Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 21:18

hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 21:18

ooh ik moet het even kwijt, dit gaat waarschijnlijk een heel lang verhaal worden.

Mijn vriend en ik zijn nu zo'n anderhalf jaar samen. Ik ben ongelooflijk gek op hem, hij is onwijs goed voor me, zal nooit tegen me liegen. Hij is de wereld voor me en meer.

Maar hij wil mij niet laten zien dat hij om me geeft.

Ik wordt er onwijs onzeker van. Hij zegt nooit dat ik mooi ben, lief ben, dat hij van me houdt, om me geeft, blij met me is, dat ik hem gelukkig maak, dat hij graag bij me is. En ik wordt daar zo ongelukkig van.

Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik het nodig heb om af en toe te horen dat hij me leuk vind. Maar zijn reactie is dan dat hij dat niet nodig vind. Hij is niet zo en daarom doet hij het niet. Ik moet niet proberen hem te veranderen want dat lukt me toch niet.

Nu is het zo dat in het begin van onze relatie hij dit wel kon. Hij keek me verliefd aan, zei dat hij van me hield, dat ik speciaal was. Dus het is helemaal niet waar dat hij 'gewoon' niet zo is..

Ik word ontzettend onzeker van dit gedrag. Ik ga op zoek naar die bevestiging door te vragen of hij me nog wel leuk vind bijvoorbeeld. Nou hij wordt daar alleen maar chagrijnig van en dan krijgen we soms uiteindelijk ruzie. Wat me nog veel onzekerder maakt..

Er naar vragen heeft dus geen zin. Zo heb ik ook geprobeerd om hem te overladen met complimentjes ( dit doe ik eigenlijk gewoon altijd, zomaar) , en te zeggen dat ik blij met hem ben. Ik zie dat hij dat fijn vind, soms zegt hij ook 'dankje' ofzo. Maar hij zou nooit terug zeggen : ik ben ook blij met jou.

Nou wat ik ook doe , waar ik minder trots op ben, is de negatieve kant van houden van opzoeken. Iemand waar je om geeft, kan je veel pijn doen. Dus soms als we ruzie hebben ( altijd vanuit mijn onzekerheid) dan roep ik er soms uit van : ja als je me toch niet leuk vind, waarom stoppen we er dan niet gewoon mee? omdat ik natuurlijk eigenlijk wil horen: Natuurlijk hou ik van je, hoe kom je daar bij. .. Maar nee hoor. hij zegt dan: ja als dat is wat je wil, moet je die beslissing maar maken..

Het doet me zo veel pijn. Afgelopen dagen en weekend hebben we veel ruzie gehad..
ik heb hem net ge-appt dat ik er niet meer tegen kan. De bal ligt bij hem en hij moet mij maar laten zien dat hij van me houdt, anders trek ik de conclusie dat hij dat niet doet en is het klaar.

ik voel me zo'n zeurend kind.. maar ik heb gewoon een vorm van bevestiging nodig..

achtergrond: hij is 29, ik 19.

**Geplaatst**: 06-10-14 21:42

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 21:42

Om mee te beginnnen.. Het is een vent en dat is wat mannen doen. "Je weet toch dat ik van je hou en je mooi vindt? Dan hoef ik dat toch niet steeds te zeggen?" Da's de aard van 't beestje..

Ik denk ook dat je het niet zo negatief moet zoeken. Begin zelf eens met het zeggen van dat soort dingen... Positief beginnen, niet negatief.. daar bereik je zo weinig mee ben ik bang..

**Geplaatst**: 06-10-14 21:49

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 21:49

Nou ik had echt weg geweest.. Echt..

**Geplaatst**: 06-10-14 21:54

Geplaatst: 06-10-14 21:54

Sluit me bij aan dat het een vent is, enja die zijn nu eenmaal lastig te begrijpen (hahahaha en zij altijd maar zeggen dat wij dat zijn) maar mijn vent kan wel dat soort dingen op zijn tijd zeggen, maar dan heeft ook een beste poos geduurd. Liefde komt van 2 kanten, ook attent zijn en lieve dingen zeggen.
Uit hij wel eens andere gevoelens?
Probeer eens op een avond met een goed glas wijn het te bespreken. Zal niet makkelijk gaan, maar mijn ervaring is toch dat als je dat meerdere keren doet dat het ook bij hun naar gaat voelen dat ze zo weinig aan besteden.

