Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-14 15:30

de kinderen van mijn man...

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-14 15:30

Hallo allemaal,

-O-

Ik heb een probleem waar ik me echt geen raad mee weet. Het wordt waarschijnlijk een lang verhaal dus.. respect als je het leest!

Op 16 augustus ben ik met de man van mijn dromen getrouwd, we hebben nooit ruzie oid dus dat is het probleem niet.. het zijn zijn kinderen. Ik wist dit natuurlijk van te voren maar dat het zó erg zou worden...

Zijn kinderen; twee meiden van 20 en 24 jaar oud. De jongste noem ik J (jongste) en de oudste O (oudste)

O woont op zichzelf, J woont bij moeders en de ouders hebben een co-ouderschap. Beide meiden hebben een kort lontje en zijn opgevoed met totáál andere normen en waarden dan ik. Zo is communiceren niet nodig, krijgen ze alles voor elkaar als ze maar lang genoeg zeuren, hebben geen respect voor vader en komen alleen langs als ze geld nodig hebben. Ruzie maken is ook heel normaal, en een grote mond ook.

Vooral J veroorzaakt problemen, zo heeft ze haar opleiding niet afgemaakt, geen rijbewijs gehaald (die vader betaalde) toen ze werkeloos raakte heeft ze geen WW aangevraagd want ze teert op de zak van vader en moeder. Vader betaalde haar telefoon en ziektekosten verzekering.. waarbij de rekeningen van de telefoon opliepen tot €130 per maand.

Ik ken mijn man nu bijna 7 jaar, waarvan we 4 jaar niet echt een stelletje waren door een groot leeftijdsverschil, ik ben namelijk 27. Toen het wel serieus werd ging ik al snel bij hem wonen, iets wat door vader ook niet gecommuniceerd was met zijn kinderen, dus in hun ogen woonde ik 'ineens' daar.

We wonen nu 2 jaar samen en het contact tussen mij en zijn kinderen is altijd minimaal geweest. Ik heb mijn best gedaan om een band op te bouwen maar dit is bijna niet mogelijk door de totaal verschillende normen en waarden. De kinderen vinden ook dat ik hun vader heb afgepakt, moederlijk over ze doe en ik een 'attitude' heb. Het klopt dat ik andere (duurdere) woorden gebruik dan hun waardoor ze me vaak arrogant over vinden komen, terwijl ik zoiets heb van: Tja, ik communiceer toch normaal naar mijn idee?

Door de jaren heen waren er kleine botsinkjes , niet echt iets wat tot WW3 uitbrak maar ook niet echt een meningsverschil te noemen. Zo vinden ze mijn kinderwens namelijk onacceptabel, ik smeer hun vader een kind aan en snuffelen ze door mijn spullen op zoek naar zwangerschapstesten. Ook een leuke is: ' Oh ja? en hoe ga je voor dat jong betalen dan? Je onderhoudt je eigen kinderen niet eens!'

Al die tijd heb ik van de zijlijn toegekeken, heb altijd tegen mijn man gezegd: ik zal je nooit laten kiezen tussen mij en je kinderen. Ik liep op mijn tenen als ze er eens een keer waren want ohwee als ik een verkeerde blik gaf of iets zei dat niet in hun straatje paste.
Gelukkig heb ik de geldkraan dichtgedraait en is het wekelijkse 'kan ik 20 euro lenen' zo goed als voorbij. Daarintegen is O haar vader nog 2500 euro verschuldigd en J 1500 euro, wat we waarschijnlijk nooit meer terugzien.
Hier kon ik op zich 'prima' mee leven.. totdat de dag aanbrak dat we voor de wet gingen trouwen ( dit hebben we op de gratis dag gedaan, dinsdag, en het feest op zaterdag)
O en J waren getuigen, O zou naar het gemeentehuis gaan en J zou naar ons komen, om 9:00 moest ze bij ons zijn. Kwart voor negen.. tien voor negen... vijf voor negen... geen J. Dus vader belt met zijn ex..
'J?? Die ligt nog in bed' zei ze heel nonchalant.

