Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-14 22:22

Ik moet het even kwijt...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-14 22:22

Dit is een goedgekeurd SA. Mocht je mij herkennen aan mijn verhaal gelieve dit dan voor jezelf te houden of een pb te sturen

Geen idee waarom ik dit topic open... Ik moet het gewoon even kwijt, geloof ik. Want ik ben er werkelijk klaar mee.

Al van jongsaf was ik "daddy's little girl". M'n moeder had lastige werkuren waardoor mijn vader zowat voor alles zorgde. Op mijn 11de zijn mijn ouders gescheiden, en dit ging gewoon fijn zonder gedoe. Om eerder genoemde reden woonde ik merendeels bij mijn vader. Ik kon alles aan hem kwijt, en hij betaalde ook mijn paard. Hij wist dat paarden mijn leven waren en deed er dan ook alles aan om ervoor te zorgen dat ik m'n hobby kon uitoefenen. Alles ging super, tot 2009 ongeveer, toen ik 14/15 jaar oud was.

Mijn vader leerde zijn huidige vrouw kennen en trok ook bij haar in. En sindsdien is hij echt stilaan een andere mens geworden. Plots was hij van plan mijn paard ook te verkopen want 'ze kostte toch alleen maar geld en hij was er niets mee'. Waar hij ging wonen was in de stad, ruim 1.5 uur reizen van mijn moeder, mijn school en mijn vrienden. Bovendien voelde ik me absoluut niet welkom. Ik werd bijna genegeerd, behalve als de afwas gedaan moest worden of er opgeruimd moest worden. Hierdoor ben ik stilaan bij m'n moeder gaan inwonen, waarna mijn vader mijn paard van stal heeft weggehaald, elders ondergebracht en me gechanteerd met verkoop als ik niet meer naar hem toe zou komen. Hier heb ik niet aan toegegeven en dus werd mijn paard ook werkelijk verkocht.

Juni 2010 zijn we met advocaten rond de tafel gaan zitten, en heb ik ingestemd om weer wat te proberen. Een tijdlang ben ik om de week een zondag naar hem toe geweest. Hij was vriendelijk, maar het voelde allemaal vrij geforceerd en eigenlijk deden we nooit wat leuks. Verder merkte ik dat ik altijd degene was die een berichtje moest sturen of hij me die zondag kwam ophalen, en het dus alleen maar van één kant kwam. Op een gegeven moment heb ik de bal dus in zijn kamp gelegd en nooit meer wat van hem gehoord. Sindsdien betaalde hij wel alimentatie.

Maar ook dat laatste stopte op een gegeven moment, ik denk ergens vorig jaar. Hij stopte gewoon met betalen. Via de advocaat hebben we toen een aangetekende brief gestuurd met de dringende vraag om de achterstallige alimentatie te storten, volgens de index-aanpassingen. Wat we hierop terugkregen was een brief vol leugens... Hij beschuldigt mij en m'n moeder van allerlei zaken die niet waar zijn en schildert zichzelf af als een 'heilige' die niets verkeerd heeft gedaan en wiens vaderlijke rechten niet worden gerespecteerd (en wat met de plichten, denk ik dan...). En bovendien weigerde hij prompt om te betalen. Hierop zijn we een rechtszaak gestart tegen hem. Het zou normaal zijn voorgekomen voor de rechter begin juni dit jaar, maar intussen is alles onder zijn invloed al tot tweemaal toe uitgesteld. Normaal zouden we afgelopen dinsdag weer naar de rechtbank moeten gaan maar de dag ervoor telefoon gekregen dat het wéer eens is uitgesteld, gewoon omdat hij dat wenst. Wij hebben sterk het gevoel dat hij dingen gewoon probeert uit te stellen tot ik van school af ben en hij dus sowieso niet meer moet betalen

En intussen? We hebben al een jaar geen alimentatie meer ontvangen. Wegens gezondheidsproblemen werkt mijn moeder nu halftijds tegen een hongerloon. Ik ben moeten stoppen met paardrijden omdat we het gewoon niet meer konden trekken. We zijn moeten verhuizen naar een stacaravan omdat we anders de kosten van mijn studie bijna niet meer betaald krijgen. Er zijn enorm veel maanden waar we het amper redden en de laatste week moeten overleven op de allerlaatste €10 à €20. En dit terwijl meneer een eigen bedrijf heeft, twee vrij dure/chique auto's en een zwembad in de tuin.

