Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-14 10:38

Kiezen voor mij drugsverslaafde zus of mezelf.

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-14 10:38

Laat ik maar meteen me de deur in huis vallen;
Ik ben ontevreden over hoe mijn leven er uit ziet. En zoals de 'toekomst' er nu uit ziet. Heb er echt een gedachte bij; ik wil dit niet.

Alvast sorry voor het lange verhaal;

Even kort de voorgeschiedenis;

Ben op mijn 10de naar de VS verhuist met mijn ouders en zus. We hebben eerst in Texas gewoond en zijn 2009 naar New York city verhuisd vanwege een hogere functie die mijn vader daar als brandweerman kon krijgen.

Mijn vader is met 9/11 overleden.

Half jaar na het overlijden is mijn moeder terug naar Nederlaf verhuisd om daar met haar vroegere liefde te gaan samen wonen.
Mijn zus en ik zijn gaan samen wonen.

Als ik het heel even recht door zee zeg; mijn zus is de oorzaak van mijn ontevredenheid in mijn leven.
Klinkt heel hard, maar de waarheid.

Mijn zus heeft op haar 15de een dichter gekregen die we voor het gemak D van dochter noemen. Mijn zus heeft sinds het overlijden van onze vader periodes dat ze aan de drugs zit. En dank heb ik het over harddrugs.
De enigste reden dat haar dochter nog bij haar woond is omdat ik voor haar dochter zorg. Heb mijn zus regelmatig, lees 5 keer naar een afkickkliniek laten sturen. Heb haar al een paar keer het huis uit gezet, dat ze tegen mij schreeuwd kan niet maar is te vergeten maar dat ze tegen een kind schreeuwd, trap haar er uit.

Mijn zus werkt niet, als ze werk heeft gaat het een maand of 3 goed en dan komt ze weer high op het werk of kot gewoon niet of scheld de baas uit. Kortom ze kan geen werk houden.

Dan nu de situatie waar we nu in zitten;

Zus woond dus bij mij in huis, ze heeft nu een periode dat het weer bergafwaarts gaat. Ze zit momenteel aan de coke.

We weten nu sinds 6 weken dat haar 15 , eind deze maand 16 jarige dochter is, van een droplul. Zijn ouders zijn alleen bereid te willen helpen als er daadwerkelijk bewezen word dat hij de vader is en als de vader een omgangsregeling krijgt.
D die loopt met een motto van 'het word vanzelf groot rond.' Mijn zus heeft geen geld, D heeft geen geld. En jullie raden al wie er dis financieel voor op gaat draaien...

Heb een hulpverlenings instantie ingeschakeld, want als ik hééél eerlijk bij mezelf na gedenken; ik denk dat D niet in staat is voor een baby te zorgen, ze is onverantwoordelijk en denkt er iets te makkelijk over. Nu tijdens de zwangerschap ook; heb haar er vorige week bijna uitgezet. Ze drinkt en ze rookt en gaat gewoon naar feestjes, en als je er over wil praten krijg je een What ever! Antwoord, ook is het, het is mijn kind en ik doe er mee wat ik wil een veel gehoord antwoord.
Mijn zus haar grootste zorg is of ze wel genoeg coke kan scoren. En de rest zal haar een rotzorg zijn.

Ik ben degene die er van wakker ligt, en dat wakker liggende ik vaak. Slaap niet langer op een goede nacht als 3 uren aan een. Vaak heb ik een middag dutje van een uur nodig om gewoon wakker te kunnen blijven overdag.
Ik heb werk, werk voornamelijk thuis maar moet wel iedere vrijdag middag voor een vergadering van 3 uren naar het kantoor. Die 3 uren worden al lang, kijk er echt tegen op. Ik krijg per week betaald en wat ik betaald krijg hangt voor 50% af van hoe goed ik mijn werk aan mijn baas presenteer.

Spelen ook nog een beetje oude wonden mee. Wou graag kinderen met mijn ex, heb 2 miskramen gehad, 1 keer De baby op onverklaarbare wijze met 22 weken geboren was echt te vroeg en had geen overlevingskans. Dit is vorig jaar geweest, 28 oktober. Als je zo graag kinderen wil, en het lukt gewoon niet dan doet dat pijn, heel veel pijn. En nog geen jaar later heb je een snotneus van bijna 16 in huis die zwanger is en die het niets kan schelen.
Zij heeft nog helemaal niets,noppes,nada voor haar baby gekocht. Ik had al een complete babykamer staan, kon niet wachten. Heb een kast vol met baby kleding, het doet pijn als je wert dat er straks een andere baby in gaat liggen als je eigen. Een baby met een moeder die als motto heeft What ever.