Ik mijn getuige in de auto gepropt, wij daarheen om J op te halen. Tot kwart over negen staan wachten waarna ze met een grafbakkes de auto instapte. Ik kookte ondertussen en zei niks, hier maakte ze een opmerking over en jawel hoor... dikke ruzie daar in dat kleine auto'tje. ik moest mijn grote bek houden, ik was dit en dat blabla.. ze zou niet tekenen, ze wilde de auto uit!
Ondertussen werd O door J ingelicht en beide meiden keerden zich tegen vader, want het kon toch dat J zich verslapen had en ' zijn wijf' moest haar grote bek houden tegen haar zus enz enz enz .

uiteindelijk heeft iedereen toch getekend en was onze dag verpest. Bij thuiskomst heb ik staan brullen als een klein kind want ik ben dit soort taferelen absoluut niet gewend.
Ik zei tegen mijn man dat hij zijn kinderen de volgende dag uit moest nodigen om te praten want op deze manier kon ik ze niet op het feest ontvangen.

Dus.. drie dagen voor de dag van het bruiloftfeest zaten ze op de bank. Vader verteld hel rustig wat er nu precies gebeurd is, maar nog voordat hij klaar is ontploft O.
ik liet haar vader kiezen tussen mij en hun, het was niet eerlijk, ik heb een grote bek blabla.. erg opgefokt allemaal.

mijn man kwam voor me op en zei: 'jullie zijn hier degenen met een grote bek. jullie hebben geen respect voor mij óf voor mijn vrouw!' Waarop O dus schreeuwde: 'oh ja? kom dan kom dan! ik ben niet bang van jou! sla me dan! SLA ME DAN! ' Vader duwde zijn dochter van zich af waarop J dus in het gezicht van vader begon te schreeuwen.

toen was het knak bij mij. Ik stond op, wilde voor mijn man opkomen en ik pakte J aan d'r haren en trok zo hard ik kon. En dat terwijl ik nog nooit gevochten heb! Een gevecht van zeker 20 minuten ontstond, ik ben uitgescholden voor vies vet varken en ho*r. Politie en al kwam eraan te pas want 'ik had ze aangevallen'
uiteindelijk iedereen de deur uitgewerkt en heel hard staan huilen. Dit alles was dus 3 dagen voor onze grote dag... ik wilde ze niet zien, niet horen, niet op het feest.. niets.
De volgende dag is vader op aanraden van mij met zijn dochters en ex gaan praten, iets dat uiteindelijk een grote klaagzang over mij is geworden.

Van dat gevecht, waarbij ik dus schuldig ben aan het trekken aan J haar haren en verder mezelf verdedigd heb, hield ik meerdere grote blauwe plekken over, een gekneusde dikke pink en een gebroken teen. Lekker, zo vlak voor je bruiloft.

de dag van het feest.. ze waren gewoon aanwezig en deden poeslief, hielpen overal mee en speelden 'mooi weer'. Ik heb het die dag van me af kunnen zetten en echt genoten.. maar ik heb ze sindsdien niet meer gezien.

en nu.. weet ik niet wat ik moet doen. Ik kan mijn gevoelens wel kwijt bij mijn man waarbij ik 100% eerlijk ben en vertel hoe ik erover denk. Dat ik ze niet wil zien, niet wil horen, dat ik nog boos en verdrietig ben.. maar nu ?

Om het verhaal compleet te maken heeft vader J vorige week twee keer geld gegeven, voor een nieuwe jas en een fotoshoot. Dit schoot mij ook verkeerd. Ze is 20, volwassen, hoe lang gaat ze nog geld vragen aan pappie? en hoe lang duurt het voordat pappie einelijk inziet dat hij gebruikt wordt? Een trap onder haar gat is wat ze nodig heeft naar mijn idee!