Mag ik vragen hoeveel relaties jij hebt gehad en hij? Want misschien is hij op een heel ander punt in zijn leven dan dat jij bent. Ook dit valt best te combineren hoor!

Nog een vraagje, is het van beide kanten echte liefde of is het meer een tussen stop?

Mijn bedoeling is niet dat de moet in je schoenen zakt hoor, echt niet. Alleen is wel makkelijk om aantal dingen voor jezelf helder te hebben wat jij en wat hij wilt bereiken.

Succes ermee! En als je de handleiding van de man hebt gevonden, laat je het dan even weten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 21:56

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 21:56

Ik probeer zo positief te blijven. een paar dagen geleden stuurde ik hem een halve lofzang met hoe speciaal hij voor me is, hoe blij ik met hem ben en hoeveel ik van hem hou.. het enige wat ik terugkrijg is "dankjewel"
That's it.

Natuurlijk schrijf ik het omdat ik wil dat hij dat weet, maar achterliggend zit natuurlijk ook de vraag: Hou je nog van me?

**Geplaatst**: 06-10-14 21:58

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 21:58

Okee, dat verandert de situatie wel een beetje.. Dat is wel gewoon een rotreactie.. Dan zou ik inderdaad gewoon echt serieus met 'm gaan praten en hem concrete voorbeelden noemen. Hoe lang zijn jullie al samen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:00

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:00

Ik heb hiervoor één relatie gehad. Hij drie. Anderen uit hij wel zijn gevoelens, mij het eerste half jaar ook! De dingen die hij toen tegen me zei, krijg ik nog steeds tranen van in m'n ogen..
Voor mij is het zeker echte liefde. Bij hem twijfel ik daar aan, maar nogmaals, in het eerste half jaar heeft hij me zeker het gevoel gegeven dat ik bijzonder voor hem ben. Het is dus zeker geen tussenstop.
Hij zegt wel dat hij denkt dat we een relatie anders zien. Hij vind dat alles vanzelfsprekend moet zijn. Het feit dat hij bij me is, moet genoeg zeggen. Ik probeer van alles te bespreken maar hij raakt dan snel geïrriteerd. ik weet gewoon niet meer wat ik verder nog kan doen.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:00

Geplaatst: 06-10-14 22:00

Misschien komt het door het leeftijdsverschil maar in ieder geval begrijp ik je best goed, dit zijn dingen die iedere vrouw (of meisje) graag wilt horen: je bent belangrijk/speciaal voor iemand.
Zoals je zei keek hij je vroeger verliefd aan en dit is veranderd (verliefd zijn is houden van geworden).
Hij is imo vast ook wel gek op jou, maar het blijft een man en dat zijn soms gewoon rare wezens

Het is maar een idee maar misschien kan je hem een brief schrijven hoe jij je nu precies voelt, geef dit aan hem en zeg dat hij er echt de tijd voor moet nemen om te het te lezen.
Wijs in die brief ook geen vingers naar hem:
Jij zegt nooit...
Maar ik zou graag willen dat... omdat...
Vraag hem om ook een brief terug te schrijven en zeg dat hij hier ook al zijn oprechte emoties in moet zetten en hier de
Tijd voor neemt.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:01

Geplaatst: 06-10-14 22:01

Mijn vriend is precies zo, maar merk wel aan genoeg andere dingetjes dat die van me houd, het enigste moment dat het eruit komt is na de seks, of als ik veel nachtdiensten heb en hem dan app dat ik van hem houd,

Ik neem het maar voor lief, ik weet dat die zo is, maar ik weet ook dat die van me houdt

**Geplaatst**: 06-10-14 22:02

Geplaatst: 06-10-14 22:02

Ben je al eens een tijdje gestopt met het 'vragen om bevestiging'? Misschien wordt het wat teveel?
Ik weet niet wat je allemaal al geprobeerd hebt maar ik heb gemerkt dat dat bij sommige mannen een wereld van verschil kan maken

Sommige mannen denken door dit soort 'bevestigingen vragen' dat je het 'uit ze wil trekken' en dat is niet fijn.
Ik zeg niet dat de fout bij jou ligt of dat het uberhaupt een fout is, maar misschien is hij er gewoon anders in.
Houd er ook rekening mee dat hij 29 is, hij staat waarschijnlijk een beetje anders in het leven.