Ik ben er gewoon helemaal klaar mee. Voor mij is het hoofdstuk wat hem betreft gewoon afgesloten en ik hoef hem van mijn part gewoon nooit meer te zien. Het is mijn vader gewoon niet meer. Maar het hele rechtzaak-gebeuren knaagt aan ons (m'n moeder is tegenwoordig vaak ziek van de stress) en eigenlijk zou dat allemaal niet nodig zijn als hij gewoon zijn plichten zou vervullen.

Alvast bedankt om alles te lezen :-)

**Geplaatst**: 03-09-14 22:24

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst: 03-09-14 22:24

Sterkte ermee, lijkt me zeker niet fijn zo'n situatie :(:)

**Geplaatst**: 03-09-14 22:26

Geplaatst: 03-09-14 22:26

Geen woorden voor. Wat moet jij je verschrikkelijk voelen, en je moeder natuurlijk ook!
Van mijn kant veel sterkte hiermee en ik hoop dat het uiteindelijk goed komt voor jullie!

**Geplaatst**: 03-09-14 22:28

Geplaatst: 03-09-14 22:28

Wat een vervelende situatie! Woon je in Nederland of België en is de alimentatie bij de rechter vastgesteld? In Nederland is een instantie die de alimentatie voor je kan innen als er niet betaald wordt.

**Geplaatst**: 03-09-14 22:31

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst: 03-09-14 22:31

Goh wat een rotsituatie... Zijn vaders daarin zo anders dan moeders, dat ze hun kinderen zo aan de kant kunnen schuiven? Sterkte, hopelijk knapt je moeder ook weer op en vind een betere baan.

**Geplaatst**: 03-09-14 22:32

Geplaatst: 03-09-14 22:32

Nederland of Belgie?
Nederland kun je Lbio inschakelen die kunnen tot 6 maanden terghalen en leggen gewoon loonbeslag.
Kan je vader helemaal niets tegen doen.

**Geplaatst**: 03-09-14 22:32

Geplaatst: 03-09-14 22:32

Brr, wat een situatie zeg! :oo

Ik heb geen idee wat je kunt doen, maar wil jou en je moeder wel sterkte wensen de komende tijd

succes!

**Geplaatst**: 03-09-14 22:33

Geplaatst: 03-09-14 22:33

Pff wat een klote situatie! Kan hij zomaar het voorkomen in de rechtbank uit blijven stellen?

**Geplaatst**: 03-09-14 22:34

Geplaatst: 03-09-14 22:34

Wat een walgelijke manier om jullie te behandelen, echt geen woorden voor. Als je het nu niet kunt betalen is het een ding, maar een eigen bedrijf en nieuwe stoeipoes en ineens doen jullie niet meer mee? Hij heeft je proberen te chanteren met je paard, hij heeft je liefde proberen te kopen en toen dat niet ging was het ineens over?

In mijn ogen heb je groot gelijk dat je er klaar mee bent. Maar ik zou hem toch nog even een keer je visie geven. Als je niet met hem wilt of kunt praten, dan doe het per brief. Dat lucht jouw op, en als je niet met hem kunt praten, dan heb je in iig je zegje gedaan.

Sterkte.

**Geplaatst**: 03-09-14 22:39

Geplaatst: 03-09-14 22:39

Als eerste wil ik zeggen dat ik het heel erg vervelend vind voor jou en je moeder.
Als jij in 2009 14/15 was, dan loop je nu richting de 20 toch? Werk jij zelf?

Het zijn 2 losse dingen zoals ik het zie.
1. De band die je hebt met je vader. Of het gebrek eraan.
Wil je dat herstellen? Mis je de persoon die je vader is? Zou je het leuk vinden om het contact met hem op te pakken? Zonder zijn nieuwe vrouw erbij? Gewoon samen iets leuks doen, uit eten, een wandeling maken etc? Pak dat dan op. Is dat niet zo, so be it. Kortom: Zou je er nog met je vader uit kunnen komen?
2. De alimentatie die je vader zou moeten betalen. Daar hebben jullie natuurlijk recht op.
Probeer het als 2 losse zaken te zien.

Begrijp me niet verkeerd.. ik ben zelf ook iemand die het contact definitief heeft verbroken met iemand die een belangrijke rol zou moeten spelen in mijn leven. Sterkte. :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-14 23:04

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-14 23:04

Erg bedankt voor de lieve reacties al! Die doen me erg goed! :-)

@hesterve: ik woon in België. Hier is (voorlopig) geen gelijkaardige instantie als ik me niet vergis. Een tijdje terug zeiden ze wel wat op het journaal over het in beslag nemen van auto's bij vaders die alimentatie weigeren te betalen. Maar hier kan het best wel lang duren eer zoiets ook goedgekeurd en uitgevoerd wordt...