Maar ja... ik ben niet de persoon die daar iets over kan / mag / durft te zeggen... ik kan ook niet zeggen van: ze komen mijn huis niet meer in, want het blijven wél zijn kinderen.. Als ze nu voor de deur staan zorg ik dat ik boven ben en ze dus niet hoef te zien

**Geplaatst**: 10-09-14 15:39

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 15:39

Ohh wow, ik heb met verbazing je bericht gelezen, weet gewoon niet wat te zeggen

**Geplaatst**: 10-09-14 15:39

Geplaatst: 10-09-14 15:39

Lastige situatie voor allemaal.

Ik geloof heel sterk in de zin: je leert mensen hoe ze met je omgaan.

Maar de enige die hierin verandering kan brengen is jouw man. Ze hebben hem jarenlang getraind: met zeuren en schreeuwen krijgen ze hun zin. Hij moet duidelijke afspraken maken, die helder zijn: wat betaalt hij wel en wat niet. Dan hoeven ze ook niet te zeuren.

Hij moet ze duidelijk maken in een rustig, volwassen gesprek, dat hij eist dat zijn dochters hem en zijn vrouw netjes behandelen, niet schreeuwen, niet krijsen en al helemaal geen lichamelijk geweld. PUNT en daarmee is de discussie meteen gesloten.
Want aan vechten, bekvechten, etc. heb je helemaal niets. Dat leidt tot verwijten over en weer en dat leidt tot niets.

Ik vind ook dat jij je excuses moet aanbieden voor jouw aandeel in het gevecht. Lichamelijk geweld is absoluut onaanvaardbaar.

Laatst bijgewerkt door janouk op 10-09-14 15:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 15:40

Geplaatst: 10-09-14 15:40

CarinaR schreef:
Ohh wow, ik heb met verbazing je bericht gelezen, weet gewoon niet wat te zeggen

Hier net zo.

TS zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Hoe hebben jullie de financiën geregeld onderling?

**Geplaatst**: 10-09-14 15:41

Geplaatst: 10-09-14 15:41

Je krijgt zelfs mij stil :(:)

**Geplaatst**: 10-09-14 15:44

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 15:44

Jeetje wat onwijs naar zeg. Zo kun je ook niet echt genieten van het samenzijn met je man.
Is het niet zo dat ze het leeftijdsverschil tussen jou en henzelf te klein vinden en daarom jou dus maar blijven uitproberen?

**Geplaatst**: 10-09-14 15:45

Geplaatst: 10-09-14 15:45

Heel eerlijk, gut wat heb ik medelijden met die meiden. Je vader komt thuis met een meid die van dezelfde leeftijd is als jijzelf. Die trekt ook nog eens praktisch meteen in. Ik kan heel goed snappen dat dit klapt eigenlijk.

Dat ze verwend zijn is jouw man zijn eigen schuld. De jongste is overigens 20 en dus voor de wet ook nog niet financieel onafhankelijk. Ik vind jouw man eigenlijk vooral de slappe oetlul in dit verhaal. Ik snap heel goed dat die meiden zich vervangen voelen als je vader thuis komt met een meisje van je eigen leeftijd en daar ook een nieuw kind mee wil.

Dat niet willen zien van jouw kant, kan ik ergens begrijpen. Maar zijn kinderen horen altijd nummer 1 te zijn. Mijn vader heeft die grap ook 1 x uitgehaald. Een nieuwe vriendin die het allemaal maar stom vond dat ik alimentatie kreeg. Behoorlijk jaloers was op mij en mijn zussen ook. Ook al zijn wij heel behoorlijk opgevoerd en heel netjes.. Wij werden daar ook niet leuker van. Het gevoel om afgewezen te worden door je vader vanwege zijn nieuwe liefde is een heel intens verdrietig gevoel.

Overigens ben jij ook niet hun moeder, gezien je van dezelfde leeftijd bent kan je ook al helemaal niks over hen zeggen. Ik krijg ook het hele bericht het gevoel dat je flink op hen neerkijkt. Betreffende het laat opstaan, financiën en vooral ook je gebruik van dure woorden waar je heel trots op bent.

Ik krijg naar aanleiding van dit topic vooral echt heel veel medelijden met zijn dochters. Die idd ook zeker dingen fout doen, maar waar dat gedrag vandaan komt lijkt me goed te begrijpen.

