Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
rebecc1994 schreef:Wow, wat een heftig verhaal![]()
Ik vind het lastig je hierin te adviseren, ik vind sowieso dat je echt niet te veel van je vriend verwacht. In een relatie hoor je er voor elkaar te zijn.
Volg je hart en vanaf hier alvast enorm veel sterkte toegewenst!
CharmingS schreef:Ik heb heel erg veel respect voor jou!
Je hebt je er keer op keer door heen geslagen en dat vind ik heel erg knap!!
Wat betreft je huidige relatie, je houd heel erg veel van hem zeg je, maar zoals ik het lees misschien hard om te lezen denk ik dat het nog maar van een kant komt. Ik denk dat je nu maar eens even je eigen geluk voorop moet zetten, weer dingen moet gaan doen die jou vrolijk maken. En niet bij iemand blijven die je ongelukkig maakt.
Hij weet van jou verleden en hij heeft je beloofd er altijd voor je te zijn, en nu laat hij je in moeilijke periodes vallen als een baksteen. Ik denk dat je veel beter verdiend als dit, en het is heel lastig als je veel van iemand houd, maar ik zou eens een goed gesprek met hem voeren en hem precies vertellen hoe jij er over denkt. Ik denk dat dit de enige oplossing is, bijt van je af en vertel hem hoe het zit.
Enne mijn inbox staat altijd voor je open als je er behoefte aan hebt

RoyceMack schreef:dit vind ik een erg heftig verhaal waar je echt heel veel pech over je heen krijgt en echt hele heftige dingen.
Maar, wat ik wel een beetje tussen de regels doorlees, is dat je echt heel afhankelijk overkomt.
Ik lees nergens dat je een hele tijd alleen bent geweest(dus zonder vriend/date whatever, langer dan 1-2 jaar bijvoorbeeld).
of dat je aan jezelf hebt gewerkt.
Ik weet natuurlijk niet het hele verhaal maar als ik jouw verhaal zo lees, lees ik iemand die enorm beschadigd is en weinig vertrouwen heeft.
Je maakt op een of andere manier steeds foute beslissingen (Terwijl je diep van binnen weetdat ze fout zijn(het zal me geen 2 e keer gebeuren) en toch gebeurt het. Je had bij de eerste keer zoiets al voor jezelf moeten kiezen. Ik laat die niet verder gaan, ik kies voor mijzelf.
Ik wil hier absoluut NIETS mee goedpraten en of in welke zin dan ook zeggen dat jij ook ergens schuld hebt aan wat er is gebeurt.
Maar ik wil je adviseren om echt ervoor te zorgen dat jijzelf sterker wordt en zekerder. dat je bestand raakt voor dit soort jongens/mannen en situaties.
Ga des noods op kickboxles om te leren hoe je je moet verdedigen.
ook raad ik je aan om wel aan je familie en vrienden duidelijk te maken wat er met jou is gebeurt en ze gewoon te vertellen wat je nu maakt hoe je nu bent.
En wat je nodig hebt om beter de dag door te komen bijvoorbeeld.
dat soort bedreigingen van: dan doe ik iemand iets aan, natuurlijk wil je absoluut nie thebben dat dat gebeurt, maar vaak is dat echt grootspraak.
Dat is mishandeling om iemand kort te houden, en zn mond houdt.
Altijd vertellen en de politie inschakelen, liefst direct.
Maar goed ik kan me voorstellen dat dat misschien wat lang geleden is dat het is gebeurt en je geen contact meer wilt met die persoon etc.
Ik raad je wel aan om mensen op de hoogte te stellen (misschien in grote lijnen) en professionele hulp te zoeken om uit het dal te komen en weer met beide benen op de grond te staan.
Je zult echt eerst aan jezelf moeten werken voordat je verder kunt.
CharmingS schreef:Lieve TS, er is een verschil tussen een terras vegen en er voor jou te zijn om je te steunen als je het moeilijk hebt.
Wat ik zou doen als ik in jou situatie zat is hem de keuze geven, of voor de volle 100% voor jullie relatie gaan, of ieder zn eigen weg. Er lopen genoeg lieve zorgzame mannen op deze wereld, als jij niet goed in je vel zit en dan ook niet de steun krijgt van je geliefde is dat een heel naar vervelend gevoel en ik ken het
Ik heb zelf ook relaties gehad waar alles van mijn kant moest komen, en dat werkt misschien voor 1 of 2 maanden maar het is niet zoals het hoort. Jou vriend hoort er voor jou te zijn, vooral als hij jou een belofte heeft gedaan!
En als jullie echt zo gek op elkaar zijn kun je misschien ook nog in relatie therapie gaan, al moet ik zeggen dat ik daar geen voorstander voor ben maar misschien kan bemiddeling jullie wel helpen
bigone schreef:Besef goed dat jij wel eens heel goed uit de therapie bij de psycholoog kunt komen en dat je op een heel andere manier in het leven komt te staan. Ondanks dat je van je vriend houd is het voor jou misschien beter om hier zelf door heen te komen en te groeien en om dan te kijken wat of wie er nog nodig is in je leven.
bigone schreef:Was niet hard bedoelt maar beetje lief bedoeld hoor, je ziet mensen vaak zo sterk uit therapie komen dat ze zelf hun leven weer kunnen dragen met alle ups en downs zonder afhankelijk te zijn van mensen die eigenlijk niets toevoegen aan je leven, veel succes.
cvmmc schreef:rebecc1994 schreef:Wow, wat een heftig verhaal![]()
Ik vind het lastig je hierin te adviseren, ik vind sowieso dat je echt niet te veel van je vriend verwacht. In een relatie hoor je er voor elkaar te zijn.
