Geplaatst Omdat ik stiekem toch wel heel trots ben op onze prestatie leek het me leuk deze ook met jullie te delen.
Vorige week zaterdag, 5 Juli, hebben mijn vader en in meegelopen aan de Kennedymars in Someren.
Voor de gene die niet weten wat het inhoud, bij de Kennedymars is het de bedoeling dat je 80 kilometer binnen 20 uur loopt.
Een jaar eerder hebben wij samen het rondje Someren gelopen, 40 km binnen 10 uur,
en onder het lopen meteen beslist dat we een jaar later de volledige kennedymars wilde lopen.
Meteen kwam daar het idee bij om dit voor een goed doel te doen, maar welk doel dan?
Begin 2014 heb ik de diagnose Anorexia/Boulimia Nervosa gekregen.
In die tijd heb ik veel gehad een Proud2Bme, de grootste online hulpsite van Nederland voor mensen met een eetstoornis/probleem.
Veel daarvan gebeurd vrijwillig en dus was mijn keuze snel gemaakt.
Ik ga de kennedymars lopen voor Proud2Bme!!
Rond Maart zijn we gaan trainen en ook begonnen met het zoeken van sponsors.
Een aantal oefentochten gelopen van 20/30 km en de lijst met sponsors werd steeds groter.
3 weken geleden wilde mijn vader en ik een oefentocht van 50 km lopen, helaas na 3 km flinke blaren en ook met mijn spieren ging het compleet mis.
We zijn toen ook niet er gekomen dan 25 km.
Natuurlijk kwam de kennedymars al heel dichtbij en was het even paniek.
Ik kon mijn schoenen niet meer aan, en na enkele minuten had ik al blaren van 2/3 cm.
Deze schoenen had ik rond januari nieuwe gekocht en het was een flinke investering, bij een goede winkel waar ze erg heel veel verstand van hebben.
Het vreemde was dat ik in het begin geen blaren liep.
Terug naar de winkel ermee dus. Daar hebben ze een aantal kleine aanpassingen gedaan en dat moest voldoende zijn.
Spannend dus want het moest nu gewoon goed zijn., ik had geen tijd meer om ze uit te proberen.
Vorige week zaterdag was het dan zo ver.
We hebben heel veel gedaan aan onze voorbereiding, zoals speciale koolhydraatrijke diëten wat vooral voor mij erg belangrijk was.
Om half 8 hebben we onze voeten preventief laten intapen voor alle zekerheid, en om 9 uur stonden we in de rij.
rond kwartvoor 10 begon het officiele gedeelte, het aansteken van het vuur en het Amerikaanse en Nederlandse volkslied en niet te vergeten het You never walk alone.
Om precies 10 uur werd het startschot gegeven.
Helaas is het om 10 uur gaan regenen en pas opgehouden toen het voetbal voorbij was.
Voetbal hebben we via de radio geluisterd en de penalty's hebben we bij mensen op de tv even meegekeken.
Na de overwinning kwam er natuurlijk een verschrikkelijk leuke sfeer op straat en alle mensen kwamen naar buiten om feest te vieren.
De nacht is erg snel gegaan en we hadden een lekker tempo, en gelukkig geen natte schoenen overgehouden aan de regen door fijne waterproof schoenen.
Om 6 uur smorgens zijn we op de 40 km post aangekomen, waar we ervoor hebben gekozen om even een grote rust pauze te nemen. We hebben ons even lekker laten masseren door de sportmasseurs en lekker wat gegeten. Belangrijkste van alles, ik had nog steeds geen enkele blaar of schuurplekje!
Om 7 uur weer aangelopen van Helmond naar Geldrop, en door naar Mierlo. In Mierlo heeft mijn vader zich laten masseren en heb ik even de kans genomen om mijn voeten na te laten kijken door de ehbo. Een paar kleine blaartjes van nog geen 2 mm, wat behandeld en we konden weer verder!
Op naar Lierop, de 60 km post. Die 10 kilometer gingen heel lekker, fijn tempo en nog steeds nergens geen pijn. In Lierop aangekomen weer even wat langer rust genomen voor de laatste 20 kilometer.
De laatste 20 Kilometer waren wel even echt op de tandjes bijten. Veel pijn, heel veel pijn. Op de 70 kilometer toch nog maar een keer een sportmasseur naar mijn benen laten kijken, met minder goed nieuws. 2 ontstoken aanhechtingen in mijn knieholtes, een ontstoken plek op mijn scheenbeen en 2 kuitspieren die ieder moment konden klappen. Voorzichtig verder lopen dus. Man, wat waren die laatste 10 kilometers nog ver.
Eenmaal in someren aangekomen werden we op handen gedragen door alle mensen langs de kant, man wat een feest!! Klappende mensen en we zijn 6 km lang alleen maar gefeliciteerd!
Daarna de laatste lange straat in waar mijn moeder, vriend en de familie van mijn vriend stonden te wachten. Mooie bloemen en chocolade gekregen en dan nog de laatste 50 meter naar de finish.
Eenmaal over de finish helemaal kapot maar we hebben het gehaald!!
We hebben gewoon de Kennedymars uitgelopen en daarmee een heel mooi bedrag opgehaald!!
Het was een geweldige ervaring en we hebben ervan genoten, en volgend jaar hopelijk zeker weer!!
Gefeliciteerd! 