Dit zal vast niet zijn wat je wilde horen, maar dan maar even de advocaat van de duivel zijn.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:45

Geplaatst: 10-09-14 15:45

Wow wat een verhaal....
Wat ik niet snap: waarom heb je O en J als getuigen gevraagd, terwijl jullie band al "niet goed" (om het even zacht uit te drukken) was? Was dat puur de wens van je partner dan?
Even terzijde, zijn jullie in NL verplicht om met getuigen te huwen? In BE is dit geen verplichting meer sinds enkele jaren.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:47

Geplaatst: 10-09-14 15:47

Gittekit schreef:
Heel eerlijk, gut wat heb ik medelijden met die meiden. Je vader komt thuis met een meid die van dezelfde leeftijd is als jijzelf. Die trekt ook nog eens praktisch meteen in. Ik kan heel goed snappen dat dit klapt eigenlijk.

Dat ze verwend zijn is jouw man zijn eigen schuld. De jongste is overigens 20 en dus voor de wet ook nog niet financieel onafhankelijk. Ik vind jouw man eigenlijk vooral de slappe oetlul in dit verhaal. Ik snap heel goed dat die meiden zich vervangen voelen als je vader thuis komt met een meisje van je eigen leeftijd en daar ook een nieuw kind mee wil.

Dat niet willen zien van jouw kant, kan ik ergens begrijpen. Maar zijn kinderen horen altijd nummer 1 te zijn. Mijn vader heeft die grap ook 1 x uitgehaald. Een nieuwe vriendin die het allemaal maar stom vond dat ik alimentatie kreeg. Behoorlijk jaloers was op mij en mijn zussen ook. Ook al zijn wij heel behoorlijk opgevoerd en heel netjes.. Wij werden daar ook niet leuker van. Het gevoel om afgewezen te worden door je vader vanwege zijn nieuwe liefde is een heel intens verdrietig gevoel.

Overigens ben jij ook niet hun moeder, gezien je van dezelfde leeftijd bent kan je ook al helemaal niks over hen zeggen. Ik krijg ook het hele bericht het gevoel dat je flink op hen neerkijkt. Betreffende het laat opstaan, financiën en vooral ook je gebruik van dure woorden waar je heel trots op bent.

Ik krijg naar aanleiding van dit topic vooral echt heel veel medelijden met zijn dochters. Die idd ook zeker dingen fout doen, maar waar dat gedrag vandaan komt lijkt me goed te begrijpen.

Dit zal vast niet zijn wat je wilde horen, maar dan maar even de advocaat van de duivel zijn.

Dit is beter verwoord dan ik zelf had kunnen doen

Daarbij sluit ik me ook aan bij janouk, dat jij je excusus moet aanbieden.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:48

Geplaatst: 10-09-14 15:48

Pfoe, heftig!

Ook voor de kinderen, want ik zou het werkelijk vreselijk vinden als mijn vader thuiskomt met iemand van mijn leeftijd.

Ik mis vooral de volwassenen in het verhaal; want jullie zijn dat allemaal maar gedragen zich als kleine kinderen. Jij hebt niets te maken met de 'opvoeding' van zijn kinderen en jouw man moet ruggengraat tonen. T is toch te zot voor woorden dat je als volwassen vrouw zou in een gevecht raakt?
Jouw man, hij moet met zijn kinderen praten. Grenzen stellen en als het ze niet bevalt kunnen ze ook wieberen. Zijn huis, zijn regels en respectvol omgaan met elkaar lijkt mij een gezonde regel.
Je hoeft elkaar niet aardig te vinden, maar wel normaal beleefd met elkaar om kunnen gaan. Maar jij houdt je er buiten, want het zijn niet jouw kinderen.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:49

Geplaatst: 10-09-14 15:49

OMG.. wat een rot situatie zeg!
Ik zou zeggen veel praten met je man..
J en O zijn groot en wijs genoeg.. een keertje geld lenen prima maar niet elke week of iets dergelijks.. Dit is absurd.. ze kunnen toch werken?
Maar wat betreft verdere opvoeding aan moeder en vader overlaten daar kun jij niet tussen gaan zitten...