Ik heb precies hetzelfde als jij, al schelen wij niet 10 maar 6 jaar.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend er op een andere manier naar kijkt.. Ik was altijd van het; als hij niet de hele tijd zegt dat hij mij leuk vind dan vind hij me vast niet meer leuk.. en als hij niet zegt dat hij van me houd na een 'ruzie', dan houd hij vast niet meer van me!
Dit was ik ook gewend dus dan is dat een hele omslag.

Ook mijn vriend deed in het begin anders, maar dat is altijd zo, relaties veranderen nou eenmaal om de zoveel tijd. Jij doet vast ook anders dan in het begin, maar dit zie je zelf niet.

Ik denk dat jouw vriend er op een meer realistischer manier tegenaan kijkt dan jij, dit was bij mij ook zo.
Als ik zeg dat ik hem mis, zegt hij maar er is morgen toch weer een dag? dan zie je me toch? wat bedoel je nou?
Tjaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Misschien zit ik ernaast, maar herken je dit ergens?
Ik herken mijn relatie in ieder geval wel wat in jouw verhaal..

Als je meer wilt praten ofzo kun je wel pb'en, ga niet mijn hele relatie op bokt zetten

**Geplaatst**: 06-10-14 22:03

Geplaatst: 06-10-14 22:03

"Het is een vent" is geen excuus en daar hoef je je ook niet mee af laten schepen. Ik ken zat mannen die wel gewoon verbaal liefdevol kunnen zijn naar hun vriendin, ook na een wat langere relatie. In principe heeft hij gelijk: jij moet hem niet willen veranderen. Maar net zo goed kan hij van jou ook niet eisen dat je verandert, en dit is iets wat jij nodig hebt. Als hij daar niet in wil voorzien dan moet je hem duidelijk maken dat het echt serieus is voor jou, dat het je onzeker maakt en dat je niet in een relatie kunt blijven die je onzeker maakt.

En dan maakt het imo weinig uit of dat door leeftijdsverschil of whatever komt

**Geplaatst**: 06-10-14 22:03

Geplaatst: 06-10-14 22:03

Wat een ei zeg !
Moet wel zeggen dat meer mannen naar dat niveau zakken als de buit binnen is, maar dit klinkt meer als een gevalletje wel heel weinig moeite willen doen...

**Geplaatst**: 06-10-14 22:03

Geplaatst: 06-10-14 22:03

En door in een ruzie te roepen 'dan kappen we toch met de relatie', is mijn relatie uiteindelijk uitgegaan.
Ik herken je probleem en heb hetzelfde gehad, vroeg ook om veel bevestiging al was hij wel een persoon die spontaan lieve dingen zei.

Ik denk dat je hem niet zomaar kan veranderen, maar ik heb het idee dat hij ook niet de ernst ziet in hoe onzeker jij hier van word?

**Geplaatst**: 06-10-14 22:03

Geplaatst: 06-10-14 22:03

Ja dan verwacht je wel iets terug eigenlijk... Hopen dat hij bijtrekt

**Geplaatst**: 06-10-14 22:09

Geplaatst: 06-10-14 22:09

X_Linz_X schreef:
Ik heb hiervoor één relatie gehad. Hij drie. Anderen uit hij wel zijn gevoelens, mij het eerste half jaar ook! De dingen die hij toen tegen me zei, krijg ik nog steeds tranen van in m'n ogen..
Voor mij is het zeker echte liefde. Bij hem twijfel ik daar aan, maar nogmaals, in het eerste half jaar heeft hij me zeker het gevoel gegeven dat ik bijzonder voor hem ben. Het is dus zeker geen tussenstop.
Hij zegt wel dat hij denkt dat we een relatie anders zien. Hij vind dat alles vanzelfsprekend moet zijn. Het feit dat hij bij me is, moet genoeg zeggen. Ik probeer van alles te bespreken maar hij raakt dan snel geïrriteerd. ik weet gewoon niet meer wat ik verder nog kan doen.