Daarbij komt; ik heb een hekel aan deze poedersuiker stad. Het betekend voor mij niets meer als ellende. Ben dit jaar voor het eerst bij et 9/11 moment geweest.

Als het kon zou ik vandaag nog verhuizen gewoon weg van alle sh*t waar mijn zus mij in mee sleept, en geloof mij zij heeft mij door wat sh*t heen gesleept.
Ben er gewoon klaar mee. Maar ik kan de baby niet aan zijn of haar lot overlaten.

Als D niet zwanger was geweest, was ik gewoon verhuisd en weggegaan. Heb in dienst gezeten, ben uitgezonden geweest. Hele leuke man leren kennen, vrienden geworden. Contact via FB gehouden. Maar is getrouwd geweest, ik had mijn vriend. Maat we hebben elkaar altijd leuk gevonden, op uitzending was het geen optie, toen we thuis kwamen is het er niet van gekomen. Hij heeft toen we in het vliegtuig stapte om
Naar huis te gaan wel verteld, ook mocht ik het willen proberen dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan. Ik wou niet de reden wezen van hun scheiding, heb dus nee gezegd.
Hij is na mijn breuk met mijn ex bij mij geweest, ik woon dus in New York hij in Miami. Heel leuk, ben een keer bij hem geweest op vakantie. Het klikt gewoon tussen ons, net of het zo hoord te wezen.
Hij is nu op zijn laatste uitzending en komt deze maand, je raad het al de 28ste thuis. Zijn moeder heeft mij gebeld om te vragen f ik mee wou hem op te halen als verassing. -zijn collega's hadden het weer aan zijn moeder gevraagd het te regelen want hij scijnt zijn mond maar niet over mij te houden.- We hebben geen relatie door het afstand verschil, we zijn wel beide verlieft op elkaar.aar hebben beide gezegd dat we er 100% voor willen gaan of niet. Dus geen langeafstandsloper relatie.
Hij heeft mij ook al eens gezegd dat mocht ik willen ik bij hem mag komen wonen. Kan bij zijn vader in het bedrijf werken.
Zou dus heel graag ontslag willen nemen, mijn zus het beste willen wensen en gewoon weg lopen van alle ellende. Maar is dat verstandig?

Hoe zal het met de baby komen?

Voor mijn gevoel en ik 2 keuzes;
Of ik blijf bij mijn zus die mij van de ene ellende naar de andere ellende sleept, voornamelijk om voor mijn achternichtje te zorgen.
OF
Ik waag de gok, ga verhuizen en ga de samen wonen. Waarbij ik mijn zus en achternichtje aan hun lot over laat.

**Geplaatst**: 05-10-14 10:45

Re: Kiezen voor mij drugsverslaafde zus of mezelf.

Geplaatst: 05-10-14 10:45

Ik zou voor optie 2 kiezen, maar kan je de baby niet meenemen. Of vertrekken en de kinderbescherming inschakelen bij vertrek?

**Geplaatst**: 05-10-14 10:47

Geplaatst: 05-10-14 10:47

Lieve ts...

Kies voor jezelf... En jouw eigen geluk, je hebt je zus al 5 x naar rehab gestuurd.... Mensen die zichzelf niet willen helpen zijn niet te helpen...

Schakel een jeugdzorg instelling in voor je nichtje en leg ze goed uit wat er allemaal speelt

**Geplaatst**: 05-10-14 10:50

Geplaatst: 05-10-14 10:50

Ik zou gaan voor je eigen geluk, ik zou vertrekken maar wel zorgen dat de kinderbescherming getipt is.
Je zus moet haar hoofd een keer stoten zoals ik het nu lees denkt ze overal heel makkelijk over.
Ik zou gaan en haar eerst flink de waarheid zeggen. En haar het beste wensen en gaan. Laat haar maar voelen hoe het is om in de oliebol te zitten. Dan gaat ze hopelijk vanzelf nadenken dat het zo niet kan en een oplossing zoeken.

**Geplaatst**: 05-10-14 10:50

Geplaatst: 05-10-14 10:50

Heel snel vertrekken, kinderbescherming inschakelen, zonodig met hulp van huisarts of verloskundige ( die overigens al hulpdiensten moet inschakelen omdat het een tienermoeder is )
Dit lost nooit op, omdat jij je opoffert, het is mooi geweest.
Nog een fijn leven toegewenst !!

**Geplaatst**: 05-10-14 10:51

Geplaatst: 05-10-14 10:51

Kies voor jezelf.
Je bent er lang genoeg voor anderen geweest, je hebt genoeg op je bordje gekregen waardoor je niet hebt kunnen leven zoals je zou willen.