Laatst bijgewerkt door Niene87 op 10-09-14 15:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 15:49

Geplaatst: 10-09-14 15:49

miezelke schreef:
Wow wat een verhaal....
Wat ik niet snap: waarom heb je O en J als getuigen gevraagd, terwijl jullie band al "niet goed" (om het even zacht uit te drukken) was? Was dat puur de wens van je partner dan?
Even terzijde, zijn jullie in NL verplicht om met getuigen te huwen? In BE is dit geen verplichting meer sinds enkele jaren.

minimaal 2 getuigen. Maar die kun je zelfs van de gemeente inhuren :Y)

**Geplaatst**: 10-09-14 15:51

Geplaatst: 10-09-14 15:51

Weet je wat het is.. je trouwt met hem en dus krijg je zijn kinderen er bij.
Ik heb zelf ook in een situatie gezeten waar ik dus het zoontje van me ex erbij kreeg.
Dacht in het begin dat het ook wel los zou lopen.
Maar het is ook 1 van de redenen geweest dat ik 4 jaar later de scheiding heb aangevraagd.
Ik zou nooit meer samen gaan met iemand waarvan het met het kind niet klikt.
Het is een hel voor jezelf maar ook voor de kinderen...
Ik weet hoe moeilijk het is.... sterkte!

**Geplaatst**: 10-09-14 15:55

Geplaatst: 10-09-14 15:55

20 en 24....
Sorry maar ik had deze meiden echt een jaar of 13/14 gedacht.

Rot situatie TS, succes er mee. :(:)

**Geplaatst**: 10-09-14 15:55

Geplaatst: 10-09-14 15:55

Gatver, wat een rot situatie.

Wel is het normaal (ondanks dat J al 20 is) dat ouders bijdrage in de kosten van hun levensonderhoud en studie.
Dus wettelijk gezien hoort hij die jas te geven.

Ik denk persoonlijk dat je man degene is die hier wat aan kan/moet doen.
Hij moet rustig uitleggen dat jij met hem getrouwd bent en wat hij van hun verwacht.
Geen geschreeuw, geen discussie... niets.

Natuurlijk mogen ze boos/verdrietig zijn en mogen ze dit uiten, maar alleen op een rustige manier.
Ik denk ook al dat het fout is gegaan dat je man geen gesprek met zijn dochters is aangegaan voordat jullie gingen samenwonen.

Zoals ik het begrijp verstrekken J en O hun gedrag als ze bij elkaar zijn, misschien kan je man ze beide (apart!) mee voor een drankje nemen en met hun praten.
Dan zitten ze op neutraal terrein.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:55

Geplaatst: 10-09-14 15:55

Lastige situatie.

De enige die tot inkeer moet komen is je man. Wellicht kun je maandelijks bijhouden hoeveel geld je man geeft aan zijn kinderen. Vaak is het visueel makkelijker inzien dan wanneer je het hoort van horen zeggen.

Daarnaast heb ik dezelfde vraag als Sakkia. Ben je in gemeenschap van goederen getrouwd? Hoe hebben jullie dat stukje geregeld?

Verder zou ik ook aangeven dat zijn ex ook best wat kan betalen en dat de kinderen, maar bij haar om geld moeten zeuren. Hij betaald ook al haar ziektekosten, verzekering en telefoonabonnement. Hopend dat zijn ex ook genoeg heeft van het gezeur over geld dat zij de dames een trap onder hun kont geeft en zegt dat ze werk moeten gaan zoeken.

Tevens moet je proberen duidelijk te maken dat zijn dochters werk moeten gaan zoeken, als ze ooit volwassen willen worden zullen ze toch deze stap moeten zetten. Pa kan niet altijd zijn kleine meisjes geld toe stoppen..

Ook moet je man met zijn dochters gaan praten. Niet wanneer de dames bij elkaar zijn maar ieder individueel.

Laatst bijgewerkt door Netam89 op 10-09-14 16:04, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 15:56

Geplaatst: 10-09-14 15:56

Ts de excuses aanbieden? Zijn jullie helemaal van het padje af?