@Doubtless: blijkbaar kan dat zomaar ja... Onze advocaat gaf als reden dat de tegenpartij (hij dus) nog tegenargumenten aan het zoeken was. De vorige zitting was normaal eind juni. Lijkt me onwaarschijnlijk dat ze daar meer dan 2 maanden voor nodig hebben...

@Cassidy: die brief zat ik ook al heel erg mee in m'n hoofd! Maar ben momenteel bang dat hij een brief zou kunnen gebruiken tegen ons in de lopende rechtzaak. Je weet maar nooit... Eens ik financieel niet meer afhankelijk ben en geen alimentatie meer kan genieten ben ik dit zeker en vast wel van plan.

@Roosch: bedankt voor je uitgebreide reactie! Ik ben nu inderdaad 19 jaar ja. Ik werk niet, maar ben in september begonnen met een opleiding die 3/4 jaar zal duren. Als ik zou werken zou ik geen recht meer hebben op alimentatie, geloof ik.
Ik 'mis' m'n oude vader, maar ik ben erg bang dat zijn huidige vrouw hem fundamenteel heeft veranderd, en dat dit dus nooit meer terug zal komen. Bovendien is er gewoonweg teveel gebeurd waardoor ik hem helaas niet meer kan/wil vergeven, en dus ook geen contact meer wil.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:05

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst: 03-09-14 23:05

Wat is de reden dat je nu bang bent voor de gevolgen? Hij betaalt toch al niet. Dus een keer een flinke dreun voor zijn hoofd en misschien wordt hij wakker.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:10

Geplaatst: 03-09-14 23:10

joyce B schreef:
Goh wat een rotsituatie... Zijn vaders daarin zo anders dan moeders, dat ze hun kinderen zo aan de kant kunnen schuiven? Sterkte, hopelijk knapt je moeder ook weer op en vind een betere baan.

wil je even twee keer nadenken voordat je wat zegt?

TS. ik wens je écht superveel sterkte!

**Geplaatst**: 03-09-14 23:12

Geplaatst: 03-09-14 23:12

Maar je krijgt nu sowieso geen alimentatie. Jullie zouden eventueel moeten verhuizen naar een stacaravan.. Tsja dan zou ik het toch wel weten. Ik zou direct een baan (naast je studie) zoeken zodat jullie dan toch nog in dat huis kunnen blijven wonen, en van daaruit verder kijken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-14 23:21

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-14 23:21

@Cassidy: daar heb je inderdaad wel een punt. Maar stel dat we met het huidige dossier de zaak kunnen winnen en ik hem met een brief juist dé doorslaggevende tegenargumenten geef? Daar ben ik net bang voor.

@Roosch: we zijn al een tijd verhuisd hoor naar die stacaravan. Een baan naast mijn opleiding is niet echt een opleiding. Het is een voltijdse opleiding die enorm veel van me vraagt en waar het niveau best hoog ligt, helaas.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:23

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst: 03-09-14 23:23

Het rechtsysteem zit krom in elkaar. Maar als je de rechtszaak verliest, dan rest je de weg richting media. Hij kan jullie echt niet aanklagen voor smaad als het allemaal via een rechtzaak officieel is bewezen en hij zijn gelijk heeft gekregen. Maar wat denk je wat er van zijn bedrijf overblijft als jij het via de sociale media gaat spelen?

**Geplaatst**: 03-09-14 23:28

Re: Ik moet het even kwijt...

Geplaatst: 03-09-14 23:28

Ik snap echt dat dit een lastige situatie is maar niks is onmogelijk. Ik heb het vanaf mijn 18e grotendeels alleen moeten redden en werkte dus naast een fulltime studie ook nog eens 20 uur. Als jullie echt maar zo weinig overhouden zou ik op z'n minst overwegen om een uurtje of 5 per week te werken om zo je moeder ook wat te ontlasten.

Wat ik hiermee wil zeggen is: Zorg dat je niet afhankelijk wordt van de alimentatie die je nog zou moeten krijgen. Wie weet krijg je het ooit, wie weet krijg je het niet, maar zorg dat het voor jou en je moeder zo aangenaam mogelijk vertoeven is. Wijs niet naar je vader van 'HIJ heeft dure auto's' en 'HIJ heeft dit en dat', leef in het heden en probeer dat zo prettig mogelijk te maken. Ook voor jouw moeder is dit niet makkelijk, als ik het zo lees heeft ze veel op moeten geven voor jouw studie.

