Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-07-14 19:52

Mensen die zich hierin herkennen?

Geplaatst: 05-07-14 19:52

Hallo iedereen, ik moet even iets van mij afschijven. Het begon een aantal dagen geleden. We gingen met een grote groep naar Londen. We hadden een tourbus, en een vaste chauffeur. We gingen dus bijna een week elke dag met dezelfde bus en de zelfde chauffeur. De chauffeur was best jong, en stiekem begon ik hem elke dag leuker te vinden. Toen heb ik stiekem een foto van hem gemaakt, en ik heb het er met een goede vriendin die ook mee was er over gehad, en ook zij vond hem best leuk. Samen hebben we de laatste dag als twee kleuters sneaky foto's gemaakt :')

Nu is de reis dus voorbij, en daardoor zien we de chauffeur ook niet meer. Daar baal ik erg van, ik had het niet verwacht maar ik mis hem. Erg raar, want ik weet niet eens veel over hem. Alleen dat hij 6 jaar ouder dan mij is, in welke plaats hij woont, echt 'basic' dingen die hij dus vertelde in de bus aan iedereen. Hij was gewoon echt aardig, dat vond iedereen ook, en dus best wel leuk. En hij was dus echt onbereikbaar, ik bedoel, ik weet haast zeker dat hij een vriendin heeft( dat moet wel , zo'n leuke aardige jongen! ), dus ik heb nooit gedacht dat ik iets met hem kon krijgen, net zo'n gevoel als je een of andere beroemde acteur leuk vindt en je weet dat het echt niet kan zeg maar, maar toch mis ik hem! Echt heel raar dus.
Ik zit nu de hele tijd met zo'n raar gevoel. Ik ben best onzeker over mezelf. Ik ben altijd heel stil, ik praat niet graag met mensen die ik niet ken. Daarom denk ik dat mensen mij niet echt aardig vinden, omdat ik dus meestal niet veel zeg en dus 'saai' ben. Echter als ik bij familie/vrienden ben, heb ik hier totaal geen last van! Dan ben ik echt mezelf, en dan ben ik erg druk, en bij mijn familie/vrienden sta ik ook er ook bekend om dat ik heel druk kan zijn, maar dat we vooral veel kunnen lachen. Echter heb ik dit met andere die ik niet ken dat dus echt niet, dan ben ik het liefst op de achter grond. Ik ben namelijk best bang van wat mensen van me denken, stel ik zeg iets raars, stel ik zie er raar/lelijk uit, want daar ben ik ook echt onzeker over. Daarom had ik me voor genomen om 'forever alone'' te zijn, dus echt niet aan een vriend te beginnen. Dit dus omdat ik bang was dat ik toch nooit iemand zou kunnen krijgen, en dus de hele tijd teleurgesteld en nog onzekerder zou worden, en dat wou ik niet. Maar nu weet ik dus echt dat ik helemaal niet me hele leven alleen wil zijn! Maarja aan de ene kant heb ik geen zin om teleurgesteld te worden. Ben totaal ook geen 'supersocial' iemand die facebook heeft en alles want je mee maakt erop gaat zetten voor je 200 vrienden, en ook geen ik niet vaak uit. Meestal gaan vrienden altijd op vrijdag en zaterdag uit, maar dan werk ik, dus om te zeggen dat ik ook vaak iemand tegen kom kan ik ook niet zeggen.

Zijn er mensen die zich hier in herkennen? Die het liefst ook voor altijd single willen zijn, maar toch ook weet niet?

**Geplaatst**: 05-07-14 21:11

Geplaatst: 05-07-14 21:11

Precies zoals ik tot vijf jaar terug ongeveer was, ik herken alles erin (behalve dan de buschauffeur). Ik had mijn toekomst al gepland als oude vrijster in een hutje op de hei met 100 katten en 100 honden haha. Ik sloot mezelf ook heel erg af en was extreem onzeker over mezelf en wat anderen er van zouden vinden. Ik vond mezelf niet mooi en knap, dus waarom zou iemand anders dat wel vinden? Relaties hoefde ik dus ook niet aan te denken, terwijl ik zo graag die kriebels eens zou willen voelen wat ze ook altijd in de film hebben. Want ik denk ook niet dat je dat gevoel tegen kan houden, om te verlangen naar liefde.
Nou goed, ik ben ongeveer 3 jaar geleden mijn vriend (bijna man) tegen gekomen, totaal onverwachts maar toch zo goed! Door hem ben ik zeker van mezelf geworden, durf ik sociaal te zijn en ook mijn mindere eigenschappen te accepteren. Hij geeft me dus echt het gevoel dat ik de moeite waard ben, wat ook zo hoort te zijn.

Maar geloof me, het gezegde dat op ieder potje een dekseltje valt is waar! Meestal niet eens waar en wanneer je het verwacht, en zeker niet als je er naar uit zit te kijken. Probeer eens gek te doen en het gevoel wat mensen van je denken los te laten. Het is heel moeilijk, maar begin met kleine dingen zoals een zinnetje van een liedje hardop meezingen in de auto of op de fiets. Geeft niets als je stopt met zingen zodra er iemand voorbij komt, het gaat om het gevoel wanneer je het durft en geen schaamte voelt.
Zoek je eigen krachten op, iedereen heeft kwaliteiten. Probeer ze voor jezelf op papier te zetten en als het te moeilijk is vraag het dan aan mensen in je omgeving. Dat soort dingen om je zelfvertrouwen een boost te geven zal echt helpen. Mensen zullen je daardoor anders zien, want de 'echte' mannen/jongens vallen niet op wat voor sexy kleren je aanhebt, maar vallen op die leuke en/of verlegen lach of op andere kleine kenmerken waarvan je misschien zelf niet eens wist dat je die had.
Je komt er echt wel, daar ben ik van overtuigd! En probeer geen tijdsdruk te voelen, want die is er niet. Iedereen heeft zijn eigen pad te volgen en die is nooit hetzelfde.

Nomineer dit bericht ×