ik weet niet of het zo'n goed idee is ,maar ik kan het eens proberen.
Sinds 14 februari (vandaag 5 maand) heb ik een relatie met 'n super lieve jongen.
Iemand dat me accepteert hoe ik ben, wat ik doe (waar ik het zelf ook moeilijk mee heb qua zelfvertrouwen). Enkel is er 1 probleem. Papa accepteert hem absoluut NIET.
Hij probeert ons dan ook zodanig uit elkaar te trekken.
Papa is van het principe dat 'iedereen' moet werken,ook op zondag. Papa zijn papa was ook zo,tot de dood toe.
Enkel zijn wij (mama,liefje & ik) van het 'normale' principe. Zondag rustdag & zaterdag relax dag.
Liefje werkt als elektrieker,papa garagist..2 totaal andere interesse's.
Omdat mijn liefje niet mee helpt in de garage want volgens hem(papa) zou iedereen zoals hij in de garage moeten werken van smorgens tot s'avonds.
Ik beschrijf even een situatie.
Gisteren gingen we met ons 4 op restaurant. Papa begint te eten terwijl niemand anders zijn eten heeft. Als Bart(mijn liefje) nog geen eten heeft zegt papa erop 'ik heb het mijn al' ..Hij houdt absoluut geen rekening met ons, zo onbeleefd. De saus vragen als bart er nog van aan het eten is ' hebt gij genoeg? ' HIJ WAS ER NOG VAN AAN HET ETEN
Als Bart wou gaan roken zei papa 'ik heb altijd gezegd dak gene roker in huis wil) terwijl mama zelf rookt.
Bart skate of gamed al eens graag. Papa reageert dat het voor klein kindjes is,terwijl Bart gewoon eens ontspanning wilt,zoals ik ga paardrijden, ieder zijn ding!
Papa kijkt hoeveel Bart eet, hoe hij eet & wat & hoeveel hij drinkt. Hij zit er LETTERLIJK op te kijken.
Erg vervelend,Bart voelt de spanning ook & we voelen ons beide er echt niet goed bij. Bart wil geen ruzie & houdt zich koest al ben ik er bijna zeker van dat het op 'n dag gaat 'uitfloepen'. Papa zei gisteren toen ik en mama het erover hadden dat hij eens ging uitvliegen en zeggen waarop het staat. Maar Bart doet écht niets verkeerd.
Hij rijdt zoveel met mij rond en als MAMA dan eens moet wegbrengen (terwijl ze er geen probleem mee heeft) dan begint papa weer te zagen..Hij probeert altijd op Bart te kappen,altijd negatief.
Papa is niet enkel tegen Bart zo,zelfs tegen ons.
Wij mogen niet gaan shoppen want dat is geld verspilling (we doen dat nu stiekem).
Mama werkt in ZIJN zaak én krijg GEEN loon.(daarom zoekt mama nu ander werk, ze is het zo beu)
En als ik vraag waarom ze er dan mee samen blijft ,ben IK de reden. Zolang ik het huis niet uitben,laat ze mij niet met hem alleen. Hij kan nogal agressief uit de hoek komen,als je niet doet wat hem vraagt.
Ik vind het zo erg want ze houdt het al 20 jaar vol met hem. Maar 'papa' voelt voor mij niet 'papa ' aan
Mama mocht geen kerst-sinterklaas cadeautjes kopen vroeger van hem.Als ik dan een dagje niet naar de paarden ga ,dan dreigt hij al met verkopen en dat ik ze verwaarloos . Ik zou continue bij de paarden moeten zitten, geen vrienden hebben etc.
Mama vind het er ook echt overgaan maar veel hebben we er niet op te zeggen.
Ik weet niet of jullie het snappen maar ik heb het proberen uit te leggen.
Vragen mogen altijd, ook in pb.
Ik voel me er slecht over, ook ipv Bart want met zijn ouders kom ik super goed overeen.
Heeft iemand ervaring ,waarbij 1 ouder het niet oké vond dat je een vriendje hebt/had?
Ik laat mijn relatie niet stuk gaan door 1 iemand die het niet accepteert.
