Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-14 13:40

Mijn vader heeft op alles commentaar

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-14 13:40

Hallo bokkers
Ik word er een beetje gefrustreerd van. Mijn vader is vaak hartstikke aardig en gewoon een goede papa. Maar hij heeft de neiging om heel erg veel commentaar te geven en hij doet alsof hij alles perfect doet. Alleen de rest (mama, broers, ik) heeft erg vaak dingen die fout en verkeerd zijn (volgens hem). Dit leidt vaak tot ruzie tussen iedereen. Iets simpels als naar de winkel gaan wordt al ruzie. Ook scheldt hij vaak met dingen als ''idioot'', ''gek'' en ook ''dom wicht'' komt voor. Dit doet wel pijn maar ik heb het leren negeren. Ik huil niet snel als ik ruzie heb met mijn vader, ik geef hem ook een grote bek terug, dat moet ik eerlijk zeggen. Mijn broer en moeder doen dit minder en willen zich gewoon niet weer storten in ruzies. Zij moeten wel vaker hierom huilen. Dat doet wel pijn als ze verdriet hebben. Vaak zeg ik ze ook dat je zijn negativiteit niet moet pikken. Mijn vader is iemand die niet toegeeft en daarom is het wel lastig om het niet te pikken. Ik heb al zoveel gesprekken gehad met ze. Maar dit gaat al jaren zo en de frustatie word iedere keer groter. Mijn vader bedoelt alles goed, zijn commentaar. Hij wil je ermee helpen. Maar het komt er zo rot uit, dat je het gevoel krijgt dat je niks goed doet en dat je gewoon dom bent. Wij antwoorden daar vaak op met de vriendelijke vraag of het anders kan. Maar gelijk daarna wordt ruzie. Daar wordt mijn vader boos om, als wij commentaar hebben op zijn commentaar.Ik ben een beetje hopeloos want ik wil graag dat dit stopt, maar ik weet niet hoe.
Bedankt voor het lezen..

Laatst bijgewerkt door Yiruma op 20-08-14 13:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-08-14 13:42

Geplaatst: 20-08-14 13:42

sterkte ermee :(:)

ik heb je een berichtje gestuurd

Laatst bijgewerkt door Vero op 20-08-14 13:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-08-14 13:44

Re: Mijn vader heeft op alles commentaar

Geplaatst: 20-08-14 13:44

Ik heb je even een berichtje gestuurd

Ik herken hier veel in mijn vader en mijn vader heeft een narcistisch persoonlijkheidstoornis.

**Geplaatst**: 20-08-14 13:45

Geplaatst: 20-08-14 13:45

Als je vader op een rustige vraag zo reageert, dan heeft hij toch echt een probleem met zichzelf waar hij jullie mee lastigvalt. Ik reageer ook weleens wat kribbiger dan ik wil, maar als iemand aangeeft het niet op prijs te stellen, dan doe ik daar ook wat mee. Er zijn meer mensen op de wereld en ik vraag me serieus af of de verhoudingen in jullie gezin wel gelijk zijn hierdoor en of bijv. je moeder niet op haar tenen loopt omdat ze bang is om fouten te maken > ruzie te krijgen.

**Geplaatst**: 20-08-14 13:47

Geplaatst: 20-08-14 13:47

Ik heb jarenlang ook niet een goede band gehad met mijn vader,wat in mijn puberteit ook niet erg beter werd... Soms willen vaders dingen voor hun kinderen,vaak is dat meer voor hun dochters. Hier had ik ook altijd commentaar op me van me paps. Maar ik wist na jaren dat hij t wel goed bedoelde,maar niet goed uit zijn woorden kwam waardoor het bot overkwam. Het enige wat hij wilde was het beste voor me,en als enige dochter was dit vaak op een hardere manier als voor mijn broer. Ik heb geen slecht woord over hem,want na jaren (ben inmiddels 27) weet ik wat hij bedoelde. Ik ben zelf nu ook moeder, en dan herken je wel enig ding erin. Mijn vader had geen stoornis, behalve moeilijk emoties tonen. Dat is denk ik ook misschien wel man eigen. Mijn vader had ook niet echt een vader, die band is verbroken na het overlijden van zijn broers. Soms vinden vaders het moeilijk, hun zijn vaak toch het hoofd van t gezin, en voelen zich het rolmodel ervan en mogen dus geen fouten maken. Misschien dat jouw vader ook zo is...misschien een deel verleden? Misschien geen zwakte tonen omdat hij zich het hoofd van t gezin voelt?

