Geplaatst ik weet niet of dit goed staat, ik zal het wel horen zeker.
het zit zo, vandaag kreeg je tussen half 5 en half 6 een telefoontje als je een c-attest had.(je jaar moet overdoen) ik had ondertussen al 2 nachten amper geslapen en liep al van deze morgen stijf van de stress. Heb de hele dag niks kunnen doen, ik had zo de bibber op m'n lijf. Uiteindelijk besloten om dat vervelende uur niet thuis te blijven en m'n moeder de telefoon te laten bewaken. Zo gezegd zo gedaan en ik een uur lang bij m'n paardje in de wei gaan zitten, wat overigens zeer ontspannend was
. Toen ik dacht dat we net halverwege het uur waren kwam m'n moeder aangerend, heel happy en zo, ik heb geen c-attest! Heel blij natuurlijk, totdat ik thuis kom en van m'n beste vriendin het verschrikkelijk nieuws hoor: 'beste klasgenoten, jullie zijn allemaal door, behalve ik, ik ben de enige met een c-attest van de klas, ik ga jullie missen.' op het eerste moment dacht ik dat het een grap was en ik ontkende het, maar later werd duidelijk dat t wel echt was en er niks meer aan te doen valt. Ik weet niet goed hoe ik mij moet voelen ik ben echt blij dat ik door ben, maar zonder mijn beste vriendin, we zullen niet samen ons laatste jaar op het middelbaar ingaan, onze wegen splitsen gewoonweg een jaar vroeger, wie had dat nu gedacht? Ik voel me echt triest voor het moment, okee ik heb wel nog andere vrienden, maar je beste maatje valt weg :'( mag ik nu blij zijn? Of toch erg triest ik weet het even niet. Bedankt als je het hele verhaal gelezen hebt, het moest nu even van Me af. 