Ik vind het heel vervelend dat de band met je vader niet meer te herstellen valt. Wat betreft de alimentatie kan ik je alleen maar aanraden goede juridische hulp in te schakelen, maar dat hebben jullie al zo te lezen.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:30

Geplaatst: 03-09-14 23:30

Toothless schreef:
joyce B schreef:
Goh wat een rotsituatie... Zijn vaders daarin zo anders dan moeders, dat ze hun kinderen zo aan de kant kunnen schuiven? Sterkte, hopelijk knapt je moeder ook weer op en vind een betere baan.

wil je even twee keer nadenken voordat je wat zegt?

Amen

**Geplaatst**: 03-09-14 23:36

Geplaatst: 03-09-14 23:36

Wat een rotsituatie zitten jij en je moeder in. Ik hoop dat jullie op de een of andere manier toch de alimentatie krijgen, zodat het financieel allemaal wat makkelijker wordt.

Wat je vader betreft, als je je gevoelens goed kunt verwoorden op papier, zou ik een brief schrijven. Maar stuur hem niet. Laat het een tijdje zijn beloop en als je weer een frustie moment hebt, schrijf je er weer een. Stuur hem niet. Je zult zien dat je na verloop van tijd anders gaat voelen en denken en dat je, zeg na een aantal jaar, weer een brief. Deze stuur je wel, want je merkt gauw genoeg dat je gevoelens zo snel veranderen in zelfs zo kort als een paar maanden.
Hij heeft duidelijk een vrouw die er moeite mee heeft dat hij kinderen heeft (ze heeft zelf geen kinderen?) en dat er jaloezie meespeelt. Hij zal helaas meer aan haar denken dat aan jou en dat heeft tijd nodig.
Zet hem voor nu uit je hoofd, als je kunt en ga je storten op je studie en je toekomst.

En veel sterkte, ik weet dat dit niet makkelijk is, ik spreek uit ervaring helaas.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:37

Geplaatst: 03-09-14 23:37

Toothless schreef:
joyce B schreef:
Goh wat een rotsituatie... Zijn vaders daarin zo anders dan moeders, dat ze hun kinderen zo aan de kant kunnen schuiven? Sterkte, hopelijk knapt je moeder ook weer op en vind een betere baan.

wil je even twee keer nadenken voordat je wat zegt?

TS. ik wens je écht superveel sterkte!

Tja, je kunt het zo opvatten als je wilt, maar hoor het in verhouding veel vaker dat vaders weigeren te betalen of dat ze het contact verbreken bij nieuwe relatie/nieuw gezin. misschien zijn deze vaders de uitzonderingsgevallen? Dan mag dat gerust gezegd worden. Hoor niet vaak over moeders die een nieuwe vriend krijgen en dan hun kind dat bij hun woont zo negeert dat ze bij hun vader gaan wonen.

Ik ken uiteraard wel vaders met veel pijn omdat moeder de kinderen bij hun weg houdt, maar dat is andere situatie. Ik heb zelf kinderen, maar kan me niet voorstellen dat een nieuwe relatie er voor zou kunnen zorgen dat ik mijn kinderen aan de kant zet. Als iemand daarop aan zou sturen zou ik diegene snel aan de kant zetten. Mijn kinderen zijn me meer dierbaar dan een mogelijke nieuwe relatie...
Of ze moeten zich als oudere puber zo slecht gedragen tegen nieuwe partner ivm afzetten tegen, dat ik denk dat een beetje afstand beter zou zijn. Maar dan nog niet op deze manier en ga er van uit dat dat hier niet het geval was...

Laatst bijgewerkt door joyce B op 03-09-14 23:44, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-09-14 23:42

Geplaatst: 03-09-14 23:42

Misschien is het helemaal niet meer wat je wilt maar wil het toch gezegd hebben.

Is het geen optie om weer proberen contact te hebben met je vader?
Schrijf hem een brief met wat je allemaal dwars zit en dat je de vader van vroeger mist..
Ik kan me zo niet voorstellen dat hij dat allemaal vergeten is en hoe hij voor jou gezorgd heeft.
Ik ben ook kind van gescheiden ouders en heb ook een periode geen contact gehad met mijn vader door zijn nieuwe vriendin.
De situatie is vast niet helemaal vergelijkbaar maar misschien is het puur om je eigen hart te luchten zoals je hier doet ook fijn om dit per brief? naar je vader te uiten.. is soms makkelijker dan praten en je kan het precies zo opschrijven zoals jij het wilt.

praktisch gezien heb ik geen tips voor de rechtszaak enzo.

