Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
maakt niet uit, zelfde verhaal. Als zoon je moeder voor zoiets op het matje roepen vind ik gênant. Tabaluga12 schreef:Een gesprek met beide erbij?
Vala schreef:Wat apart dat je in eerste instantie de familie over je heen kreeg omdat ze dachten dat jij je moeder ergens wilde opsluiten en dat je broer nu eigenlijk hetzelfde doet!
Nachtlampje schreef:Nu weet ik natuurlijk niet hoe jij bent en wat voor gesprekken jullie al hebben gehad, maar ik en ook mijn ouders zijn wel zulke mensen wel eens tegengekomen. En de best werkende oplossing tot nu toe: een keer uit je vorm knallen.
Een kort moment even storm laten losbarsten en er een enorme heisa van maken.
Dat is dan zo heftig en onverwacht dat dán pas het signaal binnenkomt waarbij de persoon, in jouw geval je broer, eindelijk doorheeft hoezeer dit jou aangaat.
Tabaluga12 schreef:Precies gewoon doen. Het hoeft niet beladen te zijn. En ik snap je bezorgdheid maar als je moeder weet wat ze wil en ze vraagt je toch te reageren dan is dat ook haar keuze. Reageren wil niet gelijk zeggen verhuizen?
Misschien wil ze dat je reageert om je broer niet voor het hoofd te stoten? Of heeft ze ergens echt interesse?