Het enige wat je denk ik kunt doen, is je hulp aanbieden aan je zus en haar dochter, als ze voor een verantwoordelijke levensstijl gaan kiezen.
Dat je gaat verhuizen, maar dat zij welkom bij je zijn zodra ze de keuze maken voor een ´normaal, gezond leven´.
Dochter is gewend dat dingen kennelijk toch altijd wel (door jou) opgelost worden, dus waarom zou zij nu verantwoordelijkheid nemen?

Echt waar, kies nu voor jezelf...

**Geplaatst**: 05-10-14 10:53

Geplaatst: 05-10-14 10:53

Jeetje...... Een heel verhaal en een heel heftig verhaal.
Ik zou je willen adviseren om voor jezelf te kiezen, ga voor je eigen geluk. Maar ik snap dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is.

Ik denk dat je echt hulp nodig hebt om uit deze situatie te komen. Als eerste voor je zus. Zij hoort niet bij jou te wonen maar ergens waar ze de hulp krijgt die ze nodig heeft. Wellicht is een grote afstand tot jou hier wel een hulpmiddel in want als jij zover weg woont kan ze niet zomaar bij je op de stoep staan. Alleen zou dat geen reden voor verhuizen moeten zijn.
Dan nog jouw nichtje, die nu dus ook zwanger is. Ben jij haar voogd? Of is jouw zus nog steeds haar wettelijke voogd? Als dat laatste zo is zou ik kijken of je de kinderbescherming in kunt schakelen. Deze situatie gaat alleen maar zwaarder worden als er straks nog een baby bij komt.
Wat moet het voor jou een pijn zijn om dit allemaal mee te maken.
Op zo'n grote afstand kunnen we wellicht niet veel voor je doen in de praktische zin, maar als je je verhaal kwijt wilt mijn pb staat open.
Kies voor je zelf! Kies voor de liefde die je verdient, succes!

**Geplaatst**: 05-10-14 10:58

Geplaatst: 05-10-14 10:58

Ik zou ook gaan voor eigen geluk. Als je niet op past trekt je zus jou ook nog mee de snit in. Bel instellingen die je zus kunnen helpen en ga ge ie ten van je eigen leven!

ik denk niet dat jij haar meer kan helpen, hoe moeilijk het ook is

**Geplaatst**: 05-10-14 10:58

Geplaatst: 05-10-14 10:58

Ik zou ook zeker voor jezelf gaan! Hoe lastig het ook zal zijn om je zus, D en het ongeboren kind achter te laten. Wat Nickas zegt is misschien ook nog een oplossing.
Maar jemig, wat een ellende om je heen zeg. :(:)

Iets heel anders... Je bent in 2009 verhuisd naar NYC omdat je vader daar een hoge functie kon krijgen. Daarna zeg je dat hij met 9/11 overleden is, maar dat is toch al gebeurd in 2001?

**Geplaatst**: 05-10-14 11:05

Geplaatst: 05-10-14 11:05

Even heel kort door de bocht. Een verslaafde kan je niet redden zolang ze het zelf niet willen. En altijd blijft het op de loer liggen, en veel vallen weer terug in hun oude gewoonte's.
Je nichtje is niet jouw verantwoordelijkheid, maar dat van je zus.
Heel cru gezegd: kies voor je eigen geluk want anders slepen ze jouw uiteindelijk mee ten onder.

Ik zou wel de kinderbescherming inschakelen. Zowel voor je nichtje als haar ongeboren kind. Dit is de grootste kans dan ze beide uiteindelijk nog goed terecht komen.

**Geplaatst**: 05-10-14 11:06

Geplaatst: 05-10-14 11:06

Dat snapte ik ook niet helemaal PeerAppel..

Maar jeetje ts, wat een poedersuiker situatie! :wow:

van afstand is het makkelijk zeggen natuurlijk, maar ik zou lekker vertrekken. Bemoeit je moeder zich helemaal niet met jullie leven?

**Geplaatst**: 05-10-14 11:07

Geplaatst: 05-10-14 11:07

Heftig verhaal zeg, echt advies kan ik je niet geven.
Ik vraag me wel het volgende af: 9/11 was in 2001, dus toen jullie nog in Texas woonden. Hoe kan je vader dan zijn omgekomen bij de gebeurtenissen tijdens 9/11?

**Geplaatst**: 05-10-14 18:27

Re: Kiezen voor mij drugsverslaafde zus of mezelf.

Geplaatst: 05-10-14 18:27

Definitief slotje omdat deze gebruiker gebanned is en dus niet meer kan reageren.

Nomineer dit bericht ×