Ik heb echt in precies dezelfde situatie gezeten!
Heeft hij ooit gezegd dat hij een 'serieuze' relatie wil? met nadruk op serieuze?
Heb je weleens bedacht dat hij ook heel onzeker kan worden door het feit dat jij denkt, door zijn eigen gedrag, dat hij jou niet leuk vind?
Je zegt eigenlijk dat hij de hele tijd iets verkeerd doet.

Misschien klinkt het wat gemeen hoe ik dit zeg, maar ik weet het niet anders te verwoorden en ik probeer je echt een beetje te helpen

Misschien moet je het op zijn manier proberen.. Alsof het allemaal vanzelf gaat.. Gewoon geen drama, geen vragen, gewoon blij zijn met elkaar.. Ik weet voor 95% zeker dat hij weer terugkomt..

Is er iets gebeurd voordat het tot deze situatie kwam?

**Geplaatst**: 06-10-14 22:11

Geplaatst: 06-10-14 22:11

Lieve TS,
Een relatie waarbij jij onzekerder wordt in plaats van gelukkig, is geen gezonde relatie.
Voor je vriend is het wel heel makkelijk om zo aanbeden te worden.
En op het moment dat jij de negatieve kant ervan tegen hem probeert te gebruiken en hij zo reageert...
Dan zou ik me oprecht afvragen of je hier nog wel mee door moet gaan.
Het klinkt in mijn ogen dat hij het wel makkelijk vind zo iemand die er altijd voor hem is.
Maar een relatie komt van twee kanten en als hij zijn deel niet wilt geven, dan verdient hij jou liefde gewoon niet.

Elke keer dat je niet te horen krijgt wat je wilt horen, voelt waarschijnlijk als een afwijzing.
Ik vind persoonlijk man of vrouw, als je gek op elkaar bent, dan zeg je dat ook tegen elkaar.
En niet alleen het eerste half jaar van een relatie. Dat je het minder zegt is logisch, maar het gewoon weigeren en zo droog reageren....

Hoe pijnlijk ook, maar soms doet het uiteindelijk minder pijn om uit elkaar te gaan, dan telkens de teleurstelling van geen affectie terug.
Laat hem ook maar eens voelen dat je klaar bent met die stijfkoppigheid van hem en dat je het echt nodig hebt dat hij het zegt.
Wie weet dat hij je ontzettend gaat missen en beseft dat je de complimentjes echt nodig hebt en jullie zo weer bij elkaar komen.

Heel veel succes er mee TS!

EDIT: oei ik zal nu wel de rest van de lezeressen over me heen krijgen omdat mijn mening nogal afwijkt....

maar ik heb een zelfde soort situatie gezeten meer dan 2 jaar terug. Echter was het bij hem wel een teken dat hij me minder leuk vond ook al zei hij dat het niet zo was en vond hij het uiteindelijk wel makkelijk die onvoorwaardelijke liefde van mij.
uiteindelijk uit elkaar gegaan en echt waar, stukken beter! Nu al 1,5 jaar gelukkig met een jongen die nog steeds laat merken dat hij me waardeert en om wie ik ben en dat ook benoemt.
Ik heb me niet meer onzeker gevoelt sinds mijn nieuwe vlam.

Laatst bijgewerkt door Floemii op 06-10-14 22:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:14

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:14

ja.. Misschien hebben jullie gelijk, en moet ik gewoon doen zoals hij doet. Het zou natuurlijk fantastisch zijn als het allemaal goed is en dat we dat allebei van elkaar weten. Tegen anderen kan hij wel zeggen dat hij blij met me is. Tegen mijn ouders bijvoorbeeld laatst een opmerking over dat geld hem geen rijk mens maakt maar dat ik dat wel doe.. Ik stond echt met mijn oren te klapperen.

En natuurlijk, ik begrijp ook wel dat hij gek wordt van mijn vragen om bevestiging. Ik wordt alleen een beetje psychisch van mezelf afvragen of hij me nog wel leuk vind. En juist als het slecht gaat, daarna denk ik dat hij me niet meer leuk vind. me niet interessant vind.