Volg je hart en vanaf hier alvast enorm veel sterkte toegewenst!
Dankjewel! Ik hoop dat ik dat niet doe, en toch heb ik vaak dat gevoel. Ik heb het idee dat ik teveel van hem vraag als ik van hem verwacht dat 'ie gewoon even alles opzij zet en zijn woorden nakomt. Ik verwacht totaal niet van hem om zijn hele leven om mij te laten draaien, alsjeblieft niet, maar hij weet wat ik met me meedraag en hij weet dat ik soms gewoon even 'verdrink' in alles. Het enige wat ik op dat moment nodig heb is een hele dikke, lange knuffel. Zelfs dat lijkt soms te veel voor hem, en dat snap ik niet, want andersom gebeurt dat wel en ik heb er totaal geen moeite mee. Ik wil er voor hem zijn als er wat is, ik heb immers een relatie met hem en ik hou van hem.
Maar blijkbaar klopt dat toch niet..
en inderdaad, als je nog iets kwijt wilt kun je me altijd een PB sturen. Citaat:Het is inderdaad niet de bedoeling dat hij zodra jij roept op springt en alles doet wat jij zegt, want hij heeft ook zijn eigen dingen te doen. Maar op momenten zoals deze, waar jij hem duidelijk nodig hebt, vind ik het niet meer dan normaal dat hij in ieder geval zijn uiterste best doet jou te steunen en er voor je te zijn. Zeker gezien je verleden. Het moet van twee kanten komen en blijkbaar komt het nu alleen van jouw kant. In een relatie is elkaar steunen toch wel een zeer belangrijk punt.
Mijn gevoel zegt eigenlijk dat je best voor jezelf mag kiezen en misschien wel beter af bent zonder hem, maar ik vind het moeilijk dit te zeggen, omdat ik jullie niet ken en omdat ik weet dat dit vanaf de zijlijn lekker makkelijk roepen is.
Nogmaals, doe waar jij je goed bij voelt en denk er goed over na. Ik weet niet of het een mogelijkheid is een goed gesprek met hem te voeren? Dan kun je hem laten weten wat je er van vindt en kan je hem zonodig nog een kans geven. Doet hij er niks mee, moet je misschien toch de keuze voor jezelf maken...
Verder zijn er nog goede tips gegeven. Laat het even rustig op je inwerken en kijk wat je er aan hebt.
Een hele dikke en lange knuffel van deze kanten inderdaad, als je nog iets kwijt wilt kun je me altijd een PB sturen.
CharmingS schreef:Hey TS![]()
Hoe gaat het met je nu??
Anoniem schreef:Ik wil alleen zeggen sterkte ts.. hier ook soortgelijke meegemaakt, maar minder heftig qua daden. Nu in huidige relatie zelfde soort problemen helaas en weet nier hoe ik er mee om moet gaan, dus kan je niet echt tips geven..
PowerReiner schreef:Jeetje wat een verhaal. Respect voor jou TS.
Wat betreft je huidige relatie: ik zou er zelf mee stoppen.
Een vriend die zegt dat het jou probleem is of niet belangrijk genoeg is, zou ik sowiezo laten gaan. Het is niet jou probleem, het is jullie probleem.
Niet belangrijk genoeg vind ik ook onacceptabel. Als het belangrijk genoeg is voor jou, zou het ook belangrijk genoeg moeten zijn voor hem.
Dat hij er niet is voor je bij een sterfgeval, verschrikkelijk. Wat voor sterfgeval dan ook. Al is het je opa, paard, kat, hond of iets anders, hij zou er voor je moeten zijn.
Ik hoop dat je de dingen een beetje op een rijtje krijgt. Veel success met de psycholoog, ik weet van anderen dat die heel goed kunnen helpen.
PowerReiner schreef:Je moest hem minder vragen, daar komt een vraag naar boven borrelen: ben je onzeker, controlerend en jaloers? Want dan wordt het natuurlijk heel wat anders. Of gaat dit puur over de steun waar je het over hebt?
Je moet een balans kunnen vinden in een relatie waar jullie allebei happy mee zijn. Dat is soms heel moeilijk. Ik heb ook jaren het gevoel gehad dat ik "tekort"werd gedaan. Niet genoeg aandacht, geen intimiteit, weinig lieve woorden, wel op vakantie gaan met zijn vrienden maar niet met mij omdat er dan geen geld meer was. Ja dat is heel moeilijk, en ik heb daar veel te lang over gezwegen toen der tijd. Met als gevolg dat ik veel dingen van hem in negatief daglicht ging zien. Die dingen stapelen nu eenmaal op en dan gaat het als een rode draad door de relatie. Met als gevolg dat de relatie verbroken was, daarna met behulp van therapie weer op het rechte pad. Alleen vraag ik mij soms wel af of hij werkelijk op dat punt kan komen dat ik er happy mee ben, maar dat is afwachten.
Wat jij moet doen, kan ik je natuurlijk niet vertellen, dat is iets wat je zelf moet beslissen. Persoonlijk zou ik al gedag hebben gezegd, als het inderdaad zo erg is als je doet voorkomen.
Hij moet je gewoon steunen, ongeacht wat er aan de hand is. Paniek aanval betekend dat je het ergens moeilijk mee hebt, partners horen elkaar daarin te steunen, en niet de andere kant op te kijken. Dat is mijn mening.
Nogmaals, veel success ermee.