Die meiden zijn volwassen. Als ze er moeite mee hadden, zouden ze dat op een fatsoenlijke manier moeten zeggen en niet als een stel holbewoners tekeer gaan. Als een vrouw (eender welke vrouw) mijn man aanvalt (die niks zou terug doen) grijp ik ook in. Klaar.

Ts wat zegt je man van dit alles? heb je er al over gepraat met hem wat je hier van denkt? Zijn jullie financiën gezamelijk nu of niet?

**Geplaatst**: 10-09-14 15:56

Geplaatst: 10-09-14 15:56

Sjezus, wat een verhaal zeg.
Kan me wel voorstellen na zo lang opgekropte irritaties (denk van beide kanten) dat het een keer op een knokpartij uitloopt eerlijk gezegd..

**Geplaatst**: 10-09-14 15:56

Geplaatst: 10-09-14 15:56

Wat een verhaal.. Hopelijk kom ik nooit in jouw plaats terecht; ik heb ook een vriend met groot leeftijdsverschil en zijn zoon scheelt amper 8 jaar met mezelf (8 jaar jonger).
Ook hij snapt niet echt dat ik een echte kinderwens heb, maar voor de rest klikt het gelukkig wel. (Hij verklaart mij en zen pa zot

)

Die kinderen lijken me 2 rotverwende strekewijven

**Geplaatst**: 10-09-14 15:57

Geplaatst: 10-09-14 15:57

Ten eerste; Wat een verhaal en sterkte ermee, ik heb helaas niet echt tips voor je.

@Gittekit; Ehm… dat lees ik dus helemaal niet uit haar post. “Dure” woorden kan gewoon de taal zijn waarmee je bent opgevoed.

Het minimale leeftijdsverschil is natuurlijk een belemmering. Dus zullen ze haar wel niet zien als “moeder” en dat hoeft ook niet. Maar ze is getrouwd en is het dus wel netjes om haar als partner te respecteren.

Over geld geven… Mijn man is 30 en krijgt af en toe nog steeds kleding van zijn moeder en ik idemdito van de mijne. Dat wil niet zeggen dat we afhankelijk van ze zijn of ze geld aftroggelen.

En het verslapen op een bruiloft en ook nog eens een grote mond hebben? Ik had per direct de bruiloft verzet en gezegd dat manlief een getuige kon zoeken die wel op tijd kon zijn, dan maakt het mij echt niet uit wie de getuige was.

Het is een lastige situatie en dat je op gegeven moment (fysiek) doorslaat is niet goed, maar wel begrijpelijk. Je houdt van iemand en anderen verpesten wat je mooiste dag had moeten zijn… knap persoon die daar rustig onder blijft vooral als jezelf als schuldige wordt aangewezen.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:58

Geplaatst: 10-09-14 15:58

Wowie, wat een verhaal.

Je bent duidelijk de gebeten hond hier: die "andere" vrouw die papa van mama en van zijn kinderen heeft afgepakt. Gezien de leeftijden van de meiden neem ik aan dat je ongeveer 25 jaar scheelt met je man?
We lezen echter alleen jouw kant van het verhaal. De kant van de meiden, zoals Gittekit die zo mooi beschrijft, is er uiteraard ook nog. Ik snap heel goed dat die meiden de kont tegen de krib hebben gegooid.

Dit gaat nooit makkelijk of leuk worden vrees ik, ook al doe jij nog zo je best. En ik denk dat je best je best hebt gedaan. En je man tot op zekere hoogte ook maar die zit nogal lastig in het midden.

