Geplaatst Misschien lucht het op, misschien ook niet maar ik moet het toch even kwijt !
Het begon allemaal super goed in februari 2011. Leuke jongen ontmoet, ik was toen 19 jaar, hij bijna 19. We verschilden veel maar konden het super goed vinden met elkaar.
We hebben uiteindelijk toch een aantal problemen gehad (hij verlieft geweest op een ander, zijn ouders hadden veel moeite met mij (?), hij kon absoluut niet opschieten met mijn familie (ik Nederlands, hij frans) en natuurlijk de jacht. Hij ging elk weekend van september tot maart op jacht en nou ben ik daar dus erg op tegen.)
Toen kwam dus een weekend dat mijn oudere zus op bezoek kwam bij mijn ouders samen met vriend en enkele vrienden. Super gezellig, voel ik me echt thuis. Maar hij bleef lekker thuis, geen interesse. Maar ik wilde hem toch graag zien, dus ben ik toch maar naar hem toe gegaan ...
Toen ben ik helemaal geflipt, na twee uurtjes terug naar huis gegaan en hij achter mij aan, probeerde me tegen te houden met de auto en zo. Verschrikkelijk !
Kwam toen helemaal overstuur thuis en mijn vader was echt kwaad. Zij hebben mij toen ook echt afgeraden om nog terug naar hem te gaan...
Maar ben toen toch met mijn stomme kop terug gegaan, hij wilde toen niet meer (ik ben geen speelgoed die je kunt dumpen en de volgende dag weer terug kunt nemen) ... oké !
Uiteindelijk toch nog een paar keer samen geweest, voor de paarden en zo maar verder niks. Heb uiteindelijk ook mijn spullen op gehaald toen hij er niet was, samen met mijn ouders.
Kreeg s 'avonds telefoon van zijn ouders die mij helemaal verrot hebben gescholden, zijn oma heeft mij nog geprobeerd te bellen en liet een leuk berichtje achter op mijn voicemail ...
Dat is uiteindelijk over gewaaid gelukkig.
In tijd had meneer al weer een nieuw vriendinnetje gevonden en toen kreeg ik toch wel een lekkere dreun om het zo maar te zeggen. Maar niks gezegd, was toch eigenlijk een grote KZ ...
De laatste keer ben ik terug gegaan, omdat ik dacht dat ik zwanger was (gelukkig niet) en toen hebben we fikse ruzie gehad. Hij durfde toen een jacht mes te voorschijn te halen en mij te bedreigen. Heeft hem toen weg gelegd, ik had hem een knietje gegeven
en toen begon hij er op los te meppen ... Ik heb klappen in mijn gezicht gehad, hij heeft aan mijn haar getrokken, heeft geprobeerd mij van een helling te duwen. Ik kon gelukkig weg komen en ben toen naar mijn auto gerend. Hij rende zijn huis in en kwam terug met een jacht geweer en heeft nog twee keer op mijn auto geschoten !Ikke helemaal in paniek, ben toen naar mijn vriendin gevlucht, kreeg onder weg nog een bedreig berichtje dat hij mij zou vermoorden. Hebben uiteindelijk mijn ouders gebeld en zijn toen naar de politie gegaan.
Uiteindelijk heeft hij er niet aan over gehouden, heeft een nachtje in de cel gezeten en de volgende dag gewoon weer vrij. ik kreeg een waarschuwing dat ik hem niet op moest gaan zoeken anders zouden ze mij in de cel stoppen
Durfde mij nog een keer te bedreigen toen hij bij zijn moeder in de auto zat en we weer weg gingen de volgende morgen.Heb toen in alle haast mijn paarden bij hem weg gehaald want hij zou ze anders wat aan doen.
Heeft toen die middag ook nog die vriendin die mij had op gevangen vast geklemd met de auto ...
Twee mand later stond er een bericht op de voicemail dat er geen gevolg zou komen voor wat er gebeurd was dus meneer is er zonder krasje van af gekomen.
Nu meer als een jaar later ben ik nog single (hij ook weer trouwens) en heb af en toe wat contact met jongens meer niks serieus, ik durf niemand dicht bij mij te laten komen
Maar zo gauw hij dat in de gaten heeft, dat een jonge interesse heeft in mij, word ik bedreigd, zegt hij dat ie er aan komt, dat hij van mij houd en dat ie alles zal doen om mij terug te winnen ... Bedreigd ook de jongens waar ik mee in contact ben (niet dat ze bang voor hem zijn of zo hoor) maar dan zijn er weer bedreigingen dat als ze mekaar tegen komen dat ze mekaar helemaal verrot zullen slaan en dan denk ik meteen aan mes en geweer ... Eergisteren ook weer, ik heb nu leuk contact met een jongen, maar gewoon voor de lol, kan leuk met hem praten en een vriendin van mij heeft ook contact met hem en nog weer een vriend. Dus zitten we lekker te dollen via facebook (kan natuurlijk nooit goed gaan) en nou zag mijn ex dus toevallig een berichtje op de muur van die vriendin staan waar we dus lekker grapjes aan het maken zijn.
Kreeg ik s' avonds meteen bericht dat hij dit absoluut niet leuk vond ! Dat hij met me zit te flirten en dat hij wel even zal vertellen aan die vriend hoe het zit. Heeft hij hem lekker zitten bedriegen, blijft hij mij ook berichtjes sturen, eerst smeek berichtjes en toen een dat hij er aan kwam. Is natuurlijk niet geweest maar toch. Dan hem ik toch zo'n slechte avond gehad. Werd ook midden in de nacht wakker en zag dat hij een bericht met foto had gestuurd dat hij had geprobeerd zelfmoord te plegen maar dat het niet gelukt was ... Heb toen weer heel slecht geslapen en was de volgende dag ook dood op.
Nou geef ik dus helemaal niks meer om hem, vindt het dus een echte KZ dat hij nou zo doet, een jaar later. Heb hem overal geblokkeerd, telefoon, internet ... Maar toch lukt het hem altijd weer om contact te krijgen met mij.
Nou zijn mijn ouders dus ook naar Nederland, vandaag vertrokken, en ik ben dus als de dood dat hij bij mij komt aan zetten
Hou een klein feestje zaterdag en gaan dan misschien nog uit s' avonds maar het zou dus kunnen zijn dat we hem tegen komen. Nou ben ik daar niet zo bang voor, ben niet alleen. En ook al volgt hij ons wel weer naar huis bel ik gewoon de politie !Maar dan weet hij ook dat ik alleen ben ...
Ik weet niet zo goed wat ik nog kan doen, zodat hij mij met rust laat. Mijn moeder zegt dat ik een nieuwe vriend moet vinden maar daar ben ik dus echt niet klaar voor. En hij durft de helft van de tijd dus ook gewoon te doen wat hij zegt, naar mijn werk komen, naar mijn paarden komen, of me gewoon op wachten langs de weg. Als ik dan weer eens bedreigd ben, kijk ik ook goed om me heen voordat ik verder loop of rij ...
De politie laat ik nog maar even achterwegen totdat ik echt bewijs heb dat hij gestoord is. Ben toch wel bang dat ik het misschien weer zelf uitlok...
Hierbij dus mijn verhaal voor diegenen die de moed hadden om alles te lezen.
Heeft iemand dit ook mee gemaakt ? Advies is welkom.
Heb er al aan gedacht om naar een psychiater te gaan maar de helft van de tijd heb ik nergens last van. Alleen als ik weer van hem gehoord heb dan is het weer even mis ...