**Geplaatst**: 20-08-14 13:53

Geplaatst: 20-08-14 13:53

Naar de psycholoog ermee
Als het al jaren zo gaat en iedereen er net zo lang zeer verdrietig over is kunnen wij je ook niet helpen
Dikke knuffel :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-14 13:54

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-14 13:54

Caesar schreef:
Als je vader op een rustige vraag zo reageert, dan heeft hij toch echt een probleem met zichzelf waar hij jullie mee lastigvalt. Ik reageer ook weleens wat kribbiger dan ik wil, maar als iemand aangeeft het niet op prijs te stellen, dan doe ik daar ook wat mee. Er zijn meer mensen op de wereld en ik vraag me serieus af of de verhoudingen in jullie gezin wel gelijk zijn hierdoor en of bijv. je moeder niet op haar tenen loopt omdat ze bang is om fouten te maken > ruzie te krijgen.

Dit merk ik wel een beetje. Mama loopt er liever van weg dan weer een ruzie beginnen. Mijn vader wil het dan graag horen dat hij toch wel gelijk heeft (denk ik) dus hij blijft door gaan tot het voor zijn gevoel 'opgelost' is.

Iedereen bedankt voor de reacties. Ik moest het denk ik gewoon even kwijt. Ik zal het maar accepteren dat hij zo doet aangezien al het andere uit op ruzie en verdriet.
Poiuytrewq, ik zal het eens opbrengen als ik met mijn moeder praat. Ik weet niet of mijn ouders dit willen.

**Geplaatst**: 20-08-14 14:00

Re: Mijn vader heeft op alles commentaar

Geplaatst: 20-08-14 14:00

Mijn vader had ook een woedeprobleem. Hulp inschakelen wilde hij niet,zag hij een beetje als een zwakte. Misschien eens met je moeder om de tafel en voorstellen of gezinstherapie wat is? Mijn vader is ooit losgebarsten en dat wil je ook niet... Nadat hij hulp zocht is het beter geworden,wat bleek? Er was veel gebeurd in zijn verleden,hij sprak er nooit over met ons,maar wel met de hulp. Misschien is dit ook wat voor jullie als gezin, of apart.

**Geplaatst**: 20-08-14 14:07

Geplaatst: 20-08-14 14:07

Ik herken erg veel en wat mij enorm heeft geholpen is het ouderwetse ene oor in, andere oor uit. Mensen veranderen niet, dit zit waarschijnlijk ook zo diep in zijn karakter dat je het er niet uitkrijgt. Mensen veranderen pas als ze het zelf willen. Jij kan wel jezelf 'aanpakken', ik bedoel niet dat je een aandeel hebt in het gedrag van je vader, maar wel je eigen gedrag en je eigen gevoelens. Door te proberen zijn commentaar als zijn probleem te zien kun je het meer op afstand gaan houden. Als jij zijn commentaar bij jezelf gaat toelaten, dan doet het je pijn. Ook wanneer je in discussie gaat maak jet het probleem onderdeel van jezelf. Het klinkt misschien zo oneerlijk maar jij zelf bepaald of je je pijn laat doen. Probeer het commentaar wel te horen, maar niet tot je door te laten dringen. Laat het niet vast zetten in jouw hoofd laat het lekker iets van je vader blijven.

Je hoeft het niet te accepteren trouwens, als je dat doet laat je het ook toe in je hoofd, ga je malen en doet het je alsnog pijn. Hoor zijn woorden aan, zeg in je hoofd tegen jezelf 'dit is iets van mijn vader en ik hoef er niet mijn probleem van te maken. Ik heb het gehoord, zet het nu van mij af, en ga verder'
Kost erg veel moeite, ik heb het zelf ervaren en het voelt soms vreselijk oneerlijk, maar ik kan ondertussen wel zelf bepalen dat ik gelukkig ben en blijf en dat woorden van een ander niet mijn probleem of verantwoordelijkheid zijn.

Nomineer dit bericht ×