Ik vermoed dat het goed zou zijn als jij een beetje meer afstand neemt van de meiden want wat je ook doet, het is toch nooit goed dus daar moet je vooralsnog maar niet te veel in investeren. Investeer vooral wel in de goede relatie met je man en hoop erop dat hij, zonder het contact met zijn meiden te verliezen, ook wat afstand gaat nemen, zeker wat de financiële steun betreft. Beide dames zijn volwassen en willen blijkbaar zo behandeld worden, mooi, daar kan iedereen, inclusief hun moeder en jij, dan eens mee beginnen. Maar wel met wederzijds respect en zonder gooi- en smijtwerk.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:00

Geplaatst: 10-09-14 16:00

Gittekit schreef:
Heel eerlijk, gut wat heb ik medelijden met die meiden. Je vader komt thuis met een meid die van dezelfde leeftijd is als jijzelf. Die trekt ook nog eens praktisch meteen in. Ik kan heel goed snappen dat dit klapt eigenlijk.

Dat ze verwend zijn is jouw man zijn eigen schuld. De jongste is overigens 20 en dus voor de wet ook nog niet financieel onafhankelijk. Ik vind jouw man eigenlijk vooral de slappe oetlul in dit verhaal. Ik snap heel goed dat die meiden zich vervangen voelen als je vader thuis komt met een meisje van je eigen leeftijd en daar ook een nieuw kind mee wil.

Dat niet willen zien van jouw kant, kan ik ergens begrijpen. Maar zijn kinderen horen altijd nummer 1 te zijn. Mijn vader heeft die grap ook 1 x uitgehaald. Een nieuwe vriendin die het allemaal maar stom vond dat ik alimentatie kreeg. Behoorlijk jaloers was op mij en mijn zussen ook. Ook al zijn wij heel behoorlijk opgevoerd en heel netjes.. Wij werden daar ook niet leuker van. Het gevoel om afgewezen te worden door je vader vanwege zijn nieuwe liefde is een heel intens verdrietig gevoel.

Overigens ben jij ook niet hun moeder, gezien je van dezelfde leeftijd bent kan je ook al helemaal niks over hen zeggen. Ik krijg ook het hele bericht het gevoel dat je flink op hen neerkijkt. Betreffende het laat opstaan, financiën en vooral ook je gebruik van dure woorden waar je heel trots op bent.

Ik krijg naar aanleiding van dit topic vooral echt heel veel medelijden met zijn dochters. Die idd ook zeker dingen fout doen, maar waar dat gedrag vandaan komt lijkt me goed te begrijpen.

Dit zal vast niet zijn wat je wilde horen, maar dan maar even de advocaat van de duivel zijn.

Ik ben het hier helemaal mee eens.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:00

Geplaatst: 10-09-14 16:00

Het moet eens beginnen met dat je man zijn handen aftrekt van zijn kinderen in het financiële plaatje. Ze komen blijkbaar alleen om geld, en geven het geleende geld niet eens terug. Biedt i.p.v. daarvan hulp bij het zoeken van werk aan etc. Dan kom je er gauw genoeg achter of het ze om papa gaat of het geld van papa.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:02

Geplaatst: 10-09-14 16:02

Amandavd schreef:
Het moet eens beginnen met dat je man zijn handen aftrekt van zijn kinderen in het financiële plaatje. Ze komen blijkbaar alleen om geld, en geven het geleende geld niet eens terug. Biedt i.p.v. daarvan hulp bij het zoeken van werk aan etc. Dan kom je er gauw genoeg achter of het ze om papa gaat of het geld van papa.

Mbt tot het kind van 20 kan dat nog niet helemaal natuurlijk ivm verlengde onderhoudsplicht

**Geplaatst**: 10-09-14 16:03

Geplaatst: 10-09-14 16:03

@TS
Ik ben het in grote lijnen eens met Gittikit.

Dankzij mijn stiefmoeder heb ik weinig tot geen contact met mijn vader.
Ipv dingen met mijn vader te bespreken die zij van mij verwachtte (dingen die altijd gewoon mochten voordat zij er was), mij gaan verbieden. Boos erom worden en daardoor kregen mijn vader en ik ruzie en stond hij tussen 2 vuren.
Ik als dochter verwachtte dat hij mijn kant zou kiezen (want ik mocht datgene altijd al) en zijn vrouw net zo (want het was toch heel normaal dat zij dingen verbood/eiste en dat ik naar haar moest luisteren).

Nomineer dit bericht ×