En ja er is wel wat gebeurd. Hij is een week voor een training naar het buitenland geweest en kreeg toen hij terugkwam een berichtje van een meisje waarin ze zei dat ze hem zo geweldig vond, inclusief de hartjes en alles erop en eraan. Hij stuurde terug dat zij een speciale vrouw was en dat ze goed bezig is met dingen..
Ik ben TOTAAL niet jaloers aangelegd maar dat hij haar 'speciaal' noemt en mij niet eens aardig.... Ja dat deed pijn en daar heb ik best wel moeilijk over gedaan. Hij deed ook geen moeite om mij ervan te overtuigen dat ik me geen zorgen moest maken..
Maar sindsdien lijkt hij alsof hij me nog minder liefde en positieve aandacht geeft. Maar het kan ook goed zijn dat ik mezelf dat inbeeld..

**Geplaatst**: 06-10-14 22:18

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 22:18

Ken je het gezegde: in het geval van twijfel, niet doen?

Op het moment dat je twijfelt, punt erachter zetten. Je kunt jezelf nog zolang voorliegen dat alles in orde is, een man behoort je echt het gevoel te geven dat je alles voor hem bent. Op het moment dat hij roept "maar dat weet je toch", en "dat hoef ik toch niet iedere keer aan je uit te leggen", zou ik persoonlijk serieuze en gigantische vraagtekens hebben.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:20

Geplaatst: 06-10-14 22:20

Ik ben zelf 19 en mijn vriend is 26. Ondanks het leeftijdsverschil zijn wij heel happy met elkaar.
Persoonlijk ben ik van mening dat je je wel zeker aan moet passen aan de ander, al helemaal in dit soort dingen.
Mijn vriend is ook een echte vent in veel dingen. Hij denkt vaak gewoon nergens aan, vergeet te antwoorden/te reageren terwijl ik dat heel belangrijk vind en heeft nieteens door dat hij dat doet.
Ik wil alles bespreken tot in het laatste detail en wil alles uit zijn hoofd peuteren, terwijl hij dus het liefste gewoon niets denkt en lekker wil ontspannen (= niets doen en niets denken).

Dat gaat dus niet. En dat vertel ik hem ook, rechtstreeks. Ik wil dat hij nadenkt, reageert als we een gesprek hebben.
Waarna hij mij van repliek dient dat ik moet kappen met dat frutten in zijn hoofd, want er komt dan heus niets zinnigs uit.

En door het te bespreken, gaat onze relatie goed. Niet dat we allebei braaf aan elkaars voorwaarden en wensen voldoen, maar we komen elkaar een beetje tegemoet, en dat zou jouw vriend ook moeten doen. Ik zou het enorm moeilijk vinden wanneer mijn vriend zich niet meer uit naar mij, en ik kan me voorstellen hoe ongelooflijk moeilijk jij het daar mee hebt.
Wanneer je hem daar serieus over aanspreekt ("we moeten praten") en duidelijk -hapklaar!- verteld wat jij wilt, verwacht en ook wat jij zelf minder zult doen, en hij laat zich niet bereiken op geen enkele manier en houd jou af, dan zou voor mij duidelijk zijn waar jullie relatie eindigt..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:22

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:22

@ Floemii, dankjewel, ook deze kant mag ik best horen hoor. Het punt is dat ik gewoon zo stapelgek op hem ben en hem helemaal niet wil loslaten. Wat ik nu heb gedaan is dus compleet nieuw voor hem.

Hem gezegd dat ik mezelf terugtrek om mezelf te beschermen tegen nog meer verdriet. Het zal van hem uit moeten komen. Als hij nog van me houdt zal hij me dat duidelijk moeten maken en anders trek ik de conclusie dat hij dat dus niet meer doet.

Oh en over het algemeen ben ik helemaal geen onzeker type. Ik werk als teamleider, heb modellenwerk gedaan, heb heel gezond en leuk contact met vrienden, het gaat goed op school, in mijn vorige relatie was ik ook niet onzeker.