**Geplaatst**: 03-09-14 23:46

Geplaatst: 03-09-14 23:46

Volgens mij is dat niet relevant voor dit topic Joyce..

TS wat een vreselijk lastige situatie bevind jij je in. Is het niet mogelijk om te dwingen dat die rechtzaak zsm plaatsvindt en niet meer uitgesteld kan worden? Zit er ook niet een maximum aan, aan hoe vaak hij uitgesteld mág worden?

Ik weet zelf helaas hoe het is, als een van je ouders erg veranderd door een nieuwe relatie, bij mij niet zo extreem als bij jou, maar ik heb het zelfs hier al moeilijk mee. Heb het daarom ook echt met je te doen! Ik hoop dat er snel een passende oplossing komt, want deze situatie is gewoonweg geen doen..

Wat betreft brieven schrijven, is het denk ik zoals Emerald zegt, goed om ze (nog) niet te sturen. Maar het is wel goed om je gevoelens op papier te zetten, stuur pas iets zodra je er echt klaar voor bent, zodra eerst de ellende met de rechtszitting en uitspraak geweest zijn.. Ik duim voor jullie dat er snel duidelijkheid gaat komen, want hier gaan zowel jij als je moeder aan onderdoor als ik het zo hoor.. :(:)

**Geplaatst**: 03-09-14 23:52

Geplaatst: 03-09-14 23:52

joyce B schreef:
Ik ken uiteraard wel vaders met veel pijn omdat moeder de kinderen bij hun weg houdt, maar dat is andere situatie. Ik heb zelf kinderen, maar kan me niet voorstellen dat een nieuwe relatie er voor zou kunnen zorgen dat ik mijn kinderen aan de kant zet. Als iemand daarop aan zou sturen zou ik diegene snel aan de kant zetten. Mijn kinderen zijn me meer dierbaar dan een mogelijke nieuwe relatie...
Of ze moeten zich als oudere puber zo slecht gedragen tegen nieuwe partner ivm afzetten tegen, dat ik denk dat een beetje afstand beter zou zijn. Maar dan nog niet op deze manier en ga er van uit dat dat hier niet het geval was...

Zie dat je je post wat aangepast hebt. Maar ook hier zou ik niet te snel dingen roepen, het gebeurt vaak zat allemaal ook andersom, mijn moeder zei altijd precies hetzelfde als jij hier zegt. "Kinderen zijn belangrijker." om het even kort samen te vatten. Helaas kiest ze 9 vd 10 keer haar vriend boven ons. Heeft ze overal commentaar op en zodra wij het er serieus met haar over willen hebben, dan steekt ze haar kop in het zand en lacht ze het weg...

Nu weer ontopic!

**Geplaatst**: 04-09-14 00:03

Geplaatst: 04-09-14 00:03

Nogmaals, buiten de gewonee begaande paden om: wat denk je dat een negatief artikel in een van de kranten gaat doen?

Het is een vraag van het vinden van een krant en een journalist die bereid is om zijn nek uit te steken, en je vader is nergens meer.

Voordat je dergelijke acties onderneemt, zou ik hem wel waarschuwen. Maar ook dan zeker ervan zijn dat de artikelen ook echt worden geplaatst en je vader niet ergens zijn connecties laat spelen om te voorkomen dat het ook echt gaat geplaatst worden.
Maar als je echt gaat zoeken, ga je een journalist vinden, en een medium, die artikelen van jouw hand gaat plaatsen en bereid is om zijn handtekening daaronder te zetten.
En dan, confronteer hem met de mogelijke gevolgen. Wedden dat hij eieren voor zijn geld gaat kiezen? Je moet alleen bereid zijn om die confrontatie aan te gaan. En langdurig aan te gaan. Maar als hij jullie het leven zuur maakt, dan daag hem uit en geef hem een koekje van eigen deeg.

**Geplaatst**: 04-09-14 00:10

Geplaatst: 04-09-14 00:10

Wat een rottige situatie, gelukkig heb ik er geen ervaring mee. Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid.

Het advies van Cassidy zou ik zeker naast me neerleggen, ga je niet verlagen tot een dergelijk niveau. Nu klinkt het fijn om eens riant wraak te nemen, maar over een aantal jaar krijg je hier onherroepelijk spijt van en het contact met je vader, als je dat weer zou willen, kan je dan wel vergeten.

Nomineer dit bericht ×