 3 maanden geleden is het een tijdje uit geweest, 3 weken om precies te zijn. Geheel onverwachts.. ik was er kapot van. Hij zei dat hij het allemaal niet meer wist en hij er klaar mee was.
Ik noem hem voor het gemak even B en B is 18 jaar. Mensen die hem kennen , graag hier binnen bokt houden.
Het was op een zondag en hij was vanaf die dag 3 weken alleen thuis. Maar goed, het ging uit en die zelfde avond belde hij mij nog op en vroeg of als ik bij hem wou slapen ik welkom was. Ik was die tijd ook 2 weken alleen thuis en ben sneller bang alleen en dat wist hij. En ja ik weet het , maar met mijn stomme kop heb ik ja gezegd. Dat is uiteindelijk 3 zondagen achterelkaar gebeurt. Eerste keer sliep ik in zijn zusjes bed maar daarna toch naast hem gaan liggen, dat vroeg hij en ik zei weer ja. En ik weet dat dat heel dom is maar het was die zelfde dag uit gegaan en ik heb een ongelofelijke zwak voor hem. Maar niemand is van ons geprobeerd ''veder'' te gaan.
Die zondag daarop wou hij praten en ja ik kom weer.. en toen gebeurde er wel dingen. De laatste zondag ook weer. Ik heb me in die 3 weken heel erg gebruikt gevoeld, maar ik geef heel eerlijk toe dat is mijn eigen schuld want ik zei 'ja' telkens.
Toen is het die laatste zondag toch weer aangegaan , we miste elkaar vreselijk. Maar niet veel daarna kwam ik er achter wat er allemaal in die tijd dat het uit was gegaan was gebeurt. B was onder andere met 2 andere meiden gegaan , en die hadden met elkaar afgesproken om dat voor mijn neus te doen om mij te ''fokken''. En ook 2 dagen nadat het uit was gegaan lag hij met een ander in bed. Hier ben ik achter moeten komen via zijn beste vriend.
Maar oke, het is allemaal over en we hadden het achter ons gelaten. We gaan nu vreselijk goed en ik gaf hem een 2de kans. We houden echt vreselijk van elkaar en we zien elkaar bijna elke dag. Hij stelde laatst zelfs voor om samen te gaan wonen over een jaartje of langer als we genoeg geld bij elkaar hebben , want ja op jezelf wonen is duur.
Maar al met al , ik zit er nog steeds heel vaak mee met wat er allemaal is gebeurt in die 3 weken en kan het niet van me af zetten. Gepraat hebben we al veel . ik vertrouw hem gewoon minder, maar ik zou niet zonder hem kunnen want ik hou vreselijk veel van hem.
Hoe kan ik het achter me laten? Hoe kan ik hem opnieuw 100%vertrouwen? Wie heeft er tips zodat we er samen aan kunnen werken?
Ik hoef geen enkel commentaar in de trans van je bent gek dat je hebt gedaan, of je stelt je aan. Daar vraag ik momenteel niet om.
Heel veel respect als je dit allemaal hebt gelezen!