Het enige wat ik nodig heb is de bevestiging dat ik goed bezig ben in mijn relatie. En dat maak ik nergens uit op. Ik weet gewoon niet wanneer en of ik het goed doe?!

edit: in dat bericht heb ik trouwens ook gezegd dat ik nog steeds van hem hou, en dat zal blijven doen. Maar dat ik gewoon liefde nodig heb, en dat ik hem de tijd geef na te denken over of hij mij die liefde kan en wil geven.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:27

Geplaatst: 06-10-14 22:27

X_Linz_X schreef:
En ja er is wel wat gebeurd. Hij is een week voor een training naar het buitenland geweest en kreeg toen hij terugkwam een berichtje van een meisje waarin ze zei dat ze hem zo geweldig vond, inclusief de hartjes en alles erop en eraan. Hij stuurde terug dat zij een speciale vrouw was en dat ze goed bezig is met dingen..
Ik ben TOTAAL niet jaloers aangelegd maar dat hij haar 'speciaal' noemt en mij niet eens aardig.... Ja dat deed pijn en daar heb ik best wel moeilijk over gedaan. Hij deed ook geen moeite om mij ervan te overtuigen dat ik me geen zorgen moest maken..
Maar sindsdien lijkt hij alsof hij me nog minder liefde en positieve aandacht geeft. Maar het kan ook goed zijn dat ik mezelf dat inbeeld..

Alles bij elkaar zou dit bij mij de druppel zijn tbh.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:29

Re: hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:29

@springs, oke maar het is voor mij echt ondenkbaar dat hij is vreemdgegaan ofzo. Misschien is het juist omdat ik er moeilijk over deed dat hij zo afstandelijk is geworden.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:29

Geplaatst: 06-10-14 22:29

Een gezonde relatie hebben en houden is ook nog niet zo makkelijk, zeker als je er geen ervaring in hebt..
Bedenk je niet teveel of je het 'goed doet'.
Is daar een soort van regel voor dan? of een standaard?
Ik denk dat niemand zich hetzelfde in een relatie gedraagt.

Ik zeg niet dat je moet stoppen met nadenken, maar luister naar jezelf..
Doe wat je WILT en wat jouw eigen gevoel zegt, niet wat je denkt dat zogenaamd goed is..

Ga niet zoeken naar een antwoord dat goed is om te geven of dat er van je verwacht wordt om te geven of dat je hoort te geven.. Wat jij denkt is goed

**Geplaatst**: 06-10-14 22:29

Geplaatst: 06-10-14 22:29

Zo vervelend wat liefde kan doen! Maar houdt je stevige beslissing vol. Laat hem maar eens goed nadenken over wat hij nu echt wilt. En als hij het je niet duidelijk gaat maken, dan weet je gewoon waar je aan toe bent en dat je gevoel het toch bij het juiste eind had, hoe pijnlijk dat ook is!

Als je al geen onzeker persoon van je zelf bent, moet je nagaan hoever hij jou van je eigen ik heeft kunnen krijgen. In iedergeval in je relatie, waar je toch echt jezelf zou moeten kunnen zijn!
Terug naar je zelf, en laat hem je niet breken!

Zet door TS, ik volg je topic :(:)

**Geplaatst**: 06-10-14 22:30

Geplaatst: 06-10-14 22:30

Erg herkenbaar, maar dan omgekeerd.

Ik ben iemand die niet vaak complimenten geeft of meermaals op een dag 'ik hou van je' zegt.
Dat vind ik nu eenmaal klef en ik bewaar zo'n dingen liever voor speciale momenten of als ik het op dat moment echt nodig vind om dat te zeggen.
Dus niet elke dag een paar keer zoals mijn vriend

Wij hebben hier ook wel al een paar discussies over gehad.
Ik vind nu eenmaal dat als je iets zegt van 'hou van je' meerdere malen op een dag, dat het dan zijn waarde verliest.
Dan lijkt het eerder op een automatisme en heeft het geen betekenis meer.

Dus ik zou me niet zo veel zorgen maken

Het is natuurlijk wel rot dat jij je hier slecht door voelt.
Kan je het niet nog eens rustig proberen te bespreken?

Edit: dat sms'je is wel vreemd...

Nomineer dit bericht ×