Ik zit met een soort dilemma, en ik weet niet goed wat ik hier mee moet doen. Ik zal de situatie eerste een beetje proberen uit te leggen.
Het begon een jaar geleden. Mijn zus kreeg een vriend, allemaal leuk en aardig, maar een paar maanden bleek dat ze zwanger was. Mijn zus is 19 en hij is 20, beide wonen nog thuis. Hij heeft werk, en zij al een tijd niet, ook geen schooldiploma. Uiteindelijk hebben ze besloten het te houden. Echter hadden ze geen geld om uit het huis te gaan. Mijn ouders hebben toen de slaapkamer van haar verbouwd, omdat het anders niet mogelijk was om een beetje genoeg ruimte te hebben. Dus er kwam een nieuw dakkapel, plafond hoger, nieuwe vloer, opnieuw schilderen ect. een duur grapje dus. De baby is inmiddels twee weken geleden geboren. Haar vriend bleef een aantal weken voor de bevalling ook bij ons slapen mocht er wat gebeuren, en in de kraamtijd dus ook. Echter is de kraamtijd nu net voorbij, en ze zijn telkens bij de ouders haar vriend, want die woont dus ook nog gewoon thuis. Ik vind dit best sneu voor mijn ouders, aangezien die heel veel geld en moeite hebben gedaan om dit alles voor hun 'mogelijk te maken'. Mijn moeder heeft bijvoorbeeld ook in de kraamtijd alle zooi nog op moeten ruimen( lakens die elke dag gewassen en gestreken moeten worden ect), en dus de hele kamer verbouwd, en nu komen ze allemaal thuis om te eten en voor de rest zien we ze niet.
Echter denk ik dus niet dat ik hier iets aan kan doen. Ik kan hoogstens praten, maar ik weet ook niet of dat verstandig is, omdat ik me er waarschijnlijk niet mee moet bemoeien. Maar toch zit het me niet lekker... Wat vinden jullie?